- Katılım
- 12 Aralık 2009
- Mesajlar
- 73
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Sevgili günlük...
Aslında sana yazacak bi bi bi sürü şey birikti.Ama yazamıyorum.Çünkü çok kötü fena bir şey oldu;bizim siteye ''harf canafarı'' bir virüs dadandı!Ay biz yazıyoruz yazıyoruz,sonra o bir geliyor,tüm harflerimizi hapırr hupurr yiyor ve biz bir bakıyoruz ki tüm yazılar,mesajlar,hatta arkadaş listesindekiler bile yok olmuş!En çok da bana takık,ne günlük bırakmış,ne de denemelerimi,aa,olmaz ki,böyle de yapılmaz ki!Hani söz uçar,yazı kalırdı;yeni mi kandırdılar ki bizi?Gerçi sanırım bu cümle kurulduğunda ''virüs'' denen şey yokmuş piyasada.Ayrıca onlar ne yapsınlar ki;virüs bu,uçana kaçana bakmıyoo,ne bulsa alıp gidiyor...Ama ama ama bence de Atakan beycimin hatası,yapmıyor bir tane ''vürüs telkini'',pc ler,siteler kurtulsun şunlardan
Neyse ben bir kez daha deneyeyim şansımı,bakarsın birileri etkisiz hale getirmiştir,denemeden bilemeyiz değil mi?(Eğer ben yazılarımı ekledikten sonra,bu site yine virüse bulanırsa,o zaman o ''virüsmatik magazinciler''in başında ki o komacan ismi flash flash flash diye bağıra bağıraaa açıklayacam,demedi demeyin ona göre!)
O günde demiştim ya sana;bu satırları ben yazıyor olsam da,aslında bu günlük benim olduğu kadar arkadaşlarımın da olacak ve bir taraftan benim yaşadıklarımı,bir taraftan da onların ''değişim yolculukları''nı anlatacak ve isteyenler de bu seyahatte onlara eşlik edecek diye.Hıh işte,Nil ve Semoş'la çıktık bile yola.Virüs ''ham ham'' harfleri yiyip dururken buralarda,biz değişik mekan ve zaman dilimlerinde,haritalar önümüze,valiz hazırlama telaşına düştük.
Semoş'u evlendireceğiz bu sene.Ya sen ne fesat bir günlüksün?Yok yahu,zaten hali hazırda bir kocası var onun,kocalandırmayacaz,''ev sahibi'' yapacağız!Artık kocalandıracak kimse kalmadı etrafımda,en az bir 20 sene rahatım(mı acaba?)Tabii önce tam olarak nasıl bir ev istediğine karar vermesi lazım.Evet önce ''hedef'',sonra olumlamalar,imgelemeler;yani evrene sipariş kısmı gelecek.Hedefe ulaşma aşamasında pek bir eğleneceğiz
Semoş da değil de,Nil de zurna zurrt diyecek,uğraştıracak gibi görünüyor.Daha doğrusu Nil zurnayı zurtlatmak için çok fena fırsat kolluyor.Evet yine pattadanak karşılaşılan eski arkadaşlardan biri,görüşülmeyen süre boyunca çok zor günler günler geçirmiş.Bir dünya profosyonel tedavi almış olmasına ve tedavisi hala devam ediyor olmasına rağmen,psikolojisi hala gözle görülür şekilde allak bullak.''Hep bu antideprasanlar yüzünden oldu'' dediği 26 kilocuk fazlası var.Çok fena gıcık doktorlara ve ilaçlara.Geçmişine sımsıkı sarılmış durumda;''ben o günleri unutmak istiyorum'' diyor ve susuyor;kimselere birşey anlatmıyor.Aslında unutmak istediklerini daha çok hatırlar insan,bunun farkında değilİsteyerek ve bilerek kapatmış durumda kendini.Bunun altında onun yine kesinlikle kabul etmediği bir SF durumu var.Hani biraz üstüne git,işi anında cadılığa,cazgırlığa vuruyor,karşıdakini geri çekilmek zorunda bırakıyor;yani şimdiye kadar hep böyle olmuş.Bundan sonra da böyle olacak mı?Hıı,beklesin olacakAslında sustukça daha fena hırslanıyor.Bu sefer kendini bozdolabının önüne atıyor.Yiyor,yiyor,sonra yedi diye kendine daha çok kızıyor.Kendiyle kavgası hiç bitmiyor.''Bu saatten sonra hiçbir şey düzelmez'',''hiç birşey değişmez'',''toplanamam ben artık,bitti'Ay anlattı anlattı ama tek bir kelimesini bile dinlemedim vallahi;sonuçta bütün değişim bombaları bu mızmızlanmaların arkasından patlıyor,istediği kadar mızmızlansın,diplerde sürünsün,pek bir alışığım ben bu cümlelere.Eninde sonunda ''kendini sevmeyi'',''kendini dinlemeyi''''kendiyle barışmayı'',ama en önemlisi ''pozitif düşünmeyi'',hayata bardağın hem dolu kısmından hem de boş kısmından bakmayı ve hangi görüntüyle yaşamak istiyorsa o şekilde yaşamayı öğrenecek.
