sosyal fobi ye elveda.
- Konuyu Başlatan nevresim
- Başlangıç tarihi
burdayım yine,bizraz moralim bozuk,kendimi küçük hissettim,herkesin değil ama kimi insanların yanında kendimi daha küçük hissediyorum,bunu bana hissettirmelerine izin veriyorum demeliyim belki de,bunun içinde kendime kızmak değil ama(artık eskisi kadar kendime kötü davranmıyorum
) üzülüyorum desem daha doğru bi tanım olur.evet üzülüyorum ben aşağılık filan değilimbazen bana yapılan davranışın başkalarına da yapıldığını görüyorum, onlar altında kalmayıp üstlerinden savabiliyolar bu durumu(yani herhangi bi şekilde),bazende altta kalanları görüyorum onlara üzülüyorum zor duruma düştüklerini düşünüyorum,biraz buruğum bugün tabiri caizse.başkalarının düşüncesinide bırakmalıyım umursamamalıyım.
) üzülüyorum desem daha doğru bi tanım olur.evet üzülüyorum ben aşağılık filan değilimbazen bana yapılan davranışın başkalarına da yapıldığını görüyorum, onlar altında kalmayıp üstlerinden savabiliyolar bu durumu(yani herhangi bi şekilde),bazende altta kalanları görüyorum onlara üzülüyorum zor duruma düştüklerini düşünüyorum,biraz buruğum bugün tabiri caizse.başkalarının düşüncesinide bırakmalıyım umursamamalıyım.evet hala burukluğum var ama katettiğim yollarda var bunlar için mutluyum.4 gün önce bi düğüne gittik,düğüne gitmek kim ben kimartık insan içine karışabiliyorum bi nebze.düğün de belki daha rahatım,kimse gelip birebir benimle ilgili konuşmuyo veya herkesin bana baktığı anda bi konuşma yapma durumunda kalmıyorum ondan galiba,olsun yine de en azından artık düğüne gidebildim,yerimden kalkmadım ama çıkarken aile büyükleriyle ayaküstü konuşmalar yapabildim,ve dik durdum başım egik değil dik.belki konuşmanın kısa sürecegini bildiğimdendir ama yine de güzeldi.aklıma getiriyorum sürekli o anları,o insanlarla iletişimimi sürekli aklımda hala aklımda dolanıyo bu düşünceler,sonra birden yine küçüldüğüm anlar geliyo aklıma,aklım sorun çıkarıyo banabi de şunu farkediyorum artık kendimde,bazı konularda şöyle diyorum kendi kendime,ben tam kendimden emin olacağım zaman(normal olduğum da diyorum buna) şunu söyle yaparım bunu böyle yaparım diye kurguladığımı farkediyorum,evet demekki içten içe o günün geleceğine inanıyorum artık.bu da güzel bişey dimi.neyse bugünlük bu kadar yeter görüşmek üzere.
artık insan içine karışabiliyorum bi nebze.düğün de belki daha rahatım,kimse gelip birebir benimle ilgili konuşmuyo veya herkesin bana baktığı anda bi konuşma yapma durumunda kalmıyorum ondan galiba,olsun yine de en azından artık düğüne gidebildim,yerimden kalkmadım ama çıkarken aile büyükleriyle ayaküstü konuşmalar yapabildim,ve dik durdum başım egik değil dik.belki konuşmanın kısa sürecegini bildiğimdendir ama yine de güzeldi.aklıma getiriyorum sürekli o anları,o insanlarla iletişimimi sürekli aklımda hala aklımda dolanıyo bu düşünceler,sonra birden yine küçüldüğüm anlar geliyo aklıma,aklım sorun çıkarıyo banabi de şunu farkediyorum artık kendimde,bazı konularda şöyle diyorum kendi kendime,ben tam kendimden emin olacağım zaman(normal olduğum da diyorum buna) şunu söyle yaparım bunu böyle yaparım diye kurguladığımı farkediyorum,evet demekki içten içe o günün geleceğine inanıyorum artık.bu da güzel bişey dimi.neyse bugünlük bu kadar yeter görüşmek üzere.
