İmkanım olsaydı çocukluğumu değiştirebilseydim.

[karavan]

karşılarına geçip konuşmayı dendedin mi? eğer yüzyüze konuşmadıysan mutlaka yüzyüze konuşman ve özrünü onların yüzlerine bakarak söylemen gerekecekç. seni görmek istemeseler bile.
mektup, e-mail, msn tarzı yqazışmalarda yeterince samimi ortam oluşmuyor.

üstelik asıl önemli olan af dilemektir. sen samimi bir şekilde gereğini yaptın ve bu saatten sonra onların fikirlerini değiştiremediysen bundan sonra pişmanlık duygusu malasef çocuklarına geçecek. ama bunu senin şu an hissettiğin gibi yıllar sonra iş işten geçtikten sonra yaşayacaklar...

Sevgili teoman,
Sanıyorum kısa satır aralarında ben tam olarak anlatamadım.
Çocuklarımın beni sevdiklerinden fazlası ile eminim ve onlar değil beni görmek istememek her ikisi de her telefon konuşmalarımızda gidip yanlarında kalmam için sürekli beni çağırıyorlar.Ama ben onları rahatsız etmemek için pek gitmek istemiyorum.Beni istemiyorlar diye birşey yok.Onların fikirlerini değiştirememe diye birşey de yok.Benim onlardan özür dilemem,yaptıklarımın yanlış olduğunu bildiğimi ifade etmemin sebebi sanıyorum bunu babamdan bir kere olsun duymadığım için ve bunu duymaya ihtiyacım olduğu için onlarında duymaya ihtiyacı olduğunu düşünerek yapıyorum diye düşünüyorum.

 

[matri]

hayatta en onemli seylerden biriside TECRUBE dir...

fakat ne yazikki YASAMADAN, tecrube sahibi olunmuyor... yasayarak tecrube sahibi olunuyor...

ve tecrube kazanirken yasadiklarimizin kimisi, iyi kimisi hayati zehir eden cinsten...

ama her ikiside TECRUBE....

o yuzden gecmisinizi elestirin ama, geleceginizi bozmasina izin vermeyin, geleceginize de dikkat edin, cunku yeni tecrubelere acik olacaktir...

yasayin ve gorun.. gorduklerinizlede barisik olun... yoksa KARAVAN dostumun yasadiklarini yasariz...

umarim en kisa surede sorunlarini halledersin dostum.

 

[bigokyanus]

Bütün yazdıklarınızı okudum, aynı şeyleri ben de annemden çektim . Çok ufak bir kısmını anlattığımda arkadaşlarım saatlerce ağlamıştı. Üvey annenin yapmayacağı eziyetleri yaptı ve ben yıllarca üvey anne olduğunu düşündüm. Ama her şeyin var bir sebebi diyerek ben dersimi almış bir şekilde şimdi bebeğimi büyütüyorum. Annemi ise aylarca görmesem özlemiyorum , elimden geleni sırf babam mutlu olsun ve içim rahat olsun diye yapıyorum ama annem için değil. Şu an söylediği hiçbir şey beni etkilemiyor ben kendimi artık güçlü hissediyorum, oğlum için , eşim için en önemlisi de kendim için güçlü olmayı seçtim.

Size de naçizane tavsiyem geçmişi bırakıp ( biliyorum çok zor çünkü ben hala rüyalarımda annemin eziyetleri ile ağlayarak uyanıyorum ) bugüne bakmanız. Bir gün hepimiz hayata gözlerimizi yumacağız , önemli olan huzurlu bir şekilde gözlerimizi kapatmamız. Yapmak istediğimiz ve yapmadığımız şeyler yüzünden gözleri açık gitmemek benim yegane isteğim ..

Çocuklarınızla sıfırdan başlayın bence, yeni yeni babalığı tadarmışsınız gibi, olumlu düşündüğünüz sürece her şey olumlu olacak ve tüm güzellikler sizi bulacak. Ben inanıyorum lütfen siz de inanın...sapkal89

 

[eski]

actionsmile merhaba karavan

bence çocukların senin onları sevdiğini biliyorlar o yüzdenarayıp çağırıyorlar. benim babam çok anlayışlı, saygılı biridir ama sevgisini ifade edemez. üzgünsem,hastaysam, ya da ona bi şekilde kızmışsam eve gelirken bana fıstık getirir ( çok seviyorum da =)) ben anlarım hiçbişey demese bile.

dedem de çok serttir, ama aynı zamanda hasaastır. bazen anlık tepkiler ( azarlardı) verir ( özellikle çocukken) bende anlık korkarım ama bilirim kötü niyetle demediğini. hatta bi defasında ağlamıştım nazlı kızım diye sever beni =)) sofralarda hep yanına oturtur. sert insanlar, kızgın insanların çok hassas olduğunu düşünürüm. kırılacaklarını bildiklerinden sert görünürler ( bende öyleydim). o yüzden kızmam onlara.

