Yeniden doğuş sürecimi izlediğim günlüğüm..

[imported_Angel]

Evet şimdi anladım

Açıklaman için teşekkür ederim. Kafama gerçekten takıldığı için sormuştum, yani anlamadığım için yanlış anladığım için değil. Azarlanmış hissetmene de ben çok üzüldüm, bunun için özür dilerim.

Kendini şımartman çok güzel, bunu ben de çok sık yapıyorum.

Aslında şimdi aklıma geldi bunları yazarken, çok sevdiğim bir arkadaşıma özenirim ben Sabah kalktığında saçlarını tarar, makyajını yapar, parfümünü sürer evde otursa bile. Bu da bir seçim elbette. Ben eşofmanlarla çıkarım bazen, makyaj yapmadan, spor tamamen. Ama yine de severim kendimi. Ama tabii makyaj da yakışıyor bana girlhaha Yapsam da iyi olur hani.

Evet ya yapsam iyi olur, ben süslenmeye gidiyorum y789

önemli değil..neyse sonuç olarak birbirimizi daha iyi anladık ya önemli olan o

süslen tabi yakışır 956k

kendime güvenim artınca kendime daha fazla bakma isteği duydum sevincli adam gibi bir kol çantasına imkanım elveriyorken koluma ufacık belçantası takıyor olmam biraz utandırdı beni artık utananadam yani kendime saygı duymadığımı ve ne buluyosam onu üzerime alıp çıkıyor olduğumu anladım..

bakımlı insanları çevrede görünce üzgünlük duyma nedenim de o kişilerin kendisine gösterdikleri saygıyı özeni dışa yansıttıkları içindi onları görünce kendime değer vermediğim ortaya çıkıyordu..sadanim..aldıkları şeyi sadece fiyatı uygun diye değil..kendi zevklerini yansıttıkları için almış kullanıyorlardı rengi biçimi falan kendi seçimleriydi..benim kendimi ciddiye almadığım herşeyimden belli oluyordu...değersizlik duygusuna kapılıyordum..

aileme yaranmak için böyle yapıyormuşum...ben değiştim şimdi ama ailemin bu durumu kabullenmesi biraz zaman alıcak y789 onlar kendine azı layık görüyor diye bu geleneği neden sürdüreyim ki

 

[appetite for destruction]

sonunda okudum günlüğünü sevgili imported_Angel utananadam
çantayı aldıktan sonra koşu bandına gerek kalmadığını düşünüyorum.actionsmile
kendine güvenin arttığından dışarıda rahatça koşabilirsin.blissy
hem evde sosyalleşmek biraz zor.y789

 

[imported_Angel]

sonunda okudum günlüğünü sevgili imported_Angel utananadam
çantayı aldıktan sonra koşu bandına gerek kalmadığını düşünüyorum.actionsmile
kendine güvenin arttığından dışarıda rahatça koşabilirsin.blissy
hem evde sosyalleşmek biraz zor.y789

günlüğüme konuk olduğun için çok memnun oldum sevgili arkadaşım blissy
valla haklısın aslında...insan kendisine değer verdiğini, birtakım yeni seçimleriyle kendine ıspat ettikten sonra güven sorunundan kaynaklanan sorunlar da kendinden çözülebilir neden olmasın belki de tek ihtiyacım olan şey o çantadır blissy

 

[imported_Angel]

merhaba sevgili günlük k8908
buralara uğramayı biraz aksattım dün kar yağdı..babam da dışarıdaki manzaranın güzelliğine dayanamadı ve hadi dışarı çıkalım dedi..pamuk gibi karların üzerine basa basa dolaştık...ve hava karardı akşamı ettik eve döndük sevincli

kilo verme telkini sanırım etki göstermeye başladı...ilk dinlediğim günler vermediğim gibi aldığımı ve iştahımın anormal arttığını söylemiştim..ama şimdi
son 2-3 gündür tartıma bakıyorum kilom sabitlendi....en azından artık kilo almamın durduğuna sevindim...hem üstelik doğru dürüst spor bile yapmadığım halde kilom sabit kaldı...sanırım bu iş olucak...fobimi de yenip düzenli yürüyüşümü koşumu da dışarıda yaparsam tamamdır...iştahım da azaldı sevincli

az sonra dışarı çıkacağım şimdilik bu kadar yazayım..kendine iyi bak günlük..ve kendinize iyi bakın arkadaşlar sapkal89

