- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Yalnızca RNA
(ribonükleik asit) taşıyan bazı virüsler dışında, tüm canlı organizmalar,
genetik bilgilerini hep aynı dört bazdan oluşan, yangın merdiveni gibi sarmal
biçimde birleşmiş DNA (deoksiribonükleik asit) dizelerinde taşırlar. Bu bazlar,
adenin, timin, sitozin ve guaninden oluşuyor. Bunlardan adenin, yalnızca
timin; sitozin de yalnızca guaninle birleşiyor. Bazlar, kodon adı verilen üçlü
dizeler oluşturuyor. Her kodon da doğada bulunan 20 amino asitten birini seçerek
protein zincirlerine ekliyor. La Jolla'da (California) bulunan Scripps
Araştırma Enstitüsü moleküler biyologlarından Floyd Romesberg başkanlığındaki
ekip, orijinal dört DNA bazına sentetik yeni bazlar ekleyerek kodon modeli
sayısını arttırmayı denemiş. Araştırmacılara göre bu yeni kodonların
yapay amino asitler üretmeleri, bunların da yepyeni proteinler oluşturmaları
gerekiyor.Gerçi doğal olmayan bazlarla yapılan deneyler, 1980'li yıllara değin
gidiyor; ama şimdiye kadar bunların eklendiği DNA örnekleri hep kararsız duruma
dönüşmüş. Romesberg ve ekibiyse, bu engeli aşmış görünüyor.
Araştırmacıların oluşturduğu 20 yapay baz, tıpkı doğalları gibi şekerlere
bağlanıp nükleosid oluşturmuş. Ekip daha sonra bu yapay bazlardan birini, tek
bir DNA şeridine eklemiş. DNA'nın kendini kopyalama sürecinde polimeraz denen
enzimler, tek şerit halinde dizili kalıpları okuyup, gerekli bazları ekleyerek
çiftler oluştururlar. Örneğin, adenini timine, sitozini guanine bağlarlar. Doğal
olmayan bir bazsa, değişik biçimde olduğundan gene değişik bir bağ kurar.
Daha önceki araştırmalarda polimerazların bu yapay bazları da gene yapay
çiftlere bağladığı görülmüş. Ancak karşılaşılan sorun, bu yapay çiftin, DNA'nın
kopyalanma sürecini durdurması.Sorunu aşmak için ekip, değişik yapıdaki
polimerazları, yapay bazlarla deneyerek sonunda sistemi durdurmadan işleyen bir
model elde etmiş. Deney sonunda kopyalama işleminin, yapay baz çiftinde
kesilmeyerek sürdüğü görülmüş. Ancak, araştırmacılar sınama ve yanılma
yöntemiyle çalıştıklarından süreç ağır işliyor.Ekibin en son amacı, yapay DNA'yı
bakterilere aşılayarak, hücre etkinliklerini kesintiye uğratmadan yeni
kodonların okunup kopyalanmasını sağlamak. Hedef gerçekleşirse, tıpta ve kimya
sanayiinde kullanılabilecek yepyeni proteinler elde edilebilecek.
Siyaset, Bilim Ve Tarih Bilinci (Doğan Özlem )The Benefits Of TreesEnerji TasarrufuAlternatif Ucuz Enerji KaynaklarıErozyonun Tanımı Ve ÇeşitleriDünyamızın HareketleriDoğalgazDeve KuşlarıTeknolojik CellatlarımızKüresel IsınmaÇimento İşkolu Ve SorunlarıAtmosferin Başlıca Gaz KirleticileriNükleer EnerjiYapay KristallerHyrogen Fuel The Fuel Of FutureKentiçi Ulaşımı Ve Çevre SorunlarıPrcı HakkındaÇevre Kirliliği Ve SonuçlarıSivil SavunmaUluslararası Hukuk Ve Çevre
(ribonükleik asit) taşıyan bazı virüsler dışında, tüm canlı organizmalar,
genetik bilgilerini hep aynı dört bazdan oluşan, yangın merdiveni gibi sarmal
biçimde birleşmiş DNA (deoksiribonükleik asit) dizelerinde taşırlar. Bu bazlar,
adenin, timin, sitozin ve guaninden oluşuyor. Bunlardan adenin, yalnızca
timin; sitozin de yalnızca guaninle birleşiyor. Bazlar, kodon adı verilen üçlü
dizeler oluşturuyor. Her kodon da doğada bulunan 20 amino asitten birini seçerek
protein zincirlerine ekliyor. La Jolla'da (California) bulunan Scripps
Araştırma Enstitüsü moleküler biyologlarından Floyd Romesberg başkanlığındaki
ekip, orijinal dört DNA bazına sentetik yeni bazlar ekleyerek kodon modeli
sayısını arttırmayı denemiş. Araştırmacılara göre bu yeni kodonların
yapay amino asitler üretmeleri, bunların da yepyeni proteinler oluşturmaları
gerekiyor.Gerçi doğal olmayan bazlarla yapılan deneyler, 1980'li yıllara değin
gidiyor; ama şimdiye kadar bunların eklendiği DNA örnekleri hep kararsız duruma
dönüşmüş. Romesberg ve ekibiyse, bu engeli aşmış görünüyor.
Araştırmacıların oluşturduğu 20 yapay baz, tıpkı