Çok yol kat etmişim ama macera hiç bitmez!
- Konuyu Başlatan eo_roxie
- Başlangıç tarihi
- Katılım
- 11 Mart 2010
- Mesajlar
- 129
- Reaksiyon puanı
- 1
- Puanları
- 0
Cevap: Geri döndüm! 
merhaba roxie günlüğüne biraz göz attım da dışarıdan bakan biri olarak bir iki şey söylemek istedim.kendinle ilgili sevilmeye layık değilim inancın olduğunu söylemişsin belkide erkek arkadaşının sana sevgisini bu düşünce yüzünden göremiyorsundur.ayrıca seven insan sevdiğiyle paylaşır demişsin ama onunda paylaşamama konusunda bir inancı olabilir.belki kendini en sevdiği insana bile açma konusunda sıkıntılıdır.sonuçta bizi sevenleri bizi bizim istediğimiz şekilde sevin diye zorlayamayız belki uzaktanda birileri bizi seviyordur.neler yaşadığını bilmiyorum sadece yazdıklarını okuduktan sonra paylaşmak istedim.sevgiyle kal.
merhaba roxie günlüğüne biraz göz attım da dışarıdan bakan biri olarak bir iki şey söylemek istedim.kendinle ilgili sevilmeye layık değilim inancın olduğunu söylemişsin belkide erkek arkadaşının sana sevgisini bu düşünce yüzünden göremiyorsundur.ayrıca seven insan sevdiğiyle paylaşır demişsin ama onunda paylaşamama konusunda bir inancı olabilir.belki kendini en sevdiği insana bile açma konusunda sıkıntılıdır.sonuçta bizi sevenleri bizi bizim istediğimiz şekilde sevin diye zorlayamayız belki uzaktanda birileri bizi seviyordur.neler yaşadığını bilmiyorum sadece yazdıklarını okuduktan sonra paylaşmak istedim.sevgiyle kal.
Cevap: Geri döndüm!
Bir güzellik yap kendine!
Ve sadece sahip olduklarını düşün; mutlu ol onlarla!
Sahip olamadıkların üzülsün senin olmadıklarına...
Bir güzellik yap kendine!
Keşkeleri hiç düşünme!
Mutlu ol seçimlerinle.
Bırak keşkeler üzülsün senin seçimlerine...
Bir güzellik yap kendine!
Her yeni günü senin günün ilan et ve şımart kendini olabildiğince!
Bırak dünler üzülsün seçilmediğine...
Bir güzellik yap kendine!
Kalbinde daha da büyüt sevgisini sevdiklerinin!
Bırak sevmediklerin üzülsün kalbinde yerleri yok diye!
Bir güzellik yap kendine!
Sev kendini, kimseleri sevmediğin kadar.
Mutlu ol varlığınla!
Bırak seni sevmeyenler üzülsün!
Yüreklerine sığamayacak kadar büyüksün diye!
Paul Auster'ın şiiriymiş... her gün okumak gerek sanıyorum... bi de Bukowski'nin bir sözünü hatırlamam gerekiyo sanırım sürekli olarak...
"Yalnız olmak yanlış bir yerde, yanlış bir kalpte olmaktan iyidir."
Artık kendi gücümü, kendi değerimi başkalarının yaşamından apayrı olarak kıyassız görmeyi başarabilmeliyim....
uzun süredir yazmıyorum günlüğüme... ama kendimi de pek iyi hissetmiyorum son günlerde...
eski erkek arkadaşımı bir arkadaşım okulda elele görmüş başka bi kızla... işin gerçeği benim de hayatımda yeni biri var gibi, bizi de onunla herhangi bir arkadaşının elele görmesi mümkün =) ama ben o ilişkinin içinde pek mutlu değilim... daha dorusu bazen mutluyum, bazen değilim, içime sinmeyen bir şeyler var... ama gitmesine izin vermek istemiyorum, sırf o yeni biriyle beraber ve ben bunu düşündükçe kendimi yalnız hissediyorum diye... benim de elimi tutan birileri olsun diye...
biliyorum çok saçma, kendi hayatımı onunkiyle yarıştırıyo olmam da çok saçma... fena halde boşluktayım... :S
Bir güzellik yap kendine!
Ve sadece sahip olduklarını düşün; mutlu ol onlarla!
Sahip olamadıkların üzülsün senin olmadıklarına...
Bir güzellik yap kendine!
Keşkeleri hiç düşünme!
Mutlu ol seçimlerinle.
Bırak keşkeler üzülsün senin seçimlerine...
Bir güzellik yap kendine!
Her yeni günü senin günün ilan et ve şımart kendini olabildiğince!
Bırak dünler üzülsün seçilmediğine...
Bir güzellik yap kendine!
Kalbinde daha da büyüt sevgisini sevdiklerinin!
Bırak sevmediklerin üzülsün kalbinde yerleri yok diye!
Bir güzellik yap kendine!
Sev kendini, kimseleri sevmediğin kadar.
Mutlu ol varlığınla!
Bırak seni sevmeyenler üzülsün!
Yüreklerine sığamayacak kadar büyüksün diye!
Paul Auster'ın şiiriymiş... her gün okumak gerek sanıyorum... bi de Bukowski'nin bir sözünü hatırlamam gerekiyo sanırım sürekli olarak...
"Yalnız olmak yanlış bir yerde, yanlış bir kalpte olmaktan iyidir."
Artık kendi gücümü, kendi değerimi başkalarının yaşamından apayrı olarak kıyassız görmeyi başarabilmeliyim....
uzun süredir yazmıyorum günlüğüme... ama kendimi de pek iyi hissetmiyorum son günlerde...
eski erkek arkadaşımı bir arkadaşım okulda elele görmüş başka bi kızla... işin gerçeği benim de hayatımda yeni biri var gibi, bizi de onunla herhangi bir arkadaşının elele görmesi mümkün =) ama ben o ilişkinin içinde pek mutlu değilim... daha dorusu bazen mutluyum, bazen değilim, içime sinmeyen bir şeyler var... ama gitmesine izin vermek istemiyorum, sırf o yeni biriyle beraber ve ben bunu düşündükçe kendimi yalnız hissediyorum diye... benim de elimi tutan birileri olsun diye...
biliyorum çok saçma, kendi hayatımı onunkiyle yarıştırıyo olmam da çok saçma... fena halde boşluktayım... :S
Cevap: Geri döndüm!
Sanırım kendime de evrene de çok yüklendim. İlişki(m)si durumuma son verdim, bir temizlik yaptım hayatımda yalnız kalma pahasına, kendime de sözler verdim, artık yalnızca kendi hayatımla ilgileneceğim, kendi hayatımı başkalarının hayatı ile yarıştırmanın ne bi anlamı var ne de gereği var, hepimiz kendi yolumuzda yürüyoruz, arasıra yollarımız keşisse de bazı yolları beraber yürümeyi seçsek de hepimizin hayat yolu tek ve sadece kendimize ait. Hepimiz ayrı bir yolculuk yapıyoruz, neler kazanıp neler kaybettiğimizi de ancak geçmişe geri dönüp kendimizden ölçebiliriz. Başkalarının hayatları bize sadece görünüyor çünkü, biz başkalarının hayatlarını kendi gözümüzle algılıyoruz. Bize kazanç olacak bir şey bir başkasının yıkımı felaketi de olabilir. Kimsenin kalbini, beynini düşüncelerini okuyamayız.