 

[imported_Angel]

Artık yavaş yavaş ipin ucundan tutmaya başladığımı hissediyorum dertyderty

hep arkaya attığım ve sonra yaparım diyerek biriktirdiğim işlerin üzerine eğilmiştim yaklaşık son 2 hafta önce...
şimdi meyvelerini toplamaya başladım..zihnimin daha boş ve rahat olduğunu hissediyorum..sırtımdaki yük epeyce hafifledi..% 80 i kalktı sırtımdan diyebilirim..

kısa zaman öncesine kadar bir türlü hayatın akışına uyum sağlayamazdım..zamanımı boş boş geçirir yapmam gereken işleri de yapmaz hep arkaya atardım...böylece yapılacaklar listem bir sürü maddelerde dolmuştu...ve o kadar karışmıştı ki..nereden başlayacağıma bile zorlanmıştım ilk eyleme geçme kararımda....artık çoğu şeyi kontrol altına aldım çok şükür..

bir de kültür-sanat olaylarına ve diğer güncel şeylere karşı oldukça duyarsızdım kısa zaman öncesine kadar...ama şimdi herşeyle daha ilgili olduğumu söyleyebilirim...eskiden zorlamayla yeni çıkmış bir filmi izlerdim ki sırf yeni çıktı diye ve birisi karşıma çıkarsa konuşacak bir konum olsun diye yapardım bunu...amma velakin gerçek hayatın gidişi böyle değil..çünkü hiç de planladığım gibi bir kişi karşıma çıkıp da bana son çıkan filmleri sormadı smil56 zaten zorlamayla duvara çakılan çivi tez zamanda yere düşüyor anlayacağınız..
ama şimdi kendim merak ediyorum..kendim istiyorum da ondan izliyorum...yani gerçekten olan bitenle ilgilenesim var artık..kişisel problemlerimde o kadar boğulmuştum ki yanımda davul çalınsa dönüp bakmıyordum..bırakın güncel olayları yeni çıkanları falan...

esaslı olmanın amacı birşeyleri milletin yanında küçük düşmemek için yapmaktan geçmiyor...kendin severek ve isteyerek yapmalısın o şeyi...zaten yapmacık olan anlaşılıyor ve kısa vadeli sonuç getiriyor..

 

[imported_Angel]

yeni bir güne merhabahappy6
bu sabah çok mutlu ve neşeli bir şekilde kalktım k8908
aslına bakarsan gece uyurken bile yarı-uyanık vaziyetteydim hal böyle olunca ruh halimin sakin ve çok mutlu olduğunu sezebiliyordum..bugünleri de gördüm ya şükürler olsun..

gece uyurken telkinleri daha rahat dinlemenin yeni yöntemlerini keşfediyorum kendimce...eskiden yatarken pijamamın üstüne cebi olan bir yeleğim vardı mp3 çaları o cebe koyup yatardım...ancak insan uyurken sağa sola döndüğü için ve mp3 çalar da ya sağ yada sol cepte olduğu için onun olduğu tarafa döndüğümde potluk yapıp rahatsızlık veriyordu veya cebimden yatağın içine düşüyordu...
bu gece kıskacından pijama altının beline tutturdum...ama sağ veya sol tarafa değil...tam karnımın üstüne...çok da rahat oldu sevincli artık yelek giymeme de gerek kalmadı..sağa sola dönerken potluk da yapmıyor...çok rahat bir gece geçirdim... kulaklıkları da artık kulağımın içinde sokmuyorum yakamın içine sokuyorum..kulağım duysun diye de sesi yüksek açıyorum..oradan duyuyorum..o yöntem de iyi oldu insanın kulakları da acıyabiliyor..insan yeni şeyler akıl edince ne kadar seviniyor y789 arkasına kıskacı boşuna koymamışlar tabi neden o özelliğinden yararlanmadım ki bugüne kadar

ha bir de geçenlerde bütün olumlamaları toplayıp içlerinden en beğendiklerimi seçtiğimi söylemiştim ya...onlar toplam 4 tane A4 kağıdı kadar varlar..ama ben okumaktan bıkmıyorum..umarım bu kadarı çok fazla değildir..zarar görmem heralde...napıyım halletmem gereken çok konu var ve beklemek istemiyorum..önce tereddüt ettim ama sonuçta bunlar olumlu ifadeler..ilaç değil birşey değil..herhalde aşırı doz olayı olumalada söz konusu olmaz diye düşündüm..sevincli