çocuklarınızın da sizin gerçek düşüncelerinizi, duygularınızı anladığına eminim ben.

birde mutluyum lafı inandırıcı gelmiyor demişsiniz onun yerine mutlu olmayı seçiyorum diyebilirsiniz (sitede okuduklarımdan küçük bi öneri =))

sevgilerle...blissy

 

[mu@z]

Keşke aileler,şimdiki gibi çocuklarına karşı bizim zamanımızdada hassas olsalardı...

 

[eski]

Keşke aileler,şimdiki gibi çocuklarına karşı bizim zamanımızdada hassas olsalardı...

ailelerimizin zamanları farklıydı işte... ben doğduğumda babam beni sevdi diye ayıplamışlar ( büyüklerin yanında bebek sevmek ayıpmışşaşkınx) onlar öyle ortamlarda yetişmişler. bu onların suçu değil anne babalarının suçu da değil. gelişe gelişe ilerliyoruz.

belki bizim çocuklarımız da bizen memnun olmayacak ''keşke ben kadar olgun , ben kadar anlayışlı bi ailem olsa'' diyecek. sadece çocukların değil ailelerin de anlayışa ihtiyacı var.

yanlış aramaktan çok niyetleri görmeye bakın mutlu olursunuz. keşkeler sadece vakit kaybıdır bence.

 

[karavan]

Beş Temmuz sabahından şu saate kadar internete girememiştim.Az önce günlüğümü ve diğer konularımı kontrol ettim.Açık söylemek gerekirse şu anın gelmesini öyle bekledim ki.Üç günlük süre zarfında bana gösterdiğiniz bunca sıcak ilgiden öyle mutluydum ki, bir an önce sayfama günlüğüme sizlere kavuşmayı istedim.İyiki bu sayfayı dolayısı ile sizleri tanımışım.
İki gün boyunca telkin mp3 lerini dinliyemedim.Bir taraftan da sürekli düşündüm.Bana göre ilk başladığım günden yani üç Temmuz daki halimden biraz daha iyi hissediyorum.Bisiklete binerek dolaşmak artık hoşuma gidiyor ve dolaşırken de sürekli şunu tekrarlıyorum.
"Sağlıklıyım,mutluyum,şanslıyım,zenginim"
Şu an telkinleri tekrar kaldığım yerden dinlemeye başladım.Bana yazan arkadaşlarıma sırası ile cevap vereceğim.Öncelikle buradan herkese çok teşekkür ediyorum.Hepinizin yazdıklarını okudum.Okudukça her satırınızda moral buluyorum.Elleriniz dert görmesin.
İyiki varsınız.

 

[karavan]

hayatta en onemli seylerden biriside TECRUBE dir...

fakat ne yazikki YASAMADAN, tecrube sahibi olunmuyor... yasayarak tecrube sahibi olunuyor...

ve tecrube kazanirken yasadiklarimizin kimisi, iyi kimisi hayati zehir eden cinsten...

ama her ikiside TECRUBE....

o yuzden gecmisinizi elestirin ama, geleceginizi bozmasina izin vermeyin, geleceginize de dikkat edin, cunku yeni tecrubelere acik olacaktir...

yasayin ve gorun.. gorduklerinizlede barisik olun... yoksa KARAVAN dostumun yasadiklarini yasariz...

umarim en kisa surede sorunlarini halledersin dostum.

Sevgili Matri,

Dediklerinde fazlası ile haklısın.
Ben hep geçmişimle yaşadım ve bunun zararını hep gördüm.
Şimdilerde önüme bakmayı öğreniyorum.Burada olma şansımın avantajını kullanarak bunun da üstesinden geleceğim.

İyi dileklerin için teşekkür ederim.

