Defduru'nun Güncesi

[shamanic]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

canımm .... oh rahatladın biraz... ark5
bir çoğumuzun benzer yaşanmışlıkları var malesef.. (bakınız hayal abla.. nihayet annesine hayır demeyi öğrendi thumbsanim )

iyilik diye yaptıklarımız görevimiz olarak yakamıza yapışır herdaim..
onun için merkeze kendini ve öncelikli olan yavruların ile eşini koyarak hareket ettikçe
herkez yerini anlayacaktir..

bunun anlamı sana kendini kötü hissettirmesin kesinlikle..
ancak bu şekilde mutlu olabilirsin..

sen çözüm yollarını zaten bulmaya başlamışsın onun için tebrik ederim..
ve yaşamında açtığın bu yeni sayfada kolaylıklar ve tüm sevdiklerine mutluluklar bolundan.. tender45

eminim babanda kendi hayatını doyasıya mutlu olarak yaşamanı isterdi..
sonuçta baban bu dünyadan sorumluluklarını bırakarak değil tamamlayarak gitti..
evet belki erken gitti sad456 ama sana mirası yaşadığınız güzel günlerdi sorumluluları değil..
ki eğer bir sorumluluk bıraktıysada miras olarak tüm aile arasında eşit olarak paylaşılır tatlım.. b456


sevgiler.. kiss3

 

[defduru]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

shamanic çok teşekkür ederim...... kiss3

Benim sorunum bir türlü geçmişimdeki kırgınlıklarımı kızgınlıklarım bir kenara koyamamak. Birde aman kırılmasınlar diye kimseye hayır diyememek. Biliyormusun ben bunları yaparken çevremdeki hiç kimse (eşim hariç ) bana mutlumusun? hayatın nasıl? diye sormadı. Bir tek babam sorardı.
Neyse yaaaa daha sonra devam edeyim.........

 

[defduru]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

Valla bir açıldım pir açıldım. İçimden sürekli yazmak geliyor. Yargılanmıyacağımı biliyorum ya burada rahatım.
Ben geçmişe bakınca hatalarımı görüyor ve onlardan dersler çıkarmaya çalışıyorum. Ama bazen farkına varmadan aynı hatayı tekrar yapıyorum. Doğumdan sonra büyük bir çöküş dönemi yaşadım. Ben anneliğin ağır yükü altında ezildim. İki tane bebek ve sizin sorumluluğunuzda ne yapacağımı nasıl davranacağımı bir türlü bilemedim. Onları ben istemiştim ve en iyi şekilde onları büyütecektim. Fakat yine eşimi ve kendimi ikinci plana iterek. Ama bunun farkına ancak 17-18 ay sonra gelebildim. Doğumdan sonrasına dönüp baktığımda kendimle ilgili eşimle ilgili hiçbir paylaşım yok. Ki biz hep yanyana yürümeye çalışmıştık. Her halde bu benim zaafımdı büyük olaylarda kendimi ve eşimi ikinci plana atmak.
Ben kendi kendime herşey yolunda derken aslında hiçbirşey yolunda değilmiş. Kocaman bir tokatla kendime geldim. Şöyle silkinip kendime gelme zamanım gelmişte geçiyordu bile. Oturup eşimle konuştuk geçen zamanda bilerek yada bilmeden yaptığımız herşey için birbirimizden özür diledik.
Fakat bende büyük bir boşluk olmuştu. Koca bir yılım hiç yaşamamıştım. Sadece bebeklerin bakımıyla ilgilenmiş kendime yada eşime hiç birşey katmamıştım. Ben bu geçen zamanı nasıl telafi edeceğimi bir türlü bulamadım. Herşey olması gibi olmuştu belki. Başka türlü olamasıda beklenemezdi diyerek kendimi teselli etmeye çalışıyorum.
Biz şimdi aramızdaki sorunları çözdük. Sadece yanyana elele durmaya devam ediyoruz. Çünkü birbirimizi seviyoruz. Ama ben hala bunlarla ilgili kendimi affetmiş değilim. Birde aramızda kalsın eşime söyleyemediğim ve fena halde takılmış olduğum bir durum var .Gurur yapıp kendisine söylemeye cesaret edemiyorum. Neyse çok özele girmeyeyim ..........
yaaa yazmak hakketten iyi geldi. Rahatladığımı hissediyorum...........

