ondan özür dlemen ne büyük incelikk.....onu sevdiğini ve hayatında olduğu için teşekkür ettiğinide söyle..işe yarıyacaktır eminim..
Sevgili bigokyanus günaydın,
Elbette ki bildiğim öğrendiğim herşeyi sizlerle paylaşmayı tercih ederim.Ben sizlerden çok şey öğrendim ve öğrenmeye devam ediyorum.bundan zevk duyar mutlu olurum.
Diğer konuya gelince:
Açıkça söylemem gerekirse artık hasta hastalık hastahane ....vb kelimeler beni rahatsız etmeye başladı.
Daha önceleri böyle hissetmezdim.
Sanırım bu bana değişim sürecimin bir getirisi oldu.
O sebeple ben hasta olduğumu kabul etmiyorum.
İçimde yanlış olan birşeyler düşünceler var sadece bunları düzeltmem gerektiğini düşünüyorum bu konuda.
O yüzden o cümle beni rahatlatmadı.Üzgünüm...
Lütfen beni yanlış anlamayınız burada herşeyimizi açık açık konuşmak durumundayız.Birbirimize şirin görünmek burada oluş amacımıza ters düşer diye düşünüyorum.
Sevgiyle kalın.
Sevgili karavan ,
Yanlış anlaşıldım sanırım ben sizi üzenleri hasta olarak nitlendirdim sizi değil. Hasta olduklarını düşününce biraz olsun rahatladım ben kendi adıma diye yazdım belki faydası olur size diye de paylaştım.
Değişiminizi görmek güzel , devamını diliyorum. Haftanız güzel geçsin, gülekalınız....
sevgili karavan
günlüğüne tekrardan bir göz attım
ciddi ciddi değişiyoruz bunu grebilmek harika =)
bnde şuan zero limiti okuyorum işin aslı oldukça garp geldi anlatılanlar ..ama deneyimleride okudukça içimi tarifsiz bir heves bağladı..sevincli
eyer bunuda oturtabilirem mükemmel olur
birde nette gezinrken hoponopono nun telkin mp3 ünü budum onuda arka planda sık sık dinliyorum :
iyiki vrsın karavan
iyiki biizmlesnsapkal89
![]()
Sevgili günlüğüm,
Dikkat edersen artık sana hep olumlu şeyler yazıyorum ve bundan sonra da böyle olmasını diliyorum.
Bugün yine yaşadığım olumlu iki deneyimimi kaleme alacağım.
Hani son sıralar hep almak istediğim kırmızı bir bisiklet kaskı vardı.İnternette defalarca o sayfaya girip resmine bakardım ve çok hoşuma gider seyretmekten bile zevk alırdım.
İki gün önce sanayide birisinden alacağım vardı onu almaya gittim.
Parayı aldıktan sonra kask sormak üzere bir dükkana girdim onlarda yokmuş orda motorsikletimi götürdüğüm arkadaş da parça almaya gelmiş.
Uzun süredir (Yaklaşık iki yıl) görüşemiyorduk kendisiyle.
Ayak üstü hoşbeşten sonra abi bende bir tane var beğenirsen sana veririm deyince birlikte dükkanına gittim.
Bir tek kask kalmış rafında ölçüsüde rengi de resmini internette seyrettiğim tam benim aradığım kask ve hiç olmıyacak bir yerde beni bekliyor.
Kaskı aldım hemde yarı fiyatına verdi.
Oradan çıktım eve dönerken sigortacının önünden geçtim epey sonra aklıma aracın sigortası geldi ama zaten iki ay geçti cezaya girmiştir diye düşündüm.
Yine de nasıl olsa yaptırıcam bari gelmişken yaptırayım dedim ve geri döndüm.
Aracın plakasını söyledim çocuk hatırladı "Abi seni aradık ulaşamadık bugün son gün iyiki geldin yoksa cezaya girecekt" dedi.
Öyle şaştım ki üstünde durmadığım için hep geciktirirken ilk defa gününde ödedim onuda yüzde yirmi indirimli olarak.
Daha önceleri sürekli olumsuz düşüncelerimle kendime ne kadar zarare verdiğimi düşünüyorum da.......
Burada onbeş onaltı yaşlarındaki kardeşlerimizin sitede olduklarını görünce buna o kadar çok seviniyorum ki.
Ben hayatı yaşamaya ne kadar geç başladım diyorum.
Hepinize teşekkür ediyorum.
Sizlere borçlu olduğum yeni yaşantımı bana hediye eden buradaki herkese teşekkür ediyorum.
Hepiniz iyiki varsınız.
İyiki yanımdasınız.
Bütün güzel dileklerin gerçek olsun Karavan, ben de senin gibi bu siteye umutsuz girip, umudunu, mutluluğunu, özgüvenini yeni kazananlardan biriyim. Benzer yazılar ve kişiler gördükçe inancım çoğalmıştı. Sen de iyi ki varsın.
belki bir gün bizi de okuyup kendine olan inancını, gücünü tazeleyen üyeler olur.
