Işık'ca

Kayıp yine ruhum. Yine içimin boşluğuna düştüm. Artık çırpınmak yok ama, artık direnmiyorum. Kabul ediyorum, olanı olacak olanı. Öfkemi kabul ediyorum. Acılarımı, canım yanıyormuş yansın. Sahte mutluluklarımı kabul ediyorum. Direnmiyorum, savaşmıyorum. Gelsin üstüme gelsin tüm çığlarını, tüm acılarını neyi varsa alsın gelsin. Deli miyim? Kabul, akıl mı farzet ki hiç yok. Bıraktım akıntıya, her şeyi bıraktım tüm beklentilerimi. Bıraktım artık. Ölmüşüm farzet ne ki hayat dediğin. Sadece bir rüya. Allahımmm, bahtına düştüm beni bana bırakma.
 
Eskiden en derinine düşerdim. kapkaranlık, soğuk ıssız bir kuyuya. Üşürdüm, yapayalnızdım, kimsesiz. Sesimi hiç kimseye duyuramazdım. Çok geceler nefes dahi alamayacak halde evin içinde deli gibi dolaşıp durdum. Ne mi oldu? Ya batacaktım, yada çıkacaktım. İsyanım dağlar kadardı, öfkem cehennem ateşine denk. Parçalayacak kadar öfkeliydim. Sanki her türlü öldürsem yine de hırsımı alamayacaktım. O anlardan birinde karşı karşıya geldim öfkemle bir ayet vardır cehennemi anlatan " öfkesinden neredeyse kuduracak" O zaman anladım ki öfke cehennem huyludur. İşte böyle aylarım yıllarım geçti. Biliyordum ama sebebini biliyordum. Borderline denen hastalığın semptomlarından biri. Boşluk duygusu. Bu öyle bir şeydir ki içiniz biranda boşalır. Kendinize yabancılaşırsınız. Müthiş bir kaybolmuşluk duygusu kaplar. Kimsiniz, nesiniz bilemezsiniz. Sonra devam ettim tedavime, bırakmadım. Faik hocamın yanından kaç kere ağlayarak çıktım. Öyle ağırdır ki bazen taşıyamazsınız. Bir babanın evladının kulaklarını çekmesi gibi öyle şeyler söylerdi ben mahçup olurdum, üzülürdüm kahrederdim kendime. Ama böyle olmalıydı. Gerçekler üzerinde durulacak en sağlam zemindir demiş biri. Eğer iyileşmek istiyorsanız, acıtın canınızı, bırakın yalanların arkasına saklanmayı. Korkuyorsanız korkuyorum deyin. Zavallıyı oynamayın sorumluluğunuzu alın evet ben burada hata ettim deyin. Ancak öyle güçlenirsiniz yoksa başkalarını suçlamak çok daha kolay. Kendinizi köşeye sıkıştırın. soru üzerine soru sorun kaçamasın, yalan söyleyemesin. Ne zaman ki itiraf edersiniz o zaman işte artık özgürsünüz.
 
images


GÜNAYDINNNN
 
papatyacım bu sayfamın en başında papatyalar için yazdığım bir yazım vardı. Dur bakıyim onu sana armağan adeyim ben:)
 
Bir papatyanın hissettirdikleri

Bilmem fark eder mi insanlar seni, yapraklarını " seviyor, sevmiyor" diye koparırken. Fark ederler mi sende ki kalenderliği. Yer aramazsın sen açmak için. Güzelliğini sergilemek için, özel bir yer aramazsın. Bir avuç toprak yeter sana. Yol kenarında taşların arasından çıkarırsın başını ve o telaşın içinde bile çiçek açmayı başarırsın. Tramvay yolunda, o taşların içinden onlarca çiçekle uzatmıştın başını, hayret etmiştim. Nasıl oluyordu da bunca olumsuzlukla baş edebiliyordun? Bazen ormanlarda, tarlalarda, yol kenarlarında bazen bir çöplükte bile çiçek açıyordun sen. Bana sen, en olmayacak zamanlarda, en olmayacak şartlarda bile mutlu olmayı, faydalı olmayı, sevgiyi şartlara bağlamamayı öğretensin. Yine papatyalığından bir şey kaybetmezsin. Yine çiçeksin işte. Biraz kötü görünüyor olabilirsin, ama yine de açtın işte çiçeklerini, onlarca minik papatya ile yine de gülümsemeyi başardın. sana baktığımda derim kendi kendime " Bak işte, olumsuzluklar seni yıldırmasın, korkutmasın. Yine de gülümse hayata. Bir küçük çiçek sana bunu fısıldıyor duyuyor musun? Yine faydalı o, yine kalender.Tıpkı bir kadın gibi, anadolu kadını gibi. Dimdik ayakta, yine sevgi dolu, yine vefalı" Sevgili papatyam sen çok yaşa emi? Yine neşe saç hayata, yine gülümse inadına.

