Karşılıksız Sevgi...... Bu, Kuzey Irakta
savaşan ve sonunda evine dönecek olan Mehmet adında bir
askerin hikayesidir. Mehmet evine gitmeden önce,
İstanbul'da bulunan anne babasına telefon açtı.
Sevgili anne ve babacıgım, sonunda eve geliyorum ama
birşey sormak istiyorum. Bir arkadaşımı da beraber eve
getirebilir miyim?Tabii ki ' diye cevapladılar.
'Onunla tanışmaktan mutluluk duyarız'. Ama
bilmeniz gereken birşey var' diye Mehmet devam
etti,'o savaşta ağır yaralandı. Kara mayınına
bastı ve kolu ile bacağını kaybetti. Başka gidecek
hiçbir yeri yok. Onun bize gelmesini ve bizimle
yaşamasını istiyorum'. ''Bunu duyduğuma
çok üzüldüm oğlum, belki kalacak başka bir yer
bulması için ona yardımcı olabiliriz' 'O hayır
, onun bizimle yaşamasını istiyorum der..''
'Oğlum,' dedi babası, 'sen ne istediğinin
farkında değilsin. Böyle büyük bir sorunu olan birisi
bizi çok rahatsız eder.Bizim kendi hayatımız var ve
böyle farklılığa izin veremeyiz. Bence sen eve gelmeli
ve bu çocuğu unutmalısın. O kendi yaşamını devam
ettirmenin bir yolunu bulacaktır.' O andan sonra,
Mehmet telefonu kapattı. Anne ve babası ondan başka bir
söz duymadılar... Birkaç gün sonra, İstanbul
polisinden bir telefon geldi. Oğullarının bir binadan
düşerek öldüğünü söylediler. Polise göre
intihardı. Anne ve baba telaşla uçağa binerek
oğullarının teşhisini yapmak için atladığı ildeki
devlet hastanesinde bulunan teşhis morguna
gittiler. Mehmeti teşhis etmişlerdi. Ama gözleri
faltaşı gibi açılarak... , Bilmedikleri birşeyi
farkettiler. Mehmetin bir bacağı ve bir kolu yoktu... Bu
hikayede ki anne ve baba bir çoğumuza benzer.
Etrafımızda iyi görünen ve neşeli insanları sevmek
bize kolay gelir, ama bize rahatsızlık veren özellikle
bizim kadar sağlıklı olmayan, bizim kadar güzel olmayan
ve bizim kadar zeki olmayan insanlardan uzak durmayı tercih
ederiz. Çok şükür ki bizi bu kategoride gören birisi
yok. Karşılıksız sevmeyi başaran birisi sonsuza kadar
ailemizdendir ne kadar çirkin ne kadar fakir ne kadar
engelli olursak olalım. Bu gün yatmadan önce ALLAH'a
biraz daha dua ederek insanları oldukları gibi kabul
etmemizi sağlamasını isteyelim ve ne kadar farklı
olurlarsa olsunlar onlara karşı daha anlayışlı
olabilmeyi isteyelim. Arkadaşlar çok nadir bulunan
cevherlerdir. Onlar sizi güldürür ve başarmanız için
destekler. Bazen tek kelime bazen bir cümle paylaşırlar
ama her zaman kalbinizi ona
açmanızı beklerler....!!!!
savaşan ve sonunda evine dönecek olan Mehmet adında bir
askerin hikayesidir. Mehmet evine gitmeden önce,
İstanbul'da bulunan anne babasına telefon açtı.
Sevgili anne ve babacıgım, sonunda eve geliyorum ama
birşey sormak istiyorum. Bir arkadaşımı da beraber eve
getirebilir miyim?Tabii ki ' diye cevapladılar.
'Onunla tanışmaktan mutluluk duyarız'. Ama
bilmeniz gereken birşey var' diye Mehmet devam
etti,'o savaşta ağır yaralandı. Kara mayınına
bastı ve kolu ile bacağını kaybetti. Başka gidecek
hiçbir yeri yok. Onun bize gelmesini ve bizimle
yaşamasını istiyorum'. ''Bunu duyduğuma
çok üzüldüm oğlum, belki kalacak başka bir yer
bulması için ona yardımcı olabiliriz' 'O hayır
, onun bizimle yaşamasını istiyorum der..''
'Oğlum,' dedi babası, 'sen ne istediğinin
farkında değilsin. Böyle büyük bir sorunu olan birisi
bizi çok rahatsız eder.Bizim kendi hayatımız var ve
böyle farklılığa izin veremeyiz. Bence sen eve gelmeli
ve bu çocuğu unutmalısın. O kendi yaşamını devam
ettirmenin bir yolunu bulacaktır.' O andan sonra,
Mehmet telefonu kapattı. Anne ve babası ondan başka bir
söz duymadılar... Birkaç gün sonra, İstanbul
polisinden bir telefon geldi. Oğullarının bir binadan
düşerek öldüğünü söylediler. Polise göre
intihardı. Anne ve baba telaşla uçağa binerek
oğullarının teşhisini yapmak için atladığı ildeki
devlet hastanesinde bulunan teşhis morguna
gittiler. Mehmeti teşhis etmişlerdi. Ama gözleri
faltaşı gibi açılarak... , Bilmedikleri birşeyi
farkettiler. Mehmetin bir bacağı ve bir kolu yoktu... Bu
hikayede ki anne ve baba bir çoğumuza benzer.
Etrafımızda iyi görünen ve neşeli insanları sevmek
bize kolay gelir, ama bize rahatsızlık veren özellikle
bizim kadar sağlıklı olmayan, bizim kadar güzel olmayan
ve bizim kadar zeki olmayan insanlardan uzak durmayı tercih
ederiz. Çok şükür ki bizi bu kategoride gören birisi
yok. Karşılıksız sevmeyi başaran birisi sonsuza kadar
ailemizdendir ne kadar çirkin ne kadar fakir ne kadar
engelli olursak olalım. Bu gün yatmadan önce ALLAH'a
biraz daha dua ederek insanları oldukları gibi kabul
etmemizi sağlamasını isteyelim ve ne kadar farklı
olurlarsa olsunlar onlara karşı daha anlayışlı
olabilmeyi isteyelim. Arkadaşlar çok nadir bulunan
cevherlerdir. Onlar sizi güldürür ve başarmanız için
destekler. Bazen tek kelime bazen bir cümle paylaşırlar
ama her zaman kalbinizi ona
açmanızı beklerler....!!!!