Ve sanırım şunu anlamak gerekiyor, bu gücün göstergesidir ve saygı duyuyorum, insanlar kötü hayatlar da yaşasalar çoğu zaman dışarıya herşey mükemmelmiş gibi yansıtmayı tercih ediyolar, kuyruğu dik tutuyolar, başarısızlıklarından ziyade başarılarını, kazançlarını ön plana çıkarmaya çalışıyolar. Bence güzel bir şey, çünkü baktığımız her şey çoğalıyor. Üzüntülere baktığımızda her yerde üzüntü, yıkım görürüz. Kazançlara baktığımızda ise başarıları, sevinçleri çoğaltırız. Kendi yolumu seviyorum ve onaylıyorum. Bu hayatta kendim olduğum için mutluyum. Kendimi seviyor ve onaylıyorum. Başkalarının hayatları ile ilgilenmemeyi seçiyorum. Başkalarının hayatlarının beni üzmesine izin vermemeyi seçiyorum. Yalnızca kendi seçimlerim ile ilgileniyorum. Bu gün benim miladım olsun, bir yandan suyun akıp yolunu bulmasına izin vericem, bir yandan geçmişinden özgürleşmiş bir ben olma yoluna ilk adımı atıcam...
hadi bakalım =)
Sanırım kendime de evrene de çok yüklendim. İlişki(m)si durumuma son verdim, bir temizlik yaptım hayatımda yalnız kalma pahasına, kendime de sözler verdim, artık yalnızca kendi hayatımla ilgileneceğim, kendi hayatımı başkalarının hayatı ile yarıştırmanın ne bi anlamı var ne de gereği var, hepimiz kendi yolumuzda yürüyoruz, arasıra yollarımız keşisse de bazı yolları beraber yürümeyi seçsek de hepimizin hayat yolu tek ve sadece kendimize ait. Hepimiz ayrı bir yolculuk yapıyoruz, neler kazanıp neler kaybettiğimizi de ancak geçmişe geri dönüp kendimizden ölçebiliriz. Başkalarının hayatları bize sadece görünüyor çünkü, biz başkalarının hayatlarını kendi gözümüzle algılıyoruz. Bize kazanç olacak bir şey bir başkasının yıkımı felaketi de olabilir. Kimsenin kalbini, beynini düşüncelerini okuyamayız.
Ve sanırım şunu anlamak gerekiyor, bu gücün göstergesidir ve saygı duyuyorum, insanlar kötü hayatlar da yaşasalar çoğu zaman dışarıya herşey mükemmelmiş gibi yansıtmayı tercih ediyolar, kuyruğu dik tutuyolar, başarısızlıklarından ziyade başarılarını, kazançlarını ön plana çıkarmaya çalışıyolar. Bence güzel bir şey, çünkü baktığımız her şey çoğalıyor. Üzüntülere baktığımızda her yerde üzüntü, yıkım görürüz. Kazançlara baktığımızda ise başarıları, sevinçleri çoğaltırız. Kendi yolumu seviyorum ve onaylıyorum. Bu hayatta kendim olduğum için mutluyum. Kendimi seviyor ve onaylıyorum. Başkalarının hayatları ile ilgilenmemeyi seçiyorum. Başkalarının hayatlarının beni üzmesine izin vermemeyi seçiyorum. Yalnızca kendi seçimlerim ile ilgileniyorum. Bu gün benim miladım olsun, bir yandan suyun akıp yolunu bulmasına izin vericem, bir yandan geçmişinden özgürleşmiş bir ben olma yoluna ilk adımı atıcam...
hadi bakalım =)
- Katılım
- 31 Ağustos 2010
- Mesajlar
- 31
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Cevap: Geri döndüm!
hoşgeldin)) en azından dönüş yapmışsın bende bu arada dönüş yaptım kendimi toparlama sürecimde yardımcı olanlara bir teşekkürü çok görmek nankörlük olurdu ahde vefa ))
hoşgeldin
)) en azından dönüş yapmışsın bende bu arada dönüş yaptım kendimi toparlama sürecimde yardımcı olanlara bir teşekkürü çok görmek nankörlük olurdu ahde vefa ))Cevap: Geri döndüm!
Ben sorunumun özüne indim ve şu cevaba ulaştım, benim sorunum genel olarak hayatım ve hayatımın dışardan görüntüsü ile ilgili. Biriyle sevgili olmak bile benim için bu yüzden önemliymiş, yani bütün sorunlarım eninde sonunda dönüp dolaşıp başkalarının düşüncelerine bağlanıyor. Hayatımın görüntüsünü önemsiyorum, insanlar beni dışarıdan çok sevilen, çok beğenilen, güzel bi geleceği, güzel bi ilişkisi olan, bazı taşlarını yerine oturtmuş bi insan olarak görsün istiyorum. Ve başkalarının hayatlarındaki bu durumlar bende kıskançlık yaratıyor, bunları kendim için isterken aslında sırf görüntü olsun, bana yetiyor. Sanırım bu toplumsal normlarla da alakalı, eski erkek arkadaşımla beraberken okulda insanların bana karşı davranışı değişmişti, saygıları artmıştı sanki. Her durumda önce görüntüyü düşünüyorum... Sanırım bu problemin üzerine düşersem ve hayatı yarattığı görüntü üzerine değil de olduğu gibi düşünmeye başlayabilirsem bütün sorunlarımı çözüp sıçramayı gerçekleştiricem...
Bugün kafamdan bunlar geçti bi ara okulda yalnız kaldım ki aslında ben tek başıma da vakit geçirmeyi seven bi insanım ama yalnızlığım beni rahatsız etti... Neden? Çünkü yalnız olucaksam evde olmayı tercih ederim... İnsanların beni yalnız görmesi hoşuma gitmeyen... Tek başıma olmam değil... Bunu aşmama yardımcı olacak olumlamalar biliyorsanız lütfen bana yardımcı olun... Başkalarının düşünceleri telkinini dinleyeceğim ama bunun felsefesini anlamam açısından yazılı birşeylere de ihtiyacım var...
Ben sorunumun özüne indim ve şu cevaba ulaştım, benim sorunum genel olarak hayatım ve hayatımın dışardan görüntüsü ile ilgili. Biriyle sevgili olmak bile benim için bu yüzden önemliymiş, yani bütün sorunlarım eninde sonunda dönüp dolaşıp başkalarının düşüncelerine bağlanıyor. Hayatımın görüntüsünü önemsiyorum, insanlar beni dışarıdan çok sevilen, çok beğenilen, güzel bi geleceği, güzel bi ilişkisi olan, bazı taşlarını yerine oturtmuş bi insan olarak görsün istiyorum. Ve başkalarının hayatlarındaki bu durumlar bende kıskançlık yaratıyor, bunları kendim için isterken aslında sırf görüntü olsun, bana yetiyor. Sanırım bu toplumsal normlarla da alakalı, eski erkek arkadaşımla beraberken okulda insanların bana karşı davranışı değişmişti, saygıları artmıştı sanki. Her durumda önce görüntüyü düşünüyorum... Sanırım bu problemin üzerine düşersem ve hayatı yarattığı görüntü üzerine değil de olduğu gibi düşünmeye başlayabilirsem bütün sorunlarımı çözüp sıçramayı gerçekleştiricem...