- Katılım
- 8 Haziran 2008
- Mesajlar
- 403
- Reaksiyon puanı
- 4
- Puanları
- 0
- Yaş
- 49
o gün geldi bile bence;anda yaşa ve o an,kendinden emin bir şekilde ,hissettiğin sözcükleri söyle ...herkesin ama herkesin saçmalama lüksü vardır
çünkü her insan en doğal haliyle mükemmeldir...her geçen gün daha iyi oluyosun...sevgiyle...tv de çıkan öyle bir geçer zaman ki dizisini ilk bölümünden itibaren izledim.özellikle ilk 1-2 bölümünü tabiri caizse ağzım açık bi şekilde izledim,çünkü bizim gibiydiler,babaları uzun süren yolculuklar yapıyo,eve geldiğinde sanki babam!değilde bi yabancı eve gelmiş gibi hissediyorum(tek bende değil diger kardeşlerimde öyle)babam sürekli gerilim çıkarıyo,sürekli bi gerilim ortamı,aa babacım nasılsın hoşgeldin deyip boynuna sarılmak filan mümkün değil,şimdiler de yakınlarımın çocuklarına bakıyorum,babalarının onlara yakınlıkları çok ilginç geliyo,sanki garip davrananlar onlarmış gibi,diğer türlü yaşamaya alıştığımdan tabi.yani o diziyi izlediğimde çok garip duygulara daldım,sonra ki bölümlerinide izledim ama sonraları farklı olmaya başladı,ama ilk bölümler dediğim gibi benim ailem anlatılıyomuş gibiydi,
bunları uzun süredir anlatmak istiyodum fırsatını bulamamıştım bi türlü,neyseki yazdım şimdi,artık mutlu olmayı hakediyorum,huzur sevgi mutluluk gibi duygularının daimi olarak benim bizlerin olmasını diliyorum.
.yani o diziyi izlediğimde çok garip duygulara daldım,sonra ki bölümlerinide izledim ama sonraları farklı olmaya başladı,ama ilk bölümler dediğim gibi benim ailem anlatılıyomuş gibiydi,bunları uzun süredir anlatmak istiyodum fırsatını bulamamıştım bi türlü,neyseki yazdım şimdi,artık mutlu olmayı hakediyorum,huzur sevgi mutluluk gibi duygularının daimi olarak benim bizlerin olmasını diliyorum.
artık kendimde şunu farkediyorum(bugünde daha da iyi anladım),başkasının benim hakkımda söylediği şey değil beni düşündüren,benim onların düşünceleriyle kendi bünyemi gereksiz yere üzüyor olmamonlar benim hakkımda bişeyler söyleyince, ben hatalıyım demek ki yanlış yapıyorum yaşıyorum diye bana bunları söylüyolar diye düşünüyodum,halbuki herkesin kendine ait düşünceleri var,onlar öyle düşünüyo diye ben öyleyim demek değil,yani yoğunlaşmaya çalıştığım şey başkalarının benim hakkımda söylediği bişeyi abartmamam,zaten bugünde öyle bişey oldu,üstümden atmaya çalıştım,bu onların düşüncesi,bunun için kendini kötü hissetmene gerek yok,önemli olan kendi düşüncelerin,artık kendi düşüncelerim diye,olgunlaşıyorum galibamutlu olmak istiyorum olucam da Allah bana bu günleride gösterir inşallah
onlar benim hakkımda bişeyler söyleyince, ben hatalıyım demek ki yanlış yapıyorum yaşıyorum diye bana bunları söylüyolar diye düşünüyodum,halbuki herkesin kendine ait düşünceleri var,onlar öyle düşünüyo diye ben öyleyim demek değil,yani yoğunlaşmaya çalıştığım şey başkalarının benim hakkımda söylediği bişeyi abartmamam,zaten bugünde öyle bişey oldu,üstümden atmaya çalıştım,bu onların düşüncesi,bunun için kendini kötü hissetmene gerek yok,önemli olan kendi düşüncelerin,artık kendi düşüncelerim diye,olgunlaşıyorum galibamutlu olmak istiyorum olucam da Allah bana bu günleride gösterir inşallah
- Katılım
- 9 Ocak 2011
- Mesajlar
- 420
- Reaksiyon puanı
- 3
- Puanları
- 0
nasıl gelişti bilmiyorum ama senin farkına varmış olduğun düşünce aklımdan geçmemesine rağmen
bir süredir karşı atağa kalkışlar yapıyorum
bazen sinir yüksek basabiliyor örneğin olumsuz yaklaşıımlarda
yinede bi değişiklik hissediyorum
bir süredir karşı atağa kalkışlar yapıyorum
bazen sinir yüksek basabiliyor örneğin olumsuz yaklaşıımlarda
yinede bi değişiklik hissediyorum
Merhabalar,
Üye günlüklerine konu dışı mesaj yazmayalım. Sorularınızı ilgili başlıklar altında sorunuz.