 

[karavan]

Bütün yazdıklarınızı okudum, aynı şeyleri ben de annemden çektim . Çok ufak bir kısmını anlattığımda arkadaşlarım saatlerce ağlamıştı. Üvey annenin yapmayacağı eziyetleri yaptı ve ben yıllarca üvey anne olduğunu düşündüm. Ama her şeyin var bir sebebi diyerek ben dersimi almış bir şekilde şimdi bebeğimi büyütüyorum. Annemi ise aylarca görmesem özlemiyorum , elimden geleni sırf babam mutlu olsun ve içim rahat olsun diye yapıyorum ama annem için değil. Şu an söylediği hiçbir şey beni etkilemiyor ben kendimi artık güçlü hissediyorum, oğlum için , eşim için en önemlisi de kendim için güçlü olmayı seçtim.

Size de naçizane tavsiyem geçmişi bırakıp ( biliyorum çok zor çünkü ben hala rüyalarımda annemin eziyetleri ile ağlayarak uyanıyorum ) bugüne bakmanız. Bir gün hepimiz hayata gözlerimizi yumacağız , önemli olan huzurlu bir şekilde gözlerimizi kapatmamız. Yapmak istediğimiz ve yapmadığımız şeyler yüzünden gözleri açık gitmemek benim yegane isteğim ..

Çocuklarınızla sıfırdan başlayın bence, yeni yeni babalığı tadarmışsınız gibi, olumlu düşündüğünüz sürece her şey olumlu olacak ve tüm güzellikler sizi bulacak. Ben inanıyorum lütfen siz de inanın...sapkal89

Sevgili bigokyanus,

Ben de annemi ve babamı birbucuk yıldan fazladır görmüyorum bir senedir de seslerini duymuyorum.Ne yazık ki ben de özlemiyorum.Bir filimde televizyonda gazetede karşılaştığım her güzel ana baba çocuk ilişkisi gözlerimi dolduruyor hala o sıcaklığın özlemini çekiyorum.Ben onlara karşı kendimi hala güçlü hissedemiyorum.Birgün yine babam telefon açacak bana olur olmaz şeyler söyleyip hakaret ve küfür edecek endişesi yaşıyorum.Hemde hiç hak etmediğim suçum olmadığı halde.
Şundan eminim ki Allah gecinden versin bir gün öldüklerinde çok acı çekeceğim.aslında sebepsiz ama böyle düşünüyorum.
Çocuklarınızla sıfırdan başlayın bence, demişsiniz.Bende bunu yapmaya çalışıyorum zaten.Sanki yeniden başlamış gibi.

Bugüne kadar hep olumsuz düşünüp tüm olumsuzlukları üzerime çektiğim için bu teoriye yada gerçeğe inandım.O yüzden Kendimi olumlu düşünmeye zorluyorum.Olumsuz düşünceleri kafamdan atmaya çalışıyorum.Buradaki tüm dostlarımın yardımları ile bunu da başaracağım.
Şimdiden gün boyu şu dört kelimeyi tekrarlıyorum.

"Sağlıklıyım,mutluyum,şanslıyım,zenginim"

Eğer yanlış yapıyorsam veya sistem hatam varsa beni uyarınız lütfen veya ne yapmam gerektiğini söyleyiniz.

Mesajınız için çok teşekkür ediyorum.
İyiki varsınız.

 

[karavan]

actionsmile merhaba karavan

bence çocukların senin onları sevdiğini biliyorlar o yüzdenarayıp çağırıyorlar. benim babam çok anlayışlı, saygılı biridir ama sevgisini ifade edemez. üzgünsem,hastaysam, ya da ona bi şekilde kızmışsam eve gelirken bana fıstık getirir ( çok seviyorum da =)) ben anlarım hiçbişey demese bile.

dedem de çok serttir, ama aynı zamanda hasaastır. bazen anlık tepkiler ( azarlardı) verir ( özellikle çocukken) bende anlık korkarım ama bilirim kötü niyetle demediğini. hatta bi defasında ağlamıştım nazlı kızım diye sever beni =)) sofralarda hep yanına oturtur. sert insanlar, kızgın insanların çok hassas olduğunu düşünürüm. kırılacaklarını bildiklerinden sert görünürler ( bende öyleydim). o yüzden kızmam onlara.