 

[genco]

asırı doz enerjiden, mutluluktan zarar gelmez gelmezy789 günlüğün de çok renkli, okudukça heyecanını paylaşıyorum, mutluluk, kulaklıkların gibi yakana yapıssın seni hiç bırakmasın. sevgiyle kal.actionsmile

 

[imported_Angel]

teşekkür ederim arkadaşım iyiki varsın blissysevgi hep seninle olsun cat22

 

[imported_Angel]

merhaba günlükcüğüm sevincli
her geçen gün zihnimin daha da rahatladığını hissediyorum..
bu sosyal fobi ve kendine güvensizlik denen illetin yüzünden meğer kafam ne kadar da doluymuş..
hem beynimde koca bir alanı işgal etmesi bir tarafa, aslında beynimin köşesini bile işgal etmeye layık olmayan şeylermiş bunlar.. dusun2

uzun süredir yaptığım işe konsantre olamama ve hafıza zaafiyetlerinden yakındım..kafamdaki doluluğa o kadar alışmıştımki..artık kafamı bu kadar işgal eden şeylerin neler olduklarını bile unutmuştum..ancak o ağırlık sürekli benimle beraber yaşamaya devam ediyordu...hiçbirşey düşünmediğim anlarda bile o birikintilerin ağırlığını hissetmekteydim..yüzümde sürekli "düşünen, düşünceli, dalgın" bir ifade olurdu..ve karşımdaki kişi ne düşündüğümü sorardı...ben de hiçbirşey düşünmüyorum desem de inandıramazdım..ama gerçekten çoğu zaman birşey düşünmüyordum bile...ama zihnime yerleşen ağırlık beni öyleymiş gibi gösteriyordu anlaşılan..yada düşündüğümün bile farkına varamayacak noktadaydım bilemiyorum..
zihnimin bu durumda oluşu eğitim hayatımı bile olumsuz etkiledi..çünkü kitap okumayı sevmiyordum..okusam da aklıma girmiyordu..yük gibi geliyordu çünkü benim için "kafaya zorla girmek zorunda olan kelime yığınlarından başka birşey değildi".. ilgilenmediğim şeyi ezberlemek zorunda olmak da hoşuma gitmiyordu haliyle..hatta bazen aile içinde bile sorun oldu zihnimin bu durumu..idea3

şimdilik bedenim içindeki fazlalıkları atamadı ancak beynim içindeki fazlalıkların büyük kısmını attı...şu an açılan boşlukları hissediyorum...belki beynim tamamen arındığımda bedenim de içindeki fazla ödemi ve fazla yağları atacaktır inşallah..

şöyle bir düşündüm...yıllarca beynimi işgal eden ve yeni şeyler öğrenmeme ve aklımda tutmama bile engel olan bu şeyler nelerdi ? belki 1000 lerce şeydi ama yine hepsi birkaç başlık altında toplanıyordu...hani tıpkı şu affetme listemdeki kişilerde olduğu gibi yani....o yüzden bizi engelleyen olumsuz düşüncelerin sayısının kaç tane olduğu önemli değil..isterse milyon tane de olabilir...önemli olan bunların kaç tane ana başlıklar altına girdikleri...yani bu dosyaların kaç çeşit farklı klasorde depolandıkları....

bugünümü de bunun üzerinde düşünmeye ve beynimi bu kadar işgal eden şeylerin ana başlıklarının neler olduğunu bulmaya ayıracağım...tespit ettikten sonra da yazarım buraya..

