- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
ilk kez uyandım.mumsu hücremin içinde debelendim sağa sola.bu yapıdan çıkmam hissine kapıldım.uğraştım biraz ve sonunda ışığı hissettim gözlerimi kamaştırıyordu.zorda olsa hayattaydım.oleeey arı olmuştum.
çıkar çıkmaz etrafıma bakındım.sadece ben değildim o gün olan.henüz çıkan 5.nesil arılar,kabuğundan çıkamayan,çıkmak için uğraşan çaylak arılarıda gördüm.ama kovanda her şey sıradandı.herkes işinde gücünde bal yapma çabasındaydı.
bende 5.nesil bir arıydım.ismim koyulmuştu bile,herşeyim belliydi ama kimselerimde yoktu.çekildim bir köşeye izlemeye başladım.ilk gün 5-6 saat kovanımda durdum.sadece izledim bal yapan arıları.yapacağım işi az çok biliyordum ama güzel yapmak istiyordum.işini iyi yapan arılar gördüm.onları izledim hep.ama bi yandanda diğer arılarada baktım.öğrenecek çok şeyim vardı hepsinden.hepsinin farklı yöntemleri vardı ama amaç aynıydı bu kovanda bal yapacaktım bende onlar gibi.
kovanıma gelip gelip izliyordum arı arkadaşlarımı.bir,iki,üç gün derken sonunda karar vermiştim.uçmam lazımdı onlar gibi özgürce istediğim çiçeğe konup,üretip kovanıma getirmeliydim.abi ve abla arıların 5.nesillere güvenlerini boşa çıkarmamalıydık.bizi motive etmek için ellerinden geleni yapmışlardı üstelik.
her şeye rağmen kolayda değildi uçmak ama başaramıyacağım bir şeyde değildi.sadece bakmakla arı olunmuyordu.karar vermiştim.uçaçaktım artık !kanatlarımı çalıştırırken kendimi olabildiğince özgür hissediyordum.uçuyordum !
dünyamda neşeyle uçarken ovalarda çiçeklere,kırlarda papatyalara,şehirde bir çoçuğun elindeki dondurmaya konuyordum.bazen üzgünce pencerenin önündeki bir hanımelinin üzerinde güneşin batışını izliyor kovanıma gelip ürettiklerimi paylaşıyordum.balım bazen diğer arıları güldürüp eğlendiriyor,bazen hüzünlendirip düşündürüyordu.
paylaşıyorduk yaptığımız şey buydu !hep beraber gülüp,gerekirse beraber düşünüp,bilgilenip,hüzünleri paylaşıp gerekirse beraber ağlayabiliyorduk.önemli olanda buydu.
geldiğimde kimsem yoktu.korkma anne şimdi 43873 arı arkadaşım,bir kovanım ve aramıza katılacak bir sürü arı arkadaşım olacak.hepsini ayrı ayrı seveceğim söz veriyorum.
Kaynak: İtüSözlük
çıkar çıkmaz etrafıma bakındım.sadece ben değildim o gün olan.henüz çıkan 5.nesil arılar,kabuğundan çıkamayan,çıkmak için uğraşan çaylak arılarıda gördüm.ama kovanda her şey sıradandı.herkes işinde gücünde bal yapma çabasındaydı.
bende 5.nesil bir arıydım.ismim koyulmuştu bile,herşeyim belliydi ama kimselerimde yoktu.çekildim bir köşeye izlemeye başladım.ilk gün 5-6 saat kovanımda durdum.sadece izledim bal yapan arıları.yapacağım işi az çok biliyordum ama güzel yapmak istiyordum.işini iyi yapan arılar gördüm.onları izledim hep.ama bi yandanda diğer arılarada baktım.öğrenecek çok şeyim vardı hepsinden.hepsinin farklı yöntemleri vardı ama amaç aynıydı bu kovanda bal yapacaktım bende onlar gibi.
kovanıma gelip gelip izliyordum arı arkadaşlarımı.bir,iki,üç gün derken sonunda karar vermiştim.uçmam lazımdı onlar gibi özgürce istediğim çiçeğe konup,üretip kovanıma getirmeliydim.abi ve abla arıların 5.nesillere güvenlerini boşa çıkarmamalıydık.bizi motive etmek için ellerinden geleni yapmışlardı üstelik.
her şeye rağmen kolayda değildi uçmak ama başaramıyacağım bir şeyde değildi.sadece bakmakla arı olunmuyordu.karar vermiştim.uçaçaktım artık !kanatlarımı çalıştırırken kendimi olabildiğince özgür hissediyordum.uçuyordum !
dünyamda neşeyle uçarken ovalarda çiçeklere,kırlarda papatyalara,şehirde bir çoçuğun elindeki dondurmaya konuyordum.bazen üzgünce pencerenin önündeki bir hanımelinin üzerinde güneşin batışını izliyor kovanıma gelip ürettiklerimi paylaşıyordum.balım bazen diğer arıları güldürüp eğlendiriyor,bazen hüzünlendirip düşündürüyordu.
paylaşıyorduk yaptığımız şey buydu !hep beraber gülüp,gerekirse beraber düşünüp,bilgilenip,hüzünleri paylaşıp gerekirse beraber ağlayabiliyorduk.önemli olanda buydu.
geldiğimde kimsem yoktu.korkma anne şimdi 43873 arı arkadaşım,bir kovanım ve aramıza katılacak bir sürü arı arkadaşım olacak.hepsini ayrı ayrı seveceğim söz veriyorum.
Kaynak: İtüSözlük