 

[Akulina]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

Merhaba,
İçinden geçenleri buraya yazmak insana terapi gibi geliyor...İnanılmaz rahatlıyorsun...
Zamanla Hayır! demeyi öğreniyorsun...Daha net oluyorsun insanlara karşı...İlk önce bir afallıyorlar...Ama sonra alışıyorlar,hatta hoşlarına bile gidiyor...
Yaptığın yalnışları farketmen iyi olmuş...1 yılım gitti fln diyede düşünme,senin 1 ylın gitmiş benim en güzel geçireceğim 6-7 yılımı mahvettim kendi elimle
geçmiş günlerine bakıp hayıflanıcağına gelecek,aydınlık ve güzel günlerine bak...ttli3

 

[defduru]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

Günaydııınnnnnnnnnnnn kiss3


Icimizdeki Tanri'dan

Baskalarini kendine model olarak almaktan vazgec ve icine donup Benim sana hangi acidan ihtiyacim oldugunu ve tum resmin hangi
bolumunde yerini aldigini bulmak icin zaman ayir. Asla yeteneklerine uymayan bir durumda olma ve ritim ve uyum bozuklugu sergileme. Sen
kendin olabildigin zaman, tum stres ve gerginlik yokolur cunku sen artik olmadigin birsey olmak icin cabalamazsin. Aslinda cabalamazsin
bile; sadece sen olursun. O zaman sen kendi icinde mukemmel bir huzura sahip olursun ve bu da disariya yansir. Huzur, sukunet,
dinginlik senden yayilir. Nereye gidersen git uygun atmosferi yaratirsin. Sen, yoluna cikan tum ruhlar icin bir kutsama, bir
yardim ve bir coskusun ve cevrendeki tum dunyada huzur ve uyum yaratiyorsun. Simdi birak Benim huzur ve sevgim seni kucaklasin ve
doldursun. Yuregini neselendir ve sana yolu actigim icin Bana sonsuz sukran duy.

Herşey tam istediğim zaman karşıma çıkıyor. Yukarıdaki metinde bu sabah mail kutumda beni bekliyordu ........... ttli3
Sevgiyle paylaşıyorum... Herkes kendi payına düşeni alır umarım.....

 

[shamanic]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

aşağıda ki satırlar da tanrı’nın doğum günü nden /sayfa 22

sevgiler..


ölüm, başımıza gelen en büyük felakettir.
aslında biz öyle sanırız.

oysa, başımıza gelen şeylerin en ağırı,
ilk anda üzerine iyi ya da kötü etiketini yapıştıramadıklarımızdır.

birine aşık olmak iyidir. iyinin de ötesinde muhteşemdir. istediğin arabayı almak iyidir. daha iyi ev de iyidir.

diğer tarafta ise ölüm kötüdür. ayrılık kötüdür. bir dostu yitirmek çok kötüdür.

peki başa gelen olayın sonucunda kendini yitirmek nasıl bir durumdur?

eski kendine, sendeki manası silinmiş eski bir sevgili gibi yabancılaşmak hangi başlığa aittir?
iyiye mi kötüye mi?
hiçbir insan uğurladığı “eski” kendisinin arkasından kötü konuşmaz!
kucağına aldığı bembeyaz yenisine umutla bakmaması gibi bir ihtimal de söz konusu değildir.
acıyı körükleyen de işte bu ikilemdir.
başımıza gelen bazı hadiseler, bizde büyük izler bırakır.
bunların üstesinden gelmenin tek yolu zamana sığınmaktır.
başımıza gelen bazı hadiselerse, bizdeki büyük izleri siler.
o günlerde zaman artık senin iksirin değildir.
zamanın tek yaptığı sana, gün geçtikçe o olayda silinenin izler değil, “sen” olduğunu anlatmaktır…

bu en zorudur. bu en ağırıdır.
inandıkların, hissettiklerin, düşündüklerin, hatırladıkların ve unuttukların…
bunları silecek kudretteki yaşanmışlıklar, gerçekte seni silmişlerdir.

işte bu yüzden, ardından en çok ağlayacağımız ölüm, bizi biz yapan şeylerin ölümüdür.

bir kalecinin elleri koptuğunda, kopup giden iki el değil tüm bir yaşamdır.
bir şarkıcının ses telleri işlemez hale geldiğinde, kaybedilen bir gırtlak değil tüm bir kimliktir.

yaşadığın bir olay, eski seni “sen” yapan unsurları elinden aldıysa o gün gerçekten ağır bir gündür.
o gün sen ölümü yaşamışsındır. ama aynı zamanda o gün senin doğum günündür.