 

[faralyalı]

merhaba,başkalarının düşüncelerini önemsememe bende de olumsuz etkiler yaptı.motivasyonum ve enerjim düştü.kendimi çok gergin hissediyorum,dinlemeyi bırakmalı mı yoysa devam mı etmeliyim?bilgisi olanlardan cevap bekliyorum teşekkürler

 

[imported_Angel]

merhaba,başkalarının düşüncelerini önemsememe bende de olumsuz etkiler yaptı.motivasyonum ve enerjim düştü.kendimi çok gergin hissediyorum,dinlemeyi bırakmalı mı yoysa devam mı etmeliyim?bilgisi olanlardan cevap bekliyorum teşekkürler

merhabalar..
başlangıç olarak 2 hafta boyunca ego güçlendirici ve suçluluk duygularını dinlemek öneriliyor..siz bu aşamayı geçtiyseniz başkalarının düşüncelerini önemsememe telkinin dinlemekte sakınca yok...rahatsız etme ve ters tepme etkileri 1,5-2 hafta kadar sürebiliyor yeni eklendiği için beyin alışmamış olabilir..
fakat alıştıktan sonra da iyi gelmediğini hissediyorsanız çıkarabilirsiniz...aslında bu biraz kişisel tercihe bağlı..ben çıkardım ve bi süredir tekrar ekleme ihtiyacı hissetmedim..

 

[imported_Angel]

merhaba günlükcüğüm sevincli
her geçen gün zihnimin daha da rahatladığını hissediyorum..
bu sosyal fobi ve kendine güvensizlik denen illetin yüzünden meğer kafam ne kadar da doluymuş..
hem beynimde koca bir alanı işgal etmesi bir tarafa, aslında beynimin köşesini bile işgal etmeye layık olmayan şeylermiş bunlar.. dusun2

uzun süredir yaptığım işe konsantre olamama ve hafıza zaafiyetlerinden yakındım..kafamdaki doluluğa o kadar alışmıştımki..artık kafamı bu kadar işgal eden şeylerin neler olduklarını bile unutmuştum..ancak o ağırlık sürekli benimle beraber yaşamaya devam ediyordu...hiçbirşey düşünmediğim anlarda bile o birikintilerin ağırlığını hissetmekteydim..yüzümde sürekli "düşünen, düşünceli, dalgın" bir ifade olurdu..ve karşımdaki kişi ne düşündüğümü sorardı...ben de hiçbirşey düşünmüyorum desem de inandıramazdım..ama gerçekten çoğu zaman birşey düşünmüyordum bile...ama zihnime yerleşen ağırlık beni öyleymiş gibi gösteriyordu anlaşılan..yada düşündüğümün bile farkına varamayacak noktadaydım bilemiyorum..
zihnimin bu durumda oluşu eğitim hayatımı bile olumsuz etkiledi..çünkü kitap okumayı sevmiyordum..okusam da aklıma girmiyordu..yük gibi geliyordu çünkü benim için "kafaya zorla girmek zorunda olan kelime yığınlarından başka birşey değildi".. ilgilenmediğim şeyi ezberlemek zorunda olmak da hoşuma gitmiyordu haliyle..hatta bazen aile içinde bile sorun oldu zihnimin bu durumu..idea3

şimdilik bedenim içindeki fazlalıkları atamadı ancak beynim içindeki fazlalıkların büyük kısmını attı...şu an açılan boşlukları hissediyorum...belki beynim tamamen arındığımda bedenim de içindeki fazla ödemi ve fazla yağları atacaktır inşallah..

şöyle bir düşündüm...yıllarca beynimi işgal eden ve yeni şeyler öğrenmeme ve aklımda tutmama bile engel olan bu şeyler nelerdi ? belki 1000 lerce şeydi ama yine hepsi birkaç başlık altında toplanıyordu...hani tıpkı şu affetme listemdeki kişilerde olduğu gibi yani....o yüzden bizi engelleyen olumsuz düşüncelerin sayısının kaç tane olduğu önemli değil..isterse milyon tane de olabilir...önemli olan bunların kaç tane ana başlıklar altına girdikleri...yani bu dosyaların kaç çeşit farklı klasorde depolandıkları....

bugünümü de bunun üzerinde düşünmeye ve beynimi bu kadar işgal eden şeylerin ana başlıklarının neler olduğunu bulmaya ayıracağım...tespit ettikten sonra da yazarım buraya..

ve evet...sanırım sorumun yanıtlarını buldum 956k

zihnimi aşırı meşgul eden ve diğer şikayetlerime neden olan anabaşlıklar şunlarmış..

