Toplum içerisinde susmak

[ramazan85]

Klasik müzik olarak başka önereceğiniz sanatçılar veya müzikler var mı ?

 

[Herr_Mannelig]

Klasik müzik olarak başka önereceğiniz sanatçılar veya müzikler var mı ?

nasıl yani?

 

[ramazan85]

telkine benzer müzikler
klasik müzik

 

[YESHAPPY]

evet son durum nedir?

 

[senarist]

bir arkadaşım bir şey söylemişti bana çok doğru geldi şöyle demişti:
"dünyada gereksiz konuşan bir sürü insan var zaten kimsede onlara bir şey demiyor hesap sormuyor sen konuşsan ne olur ki?"
bence bu çok doğru bir tespit ne istiyorsan ondan konuş sonuçta seni kimse yargılamayacak bu saçma kaçar mı şimdi diye düşünme içinden geleni söyle

 

[ramazan85]

Telkinleri dinliyorum fakat yine olmuyor sanırım bende bir eksiklik var

 

[imported_Angel]

bende de aynı problem var..aslında bu suskunluk olayı şartlara ve kişilere göre değişiyor gerçekten..mesela yakın dostlarınla yada evin içinde aile fertleriyle konuşurken aynı şekilde olduğunu sanmıyorum...diğer arkadaşların da dediği gibi konuştukları konular ilgini çekmiyor olabilir ve katılmak istemiyorsundur...

ama mutlaka ki herkesin ilgisini çeken belli başlı konular var...mesela son çıkan filmler hakkında yorum yapabilirsin...son çıkan müzik albümleri...son klipler...hatta diziler....veya gündemde her ne varsa işte...son güncel haberler yani...hatta havanın durumu güneşli olup olmaması bile sana konu yaratma başlangıcı yapabilir...tabi bunları da konuşabilmen için düzenli ve istekli olarak gündemi takip ediyor olman lazım...

evet aslında yukarıda bahsettiğim konu türleri suya sabuna dokunmayan ve eğlenceli görünen tarz konular olsa da belki senin ilgini çekmiyor olabilir...eskiden benim ilgimi çekmezdi açıkcası....ama bunlar herkesin ortak noktaları...ortak nokta olmalı ki konu başlasın sohbet başlasın...
ben bu taktiği kullandığım zaman çevreden daha olumlu tepkiler alıyorum ve hakkımda hoşsohbet birisi olsuğumu söylüyorlar...çoğu insan kafa yoran ciddi şeyler hakkında konuşmayı sevmez boş konuşmaktan eğlenceli şeyler konuşmaktan hoşlanır.....mesela havanın güneşli oluşu hakkında 10 dakika kadar da konuşsan uzatsan da sıkılmazlar...ama bilimsel birşey anlat 2 dakika dinlemezler...

ayrıca o anki konuşulanlara veya o anki olanlara odaklanırsan odaklanmaya çalışırsan konuşulanların arasında 1-2 kelime yakalayıp o kelimelerle alternatif bir cüme üretebilirsin....bir de davranış olarak karşıdaki insanlara aynalık etmek de iyi bir taktik...mesela konuşanlar o arada gülüyorlarsa sen de gül..ciddi tavırdalarsa sen de ciddi ol...bu şey karşıdakilere onlarla aynı duyguyu paylaştığın aynı frekansta olduğun izlenimini verir ve onların kendini sana yakın hissetmesini sağlar...