çünkü, dünyaya yeniden gelmişsindir.
o gün avazın çıktığı kadar ağlamak istersin ama annenin veya babanın yanıbaşında seni pişpişlemek üzere hazır beklemediğinden adın gibi eminsindir.

ağlamak, dünyaya geldiğinde yaptığın ilk keşiftir.
hiç şaşmaz…
ağlamaya başlarsın,
ihtiyacın olan anne şefkati servise hazır, yanıbaşındadır.
yıllar sonra ağlamak istediğin o anda hayatta bile olsalar onlar artık gerçek anlamda senin annen ve baban değillerdir.

çünkü, onlar sadece ve sadece bedeninden yeniden doğduğun günler için anne ve baba sıfatını taşımışlardır.

kimliğinden yeniden doğduğun anlarda, bir bebek kadar zayıfsındır
ama ondan daha önemlisi yapayalnızsındır.

o gün fikrine güvendiğin dostların da yanında yoktur.
çünkü, “eski sen”i gömdüğün o gün sen, “eski sen”e ait her şeyi ve herkesi onunla birlikte gömmüşsündür.

eski dostlarının sihri “yeni sen”de geçerli değildir artık.
yeni dostlarını bulmak için ise önce yeni kendini tanıman ve sevmen gerekecektir…

başımıza gelen olayların en ağırı, asla nerede, ne zaman, nasıl, yaşadığımızla ilgili değildir.
o olay, kim olduğumuzu kökünden sarsmıştır. inandıklarımızın yanlış olduğunu ispat etmiştir bize.
“en ağır” sıfatını bu yüzden dibine kadar hak etmiştir o.

 

[hülyaa]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

merhabalar defdurucum..sanırım senin günlüğünü gözden kaçırmışım..aslında itiraf etmem gerekirse bir çok arkadaşımızın günlüklerini takip ediyorum..genelde yazmıyorum..ya karma veriyorum ya da teşekkür ediyorum paylaşımları için..ancak yazmanın ne derece önem taşıdığını kendi günlüğüme yazan arkadaşların yazılarını okudukça anladım sanırım..neden mi?günlüğüme yazdıklarımın bir başkası tarafından okunduğunu görmek beni mutlu ediyormuş,bunu fark ettim..üstelik bana yazarak cevap vermeleri enerjime enerji katıyormuş..bu yüzden elimden geldiğince tüm günlüklere yetişebildiğim kadarıyla yazmaya karar verdim..eminim herkez günlüğüne birilerinin bir şeyler yazmasından mutlu oluyordur..benimde katkım olsun güzel günlere...
defdurucum,hepimizin hayatında yaşanmış o kadar çok olumsuzluklar var ki..hiç birimiz mükemmel hayatı yaşamışlardan değiliz..ancak yaşamanın da imkansız olmadığının farkına varmış insanlarız..burayı tanımadan önce başlamıştı bende ki bir takım değişiklikler..hayatımı değiştirmeyi istiyordum fakat bunu nasıl ve nereden başlayarak yapabileceğimi bilmiyordum..arayışlarım beni buraya getirdi..ve hiç soru sormadan kabul ettim..değişime açtım kendimi..biliyordum ki,istemiştim ve isteyişim sonucu buradaydım..bunun bir anlamı olmalıydı..o günden sonra hemen hemen her gün kendimi burada buldum..telkinleri dinlediğim ilk andan itibaren,sanki buradaki herkezi daha önceden tanıyormuşcasına hiç yabancılık çekmeden paylaşımlarımı yazdım..oysa ben kolay paylaşan biri değilimdir..sorunlarımı yansıtmaktan çekinen,iç halimi saklayan,etrafıma benim hiç sorunum yok buyrun sizinkileri çözelim diyen bir halim vardı..belkide bu yüzden kendimi unuttum..daha doğrusu unutmuşum...meleklerim beni onurlandırdıktan sonraysa,hayatımı tamamen onlara adadım..kendimi eve kapattım..eşimi ihmal etmedim ama onlara yeteyim derken kendi isteklerimi unuttum..ve bu zamanla beni mutsuz bir insan yaptı..insanları seven ben..insanlardan kaçan ben oldum..nasılsa güvenilecek insan yoktu dünya da bir tek ben vardım güvenilecek olan..ancak kendimle de kopukluklarım vardı..bende hayır demesini bilmeyenlerdendim..çok kırıldığım için,kırmamaya özen gösterirdim insanları..fakat farkettim ki,herkezi aynı anda mutlu edeyim derken,kendimi mutsuz etmeyi başarmışım..
burada olmak bana çok şeyler kattı..içimde zaten var olan sevgiyi ortaya çıkarrttı..kendime güvenim arttı..düşüncelerimi rahatlıkla paylaşabiliyorum..burada özgürlüğümü yaşıyorum..ve bu hayatıma da yansıdı..zeka mı fark ettim..becerilerimin farkına vardım..hatalarımı gördüm..(kaldı ki aslında hata diye bir şey yok bana göre)insanlara karıştım..sevildiğimin farkına vardım..sevdiğimi söylemeye başladım..düşüncelerimi ayırt etmeye başladım..kendimle konuşmaya başladım..o kadar çok ki..hangisini yazayım..sanki bir sihirli değnek başıma dokundu ve ben uyandım..bazılarına bunlar abartı gibi gelebilir..ama unutmamaız gereken bir şeyler var diye düşünüyorum..evrende olmayan bir şeyi,bizlerin yaratma imkanı yok..bizler var olanı kullanıyoruz..sanırım anlaşılmayan nokta bu..enerji var ve biz kullanıyoruz..belleğimizin konumu belli,öğrenmeye her daim açık bunun için telkinleri kullanabiliyoruz..değişmek mümkün,bunun için değişebiliyoruz..öyle donanımla yaratılmışız ki,biz ve yaratılan herşey..bu yüzden başarısızlık diye birşey yok..hayatta herşey mümkün yani..ve bizler bunun farkına varmanın keyfini burada yaşıyoruz..kolay mı tüm bunları değiştirmek?zor diye birşey yok ki..kolayı olsun..ancak bize zorluklar öğretilmiş..insanları anlamak zordur,hayatta yaşamak zordur,zenginlik zordur,başarı zordur,değişim zordur,zeka zordur,o zor bu zor şu zor...herşey zor..iyide bunları yapanlar nasıl yapmışlar?birşey zorsa o halde herkeze zordur..ama bakıyoruz ki bazılarına göre çok kolay...o halde zoru yapan bizim kendimizden başkası değil..belkide bunları öğrenmek kavrayabilmek için zamana ihtiyacımız var..ben bu döneme arınma dönemi diyorum..ve herkez kendi arınma dönemini yaşıyor..gerek geçmişyle yüzleşerek..gerekse kendisiyle harp ederek..harp ederek derken,kendine kızıp bağırmaktan bahsetmiyorum tabi..değişimin içinde olanlar ne demek istediğimi nasılsa anladılar..yaptığımız herşey bizim kendimizi tanımamız için olması gerekenlerdi..önemli olan farkında olmak..ne güzel ki hayatının farkına varmışsın..ve güzel yol kat ediyorsun..bunları bizlerle paylaşman bunun en güzel örneği..artık çekinmiyorsun..ben buyum,neysem oyum diyorsun..buda senin artık değişim içinde olduğunu gösterir..çünki çabalıyorsun..hayatın da herşeyin istediğin gibi olmasını diliyorum canım..buna herkez gibi senle layıksın..mutluluk hak edilmez,alınır..senin olan birşeyi hak etmeyi bekleme..ALLL..sevgi ve saygılarımla.. kiss3