Bugün kafamdan bunlar geçti bi ara okulda yalnız kaldım ki aslında ben tek başıma da vakit geçirmeyi seven bi insanım ama yalnızlığım beni rahatsız etti... Neden? Çünkü yalnız olucaksam evde olmayı tercih ederim... İnsanların beni yalnız görmesi hoşuma gitmeyen... Tek başıma olmam değil... Bunu aşmama yardımcı olacak olumlamalar biliyorsanız lütfen bana yardımcı olun... Başkalarının düşünceleri telkinini dinleyeceğim ama bunun felsefesini anlamam açısından yazılı birşeylere de ihtiyacım var...
Cevap: Geri döndüm!
Merhaba roxie, günlüğünü düzenli takip ediyorum yazdıklarınla da beni anlatıyormuşsun gibi geliyor her seferinde. Kendi farkındalıklarınla beraber sadece benim değil eminim buradaki daha birçok insanın da hayatlarındaki birçok şeyi açıkça görmelerini sağlıyorsun. Son yazdığın yazının altına artık imzamı basabilecek raddeye gelince bir yorum yapayım dedim )
Dışarıda yalnız kalmak yerine evde yalnız kalmayı tercih etme konusunda, ben de mesela dışarıdan yiyeceğim zaman oturup da dışarıda yemek istemem eve götüreyim isterim. Etrafta tanıdığım insanlar olsun ya da olmasın. İçten içe herkesin kendi çapında takıldığını da biliyorsun ama engel olamadığın bir duygu işte. Ne düşünecekler? Ben şahsen bunun üzerine gide gide normalleşebileceğini düşünüyorum. Yemek yeme konusunda kendimi pek aşabilmiş sayılmam ama mesela alışverişe sık sık kendim çıktığım için çok normalleşti gözümde. Herhangi başka bir durumda da kendi başına olma ihtimaline karşı okuyacak bir kitap veya bir şeyler yazmak için defter taşıyabilirsin yanında, hem o sırada ne hissettiğini de yazmış olursun Konuyla ilgili başkalarının düşüncelerini önemsememe ve kendine yetme olumlamaları yapabiliriz sanırım. Yardımcı olabilecek olan varsa çok güzel olur.
İlişkide olduğunda beğenileceğin düşüncesi konusunda sen benden daha öndesin aslında Ben de uzun süre yalnızdım ve bu şekilde düşündüm çünkü birinin sevgilisi olan arkadaşlarım ayrılsalar bile zincirleme şekilde başkaları tarafından beğenilmeye devam ediyorlardı. 1 aydır sevgilim var, bu süre içinde insanların düşünceleri konusunda istediğim tatmini bol bol sağladım ) Bahsettiğin hayatını oturtmuş her alanda mükemmel gibiymiş görüntüsünü. Facebookun bu konudaki katkıları yadsınamaz neyazıkki
ama bu duygu azalmaya başladı, sanki ilişkide olma sebebim buymuş gibi. Sanki boşluğa düşmüş gibiyim ve daha yeni yeni içinde bulunduğum ilişkiye odaklanabilmeye başlıyorum. Sen bunlardan geçmişsin ve kendi seçiminle bir süreliğine ilişkide olmamayı göze almışsın. Emin ol bu sürede kendine daha çok odaklanabileceksin, daha çok farkındalık yaşayacaksın. Ama bu konuda işin içinden nasıl çıkarız bilemiyorum, başkalarının düşünceleri konusunda.
Sanırım pek çözüm getiremedim ama yalnız olmadığını bil istedim
Merhaba roxie, günlüğünü düzenli takip ediyorum
yazdıklarınla da beni anlatıyormuşsun gibi geliyor her seferinde. Kendi farkındalıklarınla beraber sadece benim değil eminim buradaki daha birçok insanın da hayatlarındaki birçok şeyi açıkça görmelerini sağlıyorsun. Son yazdığın yazının altına artık imzamı basabilecek raddeye gelince bir yorum yapayım dedim ) Dışarıda yalnız kalmak yerine evde yalnız kalmayı tercih etme konusunda, ben de mesela dışarıdan yiyeceğim zaman oturup da dışarıda yemek istemem eve götüreyim isterim. Etrafta tanıdığım insanlar olsun ya da olmasın. İçten içe herkesin kendi çapında takıldığını da biliyorsun ama engel olamadığın bir duygu işte. Ne düşünecekler? Ben şahsen bunun üzerine gide gide normalleşebileceğini düşünüyorum. Yemek yeme konusunda kendimi pek aşabilmiş sayılmam ama mesela alışverişe sık sık kendim çıktığım için çok normalleşti gözümde. Herhangi başka bir durumda da kendi başına olma ihtimaline karşı okuyacak bir kitap veya bir şeyler yazmak için defter taşıyabilirsin yanında, hem o sırada ne hissettiğini de yazmış olursun
Konuyla ilgili başkalarının düşüncelerini önemsememe ve kendine yetme olumlamaları yapabiliriz sanırım. Yardımcı olabilecek olan varsa çok güzel olur.İlişkide olduğunda beğenileceğin düşüncesi konusunda sen benden daha öndesin aslında
Ben de uzun süre yalnızdım ve bu şekilde düşündüm çünkü birinin sevgilisi olan arkadaşlarım ayrılsalar bile zincirleme şekilde başkaları tarafından beğenilmeye devam ediyorlardı. 1 aydır sevgilim var, bu süre içinde insanların düşünceleri konusunda istediğim tatmini bol bol sağladım ) Bahsettiğin hayatını oturtmuş her alanda mükemmel gibiymiş görüntüsünü. Facebookun bu konudaki katkıları yadsınamaz neyazıkki ama bu duygu azalmaya başladı, sanki ilişkide olma sebebim buymuş gibi. Sanki boşluğa düşmüş gibiyim ve daha yeni yeni içinde bulunduğum ilişkiye odaklanabilmeye başlıyorum. Sen bunlardan geçmişsin ve kendi seçiminle bir süreliğine ilişkide olmamayı göze almışsın. Emin ol bu sürede kendine daha çok odaklanabileceksin, daha çok farkındalık yaşayacaksın. Ama bu konuda işin içinden nasıl çıkarız bilemiyorum, başkalarının düşünceleri konusunda. Sanırım pek çözüm getiremedim ama yalnız olmadığını bil istedim
Cevap: Geri döndüm!
