phantommun günlüğü

[phantomm]

neden bu kadra tembelim ben beee içimde herşeyi yapmak için heyecan şevk var ama her işi yarım bırakmam tam yapmam gerektiğinde kaçmam neden??herşey belli bi süre sonra sıkıyor belki de bundan..

 

[dygblmz]

bak eğer bi değişiklik hissetmiyorsan..otur herşeyi bırak otur ve kendini dinle..duyguların iyi yöndemi kötü yönde mi yoksa karışık mı anlamıyor musun? şu an ki yaşını düşün geleceğini görmeye çalış geçmişine bak..dünden bugüne nasıl bi zaman geçirmişsin ve neler yapman gerekiyor..kendine doğruyu söylemen güzel ne hissettiğini biliyorsun ama bişey olmuyor deyip bunu tekrarlama odaklanma bu düşünceye..olmaz çünkü odaklanırsan..ben neyapmalıyım de kendine zaman ayır..söyleyecek çok şeyim var sana ama erken gibi görünüyor..inanç eksikliği olduğunu hissediyorum sende..inansaydın böyle düşünemezdin..yönlendir kendini sadece telkinle olacak iş değil..kitaplar oku mesela..ikna edecektir kitaplar seni..insanların sölediklerine kulak ver buradakilerin tabi..hepsi hikaye olamaz gerçek bunlar..inanmalısın..ancak o zaman isteyebilirsin ve hedefe kilitlenebilirsin..umarım anlatabilmişimdir..

 

[phantomm]

teşekkür ederim önerilerin için..inanç eksikliği değil aslında..ve küçüklüğümden beri yetersiz hissettiğim içiin hep bu konularda kitaplar okudum gelişmeye değişmeye çalıştım ama sanki karamsarlık ruhumda var o kadar işlemiş ki içime atmak çok zor oluyor çok denedim yine de deniycem tabi ama yapmaya başladığım birşeyin sonunu getiremiyorum mesela bi ara hergün düzenli olumlamalar yapıyordum yazıyordum onları, meditasyon yapıyordum, geceleri uyumadan önce şükür defterime yazıyordum..kendime kulak veriyordum, neler hissediyorum onları düşünüyordum mesela..ama bi süre sonra yoruluyorum yapmadığımdan yapmak istemediğimden değil..ama aniden dengem dönüyor herşey anlamsız gelmeye başlıyor..
şöyle bakıyorum da ben hiçte mutlu bi çocukluk geçirmedim.kendimi bildiğimden beri kendimle çevremle uğraştım durdum.lise 1e kadar arkadaşım bile olmadı doğru dürüst..konuşmak paylaşmak,mutlu olmak,eğlenmek benim için uzak şeylerdi.birileriyle beraber bile olsam yalnızdım hep..bu iki senelik değil beş senelik değil.kendimi hatırladımdan beri böyle bu.daha minicikken uyandığımda oturma odasından sesler gelirdi anlardım ki evde misafir var onlardan bile kaçardım saatlerce tek başıma, anne uyandım demeye çekindiğim ,onu ya da gelen kadınları rahatsız etmemek için odadan çıkmayışımı, ses çıkarmayışımı hatırlıyorum.ne biçim bi çocukluktu neden bu kadar olgun oldum ben hep?ta o zamanlardan gelen bi mutsuzluk,karamsarlık,yalnızlık..bi anda aşabilmeyi beklemiyorum ama tüm bunlar bana ağır geliyo bazen.bunlar içime öyle bi sinmiş ki değişmeye çalıştığım her zaman yakama yapışıyorlar,bırakmıyorlar ben de hep pes etmek zorunda kalıyorum tembelliğim bundan sanırım..

 

[dygblmz]

inanç derken şunu anlatmak istedim..acaba köklü bir değişiklik yaşayacağına inanmıyor musun? günün birinde evreni kanatlarının altına alacağın düşüncesi sana nasıl geliyor?inanıyor musun böyle olacağına?yoksa sadece inanmak mı istiyorsun hayalinde mi kalıyor..

 

[Belgin ∞]

Canım benim evine döndüğün bu zamanlarda, dönüşün sevincini yaşamaktansa geçmişinle hesaplaşıyor olman iyi bir adım aslında. Ama kendini çok yıpratıp, suçluluk denizinde boğma kendini ne olursun. Kendinle ilgili her şeyin farkındasın bu seni bir adım öne taşır öncelikle. Ne yapmak istediğini de biliyorsun, sadece nereden başlayacağını bilememen ve her şeyle tek başına uğraşmak zorunda olduğuna olan inancın bir şeylerden seni alıkoyuyor. Sorunun farkındasın tamam, ne yapman gerektiğini de biliyorsun, geç kaldığını düşündüğün için mi bu kadar umutsuzsun peki?

Bunları yok sayma canım, olduğunu biliyorsun zaten sadece kabullen ve öncelikle bunları düzeltmekle başla işe. Eğer bunu yapmak için yardım alman gerekiyorsa al, ya da elimizden ne geliyorsa söyle bizler yol göstermeye çalışalım.

 

[sanemce]

merhaba phantomm

son mesajında hayatımın bir kesitini gördüm.. görmek değil tekrar yaşadım sanki..

çocukluğundan bahsetmişsin.. kim istemezki mutlu bir çocukluk geçirmeyi..

ben 16 yaşımda nışanlandığım zaman, nışanıma gelenlerin içinde "bu kız nerede büyümüş biz görmedik" diyenler olmuş..

evden dışarı bir yaşamım yoktu çünkü.. hiç arkadaşımda olmadı..böyle bir iznim yoktu çünkü.. bizim sokakta oturan komşu kızı vardı sadece onla görüşebiliyordum.. benden bir kaç yaş büyüktü ve sevdiğine kaçtı.. küsmüştüm ona beni nasıl yalnız bırakır, bunu bana nasıl yapar diye.. tek görüşebildiğim oydu çünkü..

böyle bir çocukluktan sonra evlendim..

iki lafı bir araya getiremiyordum utancımdan.. yüzüm al al oluyrdu da, kızaracak yer kalmayınca benek benek beyazlıyordu..