* biriktirilen ve sonra yaparım dediğim ertelenen işler
ve onların dışında üstüne yeni eklenen günün şeyleri

* başkalarınının beni beğendiği durumlar üzerine kurduğum hayaller...yada birisinin benim arkadaşlığımı sevgimi kazanması için bana karşı gösterdiği
çabaları içeren kurduğum hayaller...ve bu hayalin alışkanlığa dönüşmesi


* canımı sıkmış olan ve kendimi kötü hissettiren kişiyi veya olayı zaman zaman o filmi bilerek ve istekli olarak defalarca başa alarak izlemek..belki de gizliden gizliye acı duymaktan haz almak

* ailemi suçlamak..bulunduğum yeri mekanı suçlamak

* kendimde eksik gördüğüm yönlerimi sürekli düşünmek

* aşırı detaylara kafayı takmam (eksiğimi böyle ancak tamamlayabileceğimi ve başkalarının anlamayacağı boyuta getirmeyi sağlama çalışması)


* birşeylerden nadiren zevk almam ve zevk aldığım şeye haddinden fazla tutunmam ve onu zihinsel tahtıma oturtup daha iyisinin olamayacağını düşündüğümden kendimi
diğer seçeneklere kapatmak..böylece zevk aldığım şeyleri sınırlamak...ve sonunda zevk aldığıma inandığım şeyden bıktığımı görünce boşluğa düşmek...mesela hoşlandığım bir dizi varsa onun dışında hangi diziyi izlersem izleyim beğenememek gibi..hiç biri onun gibi olmuyor demek gibi..

* ve hayatımın en güzel günleri olarak nitelediğim günleri sürekli bugünümle karşılaştırarak moralimi bozuyor olmam..

burdan anladımki insanın kendine belirledikleri birtakım enler var...ve diğer şeyler o en olan şeyin seviyesinde değilse beni etkileme alanına giremiyor..yani biryerde hem iyi hem kötü..standartlarımdan vazgeçmemek açısından kritlerlerimden vazgeçmemek açısından iyi....ancak zevk alabilmek için ancak o eşiği geçen şeyler olmasını beklemek kötü...

 

[zynp0]

Bütün bunların farkına varmak değişimin bir adımı olmalı... Ben ne kadar değiştim daha iyiyim desem de bu maddelerin birçoğunu yaptığımı farkettim. Öğrenmenin ve iyiye değişimin sınırı yok demekki. 956k Şu hayalleri ve geçmişi tekrar tekrar hatırlamayı bıraksak süper olacak. Ben bunun için facebook'umu kapattım. Oraya koyduğum her fotoğraf, yazdığım her yazı başkalarının görmesi veya beğenmesi için. Sanırım birçok kişinin de böyle. İçim ferahladı başkalarının hayatlarını didiklemekten çok sıkılmışım. Böyle olunca beni daha merak etmeye başladılar, insanlar oradan hayatımı(ve özellikle doğumgünümü!) göremeyince bunları paylaşmam gereken kişileri de seçebildim. Hayallerden alakasız bir yere geldim amagirlhaha Umarım bu engelleri aşarız. Zaten fark ettiğimiz andan itibaren aşmaya da başlıyoruz demektirs456

 

[imported_Angel]

Bütün bunların farkına varmak değişimin bir adımı olmalı... Ben ne kadar değiştim daha iyiyim desem de bu maddelerin birçoğunu yaptığımı farkettim. Öğrenmenin ve iyiye değişimin sınırı yok demekki. 956k Şu hayalleri ve geçmişi tekrar tekrar hatırlamayı bıraksak süper olacak. Ben bunun için facebook'umu kapattım. Oraya koyduğum her fotoğraf, yazdığım her yazı başkalarının görmesi veya beğenmesi için. Sanırım birçok kişinin de böyle. İçim ferahladı başkalarının hayatlarını didiklemekten çok sıkılmışım. Böyle olunca beni daha merak etmeye başladılar, insanlar oradan hayatımı(ve özellikle doğumgünümü!) göremeyince bunları paylaşmam gereken kişileri de seçebildim. Hayallerden alakasız bir yere geldim amagirlhaha Umarım bu engelleri aşarız. Zaten fark ettiğimiz andan itibaren aşmaya da başlıyoruz demektirs456