 

[lieworld]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

öncelikle Benim mesajımın üstünde mesaj yazmış olan hülya kardeşimiz ( yaşın hakkında bir bilgim olmadığı için sakıncası yoksa kardeşim demeyi tercih ettim  )  in hayatını yorumlamak istiyorum görüyorum ki tıpkı benim gibisiniz bana göre siz her zaman kendinizi ihmal ediyorunuz ki mesajınızdan da bu anlaşılıyor biliyormusunuz ben de aynı şeyi yapıyorum ve bunun farkındayım bilmiyorum ama bazılarını mutlu etmek bana mutluluk veriyor bazen kendimi ihmal etsem bile sanki hiç sorunum yok muş gibi ama hepmiz biliyoruz ki sorunsuz insan yoktur şunu söyliyeyim ki ben hayattan şunu öğrendim sürekli kendin için bir şeyler yapmalısın hayatta kalabilmek için çevrenle uyum içinde olabilmek için yani demek istediğim benim düşünce bun düşünce bana aittir hayatta kendini mutlaka ödünlendirmelisin çünkü her davranış aslında öğrenilmiş bir bilginin yansımasıdır ödüller bilgileri çeker bilgiler davranışları ve ortaya mutlu az sorunlu bir insan modali çıkar burda önemli olan aslında her zaman ödül vermek değildir önemli olan doğru zamanda doğru ödülü doğru miktarda vermektir hayat felsefem bu benim . Bir diğer nokta ise bazen kendimin bile eleştirdiği falan insanın doğasında olan ve insandan insana miktarı değişebilen Bencillik duygusu bu duygu insanın yapısında vardır ben bencil değilim diyeni bili yalan söylüyor ama en doğrusu ben çok az bencilim tarzında birşey olmaldır demek istediğim insan hayatta bazen bencil olmalıdır az yada çok BAZEN yada sürekli ama nedir bunu dışarı hemen vurmassın zaten bunu dıraşı vurmaman için ayrı bir çaba sarfetmene gerek yok her insan biraz bencil olduğuna göre bu her insan için farklılık olmayacağı için toplumdada fark edilmez temel felsefe bencil olursun falan bunu özellikle dışarı vurmassın yapman gereken insan yapısında olacak olaylara bazen izin vermek bana göre bu da mutluluğun anahtarı olabilir kısacası AZ MÜDAHALE EDEREK HAYATI YAŞAMAK ...