Bu hafta yoğundum.Gene dolu dolu,gene pek bir hareketli,bol sesli,bol sözlü ve yazılı geçti.Aslında hayatımın içinde her gününü ayrı ayrı kaleme aldığım ve arşivlediğim bir defterim var,.Ama benim kalem belli;ben''a'' demeden önce dünyanın oluşumuna kadar gidiyorum.Onları eklemeye kalkarsam günlük de neymiş,buradan 2 ciltlik bir roman çıkacak,sonra da ben hayatım üzerinde hak mak iddia edemeyecek hale geleceğim diye korkuyorum.Tamam pek bir gezinti sever bir kalemim var benim;oralarda buralarda gezmesine,hatta benden gidip bana bile gelmesine pek bir alıştım artık,buna laf eden yok da...Yazıları alıp,sonra ''ah ne hoş bir yazı,alıntı mı'' diye sorunca(soran benim evet!)''yoo ben yazdım'' diyenlere söylenecek çok şey var.Beni geçin bir kenara,azıcık kendinize saygı duyun be arkadaşlar;''kimi'' ve 'neden'' kandırma derdindesiniz?Birilerinin hayatından satırlar çalacağınıza,''yaşanmışlık hırsızlığı'' yapacağınıza,yaşamayı ve yaşadıklarınızı yazmayı deneseniz?Bana sunulan hayat sizede sunuldu;lütfen bunu unutmayın olur mu?
Neyse,kısaca özetleyeyim haftayı;bakalım özeti kaç sayfa sürecek
Aslında sana yazacak bi bi bi sürü şey birikti.Ama yazamıyorum.Çünkü çok kötü fena bir şey oldu;bizim siteye ''harf canafarı'' bir virüs dadandı!Ay biz yazıyoruz yazıyoruz,sonra o bir geliyor,tüm harflerimizi hapırr hupurr yiyor ve biz bir bakıyoruz ki tüm yazılar,mesajlar,hatta arkadaş listesindekiler bile yok olmuş!En çok da bana takık,ne günlük bırakmış,ne de denemelerimi,aa,olmaz ki,böyle de yapılmaz ki!Hani söz uçar,yazı kalırdı;yeni mi kandırdılar ki bizi?Gerçi sanırım bu cümle kurulduğunda ''virüs'' denen şey yokmuş piyasada.Ayrıca onlar ne yapsınlar ki;virüs bu,uçana kaçana bakmıyoo,ne bulsa alıp gidiyor...Ama ama ama bence de Atakan beycimin hatası,yapmıyor bir tane ''vürüs telkini'',pc ler,siteler kurtulsun şunlardan
Neyse ben bir kez daha deneyeyim şansımı,bakarsın birileri etkisiz hale getirmiştir,denemeden bilemeyiz değil mi?(Eğer ben yazılarımı ekledikten sonra,bu site yine virüse bulanırsa,o zaman o ''virüsmatik magazinciler''in başında ki o komacan ismi flash flash flash diye bağıra bağıraaa açıklayacam,demedi demeyin ona göre!)O günde demiştim ya sana;bu satırları ben yazıyor olsam da,aslında bu günlük benim olduğu kadar arkadaşlarımın da olacak ve bir taraftan benim yaşadıklarımı,bir taraftan da onların ''değişim yolculukları''nı anlatacak ve isteyenler de bu seyahatte onlara eşlik edecek diye.Hıh işte,Nil ve Semoş'la çıktık bile yola.Virüs ''ham ham'' harfleri yiyip dururken buralarda,biz değişik mekan ve zaman dilimlerinde,haritalar önümüze,valiz hazırlama telaşına düştük.