SEVGİLİ PAPATYA BU YAZIM SANA ARMAĞANIM OLSUNgirlhaha
 
Bozuk interneti yaptım. Evlatların tepkisi " ya senin nası bi kafan var?, ya sen ne zeki bi şeysin." öhöm öhöm insanın bunu evlatlardan duyması harika doğrusu.
 
avatarımda ki kızın oturma biçimiyle aynıydı çocukken oturuş tarzım. Bana çok tanıdık ve sevimli geliyor.
 
"Gerçekler üzerinde durulacak en sağlam zemindir demiş biri. Eğer iyileşmek istiyorsanız, acıtın canınızı, bırakın yalanların arkasına saklanmayı. Korkuyorsanız korkuyorum deyin. Zavallıyı oynamayın sorumluluğunuzu alın evet ben burada hata ettim deyin. Ancak öyle güçlenirsiniz yoksa başkalarını suçlamak çok daha kolay. Kendinizi köşeye sıkıştırın. soru üzerine soru sorun kaçamasın, yalan söyleyemesin. Ne zaman ki itiraf edersiniz o zaman işte artık özgürsünüz."

Dün okuduğumdan beri kafamın içinde dolanıp duruyo bu cümlelerin. Ne kadar doğru söylemişsin... İnşallah ben de bi gün gerçekleri kendime itiraf edicek kadar cesaretli olabilirim.
 
"Gerçekler üzerinde durulacak en sağlam zemindir demiş biri. Eğer iyileşmek istiyorsanız, acıtın canınızı, bırakın yalanların arkasına saklanmayı. Korkuyorsanız korkuyorum deyin. Zavallıyı oynamayın sorumluluğunuzu alın evet ben burada hata ettim deyin. Ancak öyle güçlenirsiniz yoksa başkalarını suçlamak çok daha kolay. Kendinizi köşeye sıkıştırın. soru üzerine soru sorun kaçamasın, yalan söyleyemesin. Ne zaman ki itiraf edersiniz o zaman işte artık özgürsünüz."

Dün okuduğumdan beri kafamın içinde dolanıp duruyo bu cümlelerin. Ne kadar doğru söylemişsin... İnşallah ben de bi gün gerçekleri kendime itiraf edicek kadar cesaretli olabilirim.

Mesela bir şeyi çok istediğini düşünüyorsun ama bunu bir türlü yapamıyorsun. Neden? Cevabın şu olabilir. Engelim var. Ne peki engelim? Ailem izin vermez. İzin verse ne yapacaktın peki? Buna cevap yoktur genelde diyelim ki ona da cevabım var. Ailem izin verseydi, o zaman yapabilirdim.( ne istiyorsam işte)
O okula gidebilirdim mesela, o eğitimi alabilirdim. Alsam ne olur bu eğitimi? O zaman, bu konuda ilerleyebilirim. Yurt dışına gidebilirim. Diyelim ki gittim. O zaman ne olur? İşte ilerlerim insanlara faydalı olurum. Kendime faydalı olurum, sevdiğim bir şeyi yapabilirim. O halde yap seni engelleyen ne? Ailem buna izin vermez? Bunu denedin mi bunu onlara söyledin mi peki?
Hayır söylemedim çünkü bana izin vermeyeceklerini biliyorum.
Denesen ne kaybedersin?
Bana bağırıp çağırabilirler, onları hayal kırıklığına uğratmak istemiyorum.
Kendini hayal kırıklığına uğratıyorsun ama!..
Olsun buna katlanabilirim.
Öyleyse vazgeçiyorsun.
evet vazgeçiyorum.
O halde içinde bulunduğun durumdan keyif almaya, olduğun yerde mutlu olmaya çalış.
bunu yapamam, burada mutlu değilim. Ben eğer sevdiğim işi yapıyor olsaydım o zaman gerçekten mutlu olurdum.
E sevdiğin işi yap madem.
yapamam bunun için eğitim almalıyım
Al öyleyse ne sana engel olan?
Ailem bana izin vermez.
Nerden biliyorsun?
Biliyorum çünkü daha öncede hiç bir istediğime onay vermediler.
belki bu defa verirler.
Vermzler biliyorum.
Söyle o halde bunu dene.
söyleyemem
Neden?
Çünkü korkuyorum ( bu bir itiraf)
Neden korkuyorsun?
Onları üzmekten korkuyorum.
Üzülseler ne olur?
Yok üzülmesinler( annem hasta, babam beni uzaklara yollamak istemez)
Öyleyse vazgeç yapacak bir şey yok. Burada olmaktan mutlu olmaya çalış. İşini sevmeye çalış.
Bunu yapamam, bu işi yapmak istemiyorum.
..................................

Devam edin mutlaka size gerçeği itiraf edecektir.

Ailem izin vermz kısmı genelde bahanedir daha da altında mutlaka yatan başka bir sebep vardır. Ya gitmekten korkuyorsunuzdur. Ya başarısız olmaktan, ya gerçekten bunu istemiyorsunuzdur. gibi gibi bu liste uzar daha
 
bu çalışmayı yapacağım ışıklı yol..çoğu zaman arkasına sığındığımız biçok olaylarımız var düşünmek bile korkutuyor
 
bu çalışmayı yapacağım ışıklı yol..çoğu zaman arkasına sığındığımız biçok olaylarımız var düşünmek bile korkutuyor

Ben terapi gördüğümden iki yıl kadar hatta hala bulduğum her psikologla konuşurum:) Kendimi irdelemeyi öğrendim. Çünkü üzerinde düşünüyordum. Her seanstan önce ne anlatacağımı neyi nasıl söyleyeceğimi düşünüyordum. Zaten Hocam da bana sorular soruyordu aynen bu şekilde. Size faydalı olabildiğim için inan bana çok mutluyum.
 