şunuda söyliyeyim mesajıma öncelikle bu şekilde başka bir arkadaşın sayfasında başkasına yer verdim ve bunu mesajın başında yaptım çünkü bu mesaj hülya kardeşimiz tarafından görülmeyebilird i sayfanın sahibi de bu konuda anlayış gösterecektir umarım


şimdide gelelim DEFDURU kardeşimize bir mesajında bazen başık açısını değiştirmek gerektiğii söyledin ne kadar güzel birşey söledin gerçektende hayatta başık açısı çok önemlidir bazen insanlar şunu söyler ben sınırlarımın ötesine çıkamam !!! çok yanlış karşılaştığın sorunlar sınırlarının dışına çıkmakla çözülür değişimi gör

İNSAN NE ZAMAN KENDİSİ OLUR BİLİYORMUSUN DİĞER İNSANLARDAN KENDİNİ AYIRAN ÖZELLİKLERİ ÖĞRENDİĞİ ZAMAN hayata pozitif bakmak zorunda değilsin ama bunu öğrenmek zorundasın ve bunu yaptığında mutlu olacağını bilmek zorundasın mutlu olmak istemiyorsan yapmassın ...Şunuda söyliyeyim bazen küçücük bir şeyden çok şey çıkabiliyor etrafındaki uyumu gözden kaçırma buna her zaman dikkat et ! Bir insanın mutlu olması BİN insanın mutlu olmasına yeter unutma !!!

HADİ KALIN SAĞLICAKLA ...

 

[defduru]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

Öyle güzel şeyler yazmışsınızki.
Herkese çok çok teşekkür ederim.... kiss3

Ben bu siteye üye olduğum dönemde aslında çok yeni daha 15 gündür. Çok büyük bir yanlızlığın içindeydim. Kendimi terkedilmiş, kimsesiz hissediyordum. Meğer güzel insanlar bir tık uzağımdaymış. Biz kez daha herşery için bu siteye emeği geçen herkese teşekkür ederim. Günde on saatten fazla telkinleri dinliyorum. Kızlardan fırsat buldukçada buraya bakmaya çalışıyorum. Şu anda bu yazıyı üç kişi yazıyorum. Onlara bakmaktan ne anlatacağımı unuttum ama teşekkür ederim.

İyiki varsınız..........

 

[shamanic]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

http://www.lcss.net/interactive/chickee_piano.swf

bu cik cik ler meleklerin için... madem 3 kişi katılımda bulunuyorsunuz foruma.. tender45
onlara da şarkı söyleyelim dimi... blissy


hımm.. dusun dusun başka ne varmış bu güzel melekler için bakıyoruz.. aaa şarkı söyleyen atlar.. annesi hangi atı seçerlerse onun üzerina tıkla..


http://svt.se/hogafflahage/hogafflaHage_site/Kor/hestekor.swf kiss3

 

[defduru]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

Canım ellerine sağlık çok teşekkür ederim. Kızların çok hoşuna gitti. Bugün kızlar biraz huysuzlar beni pek bilgisayar başında istemiyorlar.
Herşey için teşekkür ederim. kiss3

 