çok uzun uzun anlatabilirim sana yaşamımı..
geçmişle yaşadıkça bir adım ilerlenmiyor.. istediğin kadar kitap oku, istediğin kadar kişisel gelişim adına çalışmalar yap.. değişimi gerçekten istemedikçe, geçmişte yaşananları ısıtıp ısıtıp gündeme getirmekten vazgeçmedikçe mutsuzluk yerini hep koruyacaktır..

beni şu anki halimle tanıyanlara o dönemlerimden bahsettiğimde masal gibi dinliyorlar.. inanmak güç geliyor..

ben çok başarılıyım, süperim demiyorum.. ben değişimi istedim, beğenmediğim şartlarımı değiştirmek içinde ne gerekiyorsa yaptım..

anlatmak istediğim aslında bu..

gerçekten ama gerçekten üzülüyorum mutsuzluğuna sarılıp çaresizmiş gibi bir şey yapamayacağına inanan ya da yapmayanları gördükçe..

gerçek güç içimizde.. sevgiyle dışarıya çıkarmamızı bekliyor.. lütfen ama lütfen geçmişte ne yaşamışsak yaşayalım sevgiyle kabullenip yarınlarımıza bakalım..

dünümüzdeki hüzünlerimizi bugünümüze taşırsak, yarınlarımızdan ne bekleriz ??

sevgiler

not: üslubum sert olduysa eğer özür dilerim.. yazarken yaşadım.. benimde bu anlamdaki çalışmalarım henüz yeterli değil anlaşılan..

 

[Merto]

Sonuçlandırma korkusu

neden bu kadra tembelim ben beee içimde herşeyi yapmak için heyecan şevk var ama her işi yarım bırakmam tam yapmam gerektiğinde kaçmam neden??herşey belli bi süre sonra sıkıyor belki de bundan..

Yapman gerekeni yaparsan ve sonunu getirirsen ne olur? diye sorabilirsin kendine, sonuçlara ulaşmak ve hatta başarılı sonuçlar seni nasıl hissettiriyor?

Ya da sonuçtan bağımsız olmak fikri sana nasıl hissettiriyor?

Birde kaçmaktaki yan kazançlarını sorgulamak faydalı olabilir....

 

[phantomm]

hmm güzel soru..hep bigün istediğim gibi birisi olacağıma inanıyorum aslında..ama ne derece güçlü bilemiyorum.sanırım sandığım kadar güçlü değil çünkü mesela bi hafta sonrasında yapmam gereken bi iş var; derim ki, ben yaparım yaa..herşeyin planını yaparım,kafamda düzenlerim,şunu şöyle bunu böyle yapıcam ve bitiricem.Ama harekete geçmek çok güç oluyor benim için.Ve yapmam gereken an geldiğinde kendimi güçsüz hissederim yapamıycam olmuycak zaten ben şunu da başaramamıştım bunu da yapamamıştım gibisinden düşünceler sarar..öyle anlar da güçlü olmadığım kanısına varırım.düşündüğüm hiçbişeyin gerçekleşmeyeceğine inanırım.gerçekten çok olumsuz bi insanım bunu söyleyip pekiştirmek istemiyorum ama bu her zaman böyle oldu maalesef.sanırım inancım yok evet.belki de bilincime böyle yerleşmiştir, belki de önce değişimi istiyorum değişebilirm diye mi olumlama yapmalıyım??hiç düşünmemiştim, değişimi istediğimi bunu kabullendiğimi sanıyordum belki de istemiyorumdur.yürekten inanmıyorum demekki..

 

[dygblmz]

hmm güzel soru..hep bigün istediğim gibi birisi olacağıma inanıyorum aslında..ama ne derece güçlü bilemiyorum.sanırım sandığım kadar güçlü değil çünkü mesela bi hafta sonrasında yapmam gereken bi iş var; derim ki, ben yaparım yaa..herşeyin planını yaparım,kafamda düzenlerim,şunu şöyle bunu böyle yapıcam ve bitiricem.Ama harekete geçmek çok güç oluyor benim için.Ve yapmam gereken an geldiğinde kendimi güçsüz hissederim yapamıycam olmuycak zaten ben şunu da başaramamıştım bunu da yapamamıştım gibisinden düşünceler sarar..öyle anlar da güçlü olmadığım kanısına varırım.düşündüğüm hiçbişeyin gerçekleşmeyeceğine inanırım.gerçekten çok olumsuz bi insanım bunu söyleyip pekiştirmek istemiyorum ama bu her zaman böyle oldu maalesef.sanırım inancım yok evet.belki de bilincime böyle yerleşmiştir, belki de önce değişimi istiyorum değişebilirm diye mi olumlama yapmalıyım??hiç düşünmemiştim, değişimi istediğimi bunu kabullendiğimi sanıyordum belki de istemiyorumdur.yürekten inanmıyorum demekki..