çok teşekkürler, yalnız olduğumu düşünmeye başlamıştım, benzer hisleri ve süreçleri yaşayan biri olarak yazman çok iyi geldi =) bu durumu bana erkek arkadaşım bile söylerdi, sen olanları olduğu gibi göremiyosun, çünkü sadece üçüncü kişilere nasıl görüneceğini önemsiyosun diye bazı durumları ikimiz özelinde makul olarak değerlendiremiyodum ve bu yüzden hatalar yaptım, sen bunları yapmaktan kaçın derim. Ben Portekiz'den döndüğümde erkek arkadaşımın yaz okulu vardı ve bana fazla zaman ayıramayacağını daha başından söylemişti hayatı ve dersleri konusunda kritik bi dönemden geçiyodu, ona rağmen yaz okuluna kayıt yaptıramamayı göze alarak beni karşılamaya geldi İstanbul'a vs. fedakarlıklar yaptı yani. Sonra ben Türkiye'ye geldim yazdı ve arkadaşlarım da Ankara'da değildi, tek başıma sıkılmaya başladım ve sürekli sevgilimle vakit geçirmek istedim. Bunu hem kendim istedim, hem de çevremden "hiç normal değil, siz aylarca ayrıydınız, daha çok vakit geçirmek istemeniz gerekir" gibi yorumlar geldi ve ben bunu direk sevilmediğime bağlayıp ona zor zamanında anlayış gösteremedim, zaten ondan sonra da ilişkimiz bi daha asla yoluna girmedi, o bu yaptığımı hiç affemedi, sonra benim de affedemeyeceğim şeyler yaptı ve ayrıldık. Halbuki insanların ne dediği umrumda olmasa, onun zor durumda olduğu ve benim anlayış göstermem gerektiği aşikardı, onu o dönem evde kalmaya ve ders çalışmaya teşvik etmem gerekiyodu gerçi şu an anlatırken hatırladım, mesela çarşambaları boş günüydü, o günü de arkadaşlarımla maç yapıcam diye benimle geçirmiyodu mesela ben bu tarz şeylere de bozuluyodum ama gene de daha anlayışlı olabilirdim, en azından destek olamasam bile hiç aramadan sormadan, onun beni arayıp sormasına, benimle vakit geçirmek istemesine fırsat vererek, köstek olmadan atlatmasını sağlayabilirdim bu durumu. Ama görüntüye takıldım, onun davranışlarıyla da birleşince olmadı... Bazen karşındaki insana güvenip "şu olması gerekir, bu olması gerekir"lere takılmamak gerektiğini düşünüyorum. O insanın kişiliğini, isteklerini reddetmek oluyor bu. Ben benim kimliğimi, karakterimi, isteklerimi hiçe sayan biriyle olmak ister miyim? istemem...
Dolayısıyla sana tavsiyem sevgilini seni seven insan olmaktan öte karakteriyle, huylarıyla tanımaya ve anlamaya çalışman. Görüntüye takılmak hayatı çok zorlaştıran bir şey....
çok teşekkürler, yalnız olduğumu düşünmeye başlamıştım, benzer hisleri ve süreçleri yaşayan biri olarak yazman çok iyi geldi =) bu durumu bana erkek arkadaşım bile söylerdi, sen olanları olduğu gibi göremiyosun, çünkü sadece üçüncü kişilere nasıl görüneceğini önemsiyosun diye bazı durumları ikimiz özelinde makul olarak değerlendiremiyodum ve bu yüzden hatalar yaptım, sen bunları yapmaktan kaçın derim. Ben Portekiz'den döndüğümde erkek arkadaşımın yaz okulu vardı ve bana fazla zaman ayıramayacağını daha başından söylemişti hayatı ve dersleri konusunda kritik bi dönemden geçiyodu, ona rağmen yaz okuluna kayıt yaptıramamayı göze alarak beni karşılamaya geldi İstanbul'a vs. fedakarlıklar yaptı yani. Sonra ben Türkiye'ye geldim yazdı ve arkadaşlarım da Ankara'da değildi, tek başıma sıkılmaya başladım ve sürekli sevgilimle vakit geçirmek istedim. Bunu hem kendim istedim, hem de çevremden "hiç normal değil, siz aylarca ayrıydınız, daha çok vakit geçirmek istemeniz gerekir" gibi yorumlar geldi ve ben bunu direk sevilmediğime bağlayıp ona zor zamanında anlayış gösteremedim, zaten ondan sonra da ilişkimiz bi daha asla yoluna girmedi, o bu yaptığımı hiç affemedi, sonra benim de affedemeyeceğim şeyler yaptı ve ayrıldık. Halbuki insanların ne dediği umrumda olmasa, onun zor durumda olduğu ve benim anlayış göstermem gerektiği aşikardı, onu o dönem evde kalmaya ve ders çalışmaya teşvik etmem gerekiyodu gerçi şu an anlatırken hatırladım, mesela çarşambaları boş günüydü, o günü de arkadaşlarımla maç yapıcam diye benimle geçirmiyodu mesela ben bu tarz şeylere de bozuluyodum ama gene de daha anlayışlı olabilirdim, en azından destek olamasam bile hiç aramadan sormadan, onun beni arayıp sormasına, benimle vakit geçirmek istemesine fırsat vererek, köstek olmadan atlatmasını sağlayabilirdim bu durumu. Ama görüntüye takıldım, onun davranışlarıyla da birleşince olmadı... Bazen karşındaki insana güvenip "şu olması gerekir, bu olması gerekir"lere takılmamak gerektiğini düşünüyorum. O insanın kişiliğini, isteklerini reddetmek oluyor bu. Ben benim kimliğimi, karakterimi, isteklerimi hiçe sayan biriyle olmak ister miyim? istemem...
Dolayısıyla sana tavsiyem sevgilini seni seven insan olmaktan öte karakteriyle, huylarıyla tanımaya ve anlamaya çalışman. Görüntüye takılmak hayatı çok zorlaştıran bir şey....
- Katılım
- 8 Nisan 2008
- Mesajlar
- 2,023
- Reaksiyon puanı
- 17
- Puanları
- 0
Cevap: Geri döndüm!
Aşağıdaki linkte faydalı olacağını umduğum bilgiler var sevgili roxie..
http://www.hayatimdegisti.com/forum/olumlamalar/4399-bilincalti-olumlama-calismalari.html
"Arama" butonundan bilgi almak istediğiniz konu hakkında bir kelimeyi aratarak pekçok konuya ulaşabilirsiniz..
Aşağıdaki linkte faydalı olacağını umduğum bilgiler var sevgili roxie..
http://www.hayatimdegisti.com/forum/olumlamalar/4399-bilincalti-olumlama-calismalari.html
"Arama" butonundan bilgi almak istediğiniz konu hakkında bir kelimeyi aratarak pekçok konuya ulaşabilirsiniz..
Cevap: Geri döndüm!
yeni bir hayat sana nası teşekkür edeceğimi bilemedimmm ben bunları bir hafta sürekli tekrarlasam her şey bambaşka olur benim içinnn daha önce nasıl görmemişim gerçekten çok teşekkürler her gün olumlamalarımı tekrarlayıp bir hafta içindeki gelişimleri yazıcam tabi bu arada eski erkek arkadaşımı artık hiç bi şekilde hiç bi yerden takip etmicemmm bunu oturtursam zaten herşey benim için daha kolay olucak =) kendime süre koydum 3 ay boyunca hiç bakmıcam ne yapıp ne ettiğine, zaten 3 ay sonra da pek umrumda olacağını sanmıyorum da sonsuza kadar bakmayacağım dediğimde şu an kendime hakim olamayıp her gün bakıyorum 3 ay gibi sonu olan bişey koyarsam sorun kendiliğinden çözülür =)
yeni bir hayat sana nası teşekkür edeceğimi bilemedimmm ben bunları bir hafta sürekli tekrarlasam her şey bambaşka olur benim içinnn daha önce nasıl görmemişim gerçekten çok teşekkürler her gün olumlamalarımı tekrarlayıp bir hafta içindeki gelişimleri yazıcam tabi bu arada eski erkek arkadaşımı artık hiç bi şekilde hiç bi yerden takip etmicemmm bunu oturtursam zaten herşey benim için daha kolay olucak =) kendime süre koydum 3 ay boyunca hiç bakmıcam ne yapıp ne ettiğine, zaten 3 ay sonra da pek umrumda olacağını sanmıyorum da sonsuza kadar bakmayacağım dediğimde şu an kendime hakim olamayıp her gün bakıyorum 3 ay gibi sonu olan bişey koyarsam sorun kendiliğinden çözülür =)
Cevap: Geri döndüm!