Açık yüreklilikle paylaştığın düşüncelerin ve duyguların için çok teşekkürler.
Keyifli günler dilerim.
Bugün eski bir mesai arkadaşımın kemik kanserine olduğu haberiyle yeni haftaya başladım.Hastahanede yatıyormuş.Telefonunu aradım cevap vermedi işyerini aradım bizde zaman zaman cevap alamıyoruz dediler.Şu an İzmirdeymiş.
Sanıyorum bir iki gün içinde gitmem gerekecek.Kendisini görmek konuşmak istiyorum.En azından ona destek olabilmeyi umut ediyorum.
Neyin ne zaman kimi bulacağı nasıl bir haber alacağımız hiç belli olmuyor.Herşey bizler için.Her an herşeye hazırlıklı olmak durumundayız.
Çok üzüldüm arkadaşınıza , Rabbim acil şifalar versin.
Böyle durumlarda insan nasıl basit şeyleri kafaya taktığını , önemsiz şeylere üzülüp kendini hırpaladığını , kırgınlıkların, kızgınlıkların hepsinin boş olduğunu görüyor.
Her şey biz insanlar için ve dünya bir şeylere kafa yoracak kadar uzun değil...
Teşekkür ederim kardeşim,
Az önce yine haber aldım neticeler olumsuz değilmiş.Yarında taburcu olup haftalık kontrollerine gidecekmiş.
Hiçbirşey için birbirimiz değil kırmaya üzmeye bile değmez.Artık bunu çok iyi biliyorum.
Teşekkür ederim.
İyiki varsın.
Evet keşke böyle bir imkana sahip olabilseydim.Çünkü insanın çocukluğu tüm hayatı.Bakıyorum da çocukluğumda yaşadıklarımın hep değişik versiyonlarını yaşamaya devam ediyorum.Yaşım ellibeş.
Düşünebiliyormusunuz?...
Yirmisekiz yıl ailenizle birlikte yaşıyorsunuz ne acıdır ki yirmisekiz güzel gün hatırlamıyorsunuz.Malesef ellibeş güzel günü de hatırlıyamıyorum şimdilerde.
Geriye baktığımda hep çalışıp çabalıyan birisini görüyorum ama sadece çalışmakla geçmiş bir ellibeş yıl,deliler gibi hiç durmamacasına.Hadi diyorum kendime hadi, çalışsana yine, devam etsene aynı tempoyla çalışmaya, hani çok çalışkandın, hani dağları yıkardın.Olmuyor artık. Gönlümde bedeninde çok yorgun.Elimi kaldırmak zor geliyor bazen.Öylece sessiz sakin izliyorum geçmişimi. Aradığım tek şey bugünlerde "Huzur" sadece huzur.O hiç tadamadığım, özlemini duyduğum huzur.
Hala lüks bir yere gitmek istemiyorum, oralardaki insanlardan uzak olmak istiyorum,birisiyle arkadaş olabilmek üç beş kişilik de olsa bir toplulukta konuşabilmek için savaş veriyorum kendimle.Yüzüm kızarıyor geri duruyorum birşeylerden hep.Ailemden kalan en büyük mirası paylaşma savaşım mı bu benim? Zaten vermek istesem de kimse almıyor ki neyi kimle paylaşamamanın savaşı bu?
O çok sevdiğim çocuklarıma bir gün olsun güzel bir kelime söyliyememek ne demektir bilirmisiniz?Ama onlara bağırıp çağırırken,onları aşağılayıp azarlarken ben hep oradaydım.Onların yanıbaşındaydım.Onlar şimbi bana rağmen başarılı birer birey ama ya içlerindeki çocuk?
Hıçkıra hıçkıra yazdığım satırlarımı tamalamak için sarfettiğim gayreti onlara daha iyi davranabilmek için de çok sarfettim.Bu konuda hep kendimle mücadele ettim.Ama hep yenik düştüm.Onlara bağırmadan güzelce birşeyleri izah etmek isterken kendimi o utandığım gürültünün içinde buldum hep.
Bugünlük burada kesmek istiyorum.Kendimi daha iyi hissedince yine yazmaya devam edeceğim.
abi sen bi daha yazmaağlarım
Nasıl mutlu oldum nasıl sevindim anlatamam , çok güzel bir haberdi , sabaha güzel başlamama vesile oldu.
Dilerim bir an evvel sağlığına tamamen kavuşur . Tanımasam da selam söyle olur mu abicim...sapkal89
abi sen bi daha yazmaağlarım
Aynı döngüler, tekrar eden sorunlar, açıklayamadığın tıkanıklıklar… Çoğu zaman sebep çekirdek inançlarındadır.
Çocuklukta oluşan bu görünmez kalıplar; para, ilişki, özgüven ve başarı alanlarını fark ettirmeden yönetir.
Bu sitenin çalışmasını sağlamak için temel çerezleri ve deneyiminizi geliştirmek için isteğe bağlı çerezleri kullanıyoruz.