 

[teoman_]

senin sorunun toplum içerisinde konuşamamak değil. sen sadece bir belirti üzerine yoğunlaşmış ve onun temel problemin olduğu yanılgısına kapılmışın...

kendini küçük hissetme, komik duruma düşme korkusu, hata yapma kaygısı gibi kaygılarının olduğunu kendin yazmışsın.

peki bu korkuların temelinde ne yatıyor?

psikoloji bilimi bunu çocukluk ve ergenliğe geçiş evresinde düşüncelerinin aile fertleri tarafından dikkate alınmamış olması, özgün bir birey olarak değil toplumun bir parçası olarak yetiştirilme anlayışı gibi bir sürü ıvır zıvırla açıklar.

psikolojinin veya dışardan müdahalenin (buna telkin dinlemek de dahil) sosyal fobinin önüne geçilmesine yönelik hiçbir yararı olamaz.

sosyal fobi senin bir parçandır. temelinde de kendinle yaptığın mücadele yatar. kendinle çatışma içerisinde olmayı bir kenara bırakıp, kendini sevmeye ve takdire etmeye başladığında göreceksin ki sosyal fobiyle ve yukarda saydığım kaygılarla alakalı sende hiçbir iz kalmayacak...

ve aslında toplum içerisinde konuşamıyor olmak gibi toplumun bir gözdesi olmak veya arkadaş çevrende çok sevilen, takdir edilen biri olmak da senin için artık önemsiz şeylerden ibaret hale gelecek.

çünkü asıl önemli olan toplum veya toplumun sana olan bakışı değil sensin.

 

[maviinci]

senin sorunun toplum içerisinde konuşamamak değil. sen sadece bir belirti üzerine yoğunlaşmış ve onun temel problemin olduğu yanılgısına kapılmışın...

kendini küçük hissetme, komik duruma düşme korkusu, hata yapma kaygısı gibi kaygılarının olduğunu kendin yazmışsın.

peki bu korkuların temelinde ne yatıyor?

psikoloji bilimi bunu çocukluk ve ergenliğe geçiş evresinde düşüncelerinin aile fertleri tarafından dikkate alınmamış olması, özgün bir birey olarak değil toplumun bir parçası olarak yetiştirilme anlayışı gibi bir sürü ıvır zıvırla açıklar.

psikolojinin veya dışardan müdahalenin (buna telkin dinlemek de dahil) sosyal fobinin önüne geçilmesine yönelik hiçbir yararı olamaz.

sosyal fobi senin bir parçandır. temelinde de kendinle yaptığın mücadele yatar. kendinle çatışma içerisinde olmayı bir kenara bırakıp, kendini sevmeye ve takdire etmeye başladığında göreceksin ki sosyal fobiyle ve yukarda saydığım kaygılarla alakalı sende hiçbir iz kalmayacak...

ve aslında toplum içerisinde konuşamıyor olmak gibi toplumun bir gözdesi olmak veya arkadaş çevrende çok sevilen, takdir edilen biri olmak da senin için artık önemsiz şeylerden ibaret hale gelecek.

çünkü asıl önemli olan toplum veya toplumun sana olan bakışı değil sensin.

arkadaşım bu halt her neyse bende de var, ne yapsam düzelmiyor. Hep başa dönüp duruyor. Ben bıktım artık yaa!! Pes etmiyorum , pes etmiyorum. Telkinle olmaz, kendi kendine saygı göster, kendini sev demişsin. Ben bunu beceremiyorum işte Ayağım taşa takılsa 'nefret ediyorum kendimden, iğreniyorum yaşamaktan' demeye başlıyor içimdeki ses zamanla insanları kendimden uzaklaştırdığımı, yalnız kaldığımı görüyorum. Nedeni, kendim mutlu olamamak pahasına da olsa başkalarının mutsuz olmaması, başkalarının canını sıkmak istemeyişim. Birşeyleri değiştirebildim sanıyordum, 1 haftadır yine sokakta yürürken herkesin gözü üstümdeymiş gibi geliyor. Dün az kala bi çocukla kavga ediyordum P: Durduk yere içime bişey gelip saplanıyor, söküp atmak istiyorum. . Zor oluyor, ama az da olsa gönderiyorum geldiği yere. Vallaha burdakilerin yazdıkalrını, umutlarını görmesemm, hayata nasıl da başarıyla tutunduklarını görmesem, herşeyin daha da güzele gittiğini görmesem bilmem nolurdu halim Belki bi parçamdır sf denen saçmalık, evet öyle. Genelde kararmsar bakıyorum çevreme, elimde olmayan bişey. Ama biliyorum, umudum hâlâ var. Kaybetmedim. Ayynı yolda dönüp dursam daa, vazgeçmedim. Vaz geçmem. Her umutsuzluğa saplanışımdan sonra, biraz daha yaklaştığımı düşünüyorum başarıya. Kendim için bişey yapamasam da hâlâ, herşeye rağmen hayat güzel diyebilmek bazen yorsa da, kendi iç sesimle aramızdaki savaş hiç bitmese de, pencereme konan güvercinlerin birbirlerine kur yapışlarını, aralarına girmeye çalışan 3. kuşu uzaklaştırmalarını, deriin bi nefes aldığım zaman içimde hissedebildiğim birşeyler olduğunu bilmek, huzur veriyor. Ama neler çektiğimi yaşayan bilir. Şikayet etmeyeceğim. Ama bilmeni isterim ki, bahsettiğin kendiyle hesaplaşma yada önemli olanın 'ben' olduğunu anlama meselesi en azından benim için, hiç kolay değil. . Sevgiyle kal actionsmile

