Merhabalar.Ben geçen sene anadolu lisesini tamamladım diplomamı aldım.Büyük bir merakla bekledigim YGS-LYS'ye girdim.Ve sonuc istedigim gibi olmadı.
Olmamasının genel nedeni yeterli düzeyde çalışmamamdı.Pek çok konumu bitiremeden girdim sınava,yetiştirememiştim.Asla düzenli soru çözme alıskanlıgım olmamıstı,yeterli pratik yapmamıstım.Ve sınavda elbette süre sorunu da yaşadım.Ve tüm bu durumlar o kadar olağandı ki...Ne olabilirdi başka.O sınava girerken hazır olmadıgımı biliyordum,yeterince iyi olmayacagının farkındaydım.Bu şekilde girilen bir sınav nasıl iyi olabilir ki..
Bu sen köklü degişikliklere gittim.Öncelikte 4 yıldır fen ögrencisiydim,bölümümü degiştirdim.Artık tm ögrencisiyim.Fen ögrencisi olmamın sebebi 9. sınıftan beri istedigim ''endüstri mühendisligi'' bölümüydü.Bilenler bilir,oldukça revançta olan bir meslektir aslında mühendislikler arasında.Bu sene de ancak Erzurumda falan tutuyordu gitmedim.Ha bunu Erzurumu küçümsemek amacı ile söylemiyorum,sadece hedefim bu degildi ve orda mutlu olmazdım.Sonra dedim ki evet ben bu meslegi istiyorum,ama bu dersleri çalışmak benim için fazlasıyla sıkıcı,sıkıntılı.Kitap okumayı cok seviyorum ve edebiyat her zaman beni çok mutlu etmiştir.Çocukken sıkıldıgımda açıp Osmanlı Tarihi ansiklepodileri okugumu falan hatırlıyorum.Ve bu dersleri ben kendimi zorlayarak dinlemiyorum,ilgimi cektikleri için bile isteye dinliyorum.Tüm bunların sonucunda olmam gereken yerin fen alanı degil eşit agırlık alanı oldugunu fark ettim.Evet belki 4 yıllık idealime,hayalime veda edecektim ama zorlama bir ideal beni ne derece mutlu edebilirdi ki.Aleminin bu bu sene yaz git,başka mühendislik seceneklerini düşün ısrarlarına karşı cıktım ve gitmedim.Tekrar bu kez tm'den hazırlanıyorum.
Ancak aynı hataları tekrar yaptıgımın farkındayım.Hala düzenli bir şekilde konularıma ve derslerime calısamıyorum.Henüz bunu oturtamadım.Yazın bir ara verdigimden olsa gerek masa başına sanki ilk defa oturuyormusum gibi hissediyorum.Geçen sene bu zamanlar büyük bir hevesle calısırdım oysa,sonlarda pes etmiştim.Şimdi ise bir türlü odaklanamıyorum.Sürekli başka şeyleri düşünüyor,başka şeylere kayıyorum.Bu benim son şansım ve bunu kavrayamamış gibiyim.Oysa öneminin farkındayım ama buna göre hareket etmiyorum.Ve aynı şeyleri tekrar yaşamaktan çok korkuyorum.Yarın mesela deneme sınavım var.Ve ben son 2 gündür çok hastayım.Bu da çalısmamk adına bahanem oldu tabi.Yarın ben yien bir sınava yeterince hazır olmadıgımı bilerek girecegim.Ve bu öyle kötü bir his ki.Bu konuda bana edebileceginiz bir kaç cümle varsa gerçekten çok sevinirim.Çünkü henüz geç kalmadım aksine daha yolun başındayım.
Umarım sizi sıkmamısımdır.Sınava daha önce de girdigim için ilk kez girecek arkadaşlar sormak istedikleri olursa sorabilirler
Olmamasının genel nedeni yeterli düzeyde çalışmamamdı.Pek çok konumu bitiremeden girdim sınava,yetiştirememiştim.Asla düzenli soru çözme alıskanlıgım olmamıstı,yeterli pratik yapmamıstım.Ve sınavda elbette süre sorunu da yaşadım.Ve tüm bu durumlar o kadar olağandı ki...Ne olabilirdi başka.O sınava girerken hazır olmadıgımı biliyordum,yeterince iyi olmayacagının farkındaydım.Bu şekilde girilen bir sınav nasıl iyi olabilir ki..
Bu sen köklü degişikliklere gittim.Öncelikte 4 yıldır fen ögrencisiydim,bölümümü degiştirdim.Artık tm ögrencisiyim.Fen ögrencisi olmamın sebebi 9. sınıftan beri istedigim ''endüstri mühendisligi'' bölümüydü.Bilenler bilir,oldukça revançta olan bir meslektir aslında mühendislikler arasında.Bu sene de ancak Erzurumda falan tutuyordu gitmedim.Ha bunu Erzurumu küçümsemek amacı ile söylemiyorum,sadece hedefim bu degildi ve orda mutlu olmazdım.Sonra dedim ki evet ben bu meslegi istiyorum,ama bu dersleri çalışmak benim için fazlasıyla sıkıcı,sıkıntılı.Kitap okumayı cok seviyorum ve edebiyat her zaman beni çok mutlu etmiştir.Çocukken sıkıldıgımda açıp Osmanlı Tarihi ansiklepodileri okugumu falan hatırlıyorum.Ve bu dersleri ben kendimi zorlayarak dinlemiyorum,ilgimi cektikleri için bile isteye dinliyorum.Tüm bunların sonucunda olmam gereken yerin fen alanı degil eşit agırlık alanı oldugunu fark ettim.Evet belki 4 yıllık idealime,hayalime veda edecektim ama zorlama bir ideal beni ne derece mutlu edebilirdi ki.Aleminin bu bu sene yaz git,başka mühendislik seceneklerini düşün ısrarlarına karşı cıktım ve gitmedim.Tekrar bu kez tm'den hazırlanıyorum.
Ancak aynı hataları tekrar yaptıgımın farkındayım.Hala düzenli bir şekilde konularıma ve derslerime calısamıyorum.Henüz bunu oturtamadım.Yazın bir ara verdigimden olsa gerek masa başına sanki ilk defa oturuyormusum gibi hissediyorum.Geçen sene bu zamanlar büyük bir hevesle calısırdım oysa,sonlarda pes etmiştim.Şimdi ise bir türlü odaklanamıyorum.Sürekli başka şeyleri düşünüyor,başka şeylere kayıyorum.Bu benim son şansım ve bunu kavrayamamış gibiyim.Oysa öneminin farkındayım ama buna göre hareket etmiyorum.Ve aynı şeyleri tekrar yaşamaktan çok korkuyorum.Yarın mesela deneme sınavım var.Ve ben son 2 gündür çok hastayım.Bu da çalısmamk adına bahanem oldu tabi.Yarın ben yien bir sınava yeterince hazır olmadıgımı bilerek girecegim.Ve bu öyle kötü bir his ki.Bu konuda bana edebileceginiz bir kaç cümle varsa gerçekten çok sevinirim.Çünkü henüz geç kalmadım aksine daha yolun başındayım.
Umarım sizi sıkmamısımdır.Sınava daha önce de girdigim için ilk kez girecek arkadaşlar sormak istedikleri olursa sorabilirler