Sevgiler.
Üye günlüklerine konu dışı mesaj yazmayalım. Sorularınızı ilgili başlıklar altında sorunuz.
Sevgiler.
ben duruma çok dar bi pencereden bakıyodum,bi türlü düzgün insanlardan olamadığımı düşünüyodum:S,halbuki bunun aslında özgüvenle alakalı olduğunu idrak ettim,özgüven arttıkça olumsuz yaklaşımlara karşıda daha dik ve rahat durabiliyo insanlar.hepimizin aynı seviyede olduğunu aslında ilk başta kendimize kabul ettirsek sorun kalmıycak aslında.bunu da uygulamaya geçireceğimize inanıyorum.
- Katılım
- 9 Ocak 2011
- Mesajlar
- 420
- Reaksiyon puanı
- 3
- Puanları
- 0
Sen kendinden emin birisin
tek değişime ihtiyacımız olan şey sürekliliği sağlamak diye düşünüyorum
Eksikliğini hissettiğimi şeyi biliyoruz ve yapabiliriz aslında
Bir kompozisyonda ki noktalama işaretleri gibi; doğru yere doğru işaretler
Gerisi tamam
tek değişime ihtiyacımız olan şey sürekliliği sağlamak diye düşünüyorum
Eksikliğini hissettiğimi şeyi biliyoruz ve yapabiliriz aslında
Bir kompozisyonda ki noktalama işaretleri gibi; doğru yere doğru işaretler
Gerisi tamam
ben mükemmel olmak zorunda değilim ki nedir bu çabam?mükemmellik ne ki var mı ki öyle biri?ee niye kendimi buna zorluyorum,insanlar hata yapamaz mı?yapar bende yapıyorum,belki yaptığım yanlışlarda diğer insanlar gibi rahat tepki veremiyorum gereksiz üzülüyorum,belki de bakışlar bana yöneliyo öyle durumlar da diye o yüzden kökten gelmesin istiyorum içten içe bu durumların başıma.tam şuan da doluyum biraz o yüzden, tabi ki bu sayfada kendimi ifade etmeye çalışıyorum yine.yaptığım şeyi anlatsam daha rahat edicem,nasılsa beni kimse tanımıyo burda,bi de ne kadar gerekli yada gereksiz düşünüyorum sizde görün o yüzden anlatıcam.
babamın aldığı sıfır arabayı bende kullanıyorum,bi tane daha arabası var onu iş için kullanıyo,o yüzden sıfır olanda bana kalıyo ben kullanıyorum çoğunlukla,bugün arabanın önden en alt kısmını kaldırıma değdirdim sadece,eğilme falan yok sadece iki çok küçük çizgiilk bakışta görünmüyo biri gösterince filan yani o kadar(çok ufalttım olayı ama ufak gibi sanki,),annemle ablamda arabadaydı,annem gördü inince bişey olmadı anne dedim,a çizilmiş dedi,sonra aa nolucak ki kızım bişey olmaz dedi,gitti,ablamı da bıraktım sonra ,diğer eniştem de duymasın dedim,çünkü bundan önce de başka bi arabayı çarpmıştım ablama eniştem demiş,nevresimin eline yeni araba verilirmi yahu ablam bana söyledi,ben o durumuda bi çok açıdan değerlendirdim sizlerin de fikrini merak ederim,o eniştem zamanında arabayla bi çocuğa vurmuş sakat filanda kalmış mı bilmiyorum hatta o derece yani,sonra 1-2 sene önce arabasını çarptı arkası içine girmiş bi şekilde uzun i süre arabayı kullandı,filan o bile bana bunu söylüyosa belkide herkese söylüyo ben bunları fazla ciddiye alıyorum,yada yumuşak başlı görünüyorum diye mi bilmiyorum ama 1.si daha mantıklı geliyo bana,diğer yandan da araba benim arabam olsaydı,kendi paramla kazandığım bana ait,o durumda ben daha rahat olurdum kesinlikle başkasına açıklama yapmak zorunda da olmayacaktım,gerçi babam önceden yaptığım kazada(ön kaporta değişmişti)bişey demedi canın sağolsun dedi,ama ben fazla sorumluluk mu alıyorum ,fazla mı mükemmeliyetçiyim bilmiyorum ama,bugünn ki yaptığım o ufacık çizik bile beni altüst etti,ben arabaya falan da değil belki de,hemen altüst olan psikolojime kızıyorum galiba.