inanç eksikliği olduğuna inanmıştım..tam yürekten istemiyorsun gücün yok sabrın yok erteliyorsun tembellik var..planların yarım kalıyor sonucunda mutsuz hissediyorsun kendini..aynı şeyleri bende yaşadım..iradesizlikten ve hep içimizde yaşamaktan her şeyi..ama bak bana..çok fazla karamsar biri söylüyor sana bunarı..BEN DEĞİŞİMİ YAŞIYORUM ŞUAN DA!prof biri değilimbu konuda çok fazla bilgim yok..kendi çapımda yaptığım ve kendimi yönlendirdiğim şeylerle bunları düşünebiliyorum..sınavlarım bitsin kendimi bu muhabbete adayacağım..umarım o zaman daha çok faydam olur sana..
işte dediğim gibi inanman için bir şeylerin peşine düşmelisin..BU KONUŞTUĞUMUZ ŞEYLER GERÇEK! sonuçları var..insanlar yaşıyorlar hayatı değişen insanlar var! neden onlardan biri olmayasın düşün bi! neden düzenini değiştirmeyesin! inanıyormuş gibi YAŞA bi süre..inanıyormuş gibi KANDIRMA KENDİNİ!...bi anda karar verip bi ada cayma..misal evdesin boş geçiriyorsun ne ypmalıyım diye düşünüyorsun aklına fikir geldi evren yolluyor sana bak cd alıp film izle diyor..şimdi kim gidip alacak deme kalk git ve al..amaaann dediğin an kafanda bi ışık yak..ve de ki kendine.. ben değişimi seçtim değişimde amaann boşverr kalsınn bilmem ne..bunlara yer yok de!! ve yap o andaa..
bak bende yeni toparlanıyorum neler yapıyorum günüm felsefe yapmakla geçiyor her yerde bana inanmayanlar oluyor hatta gülüyorlar ama bu gerçek..bununla ilgili kitaplar okumalısın..
ve gerçekten inanmadan istemeden hiç bişeyin üstesinden gelemezsin..ilk inancını kazan..bu konularla ilgili kitaplar oku seni heveslendirecek kitaplar...eminimmm!!! başaracaksın o zaman!!

 

[phantomm]

redflowers,sanemce, merto ve dygblmz
gerçekten çok teşekkür ederim..bi anlık kendime sinir anımda yazdığım birşeye o kadar güzel dönüşler yaptınız ki..o kadar duygulandım ki desteğinizi görünce..nasıl teşekkür edeyim bilmiyorum..hepiniz çok güzel şeyler yazmışsınız hepsinden bişeyler kaptım.beni anlayan, destek olmaya çalışan insanların varlığını yeniden görmek inanılmaz iyi hissettiriyor.. iyi ki varsınız..

evet herşeyin uzun zamandır farkındayım.yolunda gitmeyen şeyler var bunu hep bildim ama kimseyle paylaşamadım.babama anlatamadım; kızardı,anlamazdı daha doğrusu.annemin yeterince işi vardı sinirliydi o da..şimdi ilişkilerimiz daha iyi yaklaşık dört senedir ama ben hiç bi zaman ailemden istediğim şeyleri göremedim,o sıcaklığı hissedemedim..kötü değiller çokta seviyorum hatta,ama billinçli değiller tek sorun bu.dediğim gibi arkadaşım da olmadı olamıyordu hep farklı hissediyordum kendimi ya da dışlanıyordum.daha sonra da insanlara güvensizlik başladı bi gün yanımda olup ertesi gün arkamdan konuşan çocuklar yüzünden.ve ben herşeyi bastırdım biriktirdim..daha küçücükken günlük yazardım ona söylerdim herşeyi.herşeyi bastırdım,gizledim..herkes beni gördüğünde 'ne kadar iyi bi kız' derdi 'maşallah çok uslu,edepli,hanımhanımcık..!' ya bu çocuk hiç konuşmuyodu niye kimsenin dikkatini çekmiyodu acaba??ailem gayet memnundu çok uslu ve akıllı bi kızları vardı!aman ne güzel!! şimdi hala kendini anlatamıyo..
ailemin yetiştirme tarzından dolayı da korkak,çekingen,kendini ifade edemeyen,bilen ama söyleyemeyen biri olup çıktım.hep kendim savaştım hep, düzelmeye çalıştım.doğru nedir? mutluluk nedir?başka çocuklar napıyor?ben bu dünyada neden varım??sürekli düşünen bi çocuk..aynı şimdiki gibi.konuşmak istese,bişiler yapmak istese babasından korkar,öğretmeninden korkar(çünkü onu da babası gibi sanır),alay edilmekten korkar..herşeyden korkar.ve hala böyleyim sanırım harekete geçmek istediğimde bi korku,bi heyecan,gerilim,yorgunluk çöküyor üstüme..ve ben bunları atamıyorum çareyi kaçmakta buluyorum..hep yaptığım gibi..hata yapsam kızıcaklar..hata yapsam alay ederler..mükemmel olmalıyım,herşeyi başarabilmeliyim,aileme layık olmalıyım,babamı kızdırmamalıyım annemi üzmemeliyim,herşeyi bilmeliyim,sevilmeliyim,onaylanmalıyım..böyle düşünerek yaşamak gerçekten çok ağır..eziyet gibi..tamam gülersin,arada bir küçükte olsa mutluluklar yaşarsın ama yine gelir seni bulurlar..ve hep cezalandırılar..
şimdi farkediyorum biliyo musunuz??ben hayatı değil korkmayı yaşamışım,kaçmayı..
sonuç olarak şuan başarılı bi insanım diyebilirim..ailem başarılı olmamla gurur duyuyor haklı olarak ama mutsuzluğumu göremiyorlar sanıırım hala..şimdi yeniden farkettim ben onlara çok kızgınım!!..hata olarak gördüğüm herşey onların suçu değil elbette ama yine de bundan daha iyisini yapabilirlerdi.hata yapmışlar ve ben böyle oldum gördünüz mü işte bu da beni korkutuyor, 'ya aynısını sen de yaparsan??!!' diyorum kendime..'ya senin çocuğunda bi şekilde mutsuz olursa??'' bunu düşünmek bile içimi daraltıyo nefesimi kesiyo!!hayır diyorum mükemmel olmalısın hata yapmamalısın, oku,araştır,öğren..anne olmak kolay değil!! sonra öğretmen olucaksın mesela herşeyi tam yapmalısın, herkes herşeyi öğrenmeli,aldığın maaşı zerresine kadar hak etmelisin..sen başkaları gibi değilsin, farklısın, herşeyin farkındasın, mükemmel olmalısın!!(bunlar imkansız biliyorum ama bu düşünceden kopamıyorum beynime öyle bi yerlemiş ki!)
işte..kaçamıyorum bu düşüncelerden..bazen , bazen değil çoğu zaman hastalıklı olduğumu düşünüyorum..neden hep aşırı düşünüyorum ve bunu nasıl aşıcam nasıl harekete geçicem?ne zaman kaçmamayı öğrenicem?sorumluluk almayı biliyorum bunu çok denedim ama mükemmel yapamadığım korkusu,endişesi kaçmama neden oldu her defasında.(mesleğimden de bu şekilde soğurum diye korkuyorum.)gerçi kendimi aşmak için yaptığım şeyler çok şükür ki işe yaradı biraz, en azından az da olsa konuşabilmeyi birazcık rahat olmayı başardım..ama bu da bana yetmiyo.ben yapabileceklerimi biliyorum içimdeki potansiyeli biliyorum bunu gösterememek,istediğim zaman konuşamamak,istediğim gibi başaramamak beni kızdırıyor..
kendimi sıradan görebilmeyi istiyorum,hata yapabilme hakkı tanımak istiyorum kendime..insanlar içinde farklı hissetmelerin,rahatsız olmaların,sürekli birilerinden onaylama görmek istemelerin bitmesini istiyorum..içimdeki benin dışarıya çıkmasını istiyorum..hissettiğim yapaylığın bitmesini..GERÇEKTEN SEVEBİLMEYİ ÖĞRENMEK İSTİYORUM!!
geçmişi,ailemi,kendimi kabul edip sevmem lazım..ama bu bana şimdiye kadar hiç mümkün gelmemiş şimdi ayırdına vardım bunun da sizler sayesinde..saolun..şimdi yazarken bile evet diyorum imkansız nasıl olacakki??



