2011’de başlamışım. Şu an yıl 2026.
Telkinlerden bağımsız olarak söylüyorum: Hayatın içinde çok şey yaşadım. Bazen kendimi çok büyük bir şey olmuş sandım; bazen de hiçbir şey olmadığımı düşündüm.
Ama hayat devam ediyor.
Hayatın kendine ait bir ritmi var. Telkinle ya da telkinsiz, güçlü ya da güçsüz, hayatın sizi götüreceği bir yol var. Ve bir şekilde oraya gidiyorsunuz.
Bu yol her zaman iyi ya da kötü, güzel ya da çirkin diye adlandırılamaz. Bazen hayat alıyor, bazen veriyor. Bazen yükseltiyor, bazen indiriyor. Ama bütün bunların içinde insan, yaşam karşısında mutlak bir üstünlüğe sahip değil.
Hayatın gizli bir kodu, kesin bir şifresi yok. Yaşam hack edilemez. Yaşama tamamen üstünlük kurulamaz.
Belki de en sağlıklı olan şey; hayatı, insan olmanın sınırlarını ve kendimizi olduğu hâliyle kabul edebilmektir.
Herkese saygılarımla.