çocuklarınızın da sizin gerçek düşüncelerinizi, duygularınızı anladığına eminim ben.

birde mutluyum lafı inandırıcı gelmiyor demişsiniz onun yerine mutlu olmayı seçiyorum diyebilirsiniz (sitede okuduklarımdan küçük bi öneri =))

sevgilerle...blissy

Sevgili eski,

Bana ayırdığınız vakit ve güzel cümleleriniz için teşekkür ederim.
Sizlerden gelen her satırı her cümleyi o kadar dikkatle ve hassasiyetle okuyorum ki bazen birkaç defa da okıduğum oluyor.
Çocuklarımın benim ile ilgili düşüncelerinde haklı olabilirsiniz.Aksi halde beni niye yanlarında görmek istesinler ki.
Sitede o kadar çok şey okudum ki artık bazı gerçekleri görmek ve inanmak durumundayım.O yüzden bu günlerde sürekli olarak şunları tekrarlıyorum.
Sağlıklıyım,mutluyum,şanslıyım,zenginim.

İlgine çok teşekkür ediyorum.
İyiki varsınız.

 

[karavan]

Keşke aileler,şimdiki gibi çocuklarına karşı bizim zamanımızdada hassas olsalardı...

Sevgili mu@z,

Ne yazıkk ki dediğiniz gibi olmadığı için bugün bu problemlerle hala boğuşum içindeyiz.

Onların kavgalarından o kadar etkileniyordum ki bir gün "Baba niçin bu kadar çok kavga ediyorsunuz ben ders çalışamıyorum " dediğimde babamın verdiği cevabı hala unutamıyorum."Sana ne bizim kavgalarımızdan"
Başka söze gerek var mı?

 

[maviinci]

Onların kavgalarından o kadar etkileniyordum ki bir gün "Baba niçin bu kadar çok kavga ediyorsunuz ben ders çalışamıyorum " dediğimde babamın verdiği cevabı hala unutamıyorum."Sana ne bizim kavgalarımızdan"
Başka söze gerek var mı?

Aynı benim ailem. Sana ne değil de, her ailede olur böyle şeyler diyorlar. Benimö ailemde olsun istemiyorum. Ya benim ailem olmasın, ya da benim ailemde çok afedersiniz ama aptal aptal sebeplerden dolayı tartışmalar çıkmasın. Babam bana kaşlarını çatarak bakmasın. Attığım her adımda onlardan izin almak zorunda hissetmeyeyim kendimi. Attım kendimi lanet ankaradan lanet istanbula, orad da peşimi bırakmıyor. Gideceğim konferansı seçmeye aklktı. Sana ne ya?? Sana ne demek istiyorum. İstemiyorum kimseden hiçbişey. Offf,, çok bunaldım, çooookk. .

 

[karavan]

Aynı benim ailem. Sana ne değil de, her ailede olur böyle şeyler diyorlar. Benimö ailemde olsun istemiyorum. Ya benim ailem olmasın, ya da benim ailemde çok afedersiniz ama aptal aptal sebeplerden dolayı tartışmalar çıkmasın. Babam bana kaşlarını çatarak bakmasın. Attığım her adımda onlardan izin almak zorunda hissetmeyeyim kendimi. Attım kendimi lanet ankaradan lanet istanbula, orad da peşimi bırakmıyor. Gideceğim konferansı seçmeye aklktı. Sana ne ya?? Sana ne demek istiyorum. İstemiyorum kimseden hiçbişey. Offf,, çok bunaldım, çooookk. .

Sevgili maviinci,

Onların kavgalarından insan o kadar çok etkileniyor ki, İzmirden Ankaraya taşındım.Akaryakıt işinde çalışıyorum.Birgün annem aradı işyerindeydim.Yine olağan kavgalarından bahsetti ve o gün ben 11.000 litre yakıtı yanlış vana açarak dolu tanka yönlendirdim ve taşırdım.İşyerinden ihtar aldım.Sene 1983 tü.Beni bu kadar çok etkiliyordu.Şimdilerde uzak kaldığım için ne yaptıklarını bilmiyorum ama bu sefer de başka problemleri yakamı bırakmıyor.Sizi son derece anlıyorum.Sizin için ne yapabilirim bilemiyorum ama sanırım üzüntülerini paylaşmaktan başka yapabileceğim birşey yok.
İyiki varsınız.

