- Katılım
- 3 Aralık 2010
- Mesajlar
- 30
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Gençlik çağı çok güzel ama çabuk geçen bir çağ , gençken sanki yaşlı insanlar başka gezegenden gelmiş gibi algılarız, biz hep genç kalacağız gibi gelir, bu yanılsamayla yapmaya cesaret edemediğimiz, çoğu şeyi hep öteleriz bir yandan da seneler geçiverir yaş bir bakmışız 30 olmuş, bizi kendimize getiren ilk tokatı yüzümüze indiriverir SATÜRN, doğduğumuzdan bu yana doğum haritamızdaki bir döngüsünü tamamlamıştır ve bizi ciddi anlamda hayatımızın muhasebesini yapmaya gerçeklerle yüzleşmeye zorlar, çünkü astrolojide 'Büyük Öğretmendir' SATÜRN sadece yalın gerçeği ne olduğumuz gerçeğini yüzümüze çarpıverir, 30 lu yaşların başında çevrenizde bunalıma giren veya birden değişen insanlar varsa bu yüzleşme nedeniyledir,
yaşanan acı kendinizi tanıma oranıyla artar, yüzeysel insanlar tabikide gene kayıtsızdırlar, kendilerinden bihaberdirler,
Hayaller sönüverir ,dahası hayallere yönelik umutlarda sönebilir, çünkü o hayalleri gerçekleştirmeye yönelik fırsatlar çoktan kaçmıştır ve içinizde kalan hayal enkazıda , her nekadar dirensenizde daha fazla ayakta kalamaz, kulağınızda yankılanır daha evvel kulağınızı tıkadığınız nasihatler, iş işten geçmiştir,
bu dilim döndüğünce anlatmaya çalıştığım şeyler anlatması kolay ama yaşaması çok zor dönemlerdir,
zihninizdeki hayal dünyasından öyle bir çıkmaya zorlar ki sizi şartlar ,iç dünyanızla dışardaki nesnel dünya arasındaki uçurum ne kadar fazlaysa çekilen sıkıntı da o kadar büyük olacaktır
bu dönem atlatıldığında bilançomuzda şu sonuç çıkar,
bu güne kadar saçma sapan şeylerin peşinde koşup hayatımı , en güzel zamanlarımı boşa geçirmişim,ne gereksiz şeyleri kafama takıp ne boş şeylerin peşinden koşmuşum, şartlanmalarım yüzünden ne gereksiz acı çekmişim artık bunların benim için önemi yok dersiniz,
bunu diyebilirseniz o anda yeni bir hayatave BİREY olmaya başlarsınız.
Çünkü daha önce özellikle gençlik döneminde grup psikolojisiyle hareket etmeye eğilimliydiniz,doğduğunuz andan itibaren zihninize kumbara misali atılan, ekilen düşünceler mevcuttu ve sizi bu kumbaranın içeriği biçimlendiriyordu ,BİREY olmaktan uzak idiniz.
İşte böyle buhranlı ve bunalımlı dönemleri ' asıl sizden ' saptığınız için yine özünüzdeki siz yaratıyor dışsal şeylere dönük dikkatiniz içe dönsün ve sapmayı fark edebilelim .
Kendimizi tanıdığımız kadar yaşamı dolduruyoruz !
yaşanan acı kendinizi tanıma oranıyla artar, yüzeysel insanlar tabikide gene kayıtsızdırlar, kendilerinden bihaberdirler,
Hayaller sönüverir ,dahası hayallere yönelik umutlarda sönebilir, çünkü o hayalleri gerçekleştirmeye yönelik fırsatlar çoktan kaçmıştır ve içinizde kalan hayal enkazıda , her nekadar dirensenizde daha fazla ayakta kalamaz, kulağınızda yankılanır daha evvel kulağınızı tıkadığınız nasihatler, iş işten geçmiştir,
bu dilim döndüğünce anlatmaya çalıştığım şeyler anlatması kolay ama yaşaması çok zor dönemlerdir,
zihninizdeki hayal dünyasından öyle bir çıkmaya zorlar ki sizi şartlar ,iç dünyanızla dışardaki nesnel dünya arasındaki uçurum ne kadar fazlaysa çekilen sıkıntı da o kadar büyük olacaktır
bu dönem atlatıldığında bilançomuzda şu sonuç çıkar,
bu güne kadar saçma sapan şeylerin peşinde koşup hayatımı , en güzel zamanlarımı boşa geçirmişim,ne gereksiz şeyleri kafama takıp ne boş şeylerin peşinden koşmuşum, şartlanmalarım yüzünden ne gereksiz acı çekmişim artık bunların benim için önemi yok dersiniz,
bunu diyebilirseniz o anda yeni bir hayatave BİREY olmaya başlarsınız.
Çünkü daha önce özellikle gençlik döneminde grup psikolojisiyle hareket etmeye eğilimliydiniz,doğduğunuz andan itibaren zihninize kumbara misali atılan, ekilen düşünceler mevcuttu ve sizi bu kumbaranın içeriği biçimlendiriyordu ,BİREY olmaktan uzak idiniz.
İşte böyle buhranlı ve bunalımlı dönemleri ' asıl sizden ' saptığınız için yine özünüzdeki siz yaratıyor dışsal şeylere dönük dikkatiniz içe dönsün ve sapmayı fark edebilelim .
Kendimizi tanıdığımız kadar yaşamı dolduruyoruz !