yazdıklarınızı okuyunca herşey beynime akın etti bi anda bisürü şey yazdım ve sanırım çokta karmaşık oldular..özür dilerim sorularınıza cevap verip kendimi anlatabildi mi bilmiyorum çünkü kafam ve kalbim çok karışık.
not:sevgili sanemce, üslubun gayet samimi bence..
hepinize tekrardan teşekkür ederim..

 

[phantomm]

inanç eksikliği olduğuna inanmıştım..tam yürekten istemiyorsun gücün yok sabrın yok erteliyorsun tembellik var..planların yarım kalıyor sonucunda mutsuz hissediyorsun kendini..aynı şeyleri bende yaşadım..iradesizlikten ve hep içimizde yaşamaktan her şeyi..ama bak bana..çok fazla karamsar biri söylüyor sana bunarı..BEN DEĞİŞİMİ YAŞIYORUM ŞUAN DA!prof biri değilimbu konuda çok fazla bilgim yok..kendi çapımda yaptığım ve kendimi yönlendirdiğim şeylerle bunları düşünebiliyorum..sınavlarım bitsin kendimi bu muhabbete adayacağım..umarım o zaman daha çok faydam olur sana..
işte dediğim gibi inanman için bir şeylerin peşine düşmelisin..BU KONUŞTUĞUMUZ ŞEYLER GERÇEK! sonuçları var..insanlar yaşıyorlar hayatı değişen insanlar var! neden onlardan biri olmayasın düşün bi! neden düzenini değiştirmeyesin! inanıyormuş gibi YAŞA bi süre..inanıyormuş gibi KANDIRMA KENDİNİ!...bi anda karar verip bi ada cayma..misal evdesin boş geçiriyorsun ne ypmalıyım diye düşünüyorsun aklına fikir geldi evren yolluyor sana bak cd alıp film izle diyor..şimdi kim gidip alacak deme kalk git ve al..amaaann dediğin an kafanda bi ışık yak..ve de ki kendine.. ben değişimi seçtim değişimde amaann boşverr kalsınn bilmem ne..bunlara yer yok de!! ve yap o andaa..
bak bende yeni toparlanıyorum neler yapıyorum günüm felsefe yapmakla geçiyor her yerde bana inanmayanlar oluyor hatta gülüyorlar ama bu gerçek..bununla ilgili kitaplar okumalısın..
ve gerçekten inanmadan istemeden hiç bişeyin üstesinden gelemezsin..ilk inancını kazan..bu konularla ilgili kitaplar oku seni heveslendirecek kitaplar...eminimmm!!! başaracaksın o zaman!!

ya walla çok haklısın..demekki inandığım için değil kendimi kandırdığım bi süreliğine avuttuğum için böyle oluyormuş ama dediğim gibi korkularım var..mükemmel olamayacağımı, hata yapacağımı düşündüğüm için hiç bişi yapamıyorum saçmalığa bakar mısın??bunun ne derece aciz bi durum olduğunun ölesiye farkındayım ama içimde sınırlarım var..yerleşmiş taş gibi olmuşlar..misal bişeye itiraz edip hakkımı savuncam; içimdeki sess :'pişşt sen sus bakimm aaa şimdi hiç oluyo mu insanların düzenini bozcaksın, sonra sana ne biçim insan ne biçim kız diyecekler, hem çokta emin değilsin ya düşündüğün yanlışsa, ya birisi kızarsa ya alay ederlerse?..'
gibisinden bi saldırıyla beni engelliyor anlatabiliyo muyum??bütün bunlar çok saçma ve dayanaksız ama bugüne kadar yenemedim..belki de gerçekten istemedim bilmiyorum..zaten bugüne kadar yaşadığım hiç bi duygunun da gerçek olduğuna inanmadım kii!!
gerçekten desteğinize çok ihtiyacım var..çünkü bu iş benim tekelime kalırsa yine kaçabilirm (kendimden)bişiler yapmam lazım ama nerden başlayayım napayım bilmiyorum..bi de bu sene kpss,staj okuldaki hocalar..biyerden başlayıp aşama aşama gitmem lazım..istikrarı sağlayıp geriye hiç bakmadan güzel şeylere doğru ilerlemem lazım..

 

[dygblmz]

off ya seni etkileyebildiysek ne mutlu bize..kendi adıma çok seviniyorum amacım istedğim bu yönde..seni kandırmak değil amac görmediğin şeyleri göstermeye çalıştım..görmeni istiyorum çünkü bu var olan bişe mantıklı ol hayatımızı böyle geçiremeyiz dimi)
kafan çok karışık tahmin etmiştim..braz kendini dinle iyi yada kötü hiç bişe düşünmeden bir süre kendini dinle canm..) kolay gelsin sana..)

