Merhaba mart ayında tesaduf bır ultrason sonucu tiroid kanseri oldugumu ogrendım ama sukurler olsun ki papiller denen turden ve bu tur en zararsız ve tedavısı kesın olarak mumkun olabılen ve doktorların deyımıyle sık rastlanan artık kanserden bıle saymıyoruz eger kanser olacaksak tıroıd kanseri olalım dedıklerı turden.amelıyatımı oldum sonrasında genelde atom tedavısı gorulurken doktorum gerek dahı gormedı ama benı hala sarsmış durumda.hastalıgım baska sekılde tekrar ederse baska bır kanser olursam gıbı sorulr benı bazen cok yoruyor.cunku 2,5 yasında kızım var tek dusundugum o.bazen bana bısey olursa kızım ne yapar sorusu beni cok yoruyor.bu fıkır aklıma geldıgınde hemen zihnimden atmak istiyorum.ama istemsiz sureklı aklıma gelıyor.hanı sanıyelık bı korku gelır ve hemen silmek istersınız zıhnınızden.hemen başka bıley dusunmeye calılıyorum ama sıklıkla bu korkular aklıma gelıyor.psıkolojık olrak yıprandım bu surecte sanırım cunku bebegım cok kucuktu emzırırken amelıyat ıcın hastanede kalırken memeyı bıraktık falan benı huzunlendırıyor dusundukce.sanırım bu yıpranmışlıktan cok takıntılı oldum.kızıma bagırdıgın zaman kendı kendı yıyorum sucluluk duygusu benı boguyor.kımsenın cocuguna bagırıp kızmadıgını dusunup kendıme kızıyorum.cocuguma uzuluyorum neden bagırdım neden kızdım dıye ustelık farkındayım cok sıradan bı olay mesela uyumadıgında uyu artık dıye anlık bagırıyorum sonra saatlerce oturup uzuluyorum.bazende anlık içim daralıyor ve kotu bısey olursa sevdıgım bırıne bısey olursa kotu bısey olursa dıye kaygılar baslıyor.kotu bır haber ızledıgımde yada okudugumda benımde basıma gelırse dıye anlık daralıyorum.bazen haber ızlemek ıstemıyorum bu yuzden.bu durumdan nasıl kurtulmam gereklı bılemıyorum
