- Katılım
- 17 Ocak 2010
- Mesajlar
- 362
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
- Konum
- Balıkesir
- Web sitesi
- www.piramitgenc.forumlari.net
pozitif olmanın engelleri
Zaman ne çabuk geçiyor.Diyoruz ki a geçen Salı bayramdı,şimdi yine salı öyleyse bir hafta geçmiş gitmiş. İzmir den kardeşim garajdan çıkıyorum diye aradı, bakıyorsun pat arıyor İzmir'den Balıkesir'e ulaşmış bile, abi beni garajdan alır mısın? diye telefon ediyor. Ne hızlı akıp gidiyor zaman.Yaşadığımız yirmidört saatin uykumuzdaki kısımları da dahil bir çok kötü olan duygusal olumsuzluk, stres dolu, kaygı, acı korku ile dopdolu olduğunu görüyoruz.Oturduğunuz yerde geriye doğru yaslanın ve düşünün bu tür sıkıntıları,neden olan kişileri . Düşündüğünüz nedenler ve kişilerin arasında kendinizi dahil etmediniz sanıyorum.Halbuki pozitif olmamak için bizler de bir sürü emek verip biriktirdiğimiz İyi de neden? Bu olumsuzlukları sırtımıza alıp tüm gün gezdirerek kendimizi daha çok yoruyoruz.Suçu hiç kendimizde bulmuyoruz. Küçük bir hikayemiz var, yolun kenarında bir kahvenin önünde oturuyorum,çay içiyorum.Gelip geçen insanların arife telaşında gezmelerini ,araçları izliyorum.Acı bir kornayla tüm dikkatim iki arabaya yöneliyor.Önde yolcu indiren bir minibüs arkada bir otomobil.Otomobildeki iki kişi hayli sinirli dolmuş şoförüne.Dolmuş şoförü belki durmaması gereken yerde duruyor,ancak İzmir trafiğinde yolcu indirmek bindirmek ve bayram arifesi daha zor.Ancak yolcu indi bir başkası bindi yoluna devam etti. Arkadaki hem öfkelenip kendi canını, sonrada dolmuşçuyu ve çevreyi kornasıyla rahatsız etti.Kısacası değişen bir şey olmadı. Demek ki meydana gelen olumsuzluk bayram arifesi hoşgörüsü hesaba katılarak değerlendirilseydi.Pozitifliklerimizi bozmak zorunda kalmayacaktık.Bizler bu tür eylemleri sıkça yapıyoruz.Boşuna sinirleniyoruz,boşuna bağırıp çağırıyor,üzüyor ve üzülüyoruz.Sonra da başkalarında arıyor nedenlerini.Ancak bu tür gergin anlarımızın ruh halimizde minik birikimler yaparak,bazen olmadık bir zamanda ve bomba gibi patlamamıza neden oluyor.Bu birikimlerle yatıyor ,kalkıyor,geziyor yemek yiyoruz.Aradan bir zaman geçtikten sonra da belki de psikolojik yardıma bile ihtiyaç duyuyoruz.Sonrada bir sürü uyku verici hap içmek zorunda kalıyoruz. kısacası olumsuzların %90 bizim tepkilerimizin sonucu kötüye gidiyor. %10 ise hayatın akışından kaynaklanıyor. Yaklaşım oalyların akışını değiştiriyor. Keresteciden kalas alırken adama bana bir kalas ver, yada benim istediğim özellikler şunlar lütfen budaksızlarından olsun demek arasındaki fark gibi. Sonuçta ikisinde de kalas alıyorsunuz ama birincisinde kalas gibi diğerinde de insan gibi istiyorsunuz. Pozitif olabilmek bu kadar güç mü? Yoksa biz sabırsız davranıp kolayı yani negatif olmayı mı seçiyoruz.Yaşı kaç olursa olsun karşınızdaki kişilerin ille de sizin gibi davranmasını,düşünmesini,duygulanmasını bekliyorsunuz ama bu mümkün değil.Bu önermelerden yola çıkarak kişilerin bizim istediğimiz gibi davranmak zorundalığının olmadığını kabul etmemiz gerekiyor. Küçük bir hikaye daha, bir toplulukta yanınıza tanımadığınız iki şahıs gelip pastanedeki yan masada sizin hiç ilgi duymadığınız hatta belki de nefret ettiğiniz bir konuda konuşmaya başladılar.İstemeden duyuyorsunuz.Adamlar kurbanda kesim yapan iki kasap bu bayramda ne yapacaklarını,detaylarıyla anlatıyorlar.