Ben terapi gördüğümden iki yıl kadar hatta hala bulduğum her psikologla konuşurum:) Kendimi irdelemeyi öğrendim. Çünkü üzerinde düşünüyordum. Her seanstan önce ne anlatacağımı neyi nasıl söyleyeceğimi düşünüyordum. Zaten Hocam da bana sorular soruyordu aynen bu şekilde. Size faydalı olabildiğim için inan bana çok mutluyum.

kaç kere psikologun sorularına artistik cevap vermeye çalışırken rezil oldum kendime, anlatamam khkh56khkh56 o anda bile, adamın bana "sen aşmışsın, ben sana fayda sağlayamam" demesini bekliyordum :D nasıl bir hayal gücüm var ama blissy
 
Mesela bir şeyi çok istediğini düşünüyorsun ama bunu bir türlü yapamıyorsun. Neden? Cevabın şu olabilir. Engelim var. Ne peki engelim? Ailem izin vermez. İzin verse ne yapacaktın peki? Buna cevap yoktur genelde diyelim ki ona da cevabım var. Ailem izin verseydi, o zaman yapabilirdim.( ne istiyorsam işte)
O okula gidebilirdim mesela, o eğitimi alabilirdim. Alsam ne olur bu eğitimi? O zaman, bu konuda ilerleyebilirim. Yurt dışına gidebilirim. Diyelim ki gittim. O zaman ne olur? İşte ilerlerim insanlara faydalı olurum. Kendime faydalı olurum, sevdiğim bir şeyi yapabilirim. O halde yap seni engelleyen ne? Ailem buna izin vermez? Bunu denedin mi bunu onlara söyledin mi peki?
Hayır söylemedim çünkü bana izin vermeyeceklerini biliyorum.
Denesen ne kaybedersin?
Bana bağırıp çağırabilirler, onları hayal kırıklığına uğratmak istemiyorum.
Kendini hayal kırıklığına uğratıyorsun ama!..
Olsun buna katlanabilirim.
Öyleyse vazgeçiyorsun.
evet vazgeçiyorum.
O halde içinde bulunduğun durumdan keyif almaya, olduğun yerde mutlu olmaya çalış.
bunu yapamam, burada mutlu değilim. Ben eğer sevdiğim işi yapıyor olsaydım o zaman gerçekten mutlu olurdum.
E sevdiğin işi yap madem.
yapamam bunun için eğitim almalıyım
Al öyleyse ne sana engel olan?
Ailem bana izin vermez.
Nerden biliyorsun?
Biliyorum çünkü daha öncede hiç bir istediğime onay vermediler.
belki bu defa verirler.
Vermzler biliyorum.
Söyle o halde bunu dene.
söyleyemem
Neden?
Çünkü korkuyorum ( bu bir itiraf)
Neden korkuyorsun?
Onları üzmekten korkuyorum.
Üzülseler ne olur?
Yok üzülmesinler( annem hasta, babam beni uzaklara yollamak istemez)
Öyleyse vazgeç yapacak bir şey yok. Burada olmaktan mutlu olmaya çalış. İşini sevmeye çalış.
Bunu yapamam, bu işi yapmak istemiyorum.
..................................

Devam edin mutlaka size gerçeği itiraf edecektir.

Ailem izin vermz kısmı genelde bahanedir daha da altında mutlaka yatan başka bir sebep vardır. Ya gitmekten korkuyorsunuzdur. Ya başarısız olmaktan, ya gerçekten bunu istemiyorsunuzdur. gibi gibi bu liste uzar daha

Tam içinde bulunduğum duruma uygun bi örnek seçmişsin, benim ayrıyetten alıştırma yapmama gerek kalmamış y789 Benim de en büyük bahanem ailemin isteklerini karşılayamamaktan korkmaktı. Sanırım bu bahanenin altında başarısız olma korkum var. Bu korkumun üstüne gidicem, teşekkür ederim. Ve başka mevzular için bu alıştırmayı yapıcam. Çok güzelmiş kendin sorup kendin cevap verme olayı. Kendi kendimizin psikoloğu olmak gibi bişey :)
 
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. 5651 sayılı yasaya göre bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. 5651 sayılı yasaya göre sitemiz mesajları kontrolle yükümlü olmayıp, yasaya aykırı yada telif hakkı içeren paylaşımlar BURADAN bize ulaşıldığı taktirde, ilgili konu en geç 48 saat içerisinde kaldırılacaktır. Sitemizde Bulunan Videolar YouTube, Facebook, Dailymotion, v.b. video paylaşım sitelerinden alınmaktadır. Telif hakları sorumluluğu bu sitelere aittir. Videoların hiç biri sunucularımızda bulunmamaktadır.
Geri
Üst