 

[teoman_]

arkadaşım bu halt her neyse bende de var, ne yapsam düzelmiyor. Hep başa dönüp duruyor. Ben bıktım artık yaa!! Pes etmiyorum , pes etmiyorum. Telkinle olmaz, kendi kendine saygı göster, kendini sev demişsin. Ben bunu beceremiyorum işte Ayağım taşa takılsa 'nefret ediyorum kendimden, iğreniyorum yaşamaktan' demeye başlıyor içimdeki ses zamanla insanları kendimden uzaklaştırdığımı, yalnız kaldığımı görüyorum. Nedeni, kendim mutlu olamamak pahasına da olsa başkalarının mutsuz olmaması, başkalarının canını sıkmak istemeyişim. Birşeyleri değiştirebildim sanıyordum, 1 haftadır yine sokakta yürürken herkesin gözü üstümdeymiş gibi geliyor. Dün az kala bi çocukla kavga ediyordum P: Durduk yere içime bişey gelip saplanıyor, söküp atmak istiyorum. . Zor oluyor, ama az da olsa gönderiyorum geldiği yere.
Vallaha burdakilerin yazdıkalrını, umutlarını görmesemm, hayata nasıl da başarıyla tutunduklarını görmesem, herşeyin daha da güzele gittiğini görmesem bilmem nolurdu halim
Belki bi parçamdır sf denen saçmalık, evet öyle. Genelde kararmsar bakıyorum çevreme, elimde olmayan bişey. Ama biliyorum, umudum hâlâ var. Kaybetmedim. Ayynı yolda dönüp dursam daa, vazgeçmedim. Vaz geçmem. Her umutsuzluğa saplanışımdan sonra, biraz daha yaklaştığımı düşünüyorum başarıya. Kendim için bişey yapamasam da hâlâ, herşeye rağmen hayat güzel diyebilmek bazen yorsa da, kendi iç sesimle aramızdaki savaş hiç bitmese de, pencereme konan güvercinlerin birbirlerine kur yapışlarını, aralarına girmeye çalışan 3. kuşu uzaklaştırmalarını, deriin bi nefes aldığım zaman içimde hissedebildiğim birşeyler olduğunu bilmek, huzur veriyor. Ama neler çektiğimi yaşayan bilir. Şikayet etmeyeceğim. Ama bilmeni isterim ki, bahsettiğin kendiyle hesaplaşma yada önemli olanın 'ben' olduğunu anlama meselesi en azından benim için, hiç kolay değil. . Sevgiyle kal actionsmile

kendi kendine "seni seviyorum, affet beni, özür dilerim, teşekkür ederim" diyebiliyormusun? eğer bugüne kadar hiç söylemediysen bundan sonra söylemeye başlasan değişim için büyük bir adım atmış olursun.

