- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
gabriel garcia marquez'in şaheseri, birçoklarına göre en iyi kitabı.
kitapta çok fazla karakter olduğundan ve karaktlerin hepsinin ismi bir şekilde birbirine benzediğinden ve hatta kimi zaman aynı olduğundan sık sık kitabın ilk sayfasındaki soyağacına başvurmak zorunda kalınır okurken. marquez bu romanı yazarken neyden ilham aldığı sorulduğuna bu romanın gerçekleri yansıttığını söylemiş ve ben dahil kitabı okumuş birçok kişiyi şaşırtmıştır çünkü kitapta bir sürü in cin büyü sihir olayları bulunur. klasiklere ve kaliteli edebiyata meraklı herkesin okuması gereken bir romandır kanımca.
gabriel garcia marquez'e 1982 nobel ödülünü kazandıran roman.
one hundred years of solitude * cien anos de soledad )
mümkünse iki kere okunması tavsiye edilir...
gabriel garcia marquez'in bu kitaptan sonra çıkardığı her kitabın vitrinidir ,hiç bir kitabında aynı tad yakalanamamıştır. yakaladım diyen gerektiğinde kral çıplak diyemeyendir.
ne kadar karışık ve tekerleme tadında giden bir kitapta olsa, sonuna değin asla ilgi azalmıyor, hatta daha çok kapanılıyor kitabın sayfaları arasına. kitap bittiğinde, sanki çok yakın birini kaybetmişsiniz hissi bile duyuyorsunuz.
mükemmel bir eser...
ilk okuyuşta kitabı tam anlamıyla anlayabilen adam edebiyattan iyi anlıyordur helal olsundur.
ilk 100 sayfasında aile fertlerinin isimlerini sürekli karıştırdığım ve bu yüzden kitabın önsayfasındaki soyağacına bakmak zorunda olduğum gerçekten zor olduğunu düşündüğüm eser.
marquez bu kitabı için kocakarı hikâyeleri anlatan ninemin hikâyelerinden esinlendim der ve ekler: yazılarımda gerçeklikten uzak tek bir satır dahi bulamazsınız
kitabın daha en başında fantastik olaylar başgösterir, sonuna kadar da devam eder. görülen hayaletlerin, olan doğaüstü olayların haddi hesabı yoktur. ayrıca kitaptaki erkeklerin takriben yarısının ismi aureliano'dur. ara vermeden okunmalıdır ki karakterler karıştırılmasın.
bu kitabı okuduktan sonra marquez kişisinin diğer eserleri de dahil olmak üzere okuyacağınız pek çok kitap size yavan gelebilir. bir an dahi okuyucuyu koparmayan kurgusu var. ayrıca türkçe'ye kazandıranların da bunda katkısı olsa gerek belirtmeden geçmeyeyim.
velhasıl tavsiyemizdir, okuyun.
yeter ki elinize alın, bırakamaz bir solukta okursunuz...
kitabın daha ilk sayfasında, artık marquez'in dünyasındasınız. olayları yavaş yavaş okumaya başladığınızda bu bit kadar yazıyı, bu kalınlığı nasıl sıkılmadan okuyorum diye düşünüyorsunuz. uzayıp giden yıllar ve 100 yıllık bir hikaye var kitapta ve kitabın sonuna geldiğinizde tüyleriniz diken diken iken ve kitabın bitmesinin hüznünü yaşarken kitabın ismine öyle bir anlam yüklüyorsunuz ki tadından yenmez...
okumaya yeni başladığım kitap. hikayelerine ve anlatımına bakılacak olursa hemen de bitecek gibi
kitabın başlangıcında insan biraz sıkılıyor. kim kimdi sorusu dönüyor zihninizde... ama o dünya biraz daha farklı yaşanıyor. kitaptan yaşanılan dönemi anlatan bir cümle:
dünya öylesine çiçeği burnundaydı ki, pek çok şeyin adı yoktu daha ve bunlardan söz edilirken parmakla işaret edip göstermek gerekirdi.
tüm köylerde beslenmesi yasaklanan tek hayvan vardı: dövüş horozuydu... çünkü insanlar hem kendileri hem de doğa mutlu olsun istiyordu.
birkaç yıl içinde macondo, üç yüz kişilik nüfusun o zamana kadar çok daha mutlu ve çalışkan köydü. burası kimsenin ölmediği gerçekten mutlu bir köydü.
kitaptan ölümle ilgili bir diyalog:
insanın oturduğu toprakların altında ölüleri yoksa, o adam o toprağın insanı değildir.
ursula incitmeyen bir kararlılıkla direndi:
sizlerin burada kalması için benim ölmem gerekiyorsa, ölürüm.