bir de kilo vermek isteyen arkadaşlar bunu rejimlerinize uygulayın gerçekten çok işe yarıyo sevdiğiniz yiyeceklerden kendinizi sonsuza kadar mahrum bırakmaya çalışırsanız onları asla bırakamazsınız çikolatasız mı yapamıyosunuz haftada bir gün çikolata yiyeceğim diyin bakın nasıl da güzel uzak duruyosunuz, asla çikolata yemeyeceğim derseniz ya onu yememek için başka şeylere yüklenirsiniz ya da dayanamayıp yersiniz kendinizi sevdiğiniz şeylerden mahrum bırakmayın sadece miktarını ve yeme sıklığını azaltın çok fazla şeyin değiştiğini göreceksiniz incecik olucazz =)
bir de kilo vermek isteyen arkadaşlar bunu rejimlerinize uygulayın gerçekten çok işe yarıyo sevdiğiniz yiyeceklerden kendinizi sonsuza kadar mahrum bırakmaya çalışırsanız onları asla bırakamazsınız çikolatasız mı yapamıyosunuz haftada bir gün çikolata yiyeceğim diyin bakın nasıl da güzel uzak duruyosunuz, asla çikolata yemeyeceğim derseniz ya onu yememek için başka şeylere yüklenirsiniz ya da dayanamayıp yersiniz kendinizi sevdiğiniz şeylerden mahrum bırakmayın sadece miktarını ve yeme sıklığını azaltın çok fazla şeyin değiştiğini göreceksiniz incecik olucazz =)
Cevap: Geri döndüm!
bazen ergenliğime geri dönmüş gibi davranıyorum, sinir oluyorum kendime. yok herkesin etrafında bisürü arkadaşı var, benim yok, yok herkesin sevgilisi var, benim yok, ben zavallıyım yanılsamaları , herkesin sahip olduğu şeyler bana ulaşılmaz görünüyor vs... ben bütün bunları aşmıştım... şimdi neden başa dönüyorum :S:S
düşünceler gibi insanın hayatı da dalgalanır mı? sanırım dalgalanır... hele bi başkasının hayatına bu kadar kafayı takarsan çok fena dalgalanır Ezgi Hanım... aferin sana yani aferin!
bazen ergenliğime geri dönmüş gibi davranıyorum, sinir oluyorum kendime. yok herkesin etrafında bisürü arkadaşı var, benim yok, yok herkesin sevgilisi var, benim yok, ben zavallıyım yanılsamaları , herkesin sahip olduğu şeyler bana ulaşılmaz görünüyor vs... ben bütün bunları aşmıştım... şimdi neden başa dönüyorum :S:S
düşünceler gibi insanın hayatı da dalgalanır mı? sanırım dalgalanır... hele bi başkasının hayatına bu kadar kafayı takarsan çok fena dalgalanır Ezgi Hanım... aferin sana yani aferin!
Cevap: Geri döndüm!
En sonunda kendime yüklene yüklene hasta da oldum, her gün sayfalarca yazı yazıyorum, sanırım her gün aynı şeyi farklı sözcüklerle yazıyorum, bıkmadan usanmadan kendimi ikna ediyorum her gün, ilişkimin bitmesinin benim için en doğrusu olduğuna, gelecekte daha güzel şeyler yaşayacağıma, herşeyin daha iyi olacağına... kendimi yalnız hissetmemem gerektiğini, mutlu olmanın içten gelen bir şey olduğunu, başkalarında aramakla bulunmadığını, tek yapmam gerekenin kendi maneviyatıma yatırım yapmak olduğunu, güçlenmek, deneyimlerimle gelişmek olduğunu hatırlatıyorum kendime.
Ama nerdeee yok yok yok olmuyo! Telkinleri hiç dinlemediğim kadar fazla dinliyorum, kendime özen göstermeye çalışıyorum süsleniyorum püsleniyorum güzel güzel giyiniyorum, sosyal ortamların birinden çıkıp diğerine giriyorum yorgunluktan bitap düşüyorum gene de olmuyo! istediğim bu değil...
yeniden sevmek ve sevilmek istiyorum... kendimi boş yere çırpınıp duran bi zavallı gibi hissediyorum... çırpınmıyım akışına bırakıyım diyorum... onu da yapamıyorum... bilmiyorum ben neden böyle oldum... :S
En sonunda kendime yüklene yüklene hasta da oldum, her gün sayfalarca yazı yazıyorum, sanırım her gün aynı şeyi farklı sözcüklerle yazıyorum, bıkmadan usanmadan kendimi ikna ediyorum her gün, ilişkimin bitmesinin benim için en doğrusu olduğuna, gelecekte daha güzel şeyler yaşayacağıma, herşeyin daha iyi olacağına... kendimi yalnız hissetmemem gerektiğini, mutlu olmanın içten gelen bir şey olduğunu, başkalarında aramakla bulunmadığını, tek yapmam gerekenin kendi maneviyatıma yatırım yapmak olduğunu, güçlenmek, deneyimlerimle gelişmek olduğunu hatırlatıyorum kendime.
Ama nerdeee yok yok yok olmuyo! Telkinleri hiç dinlemediğim kadar fazla dinliyorum, kendime özen göstermeye çalışıyorum süsleniyorum püsleniyorum güzel güzel giyiniyorum, sosyal ortamların birinden çıkıp diğerine giriyorum yorgunluktan bitap düşüyorum gene de olmuyo! istediğim bu değil...
yeniden sevmek ve sevilmek istiyorum... kendimi boş yere çırpınıp duran bi zavallı gibi hissediyorum... çırpınmıyım akışına bırakıyım diyorum... onu da yapamıyorum... bilmiyorum ben neden böyle oldum... :S
Cevap: Geri döndüm!
Günlükçüm,
Bugün biraz daha iyiyim. İlaçlar aldım, uzun uzun uyudum, en azından fiziksel olarak kendime geldim. Düşünüyorum şimdi, beni bu siteye üye olmaya iten ruh hallerimi, hemen hemen şu dönemler yaşadığım şeyler gibiydi, belki biraz daha ağırıydı, artık kesinlikle kendime zarar vermeyi aklımın ucundan bile geçirmem, yaşamın ne denli güzel bir şey olduğunu ve doğru düşünüp doğru yaşandığında nasıl bir keyif olduğunu deneyimledim, artık biliyorum.
Sanırım hatırlamam gereken şu ki, ben siteye ilk üye olup da kişisel gelişim yolculuğuma başladığımda gerçekten ve gerçekten mutlu olmayı, hayattan zevk almayı birincil hedefim olarak önüme koymuştum, her yaptığım bunun içindi ve meyvelerini de oldukça güzel topladığımı düşünüyorum. O zaman da bir erkek arkadaşım olsun istiyordum, üstelik daha önce hiç uzun süreli ilişkim olmamıştı, ama bunu bir takıntılı hedef olarak önüme koymamıştım, ben ne olursam olayım, hayatta neye sahip olduysam ya da olamadıysam kendimi, varlığımı bir bütün olarak kabul edip, sahip olamadıklarımı büyük kompleksler haline getirmeden, sahip olduklarımın değerini bilerek, anları boşa harcamadan, gülümseyerek gülümseterek yaşamayı hedeflemiştim. Şimdi de hedefim bu olmalı.