haklısın canım sevincli ben de senin gibi facebooku terkedenler kervanındanım..insan kişisel duvarını diğer arkadaşlarınınkinden daha boş görünce yada arkadaş listesini daha az görünce kendini garip hissediyor ...tek başıma daha mı rahatım ne y789 hiç değilse senin bahsettiğin çabalara girip yorulmak zorunda kalmıyorum utananadam

dikkat ettinmi canım
gerçek olmuş olan geçmişteki şeyleri düşünürken hep kötü şeyleri düşünüyoruz..hayal kurarken de olmayan şeyleri ve iyi şeyleri düşünüyoruz...aslında beynimizi boşa yoruyoruz..
peki neden gerçekten olmuş olan ve iyi olan şeyleri düşünmüyoruz ki ? sevincli
hayalin faydası olmuyo kötü geçmişi tekrar canlandırmanın da...
bir de iyi geçmiş canlansa nasıl olur acaba dusun2

 

[imported_Angel]

Günaydın sevgili günlük blissy
dışarısı pamuk gibi bembeyaz oldu yine kardan ötürü..
bu soğukta dışarı çıkmak zorunda olmadığım için ve sıcacık evimde oturduğum için şükürler olsun..

sağdan soldan toparlayıp derlediğim olumlamalarım vardı ya...
az önce o olumlamaların, affetme listemdeki anabaşlıkları da içerip içermediğini kontrol ettim...çünkü onlar da birer sorundu ve onlara ait olumlamalar olması da gerekiyordu...karşılaştırdım gerçekten de olumlamalarımda o her anabaşlığa karşılık gelicek olumlama cümleleri de vardı şimdi içim daha rahat etti...

şimdi de bundan bir önceki mesajımda kafamı meşgul eden şeylerin anabaşlıklarını belirlemiştim..şimdi de tekrar olumlamalarıma bakıp bu sorunlara karşılık gelicek cümleler olup olmadığına bakacağım...olmayanı varsa kendim üretip yazmayı deneyeceğim

hayatımda dikkatimi çeken bir gelişme daha oldu...eskiden babam beni hiç rahat bırakmaz sürekli çocuk gibi ilgi isterdi..veya evin yapılacak işlerini unutulmaması gereken ayrıntıları kendi not almaz hep benim üstüme yıkar ve bana "unutturma" derdi...kendi dertlerim yetmiyo gibi bunlarla uğraşırdım bir türlü...ve onun unutturma dediklerim şeyin de arkası gelmezdi..bazen çok saçma ayrıntılar olabiliyordu...bıkıp usanıyordum...
son zamanlarda bakıyorum da...ben zihnimdeki yükleri hafiflettikçe sanki o da eskisi kadar benim zihnime yüklenmiyor ve benden çok daha az iş buyuruyor... ve eskisi kadar ilgimi dikkatimi istemiyor...acaba diyorum bunun arkasında evrenin bi parmağı mı vardı ? yani benim zihnimdeki yükler başka yükleri..başkalarının yüklerini de mi çekiyordu kendine ?

 

[yesmos]

ve evet...sanırım sorumun yanıtlarını buldum 956k

zihnimi aşırı meşgul eden ve diğer şikayetlerime neden olan anabaşlıklar şunlarmış..

* biriktirilen ve sonra yaparım dediğim ertelenen işler
ve onların dışında üstüne yeni eklenen günün şeyleri

* başkalarınının beni beğendiği durumlar üzerine kurduğum hayaller...yada birisinin benim arkadaşlığımı sevgimi kazanması için bana karşı gösterdiği
çabaları içeren kurduğum hayaller...ve bu hayalin alışkanlığa dönüşmesi


* canımı sıkmış olan ve kendimi kötü hissettiren kişiyi veya olayı zaman zaman o filmi bilerek ve istekli olarak defalarca başa alarak izlemek..belki de gizliden gizliye acı duymaktan haz almak

* ailemi suçlamak..bulunduğum yeri mekanı suçlamak

* kendimde eksik gördüğüm yönlerimi sürekli düşünmek

* aşırı detaylara kafayı takmam (eksiğimi böyle ancak tamamlayabileceğimi ve başkalarının anlamayacağı boyuta getirmeyi sağlama çalışması)


* birşeylerden nadiren zevk almam ve zevk aldığım şeye haddinden fazla tutunmam ve onu zihinsel tahtıma oturtup daha iyisinin olamayacağını düşündüğümden kendimi
diğer seçeneklere kapatmak..böylece zevk aldığım şeyleri sınırlamak...ve sonunda zevk aldığıma inandığım şeyden bıktığımı görünce boşluğa düşmek...mesela hoşlandığım bir dizi varsa onun dışında hangi diziyi izlersem izleyim beğenememek gibi..hiç biri onun gibi olmuyor demek gibi..