Çünkü meslekleri o iş. Ancak sizi kan tutuyor ne yapacaksınız.Adamlara susun beni kan tutuyor kesin sesinizi mi diyeceğiz.Tabi ki ortamı terk edeceğiz yada daha uzak bir masaya geçeceğiz.Annenizle bayramda telefonda görüştünüz ama sizin beklediğiniz sıcak bir konuşma olmadı.Ne olacak şimdi kendimizi yerden yere vurup ağlayalım mı? Yukarıdaki hikayelerin kahramanları olan bay yada bayan öfkelerin günlük hayatta sorumlulukları yok mu? Ama yaşanan gerginlik ve üzüntüler birikerek, onu işlerini yapmaktan,hayati konularda karar almaktan uzaklaştırır.İş yerinde randıman düşer, evde yemek ,çamaşır, bulaşık aksar, okulda dersler tam anlamıyla öğrenilemez. Karşı cinsten biriyle iyi diyaloğunuz var.Kim bilir belki de evlilik planı yapıyorsunuz.Telefonla aradınız ama kapalı yada açmadı.Hemen bay yada bayan üzüntüler harekete geçip olumsuzlukları arka arkaya sıralayıp bir sürü aldatılma senaryosu yazıyorlar.Belki o an yaşadığı anormal bir olay var.Belki çok üzgün ama size sesinden belli ederek sizide kaygılandırmak istemiyor.Neden hep olumsuzluk düşünüyoruz.Gerçektende bir aldatılma ,başkasını tercih etmek varsa o zaman zaten size yakışan bir kişi değildir. Pozitif olmayı başarır ve insanlara,hayata gülümsemeyi başarırsak.Unutmayın ne borçların kalır ödenmeyen , ne uykusuz geceler kalır, ne kötü bir iş yeri ortamı kalır, ne de kötü karı yada kocalar kalır. Kaşlarınızın arasındaki çizgiyi lütfen kaldırın.Biz artık asıl olan görevlerimizle daha çok ilgilenebilecek enerjimizi boş işlere harcamazsak mutlu bireyler olabiliriz. Günaydını, iyi akşamları, selamı,gülümsemeyi, sevdiklerinize güzel sözler söylemeyi ihmal etmeyin,yada daha sık kullanın. Göreceksiniz sizde değişerek mutlu bireyler arasına katılacaksınız.Bambaşka bir kişi olmak için pozitif olmalısınız. Mutlu sağlıklı yarınlar sizin olsun
Zaman ne çabuk geçiyor.Diyoruz ki a geçen Salı bayramdı,şimdi yine salı öyleyse bir hafta geçmiş gitmiş. İzmir den kardeşim garajdan çıkıyorum diye aradı, bakıyorsun pat arıyor İzmir'den Balıkesir'e ulaşmış bile, abi beni garajdan alır mısın? diye telefon ediyor. Ne hızlı akıp gidiyor zaman.Yaşadığımız yirmidört saatin uykumuzdaki kısımları da dahil bir çok kötü olan duygusal olumsuzluk, stres dolu, kaygı, acı korku ile dopdolu olduğunu görüyoruz.Oturduğunuz yerde geriye doğru yaslanın ve düşünün bu tür sıkıntıları,neden olan kişileri . Düşündüğünüz nedenler ve kişilerin arasında kendinizi dahil etmediniz sanıyorum.Halbuki pozitif olmamak için bizler de bir sürü emek verip biriktirdiğimiz İyi de neden? Bu olumsuzlukları sırtımıza alıp tüm gün gezdirerek kendimizi daha çok yoruyoruz.Suçu hiç kendimizde bulmuyoruz. Küçük bir hikayemiz var, yolun kenarında bir kahvenin önünde oturuyorum,çay içiyorum.Gelip geçen insanların arife telaşında gezmelerini ,araçları izliyorum.Acı bir kornayla tüm dikkatim iki arabaya yöneliyor.Önde yolcu indiren bir minibüs arkada bir otomobil.Otomobildeki iki kişi hayli sinirli dolmuş şoförüne.Dolmuş şoförü belki durmaması gereken yerde duruyor,ancak İzmir trafiğinde yolcu indirmek bindirmek ve bayram arifesi daha zor.Ancak yolcu indi bir başkası bindi yoluna devam etti. Arkadaki hem öfkelenip kendi canını, sonrada dolmuşçuyu ve çevreyi kornasıyla rahatsız etti.Kısacası değişen bir şey olmadı. Demek ki meydana gelen olumsuzluk bayram arifesi hoşgörüsü hesaba katılarak değerlendirilseydi.Pozitifliklerimizi bozmak zorunda kalmayacaktık.Bizler