- Katılım
- 8 Şubat 2010
- Mesajlar
- 1,549
- Reaksiyon puanı
- 3
- Puanları
- 0
Bir buçuk sene önce İstanbulda okumayı o kadar çok istiyordum ki.. Sonunda istediğim oldu ama ben doğduğuma pişman oldum. Çok zor geldi bana, artık dayanamıyorum. Bir buçuk sene sonunda anlayabildim artık ailemden uzakta olmanın beni mutsuzlaştırdığını. Şimdi içinde bulunduğum duruma küçük birkaç örnek vermek istiyorum: İlaç kullanan, özgüveni sıfır, dışarıya kendi başına çıkamayan, çalışması gereken derslerine bakınca kaygılanarak çalışmaktan vazgeçen, ailesinden uzak kalmak zorunda olan bir enes. İstanbul bana işkencehane gibi geliyor artık. Yaşamaktan soğudum. Nolur bana yardım edin. Boşluktayım, ne yapacağımı hiç bilemiyorum. Lütfen yardım edin...