Aslında, bu sitede geçirdğim 2 yıldan sonra bu bir hedef de olmamalı. bu benim için artık bir yaşam tarzı olmalı, yaşadığım her andan, yaptığım her işten keyif alıcam, yaşamaktan keyif alıcam, yalnız başıma da olsam, ilişki içerisinde de olsam.. mutluluğu kafamda gene belirli koşullara bağladım, başkalarının hakkımda düşüneceklerini önemsedim gereğinden çok, kendime yok yere, şu an için olamayacak, büyük ihtimalle de zaten olmaması gereken şeyler için yükleniyorum, bir ilişki yaşayacaksam kendim için yaşamalıyım insanlara " bakın ben de toparladım yoluma devam edebiliyorum" diyebilmek için ya da " o yeni sevgili yapar da ben yapamaz mıyım elimi sallasam ellisi beni ne doktorlar ne mühendisler istedi" havalarına girebilmek için değil. Gerçekten beni mutlu eden ve onu mutlu edebileceğim, uyuşabileceğim, derin sohbetler edebileceğim, yanında bol bol gülebileceğim, rahatça saçmalayabileceğim, çocuklaşabileceğim birisi çıkarsa karşıma zaten ben onun peşini bırakmam =)
Benim de içinde olduğum, günümüz gençliğinin mantaliteleri, sanki ne kadar çok sevgilin olursa, o kadar iyi diye bi şey var. Tam tersi aslında, her ilişki senden bir şeyleri alıp götürüyor, benim için doğru insana verebilecek hiç bir şeyim kalmayacak, bu tüketim toplumunun içinde o da tükenip gidecek diye korkuyorum bazen.
O yüzden az olsun, öz olsun. Bırakıyorum artık, benim eskisi de ne yaparsa yapsın. Benden ayrıldıktan sonra hayatındaki pek çok şeyi iyileştirdi, kendi sorumluluklarını kendi üzerine almanın başkalarından beklememek gerektiğinin nası bişey olduğunu fark etti belki de, ortalamasını baya yükseltmiş, yeni ve eğlenceli bir arkadaş ortamına girdi e yeni bi ilişkisi de var umarım bu mutluluğu bozulmaz demek düşer bana da.
Ateşim bi yükseldi sonra düştü ya, benim aklım da başıma geldi günlük =) bırakmak lazım, dünya dönsün kendi düzenine göre, vardır elbet onun da bi bildiği, geleceği gereğinden fazla umursamanın anlamı yok, sadece şu an var ve ben şu an her geçen gün daha mutlu olmayı ve çevremdeki insanları daha mutlu etmeyi seçiyorum.
Ben şanslıyım ve şanslı olduğum için şükrediyorum.
Bahar geliyor, ben de baharla beraber çiçek açıcam günlük. Mevsimlere ayak uydurmak gerek, yoksa hakikaten hasta oluyor insan!
Günlükçüm,
Bugün biraz daha iyiyim. İlaçlar aldım, uzun uzun uyudum, en azından fiziksel olarak kendime geldim. Düşünüyorum şimdi, beni bu siteye üye olmaya iten ruh hallerimi, hemen hemen şu dönemler yaşadığım şeyler gibiydi, belki biraz daha ağırıydı, artık kesinlikle kendime zarar vermeyi aklımın ucundan bile geçirmem, yaşamın ne denli güzel bir şey olduğunu ve doğru düşünüp doğru yaşandığında nasıl bir keyif olduğunu deneyimledim, artık biliyorum.
Sanırım hatırlamam gereken şu ki, ben siteye ilk üye olup da kişisel gelişim yolculuğuma başladığımda gerçekten ve gerçekten mutlu olmayı, hayattan zevk almayı birincil hedefim olarak önüme koymuştum, her yaptığım bunun içindi ve meyvelerini de oldukça güzel topladığımı düşünüyorum. O zaman da bir erkek arkadaşım olsun istiyordum, üstelik daha önce hiç uzun süreli ilişkim olmamıştı, ama bunu bir takıntılı hedef olarak önüme koymamıştım, ben ne olursam olayım, hayatta neye sahip olduysam ya da olamadıysam kendimi, varlığımı bir bütün olarak kabul edip, sahip olamadıklarımı büyük kompleksler haline getirmeden, sahip olduklarımın değerini bilerek, anları boşa harcamadan, gülümseyerek gülümseterek yaşamayı hedeflemiştim. Şimdi de hedefim bu olmalı.
Aslında, bu sitede geçirdğim 2 yıldan sonra bu bir hedef de olmamalı. bu benim için artık bir yaşam tarzı olmalı, yaşadığım her andan, yaptığım her işten keyif alıcam, yaşamaktan keyif alıcam, yalnız başıma da olsam, ilişki içerisinde de olsam.. mutluluğu kafamda gene belirli koşullara bağladım, başkalarının hakkımda düşüneceklerini önemsedim gereğinden çok, kendime yok yere, şu an için olamayacak, büyük ihtimalle de zaten olmaması gereken şeyler için yükleniyorum, bir ilişki yaşayacaksam kendim için yaşamalıyım insanlara " bakın ben de toparladım yoluma devam edebiliyorum" diyebilmek için ya da " o yeni sevgili yapar da ben yapamaz mıyım elimi sallasam ellisi beni ne doktorlar ne mühendisler istedi" havalarına girebilmek için değil. Gerçekten beni mutlu eden ve onu mutlu edebileceğim, uyuşabileceğim, derin sohbetler edebileceğim, yanında bol bol gülebileceğim, rahatça saçmalayabileceğim, çocuklaşabileceğim birisi çıkarsa karşıma zaten ben onun peşini bırakmam =)
Benim de içinde olduğum, günümüz gençliğinin mantaliteleri, sanki ne kadar çok sevgilin olursa, o kadar iyi diye bi şey var. Tam tersi aslında, her ilişki senden bir şeyleri alıp götürüyor, benim için doğru insana verebilecek hiç bir şeyim kalmayacak, bu tüketim toplumunun içinde o da tükenip gidecek diye korkuyorum bazen.
O yüzden az olsun, öz olsun. Bırakıyorum artık, benim eskisi de ne yaparsa yapsın. Benden ayrıldıktan sonra hayatındaki pek çok şeyi iyileştirdi, kendi sorumluluklarını kendi üzerine almanın başkalarından beklememek gerektiğinin nası bişey olduğunu fark etti belki de, ortalamasını baya yükseltmiş, yeni ve eğlenceli bir arkadaş ortamına girdi e yeni bi ilişkisi de var umarım bu mutluluğu bozulmaz demek düşer bana da.
Ateşim bi yükseldi sonra düştü ya, benim aklım da başıma geldi günlük =) bırakmak lazım, dünya dönsün kendi düzenine göre, vardır elbet onun da bi bildiği, geleceği gereğinden fazla umursamanın anlamı yok, sadece şu an var ve ben şu an her geçen gün daha mutlu olmayı ve çevremdeki insanları daha mutlu etmeyi seçiyorum.
