MIRILTILAR

[pisimbat]

Mırıltılar
Sabahın öğlen vakti ile buluşmasına az bir vakit kala deniz kenarına indim,güzel bir çay eşliğinde keyif yapıyordumki,4-5 masa ilerde oturduğunu gördüm,öyle gözümü dikip incelemek huyum yoktu fakat beni ona çeken bişi vardı sanki,usul usul inceliyordum.Oda benim gibi yanlız oturuyordu gözlerine giren güneş onu rahatsız etsede denizi izliyordu,pek bir hüzünlü hali vardı,sanki ben farklıydımda.Siyah saçları yeşil gözleri ile o kadar güzel bir uyum yakalamıştıki,acaba yanına gitsemmi dedim içimden kendime,yok yok rahatsız etmemeliyim.Ama dayanılmaz bir istek beni ona gitmem için şantaj yapıyordu.Garson çoçuktan bir çay daha istedim o sırada yanımdaki masaya gelmişti,heycanlandım ama çaktırmadımBen çayım ile poğaçamı yerken bir kez daha baktımçok zayıftı kim bilir belkde açtı,yanında yiyecek birşeyde göremedim,kendime dert arıyorum bende belkide çoktan birşeyler yemişti,uff ne yapsam bilmiyorum.Usulca masamdan kalktım yan masaya geçtim ,merhaba dedim umarım burda oturmam seni rahatsız etmez,sesini çıkarmadı bu kabul anlamına gelmeliydi,bende onunla birlikte sesizce denizi,gökyüzünü incelemeye devam ettim,bir den ayağa kalktı gidiyordu sanırsambana doğru döndü sanki belli belirsiz bit tebessüm yakaladım o minik gözlerin içinde.Miyaaavv miyavvv dedi ve kucağıma atladı,ona sakladığım poğaçayı avcumda yemeye başladı,keyfi yerine geldi mırıltılar eşliğinde oturuyorduk beraber pür neşe,beni sevdi bende onu,konuştum onunla senin bir ismin olmalı o sırada garson boş bardağı almak için gelmişti abla onun ismi 'misket' dedi misket hanım 5 ay önce 3 yavru dünyaya getirmiş çay bahçesinin sahipleri ona ve yavrularına bakıyormuş .Epey uzun bir süre kucağımda oturdu oynadık ,biraz uyudu kucağımda sonra miyavvv dedi bana ve gitti.O çay bahçesine her gittiğimde hala orada oturur 'misket' beni görünce hemen gelir ,çok iyi arkadaş olduk hatta yavrular ile tanıştırdı beni isimler koydum onlara.

 

[Korkunc]

Bir arkadaşımın kedisi vardı. Adı Fındık'tı. Bildiğiniz sokak kedisi renklerinde. Arkadaşım bu kediye yumurta, yoğurt hatta yanlış hatırlamıyorsam makarna da yedirmeyi başarmıştır. Neredeyse bizim yediğimiz yemekleri de yiyecekti kedi. Yemeğini yer, biraz kendisiyle oynamamıza izin verir ve sonra bahçenin duvarlarından başka alemlere yolculuğuna devam ederdi.

Hakim olan babasının tayini Van'a çıktığında arkadaşım kediyi bir anlamda bana emanet etmiş, arada bakarsın demişti. Her kedi gibi o da özgürlüğünün peşinden giderdi hep. Bir yerlere bağlılığı yoktu. Bir o kadar da uysaldı. Bahçede otururken yanıma gelir o da yanıma kıvrılırdı.

Az mı peynir, ekmek parçaları atmıştım mutfağın penceresinden ona gizli gizli. Kimseye çaktırmadan. Belki bana diğer aile efradından daha yakın oluşunun sebebi de buydu.

