Ynt: Benim Güncem
Döndüm arkadaşlar döndüm. Kucağıma aldım sorunlarımı gözümün önünde şimdi hepsi. Oturup onları ayıklama vakti. Buna ihtiyacım vardı. Dinlendim ve onlarla uğraşabilecek gücü topladım.
Yeni işim beni benden ciddi anlamda uzaklaştırdı. Maddi anlamda iyi olmasına karşın manevi anlamda oldukça tatsız ve doyurmuyor ruhumu. Işığımı yansıtamıyorum İtiraz edecek beni tanıyanlar ama inanın çok çabaladım ama ruhu var o iş yerinin ve o ruh bana çok tezat. Yinede mevcut şartlarda çalışmam gerekiyor ve bu sene taşınmamda gerektiğinden şimdilik devam etmem gerektiğine inanıyorum.
5-6 ay içerisinde Aşırı uyku ,zona , saç kıran ,depresyon ve aşırı kilo almama neden olan sevgili işim aynı zamanda ekonomik açıdan dibe vurmamı engelliyor yani maddi açıdan rahatlatmasada öldürmüyor süründürüyor.
Eteğime önce mutsuzluğumu aldım. Evirdim çevirdim. heryanında farklı resimler gördüm. O resimler dahada üzdü beni Kendime acımayı fazla abarttım öyle abarttımki acısını bedenime kilo olarak yükledim.Oysa eski iş yerimde salak bir müdürle verdiğim savaşta daha güçlüydüm. Öyle zayıfımki (psikolojik olarak)Sanırım o müdür benim kendime olan güven aşımdı şimdiyse bir aşım yok.
Borçlarım azalmakla beraber hala maaşımın 4/3 ünü götürüyor.Geri kalansa sigara ve yemek paramız.
Eşim hala çalışmıyor. Ben hala kendimi evin ekonomi bakanı aileden sorumlu bakanı iç işleri ve dış işleri bakanı vs vs hissediyorum. İyice kapandım kabuklarım sertleşti.Konuşmadan gülmeden günlerce yaşayabiliyorum.Çalan telefonlar ve kapı zili beni hiçççç ilgilendirmiyor.Msnim açık ama yazılanlar okumuyorum bile bir ara mailime bile bakmıyordum.2 ay ailemi görmeye gitmedim 10 km uzaktaydılar oysa
Yemek yiyip uyuyup işe gidip gelip tekrar uyumakla koca bir kışı devirdim.
Sanırım en büyük etken ofisin dışarıya bakan camının olmaması