bu tür eylemleri sıkça yapıyoruz.Boşuna sinirleniyoruz,boşuna bağırıp çağırıyor,üzüyor ve üzülüyoruz.Sonra da başkalarında arıyor nedenlerini.Ancak bu tür gergin anlarımızın ruh halimizde minik birikimler yaparak,bazen olmadık bir zamanda ve bomba gibi patlamamıza neden oluyor.Bu birikimlerle yatıyor ,kalkıyor,geziyor yemek yiyoruz.Aradan bir zaman geçtikten sonra da belki de psikolojik yardıma bile ihtiyaç duyuyoruz.Sonrada bir sürü uyku verici hap içmek zorunda kalıyoruz. kısacası olumsuzların %90 bizim tepkilerimizin sonucu kötüye gidiyor. %10 ise hayatın akışından kaynaklanıyor. Yaklaşım oalyların akışını değiştiriyor. Keresteciden kalas alırken adama bana bir kalas ver, yada benim istediğim özellikler şunlar lütfen budaksızlarından olsun demek arasındaki fark gibi. Sonuçta ikisinde de kalas alıyorsunuz ama birincisinde kalas gibi diğerinde de insan gibi istiyorsunuz. Pozitif olabilmek bu kadar güç mü? Yoksa biz sabırsız davranıp kolayı yani negatif olmayı mı seçiyoruz.Yaşı kaç olursa olsun karşınızdaki kişilerin ille de sizin gibi davranmasını,düşünmesini,duygulanmasını bekliyorsunuz ama bu mümkün değil.Bu önermelerden yola çıkarak kişilerin bizim istediğimiz gibi davranmak zorundalığının olmadığını kabul etmemiz gerekiyor. Küçük bir hikaye daha, bir toplulukta yanınıza tanımadığınız iki şahıs gelip pastanedeki yan masada sizin hiç ilgi duymadığınız hatta belki de nefret ettiğiniz bir konuda konuşmaya başladılar.İstemeden duyuyorsunuz.Adamlar kurbanda kesim yapan iki kasap bu bayramda ne yapacaklarını,detaylarıyla anlatıyorlar.Çünkü meslekleri o iş. Ancak sizi kan tutuyor ne yapacaksınız.Adamlara susun beni kan tutuyor kesin sesinizi mi diyeceğiz.Tabi ki ortamı terk edeceğiz yada daha uzak bir masaya geçeceğiz.Annenizle bayramda telefonda görüştünüz ama sizin beklediğiniz sıcak bir konuşma olmadı.Ne olacak şimdi kendimizi yerden yere vurup ağlayalım mı? Yukarıdaki hikayelerin kahramanları olan bay yada bayan öfkelerin günlük hayatta sorumlulukları yok mu? Ama yaşanan gerginlik ve üzüntüler birikerek, onu işlerini yapmaktan,hayati konularda karar almaktan uzaklaştırır.İş yerinde randıman düşer, evde yemek ,çamaşır, bulaşık aksar, okulda dersler tam anlamıyla öğrenilemez. Karşı cinsten biriyle iyi diyaloğunuz var.Kim bilir belki de evlilik planı yapıyorsunuz.Telefonla aradınız ama kapalı yada açmadı.Hemen bay yada bayan üzüntüler harekete geçip olumsuzlukları arka arkaya sıralayıp bir sürü aldatılma senaryosu yazıyorlar.Belki o an yaşadığı anormal bir olay var.Belki çok üzgün ama size sesinden belli ederek sizide kaygılandırmak istemiyor.Neden hep olumsuzluk düşünüyoruz.Gerçektende bir aldatılma ,başkasını tercih etmek varsa o zaman zaten size yakışan bir kişi değildir. Pozitif olmayı başarır ve insanlara,hayata gülümsemeyi başarırsak.Unutmayın ne borçların kalır ödenmeyen , ne uykusuz geceler kalır, ne kötü bir iş yeri ortamı kalır, ne de kötü karı yada kocalar kalır. Kaşlarınızın arasındaki çizgiyi lütfen kaldırın.Biz artık asıl olan görevlerimizle daha çok ilgilenebilecek enerjimizi boş işlere harcamazsak mutlu bireyler olabiliriz. Günaydını, iyi akşamları, selamı,gülümsemeyi, sevdiklerinize güzel sözler söylemeyi ihmal etmeyin,yada daha sık kullanın. Göreceksiniz sizde değişerek mutlu bireyler arasına katılacaksınız.Bambaşka bir kişi olmak için pozitif olmalısınız. Mutlu sağlıklı yarınlar sizin olsun