babamın aldığı sıfır arabayı bende kullanıyorum,bi tane daha arabası var onu iş için kullanıyo,o yüzden sıfır olanda bana kalıyo ben kullanıyorum çoğunlukla,bugün arabanın önden en alt kısmını kaldırıma değdirdim sadece,eğilme falan yok sadece iki çok küçük çizgiilk bakışta görünmüyo biri gösterince filan yani o kadar(çok ufalttım olayı ama ufak gibi sanki,),annemle ablamda arabadaydı,annem gördü inince bişey olmadı anne dedim,a çizilmiş dedi,sonra aa nolucak ki kızım bişey olmaz dedi,gitti,ablamı da bıraktım sonra ,diğer eniştem de duymasın dedim,çünkü bundan önce de başka bi arabayı çarpmıştım ablama eniştem demiş,nevresimin eline yeni araba verilirmi yahu ablam bana söyledi,ben o durumuda bi çok açıdan değerlendirdim sizlerin de fikrini merak ederim,o eniştem zamanında arabayla bi çocuğa vurmuş sakat filanda kalmış mı bilmiyorum hatta o derece yani,sonra 1-2 sene önce arabasını çarptı arkası içine girmiş bi şekilde uzun i süre arabayı kullandı,filan o bile bana bunu söylüyosa belkide herkese söylüyo ben bunları fazla ciddiye alıyorum,yada yumuşak başlı görünüyorum diye mi bilmiyorum ama 1.si daha mantıklı geliyo bana,diğer yandan da araba benim arabam olsaydı,kendi paramla kazandığım bana ait,o durumda ben daha rahat olurdum kesinlikle başkasına açıklama yapmak zorunda da olmayacaktım,gerçi babam önceden yaptığım kazada(ön kaporta değişmişti)bişey demedi canın sağolsun dedi,ama ben fazla sorumluluk mu alıyorum ,fazla mı mükemmeliyetçiyim bilmiyorum ama,bugünn ki yaptığım o ufacık çizik bile beni altüst etti,ben arabaya falan da değil belki de,hemen altüst olan psikolojime kızıyorum galiba.
bugün kardeşimin bana şunu dedi,"sende eren (dersanesinden biri) gibisin,kendisinden bahsedilince,kendisi konuşunca kızarıyo".
hiç bişi diyemedim,onca çabama rağmen,bu lafı onlara unutturduğumu düşünmeye başlamışken(belkide artık bilerek söylemiyolardı veya ben değiştim) tekrardan bu lafı duyunca mideme kramplar girdi,çünkü sadece bununa da kalmıyo,ailecek evli,bekar hepimiz toplanınca lafı geçiyo "bak işte nevresimde kendisinden bahsedilince kızarıyo"diye,bende bu lafı duymayagöreyim daha beter oluyorum,beni geriye düşürüyo bu laflar,ilerledim az biraz daha da ilerlemeye çalışıyorum,ama beni çekiyolar yakınlarım,zaten bende farkındayım durumun ne zaman kızaracağımı bilmiyorum,çoluk çocuğun eline düştüm,bi laflarıyla beni kızartıp bozartacaklarını biliyolar,bu çok kötü,uzaklaşmak istiyorum burdan,rahatça tedavi olabileceğim,ve özellikle de özgür olabileceğim bi yer istiyorum,kurtulmak istiyorum bu durumdan ,çok zor ailenin yanında bile kızarmak çünkü diğer insanlarda belki kaçıyosun ama onlardan kaçamıyosunda gerçekten artık çıkmak istiyorum bu durumdan hayat diye bişey varlığının farkına varmak istiyorum bende.
