- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
nick cave'in kylie minogue ile yaptığı düetteki, where the wild roses grow, kadın kahraman. sevgilisi tarafından kafası taşla ezilerek öldürülür. lakabı wild rose'dur.
aklınızda yarattığınız elisa ile bağdaşır mı bilinmez ama klipteki uzantısı kylie minogue'tur.
yeni bir dördüncü nesil yazar, hoşgelmiş.
en eski dostlardan. uzun süre kopar, hayatla savaşır, yalnız kalınca yine buluruz birbirimizi.
sözlüğe geliş sebebim. hayatımda, kimsede benzerini görmediğim bir karakter.
çok uzun süreler ayrı kalmış, sadece en kötü zamanlarımızda görüşmüş, paylaştığımız kendine özgü anlayışı geçen zamanda hep acıtmak için kullanmış olsak da geriye kalan, benimle kalan en eski arkadaşım. bir filmin tuhaf kurgusundaki iki karakter gibiyiz onunla çocuk denecek yaşta başlayan tanışıklığımız, sonunda geldiğimiz nokta, arada geçip gidenler.
kaç kere veda cümleri kullandık karşılıklı kaç kere "artık bunlar da söylendikten sonra bir daha görüşmeyiz herhalde" diye düşündüm, saymadım. ona, onun için, bazen de onunla üzüldüm, sevindim. her zaman bir anlamı vardı benim için. bazen dibe vurduğumda, derdimi anlatmak imkansız olduğunda konuşmak için yanımda istediğim yegane kişi, bazen "bütün kızlar aynı" diyen arkadaşıma itirazım oldu. derdime, yaşama sevincime, istanbula, fikrime, umuduma, umutsuzluğuma ortak oldu.
biliyorum bu karşılıklı değil ama, hayatımdaki en önemli kişilerden biri oldun her zaman. ilk sevgilim, ilk aşkım sevincim, hayal kırıklığım, ortağım. dostum.
şimdi bütün olan bitene bakınca imkansız gibi gözüküyor ama biz bunu başardık galiba.
işte, hala buradayız.
iyi ki hala buradasın.. iyi ki varsın.
Kaynak: İtüSözlük
aklınızda yarattığınız elisa ile bağdaşır mı bilinmez ama klipteki uzantısı kylie minogue'tur.
yeni bir dördüncü nesil yazar, hoşgelmiş.
en eski dostlardan. uzun süre kopar, hayatla savaşır, yalnız kalınca yine buluruz birbirimizi.
sözlüğe geliş sebebim. hayatımda, kimsede benzerini görmediğim bir karakter.
çok uzun süreler ayrı kalmış, sadece en kötü zamanlarımızda görüşmüş, paylaştığımız kendine özgü anlayışı geçen zamanda hep acıtmak için kullanmış olsak da geriye kalan, benimle kalan en eski arkadaşım. bir filmin tuhaf kurgusundaki iki karakter gibiyiz onunla çocuk denecek yaşta başlayan tanışıklığımız, sonunda geldiğimiz nokta, arada geçip gidenler.
kaç kere veda cümleri kullandık karşılıklı kaç kere "artık bunlar da söylendikten sonra bir daha görüşmeyiz herhalde" diye düşündüm, saymadım. ona, onun için, bazen de onunla üzüldüm, sevindim. her zaman bir anlamı vardı benim için. bazen dibe vurduğumda, derdimi anlatmak imkansız olduğunda konuşmak için yanımda istediğim yegane kişi, bazen "bütün kızlar aynı" diyen arkadaşıma itirazım oldu. derdime, yaşama sevincime, istanbula, fikrime, umuduma, umutsuzluğuma ortak oldu.
biliyorum bu karşılıklı değil ama, hayatımdaki en önemli kişilerden biri oldun her zaman. ilk sevgilim, ilk aşkım sevincim, hayal kırıklığım, ortağım. dostum.
şimdi bütün olan bitene bakınca imkansız gibi gözüküyor ama biz bunu başardık galiba.
işte, hala buradayız.
iyi ki hala buradasın.. iyi ki varsın.
Kaynak: İtüSözlük