Ben şanslıyım ve şanslı olduğum için şükrediyorum.
Bahar geliyor, ben de baharla beraber çiçek açıcam günlük. Mevsimlere ayak uydurmak gerek, yoksa hakikaten hasta oluyor insan!
Cevap: Geri döndüm!
"Mutluluk aslında çok yakındır. Korku, öfke, kırgınlık, kıskançlık gibi olumsuz duyguları sistemimizden çıkartıp, yaşananların nedenini düşünmeyi bıraktığımızda, karşımızdaki insana sadece 3 his besleyebiliriz.
SEVGI
ŞÜKRAN
VE SAYGI
Sevgi, seni olduğun gibi kabul ediyorum ve böylece seviyorum diyebilmektir. Onu kontrol etmeden sevebilmektir.
Şükran, hayatıma girdiğin ve bana yeni hayat dersleri öğrettiğin için, ruhsal gelişimime katkıda bulunduğun ve yaşattığın tüm güzel anılar için teşekkür ederim diyebilmektir.
Saygı ise, onu değiştirmeye çalışmadan, olduğu gibi hiç kontrolsüzce kabul etmek, varlığına, seçimlerine, davranışlarına saygı gösterebilmektir. Öyle ya, her insanın ruhu yücedir. Eğer bu şekilde davranmayı seçiyorsa, biz kim oluyoruz da onu değiştirmeye çalışıyoruz ki?Karşımızdaki kişinin yaşam dersi almasına zorla vesile olamayız.
Unutmayın.
Kendimizi değiştirir, geliştirirsek, tüm evren değişir.
Kırılamayacak hiçbir kısır döngü yoktur"
Seda Diker'in sitesinden alıntı.. çok hoşuma gitti...
Ben bugün eski erkek arkadaşımla ilgili korku, öfke ve kıskançlık duygularımdan arınmayı seçiyorum. Onu sevgi, şükran ve saygı ile anıyorum. Ona yaşadığımız deneyimlerden dolayı, kendimi görebilmeme ve gelişmeme fırsat tanıdığı için teşekkür ediyorum.
"Mutluluk aslında çok yakındır. Korku, öfke, kırgınlık, kıskançlık gibi olumsuz duyguları sistemimizden çıkartıp, yaşananların nedenini düşünmeyi bıraktığımızda, karşımızdaki insana sadece 3 his besleyebiliriz.
SEVGI
ŞÜKRAN
VE SAYGI
Sevgi, seni olduğun gibi kabul ediyorum ve böylece seviyorum diyebilmektir. Onu kontrol etmeden sevebilmektir.
Şükran, hayatıma girdiğin ve bana yeni hayat dersleri öğrettiğin için, ruhsal gelişimime katkıda bulunduğun ve yaşattığın tüm güzel anılar için teşekkür ederim diyebilmektir.
Saygı ise, onu değiştirmeye çalışmadan, olduğu gibi hiç kontrolsüzce kabul etmek, varlığına, seçimlerine, davranışlarına saygı gösterebilmektir. Öyle ya, her insanın ruhu yücedir. Eğer bu şekilde davranmayı seçiyorsa, biz kim oluyoruz da onu değiştirmeye çalışıyoruz ki?Karşımızdaki kişinin yaşam dersi almasına zorla vesile olamayız.
Unutmayın.
Kendimizi değiştirir, geliştirirsek, tüm evren değişir.
Kırılamayacak hiçbir kısır döngü yoktur"
Seda Diker'in sitesinden alıntı.. çok hoşuma gitti...
Ben bugün eski erkek arkadaşımla ilgili korku, öfke ve kıskançlık duygularımdan arınmayı seçiyorum. Onu sevgi, şükran ve saygı ile anıyorum. Ona yaşadığımız deneyimlerden dolayı, kendimi görebilmeme ve gelişmeme fırsat tanıdığı için teşekkür ediyorum.
Cevap: Geri döndüm!
Günaydıııın günlüğüm!
Bugün, içimdeki bütün korkuları güven ve sevgi ile değiştirmeyi seçiyorum.
Bugün, bütün korkularımı geride bırakmayı seçiyorum.
Kaybetme korkumun içimden çıkıp gitmesini ve yerini özgüvenim ile koşulsuz sevginin almasını seçiyorum.
Bugün sevilmeme, beğenilmeme, takdir edilmeme korkularımı içimden söküp atıyorum, varlığımı bir bütün olarak onaylıyor, kabul ediyor ve seviyorum.
Ben, kendime ve çevremdekilere karşı koşulsuz sevginin kaynağıyım.
Bugün, başarısız olma korkularımdan arınıyorum. Evrendeki ilahi akışa güveniyorum ve çabalarımın karşılığını bana vereceğine inanıyorum. Öyle olsun ve öyledir.
Aldığım her nefesle bedenimin ve ruhumun içine koşulsuz sevgiyi çekiyorum.
Verdiğim her nefes ise korkularımdan arınmamı sağlıyor.
İçimdeki korkuları atarak, yerine sevgiyi ve özgüven ve özsaygıyı koyuyorum.
Ben, kendi benliğime saygı duyuyorum.
Ben, yüksek benliğim ile bütünleşmeyi seçiyorum ve varoluşuma bir bütün olarak saygı duyuyorum.
Koşulsuz sevmeyi ve sevilmeyi seçiyorum.
Kendimi ve çevremdekileri koşulsuz seviyorum ve koşulsuz seviliyorum.
Evrene sahip olduğum yetenekler, akıl, gençlik, güzellik ve çekiciliğim için teşekkür ediyorum.
Bu hayatı deneyimlememe olanak kılındığı için teşekkür ediyorum.
Ben bugün, artık benim yüksek hayrıma olmayan, geçmiş bütün bağlarımı koparmayı ve gücümü kendi elimde toplamayı seçiyorum.
Hayat enerjimi başkalarına akıtmadan önce kendi hayrım için kullanmayı seçiyorum.
Aşkı, neşeyi ve özgürlüğü seçiyorum.
Düzenli, sürekli ve sağlıklı ilişkiler yaşamayı hak ediyorum.
Hayatıma yalnızca düzenli, sürekli ve sağlıklı ilişkiler çekiyorum.
İlişkilerim düzenli, sürekli ve sağlıklıdır.
Teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim =))
Günaydıııın günlüğüm!
Bugün, içimdeki bütün korkuları güven ve sevgi ile değiştirmeyi seçiyorum.
Bugün, bütün korkularımı geride bırakmayı seçiyorum.
Kaybetme korkumun içimden çıkıp gitmesini ve yerini özgüvenim ile koşulsuz sevginin almasını seçiyorum.
Bugün sevilmeme, beğenilmeme, takdir edilmeme korkularımı içimden söküp atıyorum, varlığımı bir bütün olarak onaylıyor, kabul ediyor ve seviyorum.
Ben, kendime ve çevremdekilere karşı koşulsuz sevginin kaynağıyım.
Bugün, başarısız olma korkularımdan arınıyorum. Evrendeki ilahi akışa güveniyorum ve çabalarımın karşılığını bana vereceğine inanıyorum. Öyle olsun ve öyledir.
Aldığım her nefesle bedenimin ve ruhumun içine koşulsuz sevgiyi çekiyorum.
Verdiğim her nefes ise korkularımdan arınmamı sağlıyor.
