Son zamanlardaki gözlem ve öz eleştirilerimden yola çıkarak insanlarla aramdaki iletişim bozukluğuna dair bir sonuç çıkarttım, en büyük korkum yanlış anlaşılmak oldu şu sıra, kendimce duygusal bir insan olduğumu düşünüyorum ve çok fazla düşünüyorum yaşıtlarımın düşünmeye tenezzül etmediği şeyleri ben birer abartılmış kaygı haline getirdim.
Misal; Bir insanla konuşuyorum ve o insan acaba beni başkalarına istemediğim bir şekilde anlatırmı ? hakkımdaki kendi düşüncelerini başka insanlara benim gerçeğimmiş gibi yansıtmaya çalışır mı ? insanlar sürekli beni benden iyi tanıdıklarını söylüyorlar ve ortak arkadaşlarımıza beni hep kafalarındaki istemediğim ben gibi anlatıyorlar artık yine böyle olucak demekten arkadaşlık ilişkilerimden soğudum artık kısaca yanlış anlaşılmak korkum haline geldi.
Diyorum kendime insanların böyle düşünmesi senin aslını değiştirmez. Sonra bilinçaltımdan o muhteşem senaryolar yükseliyor. gerçekci bir saygı istiyorum çevrem tarafımdan sanırım insanların düşüncelerini onaylamadığım zaman onaylamadığım insanlar başkalarına beni benden iyi tanırmış gibi yanlış bir şekilde anlatıp adımı karalıyor.
Misal; Bir insanla konuşuyorum ve o insan acaba beni başkalarına istemediğim bir şekilde anlatırmı ? hakkımdaki kendi düşüncelerini başka insanlara benim gerçeğimmiş gibi yansıtmaya çalışır mı ? insanlar sürekli beni benden iyi tanıdıklarını söylüyorlar ve ortak arkadaşlarımıza beni hep kafalarındaki istemediğim ben gibi anlatıyorlar artık yine böyle olucak demekten arkadaşlık ilişkilerimden soğudum artık kısaca yanlış anlaşılmak korkum haline geldi.
Diyorum kendime insanların böyle düşünmesi senin aslını değiştirmez. Sonra bilinçaltımdan o muhteşem senaryolar yükseliyor. gerçekci bir saygı istiyorum çevrem tarafımdan sanırım insanların düşüncelerini onaylamadığım zaman onaylamadığım insanlar başkalarına beni benden iyi tanırmış gibi yanlış bir şekilde anlatıp adımı karalıyor.
