- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
özlemek durumunun sonunu belirten, dünyanın en güzel duygusu. herşey unutulur, sadece kavuşulan vardır insanın hayatında.
bazen ancak ölümden sonra mümkün olur.
sevilen kişi uzaktayken iple çekilen eylem
ne görsem, ötesinde hasret çektiğim diyar
kavuşmak nasıl olmaz, madem ki ayrılık var?
her ayrılıktan sonra özlemle beklenen şey.
doğasında ayrı olmak olmayan iki şeyin tekrar bir araya gelmesi halidir. birlikteyken hayatın daha bi yaşanılası olan eş ile bütünleşmedir.
bir örnekle açıklamak gerekirse nehirler kavuştukları yerlerde çağıldayarak denize dökülür..
işte öyle birşey...
özlem'in tek avuntusudur.
[kavuşmak içimizde yer etmiş eski bir şarkının yeniden hatırlanmasıdır. bir zamanlar ahenkle dans eden duyguların uyanması. televizyon haberleri sonsuz ayrılıklardan ve sallantılı beraberliklerden söz edebilir ve bu asla önemli değildir.
kavuşmak bazen kaldığımız yerden devam etmektir bazense yeniden başlamak. kavuşmak, yokluğun bilmecesi sürerken duyulan özlemdir. kasvet yüklü bir karanlıkta ışığı arayan umutsuz yolcuların en ölümsüz hayali.
kavuşmak, zamanı insafsızca katleden ayrılıklardan sonraki ilk dokunuştur. küçük bi şaşkınlık yeniden hatırlamanın ilk acemiliği. insan ellerini nereye koyacağını bilemez. geçmişte yaşananlar bir anda anı olup çıkıverir. belki de bu yüzden anılarla baş edemeyen bi kavuşma hiç bir zaman gerçek bir kavuşma olmamıştır. onun adı olsa olsa buluşmadır. kırık dökük ve eksik bi buluşma. çünkü arada hâlâ aşılması gereken can sıkıcı bir uzaklığın ürkek gölgesi dolaşır.
kavuşmak, ne yazık ki henüz şiir kıvamından oldukça uzaktır. öylesi anlarda insan ister istemez kendisine sorar kavuşmak için ayrılık şart mıdır? ]
dört saatlik birliktelik için aylarca beklemektir bazen. aynı şehirde yaşadığınız halde, şartlar zordur. ama, değer. ona değer. dört saniye için bile aylarca ağladıysanız, dört saat düğün, bayramdır size. büyük bir sevgi varsa beklenir. on dakika için bir yıl bile beklenir. yıllardır vazgeçemediğimiz insanlara helal olsun bekleyişlerimiz. feda olsun yıllarımız.
Kaynak: İtüSözlük
bazen ancak ölümden sonra mümkün olur.
sevilen kişi uzaktayken iple çekilen eylem
ne görsem, ötesinde hasret çektiğim diyar
kavuşmak nasıl olmaz, madem ki ayrılık var?
her ayrılıktan sonra özlemle beklenen şey.
doğasında ayrı olmak olmayan iki şeyin tekrar bir araya gelmesi halidir. birlikteyken hayatın daha bi yaşanılası olan eş ile bütünleşmedir.
bir örnekle açıklamak gerekirse nehirler kavuştukları yerlerde çağıldayarak denize dökülür..
işte öyle birşey...
özlem'in tek avuntusudur.
[kavuşmak içimizde yer etmiş eski bir şarkının yeniden hatırlanmasıdır. bir zamanlar ahenkle dans eden duyguların uyanması. televizyon haberleri sonsuz ayrılıklardan ve sallantılı beraberliklerden söz edebilir ve bu asla önemli değildir.
kavuşmak bazen kaldığımız yerden devam etmektir bazense yeniden başlamak. kavuşmak, yokluğun bilmecesi sürerken duyulan özlemdir. kasvet yüklü bir karanlıkta ışığı arayan umutsuz yolcuların en ölümsüz hayali.
kavuşmak, zamanı insafsızca katleden ayrılıklardan sonraki ilk dokunuştur. küçük bi şaşkınlık yeniden hatırlamanın ilk acemiliği. insan ellerini nereye koyacağını bilemez. geçmişte yaşananlar bir anda anı olup çıkıverir. belki de bu yüzden anılarla baş edemeyen bi kavuşma hiç bir zaman gerçek bir kavuşma olmamıştır. onun adı olsa olsa buluşmadır. kırık dökük ve eksik bi buluşma. çünkü arada hâlâ aşılması gereken can sıkıcı bir uzaklığın ürkek gölgesi dolaşır.
kavuşmak, ne yazık ki henüz şiir kıvamından oldukça uzaktır. öylesi anlarda insan ister istemez kendisine sorar kavuşmak için ayrılık şart mıdır? ]
dört saatlik birliktelik için aylarca beklemektir bazen. aynı şehirde yaşadığınız halde, şartlar zordur. ama, değer. ona değer. dört saniye için bile aylarca ağladıysanız, dört saat düğün, bayramdır size. büyük bir sevgi varsa beklenir. on dakika için bir yıl bile beklenir. yıllardır vazgeçemediğimiz insanlara helal olsun bekleyişlerimiz. feda olsun yıllarımız.
Kaynak: İtüSözlük