hiç bişi diyemedim,onca çabama rağmen,bu lafı onlara unutturduğumu düşünmeye başlamışken(belkide artık bilerek söylemiyolardı veya ben değiştim) tekrardan bu lafı duyunca mideme kramplar girdi,çünkü sadece bununa da kalmıyo,ailecek evli,bekar hepimiz toplanınca lafı geçiyo "bak işte nevresimde kendisinden bahsedilince kızarıyo"diye,bende bu lafı duymayagöreyim daha beter oluyorum,beni geriye düşürüyo bu laflar,ilerledim az biraz daha da ilerlemeye çalışıyorum,ama beni çekiyolar yakınlarım,zaten bende farkındayım durumun ne zaman kızaracağımı bilmiyorum,çoluk çocuğun eline düştüm,bi laflarıyla beni kızartıp bozartacaklarını biliyolar,bu çok kötü,uzaklaşmak istiyorum burdan,rahatça tedavi olabileceğim,ve özellikle de özgür olabileceğim bi yer istiyorum,kurtulmak istiyorum bu durumdan ,çok zor ailenin yanında bile kızarmak çünkü diğer insanlarda belki kaçıyosun ama onlardan kaçamıyosunda gerçekten artık çıkmak istiyorum bu durumdan hayat diye bişey varlığının farkına varmak istiyorum bende.
gerckdn cok zor bir durum .ama inslh sf tamamile yendgnz zaman onlr size cok komik gelck.o insnlr bizim gibi insnlri anlayamz.onun icn ben hep o seklde dusunurdm bu benm sorunm ve kimse beni anlayamz zaten anlamiyrlrldi.bir nebze rahatlatyrdu beni.iyiki varsn
gerckdn cok zor bir durum .ama inslh sf tamamile yendgnz zaman onlr size cok komik gelck.o insnlr bizim gibi insnlri anlayamz.onun icn ben hep o seklde dusunurdm bu benm sorunm ve kimse beni anlayamz zaten anlamiyrlrldi.bir nebze rahatlatyrdu beni.iyiki varsn
inşallah o günleride görücez.onlar anlamıyo ama burda beni sizin gibi anlayanlar görünce rahatlıyorum, evet beni birileri anlayabiliyo yadırgamıyo diyebiliyorum.sende iyiki varsın
Merhaba Atakan bey,
Yazılarınız için teşekkürler, ışık tuttukları için... Ben bir şey sormak istiyorum.
Bir insan alıngansa eğer, yani hemen hemen halk arasında dendiği gibi, "buluttan
nem kapan" ve gururlu birisi ise, hangi telkinleri dinlemelidir? Gurur bazen aşırı
olduğunda, toplumsal ilişkilerde, insana uzun vadede zarar verebiliyor, ya da incinebilirim
diye insanlarla arasına mesafe koymasına, yani antisosyalleşmesine neden olabiliyor... Fakat
bizim toplumumuzda bazen gurur ile kibir birbirine karışıyor ve çoğu zamanda müzik, sinema ve
popüler kültürde gurur söylemleri dozunu kaçırıyor. Tüm bu duygular Türk toplumunun kollektif
bilinç altında da var ve bizi ister istemez etkiliyor... İyi Günler.
Yazılarınız için teşekkürler, ışık tuttukları için... Ben bir şey sormak istiyorum.
Bir insan alıngansa eğer, yani hemen hemen halk arasında dendiği gibi, "buluttan
nem kapan" ve gururlu birisi ise, hangi telkinleri dinlemelidir? Gurur bazen aşırı
olduğunda, toplumsal ilişkilerde, insana uzun vadede zarar verebiliyor, ya da incinebilirim
diye insanlarla arasına mesafe koymasına, yani antisosyalleşmesine neden olabiliyor... Fakat
bizim toplumumuzda bazen gurur ile kibir birbirine karışıyor ve çoğu zamanda müzik, sinema ve
popüler kültürde gurur söylemleri dozunu kaçırıyor. Tüm bu duygular Türk toplumunun kollektif
bilinç altında da var ve bizi ister istemez etkiliyor... İyi Günler.
