- Katılım
- 20 Haziran 2007
- Mesajlar
- 109
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Yaş
- 51
Yaklaşık 15-20 gün önce dinlemeye başladım telkinleri. İlginçtir artık “kaç gün oldu, günde kaç saat dinliyorum” diye düşünmüyorum bile. Temmuzun ilk haftası tatile gitmiştim 1 hafta dinlemedim sadece. Gelir gelmez ilk işim tam gaz dinlemek oldu. Ama artık “fayda eder mi” diye düşünmüyorum yada bağımlılık hissetmiyorum dinlemezsem her şey eskisi gibi olacakmış korkusu da yok. Sadece ney sesini duymak zevk veriyor onun için dinliyorum. Gün geçtikçe kendimi küllerinden yeniden doğan zümrüdü anka kuşu gibi hissetmeye başladım. Her geçen gün kendime olan güvenim katlanarak artıyor. Gözlerimin gülüşü dudaklarıma yansıyor artık. Dün akşam bir düğüne gittik eşimle (bahsetmedim hiç ama eşim oldukça çapkın ve benim dışımdaki tüm bayanlar onun için güzeldir ve “işte kadın dediğin bu, ben neyim ki” diye düşündürür insanı. Yani onun yanında kendimi inanılmaz çirkin, içi geçmiş 60 yaşında gibi hissederim hep. ) Dün akşam her zamanki gibiydim yani düğün için özel bir şey yapmadım kuaföre dahi gitme ihtiyacı duymadım, ve ilk defa eşim kime bakıyor kimi kesiyor diye hiç düşünmedim, aslında umurumda da değildi doğrusu, çünkü ben kendimi o düğünde kül kedisi gibi hissediyordum ve kendimi öyle görüyordum, bunun doğru olup olmaması da umurumda değildi önemli olan benim ne hissettiğimdi.
İş hayatına gelince asıl fırtına burada kopuyor, hikayemde telkinlerden önce nasıl olduğumu anlatmıştım size. O embesil yaratık yok artık yine eskisi gibiyim tuttuğumu koparmaya başladım buna çok seviniyorum sesim her geçen gün daha güçlü çıkıyor artık. Yapmam gereken hiçbir şeyi ertelemiyorum artık. Yapmam gerekeni yapılması gerektiği gibi yapıyorum. Sorunlar benim için eğlenceli bir hal almaya başladı. Sorun çıktıkça çözüyorum çözdükçe daha çok eğleniyorum. Artık kendimi hiç kasmıyorum.
Şu bir gerçek ki bize dokunan sihirli bir değnek yok sadece içimizdeki gücü keşfettik ve Allahın izniyle o gücü kullanabiliyoruz. Burcumunda dediği gibi bizim dallara ihtiyacımız yok artık. Ben bir Zümrüdüanka kuşuyum ve BENİM KANATLARIM ÇIKIYOOOORRRRR
İş hayatına gelince asıl fırtına burada kopuyor, hikayemde telkinlerden önce nasıl olduğumu anlatmıştım size. O embesil yaratık yok artık yine eskisi gibiyim tuttuğumu koparmaya başladım buna çok seviniyorum sesim her geçen gün daha güçlü çıkıyor artık. Yapmam gereken hiçbir şeyi ertelemiyorum artık. Yapmam gerekeni yapılması gerektiği gibi yapıyorum. Sorunlar benim için eğlenceli bir hal almaya başladı. Sorun çıktıkça çözüyorum çözdükçe daha çok eğleniyorum. Artık kendimi hiç kasmıyorum.
Şu bir gerçek ki bize dokunan sihirli bir değnek yok sadece içimizdeki gücü keşfettik ve Allahın izniyle o gücü kullanabiliyoruz. Burcumunda dediği gibi bizim dallara ihtiyacımız yok artık. Ben bir Zümrüdüanka kuşuyum ve BENİM KANATLARIM ÇIKIYOOOORRRRR