İçimdeki korkuları atarak, yerine sevgiyi ve özgüven ve özsaygıyı koyuyorum.
Ben, kendi benliğime saygı duyuyorum.
Ben, yüksek benliğim ile bütünleşmeyi seçiyorum ve varoluşuma bir bütün olarak saygı duyuyorum.
Koşulsuz sevmeyi ve sevilmeyi seçiyorum.
Kendimi ve çevremdekileri koşulsuz seviyorum ve koşulsuz seviliyorum.
Evrene sahip olduğum yetenekler, akıl, gençlik, güzellik ve çekiciliğim için teşekkür ediyorum.
Bu hayatı deneyimlememe olanak kılındığı için teşekkür ediyorum.
Ben bugün, artık benim yüksek hayrıma olmayan, geçmiş bütün bağlarımı koparmayı ve gücümü kendi elimde toplamayı seçiyorum.
Hayat enerjimi başkalarına akıtmadan önce kendi hayrım için kullanmayı seçiyorum.
Aşkı, neşeyi ve özgürlüğü seçiyorum.
Düzenli, sürekli ve sağlıklı ilişkiler yaşamayı hak ediyorum.
Hayatıma yalnızca düzenli, sürekli ve sağlıklı ilişkiler çekiyorum.
İlişkilerim düzenli, sürekli ve sağlıklıdır.
Teşekkür ederim, teşekkür ederim, teşekkür ederim =))
Cevap: Geri döndüm!
İyi geceler günlüğüm,
Sadece 4 gecedir yatmadan önce 15 dakika meditasyon yapıyorum ve kendimi harika hissediyorum. 2 gündür üstüste insanlardan ne kadar güzel göründüğüme dair iltifatlar alıyorum, normalde girmeye çekineceğim ortamlara kendime güvenle giriyorum, insanlarla her türlü sohbeti ediyorum ve olduğum her yerde fark ediliyorum, "buradayım" diyorum resmen! =)
Hayatımda bir yenilik oldu mu, hayır, sınav dönemimdeyim elimden geldiği kadar ders çalışmaya çalışıyorum, son iki sınavım çok iyi geçti nazar değmesin önümde iki sınav daha var onları da aynı şekilde vereyim...
Yeni ve özel birisiyle tanıştım mı, hayır...
Yani kısacası bir mucize oldu mu, henüz değil!
Ama artık bu benim umrumda da değil!
Kendimi iyi hissediyo muyum evet, yaşamak için gücüm var mı evet, geleceğime ve kendime güvenim var mı evet! =))
Yeni doğmuş bir bebek gibiyim, bugün ilk defa eski erkek arkadaşımla fotoğraflarımıza kalbim acımadan baktım, onları da sevdim, anılarım olarak, benden, zamanımdan, kalbimden bir parça olarak saf bir şekilde, özlemini de çekmeden, olduğu haliyle kabul ederek sevdim.
Şimdi yatmadan önce meditasyon zamanııı =)))
İyi geceler günlüğüm,
Sadece 4 gecedir yatmadan önce 15 dakika meditasyon yapıyorum ve kendimi harika hissediyorum. 2 gündür üstüste insanlardan ne kadar güzel göründüğüme dair iltifatlar alıyorum, normalde girmeye çekineceğim ortamlara kendime güvenle giriyorum, insanlarla her türlü sohbeti ediyorum ve olduğum her yerde fark ediliyorum, "buradayım" diyorum resmen! =)
Hayatımda bir yenilik oldu mu, hayır, sınav dönemimdeyim elimden geldiği kadar ders çalışmaya çalışıyorum, son iki sınavım çok iyi geçti nazar değmesin önümde iki sınav daha var onları da aynı şekilde vereyim...
Yeni ve özel birisiyle tanıştım mı, hayır...
Yani kısacası bir mucize oldu mu, henüz değil!
Ama artık bu benim umrumda da değil!
Kendimi iyi hissediyo muyum evet, yaşamak için gücüm var mı evet, geleceğime ve kendime güvenim var mı evet! =))
Yeni doğmuş bir bebek gibiyim, bugün ilk defa eski erkek arkadaşımla fotoğraflarımıza kalbim acımadan baktım, onları da sevdim, anılarım olarak, benden, zamanımdan, kalbimden bir parça olarak saf bir şekilde, özlemini de çekmeden, olduğu haliyle kabul ederek sevdim.
Şimdi yatmadan önce meditasyon zamanııı =)))
Cevap: Geri döndüm!
Merhaba günlüğümmm,
Bugün hiç evden çıkmadım. Yatağımın içinde bi yandan kitap okudum, bi yandan telkinlerimi dinledim, bi yandan da çikolata yedim =)
Oldukça dinlenmiş hissediyorum kendimi, ruhumu.
Sanki susamış gibi hayatın bilgisine ulaşmayı istiyorum sadece, sürekli kişisel gelişim kitapları okumak istiyorum, elime aldığım kitap bi gecede bitiyor =))
Ruhuma, kendime yatırım yapıyorum.. Bi gün gelicek, yine mucizeleri ile beraber bunların meyvelerini toplayacağım... inanıyorum =))
Merhaba günlüğümmm,
Bugün hiç evden çıkmadım. Yatağımın içinde bi yandan kitap okudum, bi yandan telkinlerimi dinledim, bi yandan da çikolata yedim =)
Oldukça dinlenmiş hissediyorum kendimi, ruhumu.
Sanki susamış gibi hayatın bilgisine ulaşmayı istiyorum sadece, sürekli kişisel gelişim kitapları okumak istiyorum, elime aldığım kitap bi gecede bitiyor =))
Ruhuma, kendime yatırım yapıyorum.. Bi gün gelicek, yine mucizeleri ile beraber bunların meyvelerini toplayacağım... inanıyorum =))
- Katılım
- 29 Temmuz 2009
- Mesajlar
- 1,045
- Reaksiyon puanı
- 8
- Puanları
- 0
Cevap: Geri döndüm!
bende dun akşamm aynen sizinyaşadığınızı imgeledim kendim içindi ama hatlar karışmış galiba size göndermişş evrenn sevincli
ahhhh ahhhh ne olurdu bugunn iş olmasaydı ağla2evde yatsaydım elimde kitabımm yastagımın yanında çikolatam girlhahaayyyyyyyy ne guzell olurduu .
galiba kıskandım siziiy789
bende dun akşamm aynen sizinyaşadığınızı imgeledim kendim içindi ama hatlar karışmış galiba size göndermişş evrenn sevincli
ahhhh ahhhh ne olurdu bugunn iş olmasaydı ağla2evde yatsaydım elimde kitabımm yastagımın yanında çikolatam girlhahaayyyyyyyy ne guzell olurduu .
galiba kıskandım siziiy789
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. 5651 sayılı yasaya göre bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. 5651 sayılı yasaya göre sitemiz mesajları kontrolle yükümlü olmayıp, yasaya aykırı yada telif hakkı içeren paylaşımlar BURADAN bize ulaşıldığı taktirde, ilgili konu en geç 48 saat içerisinde kaldırılacaktır. Sitemizde Bulunan Videolar YouTube, Facebook, Dailymotion, v.b. video paylaşım sitelerinden alınmaktadır. Telif hakları sorumluluğu bu sitelere aittir. Videoların hiç biri sunucularımızda bulunmamaktadır.