Sevgili Günlüğüm

[annie hall]

Merhaba sevgili günlüğüm ve forumun değerli üyeleri s456 Benim de yaşadıklarımı paylaşıp, güzel fikirlerinizi alabileceğim bi günlüğüm olsun istedim.
Dışarıdan baktığında insanlar, "bu kızın her şeyi var, hala niye böyle mızmızlanıyo?" gibi tepkiler veriyo. Yani evet, bazı insanlara göre şanslı olduğumu biliyorum, bunun için şükrediyorum ama her şeyin bi arka yüzü var ne yazıkki.
Lise 3. sınıftaydım sanırım, hemşirelik okuduğum okul bizi hastaneye staja göndericekti. Kura çektik ve bana kalp cerrahisi yoğun bakımı çıktı. Biraz korktum, ağır bi bölüm sonuçta ama altından kalkabilirim gibi geldi. Ama servise gittiğimde yanıldığımı anladım. Çok gergin bi ortam vardı, kendinden geçmiş bir sürü hasta, sıra sıra yataklarda... Bi yandan inlemeler, makine sesleri, ağır ilaç kokusu... Ve habire ölüyodu birileri. Bi kaç ayın sonunda bende geceleri "uyursam kalbim durabilir" korkusuyla uyuyamamalar başladı. Daha sonraları bu ataklar, nefes kesilmesi, taşikardi ve mide bulantısı şeklinde gün içinde de olmaya başladı. Giderek kendime güvenimi kaybettim ve asosyalleşmeye başladım. Bi kaç sene bu durumda yaşadım. Daha sonra "bu böyle olmicak" diye bi kaç doktora gittim, ilaç kullandım ve panik ataklarımdan kurtuldum. Ama sosyal fobi, çekingenlik ve anksiyete bozukluk benden hiç gitmediler sad456 Aradan bi kaç sene daha geçti, şimdi çok şükür daha iyi bi durumdayım. Ama bazı durumlarda biraz fazla evham yapabiliyorum. 2 senedir peşinde koştuğum bi adam var. Kendisi çok yakın arkadaşım ve bi türlü cesaretimi toplayıp ilişkimizi başka yöne çekemiyorum. Çekmek istesem bile bana aşık değil şuan. Bi gün onunla buluşup, hafif bi tartışma yaşadıktan sonra sinirlerim bozulmuştu ve google'a girip kendimi rahatlatmak için bişeyler aramaya koyulmuştum ki bu siteyle karşılaştım. Biraz gezindikten sonra sitenin farklı enerjisi, insanların düzeyliliği, çözüm önerileri beni cezbetti ve üye oldum. O gün bugündür ne zaman aklıma bi soru takılsa, cevabını burda aramaya başlıyorum. Karşılıksız aşk ve özgüven bozuklukları konusunda kendimi geliştirebilmeyi umuyorum. Günlüğüm umarım başka kişilere de yol gösterir. Hepinizi çok seviyorum, iyiki varsınız! cilgin897 Bu şarkı hepimiz için guitar

Bir tilki kadar sinsi, bir öküz kadar güçlü
Bir tavşan kadar hızlı, bir ayı kadar cesur
Bir kuş kadar özgür, bir kelime kadar muntazam
Bir fare kadar sessiz, bir ev kadar büyük

Tüm olmak istediğim, tüm olmak istediğim
Tüm olmak istediğim şey, her şey

Lenka - Everything At Once (Full Length Official) - YouTube

 

[çekim yasası]

Hayırlı olsun günlüğün

 

[annie hall]

Sağolasın, hoşgeldin

 

[çekim yasası]

Teşekkür ederim umarım güzel paylaşımlarımız olur

 

[nefes_almak]

Yeni günlüğün hayırlı olsun 956k güzel haberlerle dolsun
açıkcası bir süredir senin de bir günlük açmanı bekliyordum. yada bunu bekleyenlerden biriydim diyelim. görünce çok sevindim. takipçin olacağım. sevgilerle

 

[annie hall]

Hoşgeldiniz efendim sefalar getirdiniz Aslında bi defter alıp kendi kendime yazmayı düşünüyodum bi günlük ama sonra "aaa forumda açsam ya" dedim Teşekkür ederim, inşallah hepimiz hayallerimize kavuşuruz.