 

[dygblmz]

ya walla çok haklısın..demekki inandığım için değil kendimi kandırdığım bi süreliğine avuttuğum için böyle oluyormuş ama dediğim gibi korkularım var..mükemmel olamayacağımı, hata yapacağımı düşündüğüm için hiç bişi yapamıyorum saçmalığa bakar mısın??bunun ne derece aciz bi durum olduğunun ölesiye farkındayım ama içimde sınırlarım var..yerleşmiş taş gibi olmuşlar..misal bişeye itiraz edip hakkımı savuncam; içimdeki sess :'pişşt sen sus bakimm aaa şimdi hiç oluyo mu insanların düzenini bozcaksın, sonra sana ne biçim insan ne biçim kız diyecekler, hem çokta emin değilsin ya düşündüğün yanlışsa, ya birisi kızarsa ya alay ederlerse?..'
gibisinden bi saldırıyla beni engelliyor anlatabiliyo muyum??bütün bunlar çok saçma ve dayanaksız ama bugüne kadar yenemedim..belki de gerçekten istemedim bilmiyorum..zaten bugüne kadar yaşadığım hiç bi duygunun da gerçek olduğuna inanmadım kii!!
gerçekten desteğinize çok ihtiyacım var..çünkü bu iş benim tekelime kalırsa yine kaçabilirm (kendimden)bişiler yapmam lazım ama nerden başlayayım napayım bilmiyorum..bi de bu sene kpss,staj okuldaki hocalar..biyerden başlayıp aşama aşama gitmem lazım..istikrarı sağlayıp geriye hiç bakmadan güzel şeylere doğru ilerlemem lazım..

sana yardımcı olurum yapman gerekenler konusunda her zaman..kendine güven çok önemli..bence uzun bi süre kendine güven ve başkalarının düşüncelerini önemsememe telkinlerini dinlemelisin ..sadece bu ikisini..başka bişey eklemeden kanımca tabi..korkmamadan göğsünü gere gere sölediğin yanlış doğru farketmez..konuşabilmelisin..konuşabildiğin zaman 'ben bunu yapabiliyorum bakın' elektriğini insanlara yayacaksın konuştuğun anda..onlar senin gözünün içine baktıkça sende onlara bakacaksın korkmadan! ve diyeceksin ki kendine benkonuşurken onlara konuşabiliorum elektriğini yayacağım ve onlar bu elektrkle etkisiz hale gelecekler..ve ben konuşmamı bitireceğim gönül rahatlığıyla sanki evde aynaya bakarak konuşuyormuş gibi kimse yokmuş gibi..onları etkisiz hale hatta seni onaylar hale getirmen için onların elektriğini halt etmen lazımm hiç zor değil bu yeter ki kalk ayağa ya da cvp ver söylenene..sen kendini çok rahat anlatabiliyorsun bak karşılıklı konuşabiliyorum seninle..sen benim dilimden anlıyorsun bize teşekkür ediyorsun..bende senin dilinden anlıyorum..cümlelerin güzelliği vurguların kalıbı içtenliğin anlatışına öyle bir yansıyor ki ben inanamadım senin konuşamadığına kızarıp bozardığına..sen yapabilirsin çünkü sen kendini ifade edebiliyorsun...gör bunu..

 

[comte]

Sevgili phantomm actionsmile

Senin değişim ve gelişim başlamış bile aslında. Farkındasın bir çok şeyin, neyin neden kaynaklandığını da çözmüşsün gördüğüm kadarıyla.super

Burada hiç birimiz, tam ve özümüze ulaşmış değiliz. Kendini birçok yönden aşmış olan bir kaç arkadaşımız bile, hala ilerleme ve gelişim yolunda çabalamakta hatta seminerlere katılmaktalar.

Hala biz de uğraşıyoruz, blokajlarımızı eritmeye çalışıyoruz, yazılanları okuyup kendimize de pay çıkartmaya gayret ediyoruz.

Ben, hala ne yaşamışlar, nelerden geçmişler gibi soru işaretleriyle takip etmeye çalışıyorum günlükleri.

Yazılarını okuyunca, ne kadar içten yazdığını hissettim. Bir çok kimlik yüklenmiş galiba sana ve bunu korumaya çalışıyor bilinçaltın, ama aynı zamanda doğruyu da arıyor bir taraftan. (Çünkü kendi oluşturduğun bir kimlik değil sanki. )İşte bu arayış çok önemli. Doğruyu aramaya başladığında, onu mutlaka bulacaksındır. Bu da işte, acılarla, can sıkıntılarıyla ya da çeşitli huzursuzluklarla uyarı halinde bize ulaşıyor. Tekrar tekrar geliyor, bir yerlerde yanlış var mesajı. Bize onu bulup düzeltmek düşüyor. Sorun ancak o zaman düzeliyor zaten.

Tembelliğinin de ne olduğunu naçizane söyleyim mi sana. Çok düşündüğün için, çok yoruluyorsun, inançların da olumsuz olduğu için, korkuların oluşuyor, beyin de bunları düşiünmekten bitap düşüyor ve enerjisisz kalıyorsun. Sonuçta da, tembellikmiş gibi görünen, ama yorgunluk ve iştahsızlık hali oluyor. Bu bana da çok oluyor. Tek çaresi bazen iyice dinlenmek oluyor.sevincli

İnşallah, istediğin gibi biri olabilmen için, istediğin enerji ve sevgi yanında olur ve kısa süre içinde başarırsın.super

Sağlıcakla..