 

[maviinci]

Evet,, ikisi arasında kalmak özellikle canımı yakıyor. Annem de beni arayıp dert yanardı. Onunla daha rahat konuşuyorum, babamdan ziyade. Sonunda dayanamadım, resmen patladım. Bana ne kadar zarar verdiğinizin farkında mısınız dedim. Artık yoruldum dedim. Annem haklısın dedi ama sonradan pişman olduysam da iş işten geçmişti. Sonrasında babama da tepki gösterdim tartışma esnasında, şimdi biraz daha dikkatliler ama ufak bi kıvılcım bile beni hayattan bezdiriyor nerdeyse. O kadar yorulmuşum. Ayrıca düşünmeniz yeter, çok teşekkür ederim Siz de iyi ki varsınız sevincli

 

[karavan]

Her sabah olduğu gibi bu sabah da erkenden kalktım.(Saat 06.10)Önce gümlüğüme göz atıp ilk yazdıklarımı bir daha okudum.O ana kadar kendimde pek değişiklik olduğunu düşünmezken ilk yazdıklarımı okuduğum zaman ne kadar kötü hissettiğimi farkettim.Şu an o günkü halime göre daha iyi olduğumu fark ettim.Bunu farketmek bana çok iyi geldi.Moralim oldukça düzeldi.Demek ki burada olmanın,beni yalnız bırakmıyan siz güzel insanların,sürekli dinlediğim telkinlerin oldukça faydasını görmüşüm.Şimdi daha iyi hissediyorum.
Dün Sevgili "shamanic" in Tezahür Ettirmenin Kaybolan Sırrı adlı kitabından yazdıklarını okumaya başladım.İlk olarak sahip olduğum ve şükran duğum şeyleri yazmaya başladım ve inanın kendimden utandım.Şükran duyabileceğim bu kadar çok şey varken kendimi bu kadar kötü hissedebilmemin tek sebebinin olumsuz düşüncelerim olduğunun bir kere daha farkına vardım.Artık olumsuz düşünmemeye azmediyorum.Onyedi saniye (Ben daha uzun tutuyorum ama zararı olurmu bilemiyorum.Buradan sormuş olayım bu arada.Mesela 35-45 sn gibi) şükran duyduğum şeyleri düşünüyorum.
Artık beni bu noktaya getiren son olayların benim iyiliğime olduğunu düşünmeye de başladım.Eğer o olaylar olmasaydı ben şu ana bu sitede olmıyacak,sizleri tanımıyacak,telkinleri dinlemiyecek ve kendimi şu ana kadar olduğu gibi az da olsa geliştiremiyecektim.O an neden ben dediğim o olaylar için şimdi iyiki ben diyorum.Bunu diyebileceğimi asla düşünemezdim ve ben bunları beş altı gün gibi çok kısa bir sürede yaşıyabildim.Buna kendim bile inanamıyorum.
Siteye ve sürekli benim yanımda olan desteğini esirgemiyen sizlere ne kadar çok teşekkür etsem azdır.
Taa içten taaa yürekten "İyiki varsınız" demek istiyorum.
Hepinizi seviyorum.

 

[Işıldayan Safir]

Sizin adınıza çok sevindim sevgili karavan.

Hiçbir şey tesadüf değildir ve gökten zembille inmez. Siz mutlu olmayı ve değişmeyi seçtiniz. Şimdi harikulade değişiminizin başlangıcındasınız.

Öneren oldu mu bilmiyorum tüm mesajlara bakmadım ama sevgili shamanic'in affetme meditasyonu da oldukça faydalıdır. Etkilerini gören biri olarak size de her gün bir sefer yapmanızı öneririm. Aşağıdaki linkten inceleyip indirebilirsiniz.

Sevgiyle kalın, sağlıkla nefes alın. sapkal89

http://www.hayatimdegisti.com/forum...iyesi-gecmis-gelecek-ve-simdi-kutsal-3-a.html

 

[karavan]

Sizin adınıza çok sevindim sevgili karavan.

Hiçbir şey tesadüf değildir ve gökten zembille inmez. Siz mutlu olmayı ve değişmeyi seçtiniz. Şimdi harikulade değişiminizin başlangıcındasınız.

Öneren oldu mu bilmiyorum tüm mesajlara bakmadım ama sevgili shamanic'in affetme meditasyonu da oldukça faydalıdır. Etkilerini gören biri olarak size de her gün bir sefer yapmanızı öneririm. Aşağıdaki linkten inceleyip indirebilirsiniz.

