amin teşekkür ediyorum.onların kıymetini bilmemmi.nefesim aşkım herşeyim onlar.onlarsız eve 1 saat bile tahammül edemiyorum sonra kendimden korkuyorum ,dua ediyorum hemen Allah onları bize bağışlasın diye.böcüklerimi koca dünyanın yerine nasıl koyduğumu ifade etmem zor olur.sadece bazı sorumluluklarını yerine getirmelerini istiyorum.çünkü sadece akşam birkaç saat onlarla vakit geçirmeme yetmiyor bu da beni geriyor.derslerini yapmalarından başka istediğim birşey yok yapsalar boyanacak çam dallarımız,sevilecek taşlarımız var böcüklerimi bekledikçe günler geçiyor ve yine onlarla birşey yapamıyorum ve yine geriliyorum oysa biliyorumki biz birarada olmak için telefonları bile fişten çekip başbaşa kalmaya bayılıyoruz.Sadece "ödevimi annem gelince yapıcam "deyip akşama kadar boş oturmaları birlikte hiçbirşey -ödev dışında-yapmamıza fırsat bırakmıyor.o sırada uykular geliyor huysuzluklar başlıyor.yani çok şükür tek sorun bu.yani sadece ödev dışında onlarla birlikte olmak istiyorum.çünkü benim dizim ,eğlencem,dinlencem,saflığım,üretkenliğim onlar.danslarımızı ,evde sinema keyfi yapmamızı, çalı çırpıyla birşeyler üretmeyi özledim.Allah hepimizi sevdiklerimize bağışlasın, teşekkür ederim duanız için.