- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
gündüz vakti ne ışık yakayım, ohh, elektrikten tasarruf diye sandalyesini dükkanın önüne atıp yan komşuyla tavla çeviren, e sonrada haliyle abi daha siftah yapmadık diye yakınan * kişi.
türkiye ekonomisinin %60'ı.
bi türk filminde fahişe anlamında kullanıldığına da şahit olunmuştur
adam: esnafsın belli hadi naz yapma gibi bişeyler diyodu ilginç...
bu esnafın bir gün olsun iyi para kazanıyoruz, işler de iyi abi dediği görülmez.hepsi mi kötümser anlamıyorum.
türk ticaret kanununda belirtildiği gibi: ister gezici olsunlar, ister bir dükkanda veya bir sokağın sabit yerlerinde bulunsunlar, iktisadi faaliyetleri nakdi sermayelerinden ziyade bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan sanat ve ticaret sahipleri.
*faaliyet alanı, koordinasyon kurulunca belirlenmiş kollardan birinde olanlar,
*belirtilen iş kollarından
-gelir vergisinden muaf tutulanlar,
-kazançları basit usulde tespit edilenler,
-işletme hesabına göre defter tutanlardan iktisadi faaliyetleri nakdi sermayelerinden ziyade bedensel çalışmalarına dayanan ve kazançları vergi usul kanununda* belirtilen limitlerin altında olanlar,
esnaftırlar..
faaliyeti bu sınırları aşanlar tacir kabul edilir.
karakter ve iyi niyet adına sahip oldukları tüm birikimlerini para nedeniyle satan kimseden meydana gelen meslek grubu ve bu mesleği ica eden kişidir.bireyseldirler,kendi dünyaları vardır,muhabbet ettikleri kimseler yine kendileri gibi esnaf kimselerdir,bu kendi tercihlerinden ziyade mecbur kaldıkları bir sonuçtur.sürekli ağlak olmalarının sebebi borç istenen kişi olarak algılanmak istenmemeleridir.varlıklarını serbest piyasa ekonomisine borçlu olmalarına rağmen enteresan bir şekilde her daim kartelleşmek isterler.neo-klasik ekonomi modelinin yegane modelleridirler.özellikle son yıllardaki ekonomik gidişat karşısında kendilerini koruma adına geliştirdikleri tavırlar neticesinde kendilerine karşı hakkında haklı önyargıların doğmasına sebep olmuşlardır.üreten değillerdir,üretici ve tüketici arasında bir köprü olmaları gerekirken köprünün başındaki deli dumrul rolünü oynamak isterler,sevilmezler.ben sevmem,esnaf adamı ya da önceden tanıdığım,sonrasında esnaflaşmış adamı yanımda tutmam.
asla söz verdiği vakitte söz verdiği yerde olmayan çalışan grubudur. şimdiye kadar hayatımda gördüğüm en söz tutmaz çalışan grubudur. balçovadaki ofisinden güzelbahçeye gelip -mesafe yarım saattir dolu kamyonetle- raf monte edecek esnaf, daha ofisinden çıkmadan abi 15 dakikaya ordayım diyebilir.
not: şu anda 10da orda olurum abi diyen başka bir esnafı bekliyorum. telefon ettim, yoldalarmış*
Kaynak: İtüSözlük
türkiye ekonomisinin %60'ı.
bi türk filminde fahişe anlamında kullanıldığına da şahit olunmuştur
adam: esnafsın belli hadi naz yapma gibi bişeyler diyodu ilginç...
bu esnafın bir gün olsun iyi para kazanıyoruz, işler de iyi abi dediği görülmez.hepsi mi kötümser anlamıyorum.
türk ticaret kanununda belirtildiği gibi: ister gezici olsunlar, ister bir dükkanda veya bir sokağın sabit yerlerinde bulunsunlar, iktisadi faaliyetleri nakdi sermayelerinden ziyade bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan sanat ve ticaret sahipleri.
*faaliyet alanı, koordinasyon kurulunca belirlenmiş kollardan birinde olanlar,
*belirtilen iş kollarından
-gelir vergisinden muaf tutulanlar,
-kazançları basit usulde tespit edilenler,
-işletme hesabına göre defter tutanlardan iktisadi faaliyetleri nakdi sermayelerinden ziyade bedensel çalışmalarına dayanan ve kazançları vergi usul kanununda* belirtilen limitlerin altında olanlar,
esnaftırlar..
faaliyeti bu sınırları aşanlar tacir kabul edilir.
karakter ve iyi niyet adına sahip oldukları tüm birikimlerini para nedeniyle satan kimseden meydana gelen meslek grubu ve bu mesleği ica eden kişidir.bireyseldirler,kendi dünyaları vardır,muhabbet ettikleri kimseler yine kendileri gibi esnaf kimselerdir,bu kendi tercihlerinden ziyade mecbur kaldıkları bir sonuçtur.sürekli ağlak olmalarının sebebi borç istenen kişi olarak algılanmak istenmemeleridir.varlıklarını serbest piyasa ekonomisine borçlu olmalarına rağmen enteresan bir şekilde her daim kartelleşmek isterler.neo-klasik ekonomi modelinin yegane modelleridirler.özellikle son yıllardaki ekonomik gidişat karşısında kendilerini koruma adına geliştirdikleri tavırlar neticesinde kendilerine karşı hakkında haklı önyargıların doğmasına sebep olmuşlardır.üreten değillerdir,üretici ve tüketici arasında bir köprü olmaları gerekirken köprünün başındaki deli dumrul rolünü oynamak isterler,sevilmezler.ben sevmem,esnaf adamı ya da önceden tanıdığım,sonrasında esnaflaşmış adamı yanımda tutmam.
asla söz verdiği vakitte söz verdiği yerde olmayan çalışan grubudur. şimdiye kadar hayatımda gördüğüm en söz tutmaz çalışan grubudur. balçovadaki ofisinden güzelbahçeye gelip -mesafe yarım saattir dolu kamyonetle- raf monte edecek esnaf, daha ofisinden çıkmadan abi 15 dakikaya ordayım diyebilir.
not: şu anda 10da orda olurum abi diyen başka bir esnafı bekliyorum. telefon ettim, yoldalarmış*
Kaynak: İtüSözlük