 

[serpilelif]

günlüğün hayırlı olsun canım.

 

[annie hall]

Teşekkürler, hoşgeldin

 

[maviinci]

Hayırlı olsun.. Görüyorum!! Görüyoruuumm!!! 1 vakte kadar mutlu oluyorsun )

 

[annie hall]

Beyler kaçılın aramızda medyum var! Şaka bi yana, 1 hafta sonra İstanbul'uma geri dönüyorum. Bildin he

 

[maviinci]

Beyler kaçılın aramızda medyum var! Şaka bi yana, 1 hafta sonra İstanbul'uma geri dönüyorum. Bildin he

) Dur o zaman, başka birşey daha söyleyeyim.. Sen bu sitedeki ilk hemşire değilsin y789 Üstelik bu siteye yoolu düşen hemşireler mutlaka mutlu oluyorlar.. selefinden biliyorum derty

 

[annie hall]

Tanışmak isterdim kendileriyle. Nasıl başarabilmişler, o kadar hastalığın ve kötülüğün içinde mutlu olabilmeyi? Gerçi ben de eskisi gibi değilim artık alıştım ama yine de rahatsız ediyo. Şimdi üniversitede okuyorum ve son bi kaç ay kaldı bitmesine. Ondan sonra bi daha hemşireliğe geri dönmem diye düşünüyorum. Sonra bi de resim bölümü okumak istiyorum. Hayallerin sonu yok

 

[maviinci]

Tanışmak isterdim kendileriyle. Nasıl başarabilmişler, o kadar hastalığın ve kötülüğün içinde mutlu olabilmeyi? Gerçi ben de eskisi gibi değilim artık alıştım ama yine de rahatsız ediyo. Şimdi üniversitede okuyorum ve son bi kaç ay kaldı bitmesine. Ondan sonra bi daha hemşireliğe geri dönmem diye düşünüyorum. Sonra bi de resim bölümü okumak istiyorum. Hayallerin sonu yok

http://www.hayatimdegisti.com/forum/members/49378-yelda_k.html

profili burda, belki mesajlarına bakmak istersin.. evlendi, siteye girmez oldu smileydance ASlında, hastanede değil de klinikte çalışmayı düşünebilirsin belki?? fazla ağır problemler çıkacağını sanmıyorum.. Umarım herşey istediğin gibi olur, dediğin gibi hayallerin son yok ama insan getiriyor kendi hayallerinin sonunu.. Şükür ki biz onlardan değiliz skan67

 

[annie hall]

Aranızda İkizler burcu erkeği olan var mı? Varsa çıkışa gelsin, görülücek bi hesabım var da 2600
Şaka bi yana, sevgili günlük, bu aralar aşırı hassasım. Kullandığım hormon ilaçlarından olsa gerek... Sokakta kedi görünce bile ağlamak istiyorum.
Bu yüzden doğal olarak, mr. ikizler mesajlarıma zoraki cevap verip, "canım çok sıkkın sonra konuşalım" deyip ertesi gün twitterlarda komikli momikli fotoğraf paylaşırsa dünyaları yıkarım arkadaş. Arkadaşlarımın hepsi "sana inanamıyoruz, sen erkek gibi kızdın, bu triplere giricek en son insandın." diyolar. Ben de kendime çok şaşırıyorum. Konuşmak istemediği zaman hiç zorlamazdım ben onu, sonra kendiliğinden mesaj atardı zaten. Yalan söyliceğini de zannetmiyorum yani canım sıkkın diyosa gerçekten sıkkındır, kimseyle konuşmak istemediği bi dönemdedir. Resim de paylaşsın yani, nolmuş? Niye anlayışla karşılamadımki? Çok fazla üstüne gittim ve iyice geri çekti kendini. 1 hafta sonra İstanbul'a dönücektim ve çok mutlu bi şekilde buluşucağımız günü filan kararlaştırmıştık çok önceden. Kavgadan sonra sordum buluşucak mıyız diye, bilmiyorum şuan konuşuruz dedi Sen de abarttığımı mı düşünüyosun yoksa sevgili günlüğüm? Eğer öyleyse söyle çünkü kaç gecedir gözüme uyku girmiyo, çok sıkıntılıyım ağla2 Hep kaybetme korkum yüzünden oluyo bunlar, aşmam lazım artık, koca kız oldum tuh788

 