[hayalayaz]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

defduru merhaba..
senin meleklerin bana ne kadar büyük bir tedavi uyguladığını biliyormusun..sıkıldığım zaman onların gülüşlerini seyrederek..içimi mutlulukla dolduruyorum...çocukların saflığı temizliği..her şeye özgüvenle yaklaşmaları..yüzde yüz sevildiklerini bilmeleri...bana hep yaradan katında onlardan bir farkım olmadığını hatırlatıyor..ne iyi yaptın bu fotoğrafı buraya koymakla ..çok teşekkür ederim...
babam vefat edinceye kadar benim annem ve babam hiç vefat etmiyeceklermiş gibi gelirdi bana..onların ölüm için çok genç olduklarını düşünürdüm...babam çok zor ve nefes nefese yaşadığımız bir süreçten geçti giderken...kan kanseriydi...devamlı kana ihtiyacı vardı..ben sürekli kan aramaktan öyle bir hale gelmiştim ki..bir gün hastaneye gidiyorum..karşıdan kanlı canlı biri geliyor...içimde alllaaaaah bundan kaç ünite kan çıkar kimbilir diye düşünürken yakaladım kendimi...ve vampirleştiğimi görüp utandım....3 hafta sonra gideceğini söyleyip eve gönderdiler..7- 8 gün içinde bacağı çürümeye başladı..tekrar hastaneye döndük...gitmezden 1 hafta önce bacağını kestiler..ben gideceği için babama kıyamazken..bildiğim tüm yöntemlerle şifa vermeye başladım...yaşadıkça her uzvu yavaş yavaş çürüyecekse lütfen bu acı onada bizede yaşatılmasın diye...sekerata girdiğinde ben başındaydım..bir yandan kuran okuyor..bir yandanda şifa gönderiyordum..baktım yolu açıldı gidecek ama tutunuyor..yaklaştım yanına babacığım eğer vaktin geldiyse yoluna çık..ama gelmediyse lütfen geri dön ben bu duruma katlanamıyorum dedim..ellerini yatağın iki tarafına sıkıştırmış..onları düzelltim..be sert bir şekilde ıııııh yaptı...ellerin acımasın diye düzelttim dedim..hııı yaptı..ben yine okumaya başladım ve yarım saat 45 dakika sonra sorunsuz bir şekilde gitti...BEN, ŞÜKÜR ETTİM, ve hala kendimden utanırım hatırladığım zaman..şükür ettiğim için..hayatıma AMA, FAKAT kelimesini sokmamaya çalışırım..fakat o günü hatırladığım zaman ama derim yaşasaydı her gün biraz daha çürüyecekti...babamın gittiğine çok üzüldüm..onun gölgesi yetiyordu..ama daha büyük acılar çekmediği için seviniyorum..işte ben o günden beri böyle ikilem içinde yaşıyorum..kendimi suçlayıp suçlamadığımı çok sordum, böyle düşündüğüm için, sanırım utancım bize öğretilen ayıp, yasak,günah terbiyesinin izlerinden dolayı.. ayrıca bunu bugün hatırladığıma göre sanırım artık bu duyguylada vedalaşmanın zamanı geldi..

babanın gitmesi beklenmedik bir durum olmuş senin için..hani derler ya helallık istemek fırsatı versin allah diye...eminim o sizlere hakkını helal etmiştir...hayatımızdan ilk gidenler hep, hayatı bize kolaylaştıranlar oluyor..ödevimizi tam yapalım diye bize fırsat vermek için gidiyorlar...şimdi gülü dikeniyle sevmeyi öğreniyorum...başaracakmıyım bilmiyorum.. başarmak istiyorum..belkide başaramam..artık döngüleri çokta umursamak istemiyorum...hayatımızın hiç bir günü boşa geçmiyor aslında...bizler öğreniyoruz...hayır demeyi, evet demeyi, denge kurmayı, hayatımızın her saniyesi bize başka farkındalıklar getiriyor...başkaları için yaptığımız her şey bize ne kadar bereketli ve verimli olduğumuzu gösteriyor...para konusunu halletmiştim ben...hemde borçların tümünü ödediğimi düşünerek...annem bende yaşamaya başladığı zaman ev ekonomisine katkıda bulunmaya başladı..ve hergün beş vakit BEN SİZE ŞU KADAR VERİYORUM DİYEREK..anında benim para kazanmam durdu..ve hiç olmadık yerden 10 bin lira borç çıktı..borcun aslı 2150 lira faizlerle o boyuta gelmiş...bütün bunlar nedenmi oldu..çünkü para almayı reddettim..borcumun olduğu kurum beni arayıp hatırlatma yapabilirdi...çünkü çok eski müşteriyim..ama ben para almayı reddettiğim için onlarda direkt avukata vermişler...bunun farkına varır varmaz...tekrar düşüncelerimi değiştirdim..şimdi biliyorum ki..farkettiğimiz her şey yoluna giriyor ama farkındalığımızı yitirdiğimiz an bir uyaran geliyor...düzeltip yolumuza devam etmek lazım...içine girip boğulmadan...
kendinin ne kadar şanslı ve güçlü olduğunu düşün...sen, ve eşin bu kadar güçlü olmasanız kimse size dayanmaz..zaten sizde buna izin vermezsiniz...başkalarına hayır diyemediğiniz için, ve durumunuzu anlatmadığınız için herkesin sizi zengin sandığını yazmışsın...ben tabiiki zenginsiniz diyorum..siz karı koca çok zenginsiniz...olmasanız..şikayet etmene rağmen herkese yetişemezsiniz..maddi ve manevi her açıdan...siz tıpkı benim gibi verdiğiniz zaman sizden gittiğine inanmak yanılgısına düşmüşsünüz benim gibi ..ben buna ek olarak..aldığım zaman gururumu kırmaları için fırsat yarattığımı düşünmüşüm...hayır verdiğimiz katlanarak bize dönüyorsa ki dönüyor...verdiğimizin , 20, 100, katlarını almaya kendimizi açmayıda öğrenelim..maddive manevi her konuda verdiğimizin fazlası bize dönüyor...verdiklerim helal olsun...banada helal yollardan fazlası gelsin..diyelim...ablam ço mu başını şişirdim bilmiyorum..sen üzülürsen meleklerin üzülür diye yazdım..dilerim onların gülüşleri solmasın,bakış açılarımızı geliştirdikçe daha başka bakış açıları geliştirmemiz gerekecek...sağlığımızı..maddi durumumuzu düzelteceğiz..başka düzeltecek durumlar yaşayacağız...bir sipiral düşün..alt ucu dar ve yükseldikçe genişleyen..bizim yollarımızda dar olan alt uötan başlıyor..farkındalık geliştikçe döne döne yükseliyoruz...meleklerine ve sana saygılı sevgiler..ne olur onları şöyle koklaya koklaya öp benim için..melek kokusunu özledim.. kiss3