Hiç unutmam, bir yaz günüydü. Ben de her çocuk gibi büyüklerimden bir şekilde para koparmış ve külahta dondurma almıştım. Yanlış hatırlamıyorsam 100 liraydı dondurmanın topu. Ben de bir top almış ve bahçede turuncu renk koltuk takımımıza ait pufun üzerinde duvara dayanmış bir vaziyette dondurmayı keyifle yalıyordum. O sırada Fındık karşıma geçmiş beni izliyordu. Ben de ona "Fındık dondurma ister misin?" diye sorarak dondurmamı uzattım. İkramımı önce kokladı, sonrasında ise o da tadını öğrenmek için yaladı. Sanırım beğenmişti. Artık o dondurma ikimizindi ve beraberce bir ben bir o yalıyorduk. Gerçekten bir kedinin dondurma yediğini görmek ilginçti.

Fındığın kendisine benzeyen bir yavrusu vardı. Onun adını hatırlamıyorum. "Hayır, fıstık değildi". Bu kedi de yavru dediğime bakmayın, annesi kadar büyüktü. Ara sıra karşılaşırlar ama genelde yalnız gezerlerdi. Bir gün bahçede bir gül ağacının altında fındığın yavrusunun ölüsünü bulduk. Ne olmuştu, bilmiyorduk. Vücudunda yara bere yoktu. Muhtemelen zehirlenmişti. Belki kendisi için değildi ama o da nasibini almıştı zehirden. ve ölüm onu bizim bahçede yakalamıştı. Biraz sonra fındık da gelmişti yanımıza. Yavrusunun başında bekliyor, ara sıra yalıyordu onu. O sıralar çocuktum, üzülmüştüm ama duygusallığı henüz bilmiyordum. Gözlerim nemli bile değildi. Sadece üzgündüm ve fındığı seyrediyordum. Birkaç kez daha yaladıktan sonra o da terketti bizi. Ben de duygusallığı öğrenmeden adını çok sonraları koyduğum evlat acısını bir kediden öğrenmiş oldum.

Ara sıra görürdüm ama eskisi kadar sık değil. Uzaktan uzağa. Fazla yaklaşmadan.

O sıralarda bulunduğumuz yerde kediye kuşa sapanla taş atmak modaydı. 8-10 yaşlarındaki hemen hemen her çocuk sapanlarla birşeylere hedef alır ve bunlar mahalle aralarında, bahçelerde en çok bulunan kediler olurdu. Bir gün yine bahçede kendi başıma otururken Fındık'ı gördüm. Bahçe duvarının üzerindeydi ve bir gözü yaralıydı. Sanırım perdeli veya onun gibi birşey vardı. Üzerinden bir müddet geçmiş olmalıydı çünkü kan veya açık bir yara yoktu.

Bana baktı ve sonra gitti. Bir daha hiç görmedim sevgili Fındık'ı.

Ne zaman aklıma gelse fındık sadece o an gözümün önüne gelir. Bazen gülerim kendime, bazen hüzün kaplar içimi. Kaç kişi vardır ki bir külah dondurmasını bir kediyle paylaşan?

 

[pisimbat]

Ben yediğim herşeyi kedilerle paylşırım beğinirlerse yerler bende çok mutlu olurum mahlledeki tüm kediler tanıo zaten beni inanın ayak sesimi biliyolar yakında barikat kurup yolumu kesecekler 44

 

[Korkunc]

Kedi dediğin öyle whiskas mıydı neydi öyle şeylerle beslenmemeli zaten.
Türk'ün beslediği kedi de Türk'e benzer. Ne bulsa yiyecek. Yok ille de kedi maması isterim diye tutturmayacak. Yok öyle elit sosyetik takılmalar.

Sanırım bizim sokak kedileri zaten durumu çoktan kanıksamışlar. Acıların çocuğu misali.

Biraz ilgi gösterin hemen sizi tanırlar. Beklentileri vardır artık sizden. Sizin onlara değer verdiğinizi anlarlar. Aynı şekilde köpeklerde öyle. Ama onlara geceleri çeteler halinde dolaşırken yakalanırsanız vay halinize.

 

[pisimbat]

ben ne cins kedi besledim nede wiskas yedirdim benim işim sokka kedileri daha doğrusu tüm mahlukatlarla aram iyidir sivrisinekler bile ısırmaz beni bende onları öldürmem çünki, sapkal89

 

[Korkunc]

Ben genelde sinek ve sivrisinek konusunda hassasım. sivrisinekler rahat bırakmadığı için bulduğumda kanımı onlarda bırakmayıp duvarlarda 0 rh (-) sürrealist çalışmalar yapıyorum.