Sevgiyle kalın, sağlıkla nefes alın. sapkal89

http://www.hayatimdegisti.com/forum...iyesi-gecmis-gelecek-ve-simdi-kutsal-3-a.html

Sevgili WaMPiReLLa,

Dediğiniz gibi kendimdeki değişimin henüz başlangıcındayım bu bile daha iyi hissetmemi sağlıyabiliyor.
"Öneren oldu mu bilmiyorum tüm mesajlara bakmadım ama sevgili shamanic'in affetme meditasyonu da oldukça faydalıdır"
Demişsiniz şu ana kadar kimse önermedi ama size yazmayı bitirir bitirmez bakacağım.Çok teşekkür ederim.

Sizlerin ilgisiyle,yardımlarıyla,destekleriyle bugün kendimi çok daha iyi hissedebiliyorum.
İyiki varsınız

 

[gülsevgi]

hemen hepimiz çocukluğumuda olumsuz durumlarla karşılaşmışızdır...ben bu olumsuzlukları felaketleştiriyordum sadece ben yaşıyorum gibi hissediyordum ve kendime acımaya başladım ancak aynı sorunları yaşayan milyonlarca insan var...felaketleştirerek,çözümsüzleştirerek yaşanmıyor daha çok acıyorsun kendine ve daha çok uzaklaşıyorsun kendinden...yaşadıklarını bir avantaja dönüştürmek senin elinde aslında ah vah edip sızlanmayı da tercih eden biziz,olumsuzlukları kabul edip, kendini suçlamadan değiştirmekte senin elinde...
Bende çok kötü bir çocukluk geçirdim...sürekli itilip,kakılan...oyun oynadı diye dövülen bir çocuktum...anne babamın her yaptığının doru olduğunu düşünüyordum...beni dövüyorlarsa ben kötü bir çocuğum diyordum...onların da yanlış yapabileceği aklımın ucundan bile geçmiyordu...yaş kemale erdikten sonra anlayabildim...anne babamızın da doğru bildikleri yanlışlar var...bize kötü bir çocukluk yaşatmış olabilirler,suçluluk duygusu ile büyütüp kendimizi hırpalamamıza sebep olmuşlar ancak bu onların doğrusuydu yanlış olduğunu bilmiyorlardı belki onlarda böyle görmüşlerdi...suçlu aramak yerine çözüme odaklanırsak yaşadığımız tüm olmuzsuzlukları olumluya çevirebiliriz belki...
eskiden annem ve babamdan nefret ederdim...beni dövdükleri için,benden nefret ettikleri için,başkalarının anında beni küçük düşürüp aşağıladıkları için....artık geçti...vız geliyor ister kızsınlar,ister dövsünler,isterse öldürsünler umurumda değil bu benim değil onların hatası kendimi suçlamayı bıraktım...onlarda hatalı olabilirler...insanların yaptıkları hataların faturasını ben ödemeyecem...ailemi bütün olumsuzluklarıyla kabul ettim...şimdi bütün olumsuzlukları olumluya dönüştürmeye çalışıyorum.inş. başarırız...

 

[karavan]

hemen hepimiz çocukluğumuda olumsuz durumlarla karşılaşmışızdır...ben bu olumsuzlukları felaketleştiriyordum sadece ben yaşıyorum gibi hissediyordum ve kendime acımaya başladım ancak aynı sorunları yaşayan milyonlarca insan var...felaketleştirerek,çözümsüzleştirerek yaşanmıyor daha çok acıyorsun kendine ve daha çok uzaklaşıyorsun kendinden...yaşadıklarını bir avantaja dönüştürmek senin elinde aslında ah vah edip sızlanmayı da tercih eden biziz,olumsuzlukları kabul edip, kendini suçlamadan değiştirmekte senin elinde...
Bende çok kötü bir çocukluk geçirdim...sürekli itilip,kakılan...oyun oynadı diye dövülen bir çocuktum...anne babamın her yaptığının doru olduğunu düşünüyordum...beni dövüyorlarsa ben kötü bir çocuğum diyordum...onların da yanlış yapabileceği aklımın ucundan bile geçmiyordu...yaş kemale erdikten sonra anlayabildim...anne babamızın da doğru bildikleri yanlışlar var...bize kötü bir çocukluk yaşatmış olabilirler,suçluluk duygusu ile büyütüp kendimizi hırpalamamıza sebep olmuşlar ancak bu onların doğrusuydu yanlış olduğunu bilmiyorlardı belki onlarda böyle görmüşlerdi...suçlu aramak yerine çözüme odaklanırsak yaşadığımız tüm olmuzsuzlukları olumluya çevirebiliriz belki...
eskiden annem ve babamdan nefret ederdim...beni dövdükleri için,benden nefret ettikleri için,başkalarının anında beni küçük düşürüp aşağıladıkları için....artık geçti...vız geliyor ister kızsınlar,ister dövsünler,isterse öldürsünler umurumda değil bu benim değil onların hatası kendimi suçlamayı bıraktım...onlarda hatalı olabilirler...insanların yaptıkları hataların faturasını ben ödemeyecem...ailemi bütün olumsuzluklarıyla kabul ettim...şimdi bütün olumsuzlukları olumluya dönüştürmeye çalışıyorum.inş. başarırız...