[serpilelif]

sevgili annie hall, seni teselli etmeyi, moral vermeyi çok isterdim ama malesef kaybetme korkusunu ben de yoğun bir şekilde yaşayanlardanım.sad456 ancak seni anlamakla yetiniyorum arkadaşım.

ama hepimiz değişmek bu gidişe artık dur demek için burdayız. inşallah amacımıza ulaşıp ozaman biribirimize moral oluruz. herşey gönlünce olsun.

not: hayatı akışına bırak..t678

 

[annie hall]

Anlaşılmak bile yetiyo sağol arkadaşım
O zaman ikimize gelsin bu dipnot: hayatımda bişeyin olmasına "muhtaçsam" ona asla "sahip" olamam. Onu elde edebilmek için ilk önce o olmazsa hayatım bitivericekmiş gibi düşünmemem lazım. Kendi başıma da dimdik, huzurlu ve mutlu olabilmeyi öğrenmeliyim.

 

[nefes_almak]

Anlaşılmak bile yetiyo sağol arkadaşım
O zaman ikimize gelsin bu dipnot: hayatımda bişeyin olmasına "muhtaçsam" ona asla "sahip" olamam. Onu elde edebilmek için ilk önce o olmazsa hayatım bitivericekmiş gibi düşünmemem lazım. Kendi başıma da dimdik, huzurlu ve mutlu olabilmeyi öğrenmeliyim.

işte budur bu düşüncenin farkına varmış olabilmen bile büyük bir adımdır sevincli
hakikaten de sevgiye en muhtaç olduğum zamanlar, en ilgisiz ve sevgisiz kaldığım ve en kimsenin ilgilenmediği zamanlar olmuştur.buna çok şahit oldum.Muhtaç olup da ilgi ihtiyacımın başkası tarafından giderildiğini hiç görmedim. başka birisine ihtiyacım olduğu zaman ve onları sık sık aradığımda onlar beni aramazlar hep arayan taraf ben olurum. ne zaman ki onlara ihtiyaç azalınca işte o zaman insanlar senin etrafında dört dönmeye başlıyorlar insanlar muhtaç kişileri değil güçlü kişileri seviyorlar. muhtaç insanı itici, güçlü insanı cazip buluyorlar.

 

[annie hall]

Kendime not: Sevilmemekten korktuğun için karşındakinin duymak isteyebileceği sözleri değil, gerçek düşüncelerini söyle. Karşındaki kişi düşüncene katılmasa bile kendinden eminliğin ve başkasına muhtaç olmayışın onu etkileyecektir.

 

[serpilelif]

evet canım ya benim de bu aralar üzerinde çalıştığım konu diyebilirim. telkinlerden sonra bazı düşüncelerimde değişiklik oldu ama uygulamakta zorlanıyorum. kaybetme korkusu gerçek düşüncelerimizi söylememize engel oluyor malesef. nefes_almak arkadaşımızın da söylediği gibi kaçan kovalanıyor o yüzdenkovalayan değil kaçan olalım. herkesin karşısında dik durmak, cesur olmak daha doğrusu kendimiz gibi olmak lazım. bence bunu başarabilirsek kendimize olan özsaygımız da artar.

bu konuda bazı adımlar atmaya başlayalım ve burda paylaşalım ne dersiniz. hem cesaret vermiş oluruz birbirimize.

 

[annie hall]

Çok güzel düşünmüşsün. Kaybetme korkusu yaşayan herkes içinden ne geliyosa burda paylaşsın. Benim şuan için çok ihtiyacım var buna. 1 haftadır içimde ateş var, çok huzursuzum. Dün gece ilk defa saatlerce uyuyabildim ama görmediğim kabus kalmadı. Duygularım bu kadar yoğunken durup iyice didikliyorum, bu korkuya ne yol açıyo diye. Şey farkettim mesela, ben de olmasını istediğim çoğu özellik, kaybetmekten korktuğum adamda var. Popüler, statü sahibi, sözü geçen, yakışıklı, eğlenceli biri. Onun hayatımda olması benim değerimi yükseltiyo, o giderse sıkıcı, tekdüze, sıradan bi hayatım olucak gibi geliyo. Bu yüzden ona ihtiyacım var gibi hissediyorum. Tek sebep bu değil tabiiki ama sebeplerden biri bu bence.