jose arcadio buendia, karısının böylesine irade gücü olduğunu hiç sanmazdı. olanca hayal gücüyle, toprağa sihirli bir su serpince istediğin yerden meyve ağaçlarının çıktığı, ağrılara sızılara karşı her türlü devanın sudan ucuz satıldığı şaşılası bir dünyadan söz ederek karısını kandırmaya çalıştı. ama bütün bu anlattıkları ursula'ya vız geldi.
yazarımızın romanla ilgili sözleri:
yüzyıllık yanlızlıkı yazmaya başladığımda, çocukluğumda beni etkilemiş olan her şeyi edebiyat aracılığıyla aktarabileceğim bir yol bulmak istiyordum. çok kasvetli kocaman bir evde toprak yiyen bir kız kardeş, geleceği sezen bir büyükanne ve mutlulukla çılgınlık arasında ayrım gözetmeyen, adları birörnek bir yığın hısım akraba arasında geçen çocukluk günlerimi sanatsal bir dille ardımda bırakmaktı amacım. yüzyıllık yalnızlık'ı iki yıldan daha kısa sürede yazdım. ama yazı makinamın başına oturmadan önce bu kitap hakkında düşünmek on beş on altı yılımı aldı. büyükanem, en acımasız şeyleri, kılını bile kıpırdatmadan, sanki yalnızca gördüğü şeylermiş gibi anlatırdı bana. anlattığı öyküleri bu kadar değerli kılan şeyin, onun duygusuz tavrı ve imgelerindeki zenginlik olduğunu kavradım. yüzyıllık yanlızlık'ı büyükannemin işte bu yöntemini kullanarak yazdım. bu romanı büyük bir dikkat ve keyifle okuyan, hiç şaşırmayan sıradan insanlar tanıdım. şaşırmadılar çünkü ben onlara hayatlarında yeni olan bir şey anlatmamıştım. kitaplarımda gerçekliğe dayanmayan tek cümle bulamazsınız.
seçkin selvi'nin can yayınları için yaptığı çevirisi .rar uzantılı olarak sıkıştırılmış halde limewire'dan indirilebilen marquez başyapıtı.
filmi çekilesi roman. büyük potansiyele sahip.
adamların che'yi öldürmeye korkması ve onu öldüren herkesin tek tek indirilmesi tanıdık geldi.)
Kaynak: İtüSözlük
kitapta çok fazla karakter olduğundan ve karaktlerin hepsinin ismi bir şekilde birbirine benzediğinden ve hatta kimi zaman aynı olduğundan sık sık kitabın ilk sayfasındaki soyağacına başvurmak zorunda kalınır okurken. marquez bu romanı yazarken neyden ilham aldığı sorulduğuna bu romanın gerçekleri yansıttığını söylemiş ve ben dahil kitabı okumuş birçok kişiyi şaşırtmıştır çünkü kitapta bir sürü in cin büyü sihir olayları bulunur. klasiklere ve kaliteli edebiyata meraklı herkesin okuması gereken bir romandır kanımca.
gabriel garcia marquez'e 1982 nobel ödülünü kazandıran roman.
one hundred years of solitude * cien anos de soledad )
mümkünse iki kere okunması tavsiye edilir...
gabriel garcia marquez'in bu kitaptan sonra çıkardığı her kitabın vitrinidir ,hiç bir kitabında aynı tad yakalanamamıştır. yakaladım diyen gerektiğinde kral çıplak diyemeyendir.
ne kadar karışık ve tekerleme tadında giden bir kitapta olsa, sonuna değin asla ilgi azalmıyor, hatta daha çok kapanılıyor kitabın sayfaları arasına. kitap bittiğinde, sanki çok yakın birini kaybetmişsiniz hissi bile duyuyorsunuz.
mükemmel bir eser...
ilk okuyuşta kitabı tam anlamıyla anlayabilen adam edebiyattan iyi anlıyordur helal olsundur.
ilk 100 sayfasında aile fertlerinin isimlerini sürekli karıştırdığım ve bu yüzden kitabın önsayfasındaki soyağacına bakmak zorunda olduğum gerçekten zor olduğunu düşündüğüm eser.
marquez bu kitabı için kocakarı hikâyeleri anlatan ninemin hikâyelerinden esinlendim der ve ekler: yazılarımda gerçeklikten uzak tek bir satır dahi bulamazsınız
kitabın daha en başında fantastik olaylar başgösterir, sonuna kadar da devam eder. görülen hayaletlerin, olan doğaüstü olayların haddi hesabı yoktur. ayrıca kitaptaki erkeklerin takriben yarısının ismi aureliano'dur. ara vermeden okunmalıdır ki karakterler karıştırılmasın.