Sevgili gülsevgi,
Haklısınız bende sadece bu şekilde yetişen birtek ben'im sanırdım ama görüyorum ki çocukluğunu gerektiği şekilde yaşıyamamış kimler kimler var.Ne yapalım bu da bizim kaderimizmiş.Böyle bir çocukluk geçirmeyi kendimiz seçmedik anne babamızı da.Ben bu sabah Sevgili Wampirella'nın tavsiye ettiği Sevgili shamanic in yazdığı sayfaları okudum.Yine onun hazırladığı mp3 ü indirerek affetme meditasyonunu ilk defa denedim.Neticeyi size yazdıktan sonra burada açıklıyacağım.
Kesinlikle tavsiye ediyorum.

Sayfanın linkini veriyorum.

http://www.hayatimdegisti.com/forum/...utsal-3-a.html

Allah yolumuzu açık etsin.
Teşekkür ederim.

İyiki varsınız

 

[karavan]

Sizin adınıza çok sevindim sevgili karavan.

Hiçbir şey tesadüf değildir ve gökten zembille inmez. Siz mutlu olmayı ve değişmeyi seçtiniz. Şimdi harikulade değişiminizin başlangıcındasınız.

Öneren oldu mu bilmiyorum tüm mesajlara bakmadım ama sevgili shamanic'in affetme meditasyonu da oldukça faydalıdır. Etkilerini gören biri olarak size de her gün bir sefer yapmanızı öneririm. Aşağıdaki linkten inceleyip indirebilirsiniz.

Sevgiyle kalın, sağlıkla nefes alın. sapkal89

http://www.hayatimdegisti.com/forum...iyesi-gecmis-gelecek-ve-simdi-kutsal-3-a.html

Sevgili WaMPiReLLa,

Linkini verdiğiiz Sevgili shamanic in hazırladığı sayfayı okudum ve meditasyon mp3 ünü tek dosya dan indirdim.Umarım tek bir mp3 vardı başka birşey kaçırmadım.Çünkü diğerlerinde hata verdi.
Sayfayı bir kere daha okuduktan sonra mp3 ü dinlemeye ve dediklerini uygulamaya başladım.
Nedense sayfayı okurken başlıyan ağlama halim meditasyon süresince de ara ara devam etti.Özellikle de affeceğinim kişi üzerine pembe ışıklar gönderirken onu pembe sularla yıkayıp pembe giysiler giydirirken ve hele ona sarılırken çok kötü ağladım.Şu an bile sebebini bilmediğim bir şekilde gözyaşlarım dökülüyor.Genelde böylemi olur sadece bendemi böyle oldu bilmiyorum.
Meditasyon bitmesine rağmen iki saate yakın yattığım yerden kalkamadım.(Uzanarak dinlemiştim)Daha sonra kalkabildim.İnanılmaz şekilde içimde bir huzur hissettim.Bu son zamanlarda istediğim tek şeydi.
Sevgili WaMPiReLLa sana vesile olduğun için,sevgili shamanic sana böyle bir yazıyı kaleme aldığın ve bu meditasyonu hazırlayıp bizlerin kullanımına sunduğun için sizlere minnettarım.

Allah sizlerden razı olsun.
Nasıl teşekkür edeceğimi bilemiyorum.

İyiki varsınız.