 

[phantomm]

sana yardımcı olurum yapman gerekenler konusunda her zaman..kendine güven çok önemli..bence uzun bi süre kendine güven ve başkalarının düşüncelerini önemsememe telkinlerini dinlemelisin ..sadece bu ikisini..başka bişey eklemeden kanımca tabi..korkmamadan göğsünü gere gere sölediğin yanlış doğru farketmez..konuşabilmelisin..konuşabildiğin zaman 'ben bunu yapabiliyorum bakın' elektriğini insanlara yayacaksın konuştuğun anda..onlar senin gözünün içine baktıkça sende onlara bakacaksın korkmadan! ve diyeceksin ki kendine benkonuşurken onlara konuşabiliorum elektriğini yayacağım ve onlar bu elektrkle etkisiz hale gelecekler..ve ben konuşmamı bitireceğim gönül rahatlığıyla sanki evde aynaya bakarak konuşuyormuş gibi kimse yokmuş gibi..onları etkisiz hale hatta seni onaylar hale getirmen için onların elektriğini halt etmen lazımm hiç zor değil bu yeter ki kalk ayağa ya da cvp ver söylenene..sen kendini çok rahat anlatabiliyorsun bak karşılıklı konuşabiliyorum seninle..sen benim dilimden anlıyorsun bize teşekkür ediyorsun..bende senin dilinden anlıyorum..cümlelerin güzelliği vurguların kalıbı içtenliğin anlatışına öyle bir yansıyor ki ben inanamadım senin konuşamadığına kızarıp bozardığına..sen yapabilirsin çünkü sen kendini ifade edebiliyorsun...gör bunu..

o elektiriği bi yayabilsem beni daha susturamazlar zaten yılların birikimiyleyazarken az çok anlatıyorum evet ama gel de bunu insanların karşısında yap bi de gerçi şunu farkettim artık bir iki kişiyle konuşurken de fena değil yürüyor gibi ama kalabalık karşısında konuşmak ölüm gibi.hatta kalabalığa girmek elim ayağıma dolaşıyo bugün mesela, malum staja gidiyorum, staj hocamla teneffüslerde konuşuyorum, ödev konusu filan söyledim mesela üniteleri inceleyip o da derse girer girmez benim söylediğim konuyu proje konusu gibi verdi,çok hoşuma gitti, konulara baktığımda oyunlar geldi aklıma, bunlarla öğretilebilir diye düşündüm, hoca bu heyecanımı görünce 'istersen sen anlat bu dersi' dedi ama o kalabalığın önüne çıkınca dilim dolancak, konuşamıycam, söyleyeceklerimi unutucam diye (önceden yaşadım bunları biliyorum) hemen 'yok hocam şuan anlatamam siz devam edin.' dedim.içimden bi sürü şey geçiyo ama gayet güzel yapabileceğim şeyleri bile yapamıyorum
ama bundan sonra herşey değişcek inşallah sizlerin de sayesinde..

 

[dygblmz]

o elektiriği bi yayabilsem beni daha susturamazlar zaten yılların birikimiyleyazarken az çok anlatıyorum evet ama gel de bunu insanların karşısında yap bi de gerçi şunu farkettim artık bir iki kişiyle konuşurken de fena değil yürüyor gibi ama kalabalık karşısında konuşmak ölüm gibi.hatta kalabalığa girmek elim ayağıma dolaşıyo bugün mesela, malum staja gidiyorum, staj hocamla teneffüslerde konuşuyorum, ödev konusu filan söyledim mesela üniteleri inceleyip o da derse girer girmez benim söylediğim konuyu proje konusu gibi verdi,çok hoşuma gitti, konulara baktığımda oyunlar geldi aklıma, bunlarla öğretilebilir diye düşündüm, hoca bu heyecanımı görünce 'istersen sen anlat bu dersi' dedi ama o kalabalığın önüne çıkınca dilim dolancak, konuşamıycam, söyleyeceklerimi unutucam diye (önceden yaşadım bunları biliyorum) hemen 'yok hocam şuan anlatamam siz devam edin.' dedim.içimden bi sürü şey geçiyo ama gayet güzel yapabileceğim şeyleri bile yapamıyorum
ama bundan sonra herşey değişcek inşallah sizlerin de sayesinde..

allahım allahım) ne tatl anlatıosun kız sen..bak ya çok güçlü inan ve olsun çıkmalıydın o toplumun karşısına..yenmen gerekioo..nasıl bi inanç biliomusun sana nasıl gelio benim şuanda bu gün içinde 5 kere istediğim şey ellerime geldi oluştu falan..afalladım bak inanamam artk olamaz dedirtti bana...anladım kii çok güçlü inanman ve istemen lazımm..inan burdaki herkesin öğreneceği çok şey var başta ben olmak üzere..ders çalışamıorm heyecandan ya içimm nasıl kıpır kıpır oynamak istiyorm saat geçtiDD inan iste sana yollayayımm burdan pozitif enerji..senin uslubun çok güzel valla benden iyi cümle kuruyosun..sen ne konuşursun inan bana..ben çok inandım sana..eminim senden..inan bak zamana bile gerek duymayacağın bişey bu seninki sende var zatenn...sadece dışa vurmuyorsun..HEPSİ BUUU..görr ve çıkk!! aklına beni getirr..parçalıyorum kendimi burdaD yanımda olsan kafana vura vura koyardım seni topluluğa sen de var o potansiyell görr yaaaa((

 

[phantomm]

Sevgili phantomm actionsmile

Senin değişim ve gelişim başlamış bile aslında. Farkındasın bir çok şeyin, neyin neden kaynaklandığını da çözmüşsün gördüğüm kadarıyla.super

Burada hiç birimiz, tam ve özümüze ulaşmış değiliz. Kendini birçok yönden aşmış olan bir kaç arkadaşımız bile, hala ilerleme ve gelişim yolunda çabalamakta hatta seminerlere katılmaktalar.

Hala biz de uğraşıyoruz, blokajlarımızı eritmeye çalışıyoruz, yazılanları okuyup kendimize de pay çıkartmaya gayret ediyoruz.

Ben, hala ne yaşamışlar, nelerden geçmişler gibi soru işaretleriyle takip etmeye çalışıyorum günlükleri.

