- Katılım
- 15 Haziran 2007
- Mesajlar
- 128
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Yaş
- 48
Merhaba,
Ben de sitenizi tesadüfen buldum.. Dün gece bir arkadaşımla konuşurken, sohbet esnasında arkadaşım bana, SEN BİRŞEY ARIYORSUN..ULAŞMAK İSTEDİĞİN BİR ŞEY VAR .. NEDİR O? dedi... Ben de Hiç düşünmeden HUZUR dedim...Konuşmanın üzerinden yarım saat kadar geçti ve ben nete girdim.. bir forumda sitenizin linkine rastladım...ve daldım içeriye... Dün geceden beri ego-güven, suçluluk telkinlerini dinliyorum.. dün gece sabaha kadar dinledim neredeyse.. Bu gün uyanır uyanmaz dinlemeye başladım.. gecenin bu saati oldu hala dinlemekteyim...
Kaybettiğim huzuru bulabilecek miyim?... Kaybettiğim özgüvenimi geri kazanabilecek miyim?.. Benliğimi kazanabilecek miyim...? Ruhumu bulabilecek miyim?...
Uzun yıllar oldu bunları kaybedeli.. artık ağır geliyor bedenim... nefes almak yük..
Çok sıkıldım rol yapmaktan... Yıllardır dışarıya gülerken, içimde fırtınalar koptu. 20'li yaşlarımın başında verdiğim yanlış bir kararla hayatım alt üst oldu.. Karar veremez oldum hiç bir konuda.. Her şeyden korkar oldum.. Suskunluğa büründüm.. Ben istemeden oldu bunlar... Zamanla gelişti.. Bir de baktım ki, artık ben, ben! olmaktan çıkmışım..
Herşey ağır geliyor.. küçük bir işi bitirmek bile dünyanın en zor işi gibi görünüyor gözüme.. Herşeyi erteliyorum.. Şimdi doğru zaman değil diyorum.. hep sonra..hep sonra...
Konsantre olamıyorum, odaklanamıyorum hiç bir şeye..
Omuzlarım düşük, bakışlarım donuk...
Haksızlıklara tahammül edemeyen ben! Artık öyle bir hale gelmişim ki.. aman boşver diyorum.. hep boşver.. boşver.. yeter ki tartışma çıkmasın.. sesler yükselmesin.. nasıl olsa hiç birşey değişmeyecek.. tartışsam. hakkımı arasam, tepkimi göstersem ne olacak ki...
Sanki iki kişilik taşımaya başlamışım bedenimde... dışarıya hiç bir sorunu yokmuş gibi görünen biri ve yalnız kaldığı her an göz yaşı döken, derin düşüncelere dalan biri.. Ben bile karar veremez hale geldim.. HANGİSİYİM?....
Sorunlar sıkıntılar anlatmakla bitmez... BEN artık kurtulmak istiyorum bu girdaptan... İnanıyorum bu telkinlerle ve bu site sayesinde başaracağım... Ayrıca kitaplar okuyorum.... negatif insanlardan uzaklaşmaya başladım..
Son günleri sıkıntılarımın... yakında beni terkedecekler... Buna inanıyorum tüm benliğimle...
Sevgilerimle...
(Umarım başınızı ağrıtmadım...çok dolmuşum.. yazmayı şimdilik düşünmüyordum...bir anda dökülüverdi kelimeler... karmaşık olduysa affedin... Karmakarışığım zaten... anlayışınıza sığınıyorum....)
Ben de sitenizi tesadüfen buldum.. Dün gece bir arkadaşımla konuşurken, sohbet esnasında arkadaşım bana, SEN BİRŞEY ARIYORSUN..ULAŞMAK İSTEDİĞİN BİR ŞEY VAR .. NEDİR O? dedi... Ben de Hiç düşünmeden HUZUR dedim...Konuşmanın üzerinden yarım saat kadar geçti ve ben nete girdim.. bir forumda sitenizin linkine rastladım...ve daldım içeriye... Dün geceden beri ego-güven, suçluluk telkinlerini dinliyorum.. dün gece sabaha kadar dinledim neredeyse.. Bu gün uyanır uyanmaz dinlemeye başladım.. gecenin bu saati oldu hala dinlemekteyim...
Kaybettiğim huzuru bulabilecek miyim?... Kaybettiğim özgüvenimi geri kazanabilecek miyim?.. Benliğimi kazanabilecek miyim...? Ruhumu bulabilecek miyim?...
Uzun yıllar oldu bunları kaybedeli.. artık ağır geliyor bedenim... nefes almak yük..
Çok sıkıldım rol yapmaktan... Yıllardır dışarıya gülerken, içimde fırtınalar koptu. 20'li yaşlarımın başında verdiğim yanlış bir kararla hayatım alt üst oldu.. Karar veremez oldum hiç bir konuda.. Her şeyden korkar oldum.. Suskunluğa büründüm.. Ben istemeden oldu bunlar... Zamanla gelişti.. Bir de baktım ki, artık ben, ben! olmaktan çıkmışım..
Herşey ağır geliyor.. küçük bir işi bitirmek bile dünyanın en zor işi gibi görünüyor gözüme.. Herşeyi erteliyorum.. Şimdi doğru zaman değil diyorum.. hep sonra..hep sonra...
Konsantre olamıyorum, odaklanamıyorum hiç bir şeye..
Omuzlarım düşük, bakışlarım donuk...
Haksızlıklara tahammül edemeyen ben! Artık öyle bir hale gelmişim ki.. aman boşver diyorum.. hep boşver.. boşver.. yeter ki tartışma çıkmasın.. sesler yükselmesin.. nasıl olsa hiç birşey değişmeyecek.. tartışsam. hakkımı arasam, tepkimi göstersem ne olacak ki...
Sanki iki kişilik taşımaya başlamışım bedenimde... dışarıya hiç bir sorunu yokmuş gibi görünen biri ve yalnız kaldığı her an göz yaşı döken, derin düşüncelere dalan biri.. Ben bile karar veremez hale geldim.. HANGİSİYİM?....
Sorunlar sıkıntılar anlatmakla bitmez... BEN artık kurtulmak istiyorum bu girdaptan... İnanıyorum bu telkinlerle ve bu site sayesinde başaracağım... Ayrıca kitaplar okuyorum.... negatif insanlardan uzaklaşmaya başladım..
Son günleri sıkıntılarımın... yakında beni terkedecekler... Buna inanıyorum tüm benliğimle...
Sevgilerimle...
(Umarım başınızı ağrıtmadım...çok dolmuşum.. yazmayı şimdilik düşünmüyordum...bir anda dökülüverdi kelimeler... karmaşık olduysa affedin... Karmakarışığım zaten... anlayışınıza sığınıyorum....)