 

[hayalayaz]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

ben hep mesajlarımda kendi deneyimlerimi yazarım..deneyimlerini yazmaktan çekinen arkadaşlara birbirmizden farkımız olmadığını, kendilerini yargılayacak insanlar olmadığımızı görmeleri ve rahatlamaları adına..ne yapmış olursanız olun...hepimiz aynı yollardan geçiyoruz..ve allaha şükür öğrenerek geçiyoruz...bakın bana, ben bu siteye girdiğimden beri...hah bitti diyorum..insanlar oleeey diyorlar..iki gün sonra arkadaşlar ben bu durumdayım diye yazıyorum..canım arkadaşlarım benim..hani sen iki gün önce iyiydin ya demeden destekliyorlar sil baştan..hepinize saygılı sevgiler ve kocaman kiss3 kiss3 kiss3 kiss3

 

[defduru]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

yaa Hayal ablacım beni ağlattın biliyormusun. Yüreğine sağlık ne diyeceğimi bilemiyorum. Aslında öyle güzel özetlemişsinki herşeyi .Sadece seni seviyorum demek geliyor içimden .İyiki yolum burayla kesişti.
Kızları senin yerine öptüm onlarda bilgisayar'a el sallıyorlar şu an kiss3

mlk34 mlk34

 

[defduru]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

Bir saat önce kızları uyuttum. Bir kahve yaptım ve şöyle biten günümü gözden geçireyim dedim. Bir baktım bilgisayar başındayım. Yaa burası bende alışkanlık yaptı. girlhaha
Gün içinde çok fazla gelgitler yaşamışım. Bir saatim bir saatime uymamış.Aslına bakılırsa son birkaç aydır bu gelgitleri yaşıyorum. Bir anlam veremiyorum. Kendimi çok iyi, çok mutlu hissediyorum hop herşey ters dönüyor olumsuz bir hava içine giriyorum.Son zamanlarda yapamıyorum ama bir ara kızlardan fırsat buldukça günde iki üç defa meditasyon yapıp iç ışığıma yönelmeye çalışıyordum. Ve o saatleri deli gibi bekliyordum. Şimdi yapamıyorum. Bir isteksizlik bir bıkmışlık yapıştı sanki üstüme. Herşeyde en iyi olmaya çalışırken ( en iyi anne , en iyi eş , en iyi evhanımı, en iyi bakımlı kadın......) aslında hiçbişey olamıyorum.İçimden hiçbirşey yapmak gelmiyor. Bekliyorum öylece neyi beklediğimi bilmeden. Galiba bir sihirli değneğin bana değmesini bekliyorum. Ama o sihirli değnek benim içimde onu biliyorum. Çevremde konuştuğum insanlarda da aynı bıkmışlık ve bezginlik var. Bir ben değilim diyorum. Kendimi kandırmaya çalışıyorum. Biliyorum geçecek.......................