Yazılarını okuyunca, ne kadar içten yazdığını hissettim. Bir çok kimlik yüklenmiş galiba sana ve bunu korumaya çalışıyor bilinçaltın, ama aynı zamanda doğruyu da arıyor bir taraftan. (Çünkü kendi oluşturduğun bir kimlik değil sanki. )İşte bu arayış çok önemli. Doğruyu aramaya başladığında, onu mutlaka bulacaksındır. Bu da işte, acılarla, can sıkıntılarıyla ya da çeşitli huzursuzluklarla uyarı halinde bize ulaşıyor. Tekrar tekrar geliyor, bir yerlerde yanlış var mesajı. Bize onu bulup düzeltmek düşüyor. Sorun ancak o zaman düzeliyor zaten.

Tembelliğinin de ne olduğunu naçizane söyleyim mi sana. Çok düşündüğün için, çok yoruluyorsun, inançların da olumsuz olduğu için, korkuların oluşuyor, beyin de bunları düşiünmekten bitap düşüyor ve enerjisisz kalıyorsun. Sonuçta da, tembellikmiş gibi görünen, ama yorgunluk ve iştahsızlık hali oluyor. Bu bana da çok oluyor. Tek çaresi bazen iyice dinlenmek oluyor.sevincli

İnşallah, istediğin gibi biri olabilmen için, istediğin enerji ve sevgi yanında olur ve kısa süre içinde başarırsın.super

Sağlıcakla..

merhaba bymehmet,
hepiniz ne kadar güzel analizler yapıyosunuz, çok teşekkür ederim size de..
özellikle şu tembellik konusunda..hiç düşünmemiştim..normalde düşünmek,harekete geçmek ve çözümlemek için kullanılan zamanın tümünü ben düşünerek geçiriyorum sanırım korkularım yüzünden olayı gerçekleştirmek yerine elli defa düşünüp çeşitli sonuçlara bağlıyorum ve sonunda elde edemediğim başarıların zaferi ve yine aynı şekildeki başarısızlıklar nefesimi kesiyo sanırım daha hayata bile geçmeden çok saolun bu tembelliğin nedenini görmemi sağladınız..artık belki de hindi gibi düşünüp herşeyi kafamda yaratıp gerçekte hiç bişi yapmamak yerine, atılımlar yapmalı, olayı yaşayıp yorulursam öyle yorulmalıyım ki bişeye değsin..ama bunun için önce başkalarının düşüncelerine çok fazla önem vermekten,mükemmeliyet saplantımdan vazgeçmem gerekiyor sanırım..ya da belki birşeyler yaşadıkça mı azalır bunlar ?
evet aynen dediğiniz gibi..tıpkı bi kukla gibi yaşadım sanırım ben..iplerim bırakıldığında o kadar alışmıştım ki iplerin belirli yönlere çekilmesine, farklı şeyler yapmaya gücüm de isteğim de yoktu sanırım..arada bir 'yasaklı şeylere' de bulaştığım oldu.amacım yeni dünyalar bulmaktı kendime,gerçek birşeylere tutunabilmek,o gerçekliklerde kendimi bulmak, mutlu olmaktı..raydan çıkmış gibiydim,savruldum o zamnlarda resmen..kurtuluşumu dışarda arama aptallığını gösterdim..ama kurtuluş zannettiğim şeyler hataydı ve sonuçta herkesten çok yargıladım kendimi, çünkü yargılanmaya alışmıştım, kimsenin bilmediği bu hatalarımın sorguya çekilmesi, benim sayısız günce cezaya çarptırılmam gerekiyodu ve onu da ben yaptım hala da yapıyorum..çünkü mükemmeliğime zarar vermiştim,zaten yolunda gitmeyen hayatımı iyice mahvetmiştim..suçluydum yani ,bu yüzden de suçluluklarımın geri kalan hayatımı yönetmesine izin verdim bu güne kadar...
herneyse..Allah'a çok şükür ki hatalarımı biliyorum, yanlışlarımı neleri düzeltmem gerektiğini..sadece emek vermem,sabretmem, çalışmam gerekiyor hepinizin dediği gibi.lütfen mütevazi de olmayın, burda birçok insan,siz de ,yazılarınızdan takip ettiğim kadarıyla, biçok şeyi aşmış, başarmış insanlarsınız..ne mutlu ki bizim gibi yolun çok başındakiler de sizin gibi değerli insanlara sahibiz, bize yol gösteriyor, rehberlik ediyorsunuz..saolun..görüşmek üzere..

 

[phantomm]

allahım allahım) ne tatl anlatıosun kız sen..bak ya çok güçlü inan ve olsun çıkmalıydın o toplumun karşısına..yenmen gerekioo..nasıl bi inanç biliomusun sana nasıl gelio benim şuanda bu gün içinde 5 kere istediğim şey ellerime geldi oluştu falan..afalladım bak inanamam artk olamaz dedirtti bana...anladım kii çok güçlü inanman ve istemen lazımm..inan burdaki herkesin öğreneceği çok şey var başta ben olmak üzere..ders çalışamıorm heyecandan ya içimm nasıl kıpır kıpır oynamak istiyorm saat geçtiDD inan iste sana yollayayımm burdan pozitif enerji..senin uslubun çok güzel valla benden iyi cümle kuruyosun..sen ne konuşursun inan bana..ben çok inandım sana..eminim senden..inan bak zamana bile gerek duymayacağın bişey bu seninki sende var zatenn...sadece dışa vurmuyorsun..HEPSİ BUUU..görr ve çıkk!! aklına beni getirr..parçalıyorum kendimi burdaD yanımda olsan kafana vura vura koyardım seni topluluğa sen de var o potansiyell görr yaaaa((

