Bir kitap uyarlaması film olan “Köstebek” aslında oldukça dikkatle izlenilmesi gereken bir film. Çok bariz kanlı sahneleri olmamasına rağmen, yine de casus dünyasının acımasızlığını ve soğuk savaş’ı ustalıkla anlatmış, insanı gerdiği gibi, filmin kolay izlenecek bir film olmaması, karanlık çekimleri ve sahneleriyle zaman zaman bir iç bunaltısı yaratabiliyor insanda, zaten yarısına kadar dikkatle izlediğiniz bu filmin sonlarına doğru anlayışınız ancak zirveye ulaşabiliyor. O yıllardaki bir İstanbul’da anlatılmış, Beyoğlu civarındaki barları falan, o atmosferde etkileyici. Bu filmde George Smiley rolündeki “Gary Oldman “ (epeydir seyretmemiştim kendisini) sakin gücün” temsili, hem de sessiz görünüşlü hatta sinik bir kişilik diyebiliriz, ama ilerledikçe ne kadar güçlü biri olduğunu görüyoruz. İlmek ilmek hesaplı yaklaşımın olduğu insan içi ilişkilerde güvensizlik ve sürekli arkayı kollama var, casusların birbirlerine, sisteme ve karşıdaki İstihbarat teşkilatı ile yaşadıkları çekişme gerilimli bir şekilde veriliyor, insan hayatı ne kadar önemsiz diye düşünüyor insan, bu tür şeyler seyrettiğinde ve ürpertici gerçekten.… Filmin başlangıç sahnesi etkileyici bir sahneyle başladı; ; İngiliz İstihbaratının başı rolündeki kontrol lakaplı İngiliz oyuncu John Hurt, göreve Budapeşte’ye gönderdiği ajan’a şöyle söyler: “Kimseye güvenme, özellikle sıradan görünenlere!...”
Filmin sonunda, Kontrol’un yardımcısı, 2. Adam George Smiley itibarını geri kazanarak İstihbaratın başına dönecek, olayları da bir bir çözümleyerek, açığa çıkaracak, içlerindeki çürük elma’yı, köstebeği bulacaktır. Çok başarılı bir casus filmi bence, ama kolayca izlenebilir değil!...
Filmin sonunda, Kontrol’un yardımcısı, 2. Adam George Smiley itibarını geri kazanarak İstihbaratın başına dönecek, olayları da bir bir çözümleyerek, açığa çıkaracak, içlerindeki çürük elma’yı, köstebeği bulacaktır. Çok başarılı bir casus filmi bence, ama kolayca izlenebilir değil!...