Bazen çevremizdekilere hemen tepki vermezsek, yavaş yavaş onlara istediklerini
vermezsek, eleştiri okları yanımızdan savulur geçer, her söylenene de aldırmayın,
ailede herkes birbirini eleştirebilir, sadece gülümseyip, sessiz kalın. Sessizlik bazen
sözlerin yapamadığı güce sahiptir. Kendinize bir küçük defter tutun, kendinizi izleyin
ağzınızdan çıkanları dinleyin, bakalım ne olacak .
vermezsek, eleştiri okları yanımızdan savulur geçer, her söylenene de aldırmayın,
ailede herkes birbirini eleştirebilir, sadece gülümseyip, sessiz kalın. Sessizlik bazen
sözlerin yapamadığı güce sahiptir. Kendinize bir küçük defter tutun, kendinizi izleyin
ağzınızdan çıkanları dinleyin, bakalım ne olacak .
Bazen çevremizdekilere hemen tepki vermezsek, yavaş yavaş onlara istediklerini
vermezsek, eleştiri okları yanımızdan savulur geçer, her söylenene de aldırmayın,
ailede herkes birbirini eleştirebilir, sadece gülümseyip, sessiz kalın. Sessizlik bazen
sözlerin yapamadığı güce sahiptir. Kendinize bir küçük defter tutun, kendinizi izleyin
ağzınızdan çıkanları dinleyin, bakalım ne olacak .
sessiz kalıyorum ama tepki verme konusunda tepkim istem dışı kızarmak bozarmak filan yani aldırmamak istiyorum ama elimde değil işte,başkalarından ziyade kendimi değiştirmeliyim biliyorum,bu yolda çaba sarfediyorum yeterince değil belki de,ama tökezlememe neden olmaları rahatsız ediyo beni.defter tutma konusunda da hissettiklerimimi yazmamı öneriyosunuz.yorumunuz için tşk ederim
Merhaba Nevresim,
Defter tutma derken, dış olaylara karşı tepkilerinizi, düşüncelerinizi ve tabi hissettiklerinizi de
yazmanızı kastetmiştim...Mesela insanlara ya da olaylara reaksiyon verirken, geri dönüp bu küçük defteri
okuduğunuzda sinirlendiğiniz ya da herhangi bir tepki duyduğunuz olayların miadının geçmiş hatta komik
olduğunu görebilirsiniz. Bir de kızarıp bozaracağım, bir tepki göstereceğim diye aklınıza fazla getirmeyin, kendinizi kasmış ve
olayları kendinize çekmiş olursunuz. Ben de kendimi izlemek için ve anda varolabilmek için ve böyle küçük notlar alıyorum ve işe yarıyor inanın, Hayat çok güzel, endişe ve korku olmadan daha güzel ve daha iyi olmak bize, bizim penceremize, ne gördüğümüze bağlı
Defter tutma derken, dış olaylara karşı tepkilerinizi, düşüncelerinizi ve tabi hissettiklerinizi de
yazmanızı kastetmiştim...Mesela insanlara ya da olaylara reaksiyon verirken, geri dönüp bu küçük defteri
okuduğunuzda sinirlendiğiniz ya da herhangi bir tepki duyduğunuz olayların miadının geçmiş hatta komik
olduğunu görebilirsiniz. Bir de kızarıp bozaracağım, bir tepki göstereceğim diye aklınıza fazla getirmeyin, kendinizi kasmış ve
olayları kendinize çekmiş olursunuz. Ben de kendimi izlemek için ve anda varolabilmek için ve böyle küçük notlar alıyorum ve işe yarıyor inanın, Hayat çok güzel, endişe ve korku olmadan daha güzel ve daha iyi olmak bize, bizim penceremize, ne gördüğümüze bağlı
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. 5651 sayılı yasaya göre bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. 5651 sayılı yasaya göre sitemiz mesajları kontrolle yükümlü olmayıp, yasaya aykırı yada telif hakkı içeren paylaşımlar BURADAN bize ulaşıldığı taktirde, ilgili konu en geç 48 saat içerisinde kaldırılacaktır. Sitemizde Bulunan Videolar YouTube, Facebook, Dailymotion, v.b. video paylaşım sitelerinden alınmaktadır. Telif hakları sorumluluğu bu sitelere aittir. Videoların hiç biri sunucularımızda bulunmamaktadır.