bu kitabı okuduktan sonra marquez kişisinin diğer eserleri de dahil olmak üzere okuyacağınız pek çok kitap size yavan gelebilir. bir an dahi okuyucuyu koparmayan kurgusu var. ayrıca türkçe'ye kazandıranların da bunda katkısı olsa gerek belirtmeden geçmeyeyim.
velhasıl tavsiyemizdir, okuyun.
yeter ki elinize alın, bırakamaz bir solukta okursunuz...
kitabın daha ilk sayfasında, artık marquez'in dünyasındasınız. olayları yavaş yavaş okumaya başladığınızda bu bit kadar yazıyı, bu kalınlığı nasıl sıkılmadan okuyorum diye düşünüyorsunuz. uzayıp giden yıllar ve 100 yıllık bir hikaye var kitapta ve kitabın sonuna geldiğinizde tüyleriniz diken diken iken ve kitabın bitmesinin hüznünü yaşarken kitabın ismine öyle bir anlam yüklüyorsunuz ki tadından yenmez...
okumaya yeni başladığım kitap. hikayelerine ve anlatımına bakılacak olursa hemen de bitecek gibi
kitabın başlangıcında insan biraz sıkılıyor. kim kimdi sorusu dönüyor zihninizde... ama o dünya biraz daha farklı yaşanıyor. kitaptan yaşanılan dönemi anlatan bir cümle:
dünya öylesine çiçeği burnundaydı ki, pek çok şeyin adı yoktu daha ve bunlardan söz edilirken parmakla işaret edip göstermek gerekirdi.
tüm köylerde beslenmesi yasaklanan tek hayvan vardı: dövüş horozuydu... çünkü insanlar hem kendileri hem de doğa mutlu olsun istiyordu.
birkaç yıl içinde macondo, üç yüz kişilik nüfusun o zamana kadar çok daha mutlu ve çalışkan köydü. burası kimsenin ölmediği gerçekten mutlu bir köydü.
kitaptan ölümle ilgili bir diyalog:
insanın oturduğu toprakların altında ölüleri yoksa, o adam o toprağın insanı değildir.
ursula incitmeyen bir kararlılıkla direndi:
sizlerin burada kalması için benim ölmem gerekiyorsa, ölürüm.
jose arcadio buendia, karısının böylesine irade gücü olduğunu hiç sanmazdı. olanca hayal gücüyle, toprağa sihirli bir su serpince istediğin yerden meyve ağaçlarının çıktığı, ağrılara sızılara karşı her türlü devanın sudan ucuz satıldığı şaşılası bir dünyadan söz ederek karısını kandırmaya çalıştı. ama bütün bu anlattıkları ursula'ya vız geldi.
yazarımızın romanla ilgili sözleri:
yüzyıllık yanlızlıkı yazmaya başladığımda, çocukluğumda beni etkilemiş olan her şeyi edebiyat aracılığıyla aktarabileceğim bir yol bulmak istiyordum. çok kasvetli kocaman bir evde toprak yiyen bir kız kardeş, geleceği sezen bir büyükanne ve mutlulukla çılgınlık arasında ayrım gözetmeyen, adları birörnek bir yığın hısım akraba arasında geçen çocukluk günlerimi sanatsal bir dille ardımda bırakmaktı amacım. yüzyıllık yalnızlık'ı iki yıldan daha kısa sürede yazdım. ama yazı makinamın başına oturmadan önce bu kitap hakkında düşünmek on beş on altı yılımı aldı. büyükanem, en acımasız şeyleri, kılını bile kıpırdatmadan, sanki yalnızca gördüğü şeylermiş gibi anlatırdı bana. anlattığı öyküleri bu kadar değerli kılan şeyin, onun duygusuz tavrı ve imgelerindeki zenginlik olduğunu kavradım. yüzyıllık yanlızlık'ı büyükannemin işte bu yöntemini kullanarak yazdım. bu romanı büyük bir dikkat ve keyifle okuyan, hiç şaşırmayan sıradan insanlar tanıdım. şaşırmadılar çünkü ben onlara hayatlarında yeni olan bir şey anlatmamıştım. kitaplarımda gerçekliğe dayanmayan tek cümle bulamazsınız.
seçkin selvi'nin can yayınları için yaptığı çevirisi .rar uzantılı olarak sıkıştırılmış halde limewire'dan indirilebilen marquez başyapıtı.
filmi çekilesi roman. büyük potansiyele sahip.
adamların che'yi öldürmeye korkması ve onu öldüren herkesin tek tek indirilmesi tanıdık geldi.)
Kaynak: İtüSözlük