 

[shamanic]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

canım hayal ablam bi tanesin.. ark5

özü.. sözü.. yüreği.. yazısı bir olan harika kadın.. ttli3

yazdığın her yazın ayrı bir yönümüzü tanımamıza yardımcı oluyor..

bir tek şey söyleyeceğim sana.. ( ki sen aslında bu durumu artık atlatmış sayılırsın.. )

biliyorsun ben anneanneciğimle büyüdüm..
senin babacığın için ettiğin duayı hayatta güven ile tutunduğum dal olan annanem hastalandığında
bende yaradana aynı dua ile yalvardım..

21 yaşındaydım.. hayatımında ilk defa büyük bir hastalık ile karşılaşmıştım..
3 aydır hastanelerdeydik.. anneannemin sürekli kanaması vardı.. sürekli kan kusuyordu..
iki günde bir endoskopi yapıp kanayan damarlara işlem yapıyolardı..

benim heybetli annanem minik bir yavru gibi küçülmüş hareket bile edemiyordu..
onu halde görmeye daha fazla dayanamadım..
ya rabbi dedim .. ya yanına al.. ya yanımda sağlıcakla bırak..
daha fazla ne onun ne benim inan dayanacak gücüm kalmadı..

ki onu hastaneye ben zorla getirdim.. herkes bırak evinde rahat ölsün diye karşıma dikilmişti..
kendisi bile..

çok şükür 9-10 yıl kadar oluyo hala yanımda..
rabbim benim yanımda olmasına izin verdi..

ama sen yada ben yada başka birisi bu duayı edecek güce meleklerimiz
ve yaradanın verdiği izin ile cesaret edebildik ki buda çok sevdiğimiz insanların (senin baban benim anneannem )
verdiği destek ile olmuştur..

gönlün yüreğin daima rahat ve huzur dolu olsun.. en iyisini isteyecek kadar cesaretli bir yüreğe sahipsin çünki..
kendini düşünerek herşeye rağmen dünyaya bağlamayacak kadar cesursun..
eminimki babacığın.. bulunduğu yerden bu güzel duayı ettiğin için kendisine.. yüreğine sevgilerini gönderiyodur..

sevgiler.. kiss3

 

[defduru]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

Dışarıda hava puslu ve kapalı böyle havalarda genelde kendimi iyi hissetmem. Ama bugün anlamsız bir huzur ve mutluluk var içimde.
Minicik bir tebessüm yüzüme geldi ve oturdu. ttli3
İyiyim bugün çok iyiyim. Kızların yaptığı yaramazlıklar bugün güldürüyor beni. Son günlerde onların bu davranışları benim öfkelenmeme sinirlenmeme neden oluyordu. Aslında istediğim anne modeli değil bu. Ben çocuklarımla arkadaş olmayı onlarla aynı yaşlarına inebilmeyi istemiştim. Son günlerdeki üzerime yapışan
bu kişilik ben değilim. Her halde bu bir dönem geçecek ve ben hayal ettiğim gibi bir anne olacağım.Bugün öyleyim sabahtan beri kızlarla dans ediyoruz. Çok tatlı dans ediyorlar. Ben huzurlu, mutlu oldummu onlarada yansıyor aslında. Ama elimde olmadan bir anda içimdeki öfke dışarı fışkırıyordu son zamanlarda. Sonrada oturup ağlıyordum.
Mükemmel olmaya çalışmayacağım... Sadece kendim olacağım ... Bugünkü kararım bu bakalım ne olacak. Uygulayabilecekmiyim......

 

[Sezennl]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

iyi geceler defduru, gunlugunu tam okumadim ama gunlugun hayirli olsun demek icin yazdim. gece saat 2 ben uyacagim bugun uykuyuda astik gidis hat iuyi degil yani bende neyse ben uyum yarin yazarim buraya birseyler herkeze iyi gecelerrrrrrrrrrrrr

 

[defduru]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

Dışarıda ufak ufak kar atıştırmaya başladı. Şöyle güzel bir kahve yaptım kendime. kahvesmiley
Ve en önemlisi bugün kendime kocaman bir armağan verdim.
Büyük bir paket tebessüm ve kahkaha dolu içi.Eğer dışarıdan alamıyorsam hediyeyi kendi kendime vermek en güzeli.
Çünkü beni benden daha iyi anlayacak hiç kimse yok.
Anlıyorum ki beklentiye girdiğim zamanlar mutsuz oluyorum. Hiç birşey beklememek en güzeli.
Beklentisiz günler diliyorum.................. kiss3

 

[Sezennl]

Ynt: Defduru'nun Güncesi

Beklentilerim cok buyuk yuksek enerji icindeyim. esim uyandi serseri beni sinir etti aglar bagirdim ama dua etsin sitres olamak icin kendimi tutuyorum