ayrıca bu sihirli kelimeleri fısıldamayı günlük ve sürekli hale getirmeyi dene...

her sabah kalkınca, her akşam uyumadan evvel, moralin bozukken, çuvalladığın veya her şeyi berbat ettiğin sırada, mutluyken, hastayken, terk ettiğinde, terk edildiğinde, en yakınını kaybedip yasa başladığında, yeni bir yakının dünyaya geldiğinde, acı bir haberle sarsılırken, müjdeli haberle gülümserken...
özetle hayatının herhangi bir anında bu sihirli kelimeleri söyleyebiliyorsan zaten burada yazılanların hiç birisinin, senin için artık bir önemi kalmayacaktır...

 

[ramazan85]

arkadaşım bu halt her neyse bende de var, ne yapsam düzelmiyor. Hep başa dönüp duruyor. Ben bıktım artık yaa!! Pes etmiyorum , pes etmiyorum. Telkinle olmaz, kendi kendine saygı göster, kendini sev demişsin. Ben bunu beceremiyorum işte Ayağım taşa takılsa 'nefret ediyorum kendimden, iğreniyorum yaşamaktan' demeye başlıyor içimdeki ses zamanla insanları kendimden uzaklaştırdığımı, yalnız kaldığımı görüyorum. Nedeni, kendim mutlu olamamak pahasına da olsa başkalarının mutsuz olmaması, başkalarının canını sıkmak istemeyişim. Birşeyleri değiştirebildim sanıyordum, 1 haftadır yine sokakta yürürken herkesin gözü üstümdeymiş gibi geliyor. Dün az kala bi çocukla kavga ediyordum P: Durduk yere içime bişey gelip saplanıyor, söküp atmak istiyorum. . Zor oluyor, ama az da olsa gönderiyorum geldiği yere. Vallaha burdakilerin yazdıkalrını, umutlarını görmesemm, hayata nasıl da başarıyla tutunduklarını görmesem, herşeyin daha da güzele gittiğini görmesem bilmem nolurdu halim Belki bi parçamdır sf denen saçmalık, evet öyle. Genelde kararmsar bakıyorum çevreme, elimde olmayan bişey. Ama biliyorum, umudum hâlâ var. Kaybetmedim. Ayynı yolda dönüp dursam daa, vazgeçmedim. Vaz geçmem. Her umutsuzluğa saplanışımdan sonra, biraz daha yaklaştığımı düşünüyorum başarıya. Kendim için bişey yapamasam da hâlâ, herşeye rağmen hayat güzel diyebilmek bazen yorsa da, kendi iç sesimle aramızdaki savaş hiç bitmese de, pencereme konan güvercinlerin birbirlerine kur yapışlarını, aralarına girmeye çalışan 3. kuşu uzaklaştırmalarını, deriin bi nefes aldığım zaman içimde hissedebildiğim birşeyler olduğunu bilmek, huzur veriyor. Ama neler çektiğimi yaşayan bilir. Şikayet etmeyeceğim. Ama bilmeni isterim ki, bahsettiğin kendiyle hesaplaşma yada önemli olanın 'ben' olduğunu anlama meselesi en azından benim için, hiç kolay değil. . Sevgiyle kal actionsmile

Bu anlattığı olay bende de var fakat o kadar karamsar degilim. Umut ve hayalerle dolu bir insanım. Ama her zaman kendimi eleştiririm kötü olduğumu ve arkadaşlarımı kendimden uzaklaştırdığımı düşünüyorum. Onların benden sıkıldığını farkediyorum " Aman ne sıkıcı insan " deyişlerini duyuyorum. Fakat elimden hiç birşey gelmediğinde kendime kızıyorum. Niye böylesin niye diye hayıflanıyorum. Ama bazende sabah kalkıyorum hayatım değişmiş sanki kendime oldukça güvenim oluyor veya çok konuşkan oluyorum bu durumu bir türlü tespit edemedim neden böyle oluyor diye.Bir çözüm yolu bulamadım açıkcası devamlı bu böyle mi olacak diye korkuyorum bazen...
ilginiz için teşekkür ederim herkese

 

[maviinci]

Bu anlattığı olay bende de var fakat o kadar karamsar degilim. Umut ve hayalerle dolu bir insanım. Ama her zaman kendimi eleştiririm kötü olduğumu ve arkadaşlarımı kendimden uzaklaştırdığımı düşünüyorum. Onların benden sıkıldığını farkediyorum " Aman ne sıkıcı insan " deyişlerini duyuyorum. Fakat elimden hiç birşey gelmediğinde kendime kızıyorum. Niye böylesin niye diye hayıflanıyorum. Ama bazende sabah kalkıyorum hayatım değişmiş sanki kendime oldukça güvenim oluyor veya çok konuşkan oluyorum bu durumu bir türlü tespit edemedim neden böyle oluyor diye.Bir çözüm yolu bulamadım açıkcası devamlı bu böyle mi olacak diye korkuyorum bazen...
ilginiz için teşekkür ederim herkese

khkh56khkh56 işin garibi şu kii; ben bu yazdıklarıma bakınca kendimi tanıyamıyorum dusun2 Ben nası yazmışım bunları diyorum y789 Umutsuzluk yada karamsarlıkk. . Artık geride bırakıyorum onnlarıı s456956k Bizi bekleyen bi gelecekk ve yaşamamız gereken sınırsız 'an' varken neden geçmişteki saplantılara gömülüp kalalım kii y789 Her vakit zevk almak varken hayattan, niye zehir edeyim kendimee sevincli Ne olursa kabullenmek sanırım enn iyisii derty Niyesini nedenini sallaaaa guitar Öyyle olması gerekiyorduu ve öyyle olduu happy6happy6 Öyyle iştee y789 ne diyordukk blissy Günaydınlar herkesee : Seviyorum hepinizii music45cilgin8978977

 

[cent]

insan bazen tıkanır kalır dili söylemez olur istesede yürekte bir acabalar dolşır arkadaşlarının yanınd rahat olmayan bir kardeşim bana şunu demişti ne konişim abla ne diyim sözler bulamıyorum onların anlattıklarına bakıyorum bişey söyleyecekkken aman sus diyorum kendime demişti
konuştuk sonuç o insanların yaşca kendinden büyük olmalarıydı iş ortamına yeni başlamış olan kızımız 3 aydır doğru dürüst konuşamamaktan yakınıyor konuşunca rezil olacan pot kıracağını düşünüyordu
sonuç onlarda insan ne konu açıldıysa 2 lafcık at ortaya dedim
yemek molasında kahve faslında ne de olsa insan onlar biri sınavdan evladından bahsediyorsa sende dal kendi sınavların zamanından yaptından anlatı ver 1-2 cümlecik
biri anlatıyorsa arabasını sende anlatı ver tut ucundan çek konuyu sürükle gitsin acaba larla hata yaparımla düşünceleriyle boğuşmak zordur
ya kendini olduğun gibi kabul et bırak yada çık dağın tepesinden kendine seslen

seni seviyorum her halinle bırak didişmeyi haydi de bakalım



sevgiyle kalınız

 

[genco]

khkh56khkh56 işin garibi şu kii; ben bu yazdıklarıma bakınca kendimi tanıyamıyorum dusun2 Ben nası yazmışım bunları diyorum y789 Umutsuzluk yada karamsarlıkk. . Artık geride bırakıyorum onnlarıı s456956k Bizi bekleyen bi gelecekk ve yaşamamız gereken sınırsız 'an' varken neden geçmişteki saplantılara gömülüp kalalım kii y789 Her vakit zevk almak varken hayattan, niye zehir edeyim kendimee sevincli Ne olursa kabullenmek sanırım enn iyisii derty Niyesini nedenini sallaaaa guitar Öyyle olması gerekiyorduu ve öyyle olduu happy6happy6 Öyyle iştee y789 ne diyordukk blissy Günaydınlar herkesee : Seviyorum hepinizii music45cilgin8978977

canım kardeşim "Enes" keyif alarak okuyorum yazdıklarını ve her defasında da gülümsetiyorsun beni

sen ne güzel bir insansın, içten,derinden geldiği gibi davranıyorsun.

iyi ki varsın,iyi ki bizimlesin.