Semoş'u evlendireceğiz bu sene.Ya sen ne fesat bir günlüksün?Yok yahu,zaten hali hazırda bir kocası var onun,kocalandırmayacaz,''ev sahibi'' yapacağız!Artık kocalandıracak kimse kalmadı etrafımda,en az bir 20 sene rahatım(mı acaba?)Tabii önce tam olarak nasıl bir ev istediğine karar vermesi lazım.Evet önce ''hedef'',sonra olumlamalar,imgelemeler;yani evrene sipariş kısmı gelecek.Hedefe ulaşma aşamasında pek bir eğleneceğiz
Semoş da değil de,Nil de zurna zurrt diyecek,uğraştıracak gibi görünüyor.Daha doğrusu Nil zurnayı zurtlatmak için çok fena fırsat kolluyor.Evet yine pattadanak karşılaşılan eski arkadaşlardan biri,görüşülmeyen süre boyunca çok zor günler günler geçirmiş.Bir dünya profosyonel tedavi almış olmasına ve tedavisi hala devam ediyor olmasına rağmen,psikolojisi hala gözle görülür şekilde allak bullak.''Hep bu antideprasanlar yüzünden oldu'' dediği 26 kilocuk fazlası var.Çok fena gıcık doktorlara ve ilaçlara.Geçmişine sımsıkı sarılmış durumda;''ben o günleri unutmak istiyorum'' diyor ve susuyor;kimselere birşey anlatmıyor.Aslında unutmak istediklerini daha çok hatırlar insan,bunun farkında değil
İsteyerek ve bilerek kapatmış durumda kendini.Bunun altında onun yine kesinlikle kabul etmediği bir SF durumu var.Hani biraz üstüne git,işi anında cadılığa,cazgırlığa vuruyor,karşıdakini geri çekilmek zorunda bırakıyor;yani şimdiye kadar hep böyle olmuş.Bundan sonra da böyle olacak mı?Hıı,beklesin olacakAslında sustukça daha fena hırslanıyor.Bu sefer kendini bozdolabının önüne atıyor.Yiyor,yiyor,sonra yedi diye kendine daha çok kızıyor.Kendiyle kavgası hiç bitmiyor.''Bu saatten sonra hiçbir şey düzelmez'',''hiç birşey değişmez'',''toplanamam ben artık,bitti'Ay anlattı anlattı ama tek bir kelimesini bile dinlemedim vallahi;sonuçta bütün değişim bombaları bu mızmızlanmaların arkasından patlıyor,istediği kadar mızmızlansın,diplerde sürünsün,pek bir alışığım ben bu cümlelere.Eninde sonunda ''kendini sevmeyi'',''kendini dinlemeyi''''kendiyle barışmayı'',ama en önemlisi ''pozitif düşünmeyi'',hayata bardağın hem dolu kısmından hem de boş kısmından bakmayı ve hangi görüntüyle yaşamak istiyorsa o şekilde yaşamayı öğrenecek.Bu hafta yoğundum.Gene dolu dolu,gene pek bir hareketli,bol sesli,bol sözlü ve yazılı geçti.Aslında hayatımın içinde her gününü ayrı ayrı kaleme aldığım ve arşivlediğim bir defterim var,.Ama benim kalem belli;ben''a'' demeden önce dünyanın oluşumuna kadar gidiyorum.Onları eklemeye kalkarsam günlük de neymiş,buradan 2 ciltlik bir roman çıkacak,sonra da ben hayatım üzerinde hak mak iddia edemeyecek hale geleceğim diye korkuyorum.Tamam pek bir gezinti sever bir kalemim var benim;oralarda buralarda gezmesine,hatta benden gidip bana bile gelmesine pek bir alıştım artık,buna laf eden yok da...Yazıları alıp,sonra ''ah ne hoş bir yazı,alıntı mı'' diye sorunca(soran benim evet!)''yoo ben yazdım'' diyenlere söylenecek çok şey var.Beni geçin bir kenara,azıcık kendinize saygı duyun be arkadaşlar;''kimi'' ve 'neden'' kandırma derdindesiniz?Birilerinin hayatından satırlar çalacağınıza,''yaşanmışlık hırsızlığı'' yapacağınıza,yaşamayı ve yaşadıklarınızı yazmayı deneseniz?Bana sunulan hayat sizede sunuldu;lütfen bunu unutmayın olur mu?
Neyse,kısaca özetleyeyim haftayı;bakalım özeti kaç sayfa sürecek