amaninn havalara gircem şimdi durah bu bilinçaltı yok mu iştee insanın elini bağlıyor resmenn beni görmelisin sınıfta,sokakta,birşeyler almaya girdiğim yerlerde,arkadaşlarımın yanında vs. vs. heryerde böyleyim ben işte.ağzıma gelenleri tartıyorum ölçüyorum yok hayır onu söyleme bunu söyleme onu yapma derken..hiç bişi konuşmadan, söyleyemeden çıkıyorum.elime geçen bi çok fırsatı bu yüzden kaçırdım ama bundan sonra kendime kendimi kanıtlıycam..
bunu nasıl yaptın çok merak ettim yaa bana da yolla walla o enerjinden ölese redflowerscığıma da burdan tekrar teşekkür ediyorum saolsun bana şifa enerjisi yollucak..zaten bi çok zor anımda siteye yazp herkesle paylaşamadığım zamanlarda da yardımcı oldu hep bana..saolsunn(enerjiler de geldi sanırım kendimi çok iyi hissediyorum şuan, gerçi sizlerle yazışmak, paylaşmakta enerji veriyor bana her zaman zaten..)
bundan sonra konuşmak isteyipte konuşamadığım zaman sen geliceksin aklıma zaten merak etme düzenli çalışmalar yapıp,kendime güvenimi de geliştirirsem,insanlarla hertürlü düşüncemi çekinmeden paylaşabilecek kadar değerli hissedersem kendimi zaten hiç bi sorun kalmayacak..ve bunu yapmaya zorluyorum kendimi.mesela staja gidenler sadece birkez ders anlatıyo ama ben staj hocama girdiğim herderste(her hafta gidiyoruz)sürekli aktif olmayı, okulda öğrendiklerimizin işe yarayıp yaramadığını görmek için hergün dersin bi kısmını anlatmak istediğimi,çeşitli materyaller hazırlayacağımı,farklı teknikler deneyeceğimi söyledim.o da izin verdi saolsun..yapacaklarımı ona anlatırken içimden bi ses ' bak yapma şimdi yapamazsın,kim hazırlıycak onca şeyi, herkes gibi oturup dinlemek varken niye kendini zora sokuyosun?' sesleri yükseldi ama dinlemedim..zor da olsa bunlar yapmak istediğim şeyler..o sınıf ortamı beni geliştirebilir, mesleğimi iyi yapmam, özellikle iyi bi başlangıç yapmam yönünde güzel bi deneyim olabilir.şuan biraz korku modundayım yine ama t.ö. konuşma telkinini dinliyorum habire.onların işledikleri kitap elime geçtiğinde hemen hazırlıklarımı yapıcam bidahaki pazartesi de çıkıp anlatıcam bakalım düşündükçe heyecanlanıyorum şimdiden ama yapabilirim evet yapabilirm

 

[dygblmz]

amaninn havalara gircem şimdi durah bu bilinçaltı yok mu iştee insanın elini bağlıyor resmenn beni görmelisin sınıfta,sokakta,birşeyler almaya girdiğim yerlerde,arkadaşlarımın yanında vs. vs. heryerde böyleyim ben işte.ağzıma gelenleri tartıyorum ölçüyorum yok hayır onu söyleme bunu söyleme onu yapma derken..hiç bişi konuşmadan, söyleyemeden çıkıyorum.elime geçen bi çok fırsatı bu yüzden kaçırdım ama bundan sonra kendime kendimi kanıtlıycam..
bunu nasıl yaptın çok merak ettim yaa bana da yolla walla o enerjinden ölese redflowerscığıma da burdan tekrar teşekkür ediyorum saolsun bana şifa enerjisi yollucak..zaten bi çok zor anımda siteye yazp herkesle paylaşamadığım zamanlarda da yardımcı oldu hep bana..saolsunn(enerjiler de geldi sanırım kendimi çok iyi hissediyorum şuan, gerçi sizlerle yazışmak, paylaşmakta enerji veriyor bana her zaman zaten..)
bundan sonra konuşmak isteyipte konuşamadığım zaman sen geliceksin aklıma zaten merak etme düzenli çalışmalar yapıp,kendime güvenimi de geliştirirsem,insanlarla hertürlü düşüncemi çekinmeden paylaşabilecek kadar değerli hissedersem kendimi zaten hiç bi sorun kalmayacak..ve bunu yapmaya zorluyorum kendimi.mesela staja gidenler sadece birkez ders anlatıyo ama ben staj hocama girdiğim herderste(her hafta gidiyoruz)sürekli aktif olmayı, okulda öğrendiklerimizin işe yarayıp yaramadığını görmek için hergün dersin bi kısmını anlatmak istediğimi,çeşitli materyaller hazırlayacağımı,farklı teknikler deneyeceğimi söyledim.o da izin verdi saolsun..yapacaklarımı ona anlatırken içimden bi ses ' bak yapma şimdi yapamazsın,kim hazırlıycak onca şeyi, herkes gibi oturup dinlemek varken niye kendini zora sokuyosun?' sesleri yükseldi ama dinlemedim..zor da olsa bunlar yapmak istediğim şeyler..o sınıf ortamı beni geliştirebilir, mesleğimi iyi yapmam, özellikle iyi bi başlangıç yapmam yönünde güzel bi deneyim olabilir.şuan biraz korku modundayım yine ama t.ö. konuşma telkinini dinliyorum habire.onların işledikleri kitap elime geçtiğinde hemen hazırlıklarımı yapıcam bidahaki pazartesi de çıkıp anlatıcam bakalım düşündükçe heyecanlanıyorum şimdiden ama yapabilirim evet yapabilirm

) aklına beni getir) ve konuşmaya hiç düşünmeden başla!! bi anda çıkart ağzından kelimeleri!! arkası gelecek! kendini koyvermeden karamsarlığa düşmeden patır patır dökül bakem sınıf ortamı dediğin gibi seni genişletebilir sakın kaçma üstüne git!!..vallahi sende o potansiyel var yaa vallahi var..korkma!! kendine güven senin ne farkın var konuşabilenlerden!! fazlan var valla..haberlerini alıym sonra) evvvet yapabilirsinn evvett! yiğitler meydana çıkar!! göster yiğitliğini bakem) yap hazırlığını çık meydana..t678

 

[phantomm]

peki bakalımm inşallah başarabilicem bu kezz..herşeyden haberdar ederim