* ve hayatımın en güzel günleri olarak nitelediğim günleri sürekli bugünümle karşılaştırarak moralimi bozuyor olmam..

burdan anladımki insanın kendine belirledikleri birtakım enler var...ve diğer şeyler o en olan şeyin seviyesinde değilse beni etkileme alanına giremiyor..yani biryerde hem iyi hem kötü..standartlarımdan vazgeçmemek açısından kritlerlerimden vazgeçmemek açısından iyi....ancak zevk alabilmek için ancak o eşiği geçen şeyler olmasını beklemek kötü...

Merhaba arkadaşım harikasın sanki beni anlatmışsın peki bunlar için neler yaptın?

 

[imported_Angel]

merhaba yesmos actionsmile
aslında bu bahsettiklerimi hala tam olarak aşmış değilim..aşmaya çalışıyorum..
yaptığım şeyler telkin dinlemek, olumlama yapmak ve haftada 1 affetme meditasyonu yapmak..

ancak günlüğümde bahsettiğim gibi önce bütün olumlama çeşitlerini araştırıp toplayıp sonra sorunuma çözüm getireceğine inandığım beğendiğim olumlamaları aradan seçtim ve hergün düzenli olarak sabah akşam onları okuyorum.. onun haricinde sorun olarak gördüğüm şeylerin kaynaklarını düşünüyorum..daha doğrusu kaynakların kaç çeşit olduğunu...ve sonuç olarak yukardakine benzer listeler çıkıyor...onlar belirlendikten sonra da azaltmanın yollarını arıyorum

 

[zynp0]

haklısın canım sevincli ben de senin gibi facebooku terkedenler kervanındanım..insan kişisel duvarını diğer arkadaşlarınınkinden daha boş görünce yada arkadaş listesini daha az görünce kendini garip hissediyor ...tek başıma daha mı rahatım ne y789 hiç değilse senin bahsettiğin çabalara girip yorulmak zorunda kalmıyorum utananadam

dikkat ettinmi canım
gerçek olmuş olan geçmişteki şeyleri düşünürken hep kötü şeyleri düşünüyoruz..hayal kurarken de olmayan şeyleri ve iyi şeyleri düşünüyoruz...aslında beynimizi boşa yoruyoruz..
peki neden gerçekten olmuş olan ve iyi olan şeyleri düşünmüyoruz ki ? sevincli
hayalin faydası olmuyo kötü geçmişi tekrar canlandırmanın da...
bir de iyi geçmiş canlansa nasıl olur acaba dusun2

Haklısın, iyi geçmiş canlanınca dha iyi oluyormuş. Bugün yine düşünüyordum,( girlhaha ) o anki durumum hakkında biraz umutsuzluğa kapılmıştım, geçmişle kıyaslamaya başladım, hemen aklıma yaşadığım daha kötü olaylar geldi, aslında bakış açım biraz değiştiğinden daha kötüsünü yaşadığım için o anki halime şükrettim ama yine de kötü geçmişi hatırlamış oldum, yanlış yaptığımı düşünüp sonraki iyi hatıralarımı düşünmeye başladım ve şu anki halimle kıyaslamama gerek kalmadan daha iyi hissettimart56art56 O anları senin dediğin gibi zihinsel tahtıma oturtmadıkça, kötü bir olay aklıma geldikten sonra hatırlamak iyi geliyor, zihinsel olarak iptal demiş oluyoruz sanki.
Facebookta garip hisseden bir tek ben değilmişim çok sevindim. Gelişiminin devamını bekliyorums456

 

[spestnaz]

face hesabımı kapatıyorum khkh56khkh56 iyiki varsınız

 

[yesmos]

Böyle şeylere takılan tek ben değilmişim yaşasın yaaaa