Karasinekler de özellikle kırsal kesimde sizin bahçe keyfinize kendilerince ortak oluyorlar ama rahatsızlık verici vızıltılar arasında insan kendini pek de iyi hissetmiyor ve ben de örümcek korkusu platformunda yazmış olduğum gibi örümcek kardeşlerimin de açlıkla nefislerini terbiye etmek zorunda kalmalarını önlüyorum.

Yoksa kendi hallerine takılsınlar bir köşede, ben de onların dinamik yapılarını, uçuş rotalarını veya sorti tekniklerini gözlemlerim ama yaptıkları terbiyesizliklerin neticesinde ya bir sineklik ve uzakdoğu döğüş sanatlarına ait figürlerle can veriyorlar ya da ışık hızıyla hareket eden elimle yakalayıp örümceklere paket servis yapıyorum.

Aslında bir şey daha var. Bazı arkadaşlar "neden Korkunc" diye soruyorlardı. Yeri geldikçe yazıyorum.

Bir örnek daha. Ergenlikle gençlik çağları arasında kalan manyaklık çağlarında sinekleri yakalar, sonra bir kanadından tutar ve bizim ocaklı fırının yolunu tutardım. Sonra ocağın ateşleme mekanizmasına tutardım. Mekanizmanın işleyişi gereği iki metal uç arasında elektrik arkı oluşur ve zavallı çarpılırdı. Bu arada hayvan arkı iletirdi! Bu da benim de çarpılmama neden olurdu. Hangimiz dayanıklıysa acıya o devam ederdi hayatına. Bu uğurda onlarca sinek hayatını kaybetti ve ben doğal seleksiyonda "survivor" olarak yoluma devam ettim.

Afedersiniz pisimbat, bu tarz bir yazı için. Sizin ve diğer arkadaşların hassas insanlar olabileceğinizi gözönüne almadan yazı yazıyorum.

Bir bilgisayar terimi vardır, belki bilirsiniz. "Bug". Böcek manasına gelen bir söz ve bir şekilde bilgisayar programlarındaki öngörülmeyen hataları tanımlamak için kullanılıyor. Ben de bu sitedeki bir bug ım. Böyleleri de var sulu ortamların amfibisi.

Yazdıklarımı düzeltsem veya göndermeden önce silsem ve normale çevirsem de olurdu.

Ama isim bu. Korkunc. Ne yapsa yeridir.

Saygılarımla.

 

[pisimbat]

umarımbu deneylerin hem o yaşta hemde kara sineklerle sınırlı kalmıştır. krz67
yada frankeştany çalışmalarını gizli gizli sürdürüyormusun korkunc söle bakım idea3
Güç ve iktidar güzel şeyler için kullanıldığında pek güzel olur ya ggünün birinde o sineklerin dev boyuttaki akrabaları sana aynı şeyi yaparsa son düşüneceğin şey ne olurdu merak ettim dusun

 

[Korkunc]

Sineklerle ve yaşla sınırlı kaldı. Yoksa yeni soykırım iddiaları ortaya atılabilirdi. sevincli
Fikir bazında olanlar sayılmaz di mi?

Bana aynı şeyi yapsalar son düşüncem idamzedelerin istekleri gibi "son bir sigara" diyeceğim bir el internetten çıkıp boğazıma sarılır diye demiyorum.

Hmmm. idea3 Evreka.

"Neden karpuzların ağaçlarda ve elmaların yerde yetişmediğini şimdi anladım." olabilirdi.
"Korkuncccccccc" olabilirdi.
"Bu lucid bir ortam o zaman keyfini çıkarayım nasıl olsa kalkarım şimdi." olabilirdi. ki bu son sözler literatürüne girerdi.
"Çocukluğumdan beri elektrikle aram iyi nasılsa. İyi geldi bu terapi." olabilirdi.