 

[maviinci]

canım kardeşim "Enes" keyif alarak okuyorum yazdıklarını ve her defasında da gülümsetiyorsun beni

sen ne güzel bir insansın, içten,derinden geldiği gibi davranıyorsun.

iyi ki varsın,iyi ki bizimlesin.

Eee, benn. . Şeyy. . khkh56khkh56 Vallaha ne diyceğimi bilemiyorum y789 Ne güzel vallaha içim doldu mutluluk, sevinç, tebessüm, huzur. . vb. ne varsaaa blissy Eğer gülümsetebiliyorsamm ne mutlu banaa sevincli İçten inasnların arasında bulunarak bende içimden geldiği gibi davranmaya başlıyorumm Yeni yeni belki ama başlıyorumm işte y789 Hepp beraber 'an'ı yaşıyoruuuuuzz sevincli İyiki varsın, sevgili Genco y789 Seni seviyorum : Sitedeki herkesi, 61.224 üyeyi de seviyoruuuuummmm guitarguitar Hepinizi çoooookk seviyorum ve mutluluklarımı gönderiyorumm İçimdeki yaşama sevinci hepinizle beraber olsun s456956kdertyactionsmile Enn kötü günümde yanımdaydınız ooo67 İyi günümde de yanımdasınız music45 Sizleri çoooooookk seviyorumm : İyiki varsınızz Hepp mutlu kalınn derty

 

[ramazan85]

Ciddi safhada alınganlığım var yada ben yanlış düşünüyorum. Espirili olamıyorum ve bu yüzden insanların benden uzaklaştığını hissediyorum. Bazen espiri ile yaklaşan insanlara ters tepki veriyorum ciddiye alıyorum neden olduğunu anlamıyorum bir türlü

 

[kinetix]

Ciddi safhada alınganlığım var yada ben yanlış düşünüyorum. Espirili olamıyorum ve bu yüzden insanların benden uzaklaştığını hissediyorum. Bazen espiri ile yaklaşan insanlara ters tepki veriyorum ciddiye alıyorum neden olduğunu anlamıyorum bir türlü

Kafana takma her işin bir kolayı vardır, bir de hergün insan aynı şekilde kalmaz. Bir gün güler bir gün ağlar bir gün sevinir cilgin897

 

[daLqa]

Herşey ortamda biter. sen o ortama girdiğinde kendini küçük görüyorsun arkadaşım. Aynı sorunu bende yaşamıştım aştım.. Ne konuşursan konuş saçmalamak için gelmişiz dünyaya. bi yerden başlayınca gerisi geliyor yeterki ilk adımı at. Eğer telkin dinlemek istersen 2 hafta suçluluk-ego sonra sosyallik artırıcıyı ekle yada tek dinle ondan sonra değişimleri gör.. Hiç susmak istemeyeceksin benim gibi956k

 

[maviinci]

Psikologa git. . Mutlaka tavsiye ediyorum. .

 

[cihanlive]

abuk sabukta konuşmak istemiyorum
hele ki kendimi küçük düşürmek istemiyorum

Sorununuz burda gizli. Bilinçaltınızda konuşursam küçük düşermiyim korkusu var. Halbuki arkadaşlarınızın konuşmalarına bakarsanız konuştukları şeylerin çoğu abuk subuk şeylerdir. Zaten sürekli ciddi şeyler konuşulmaz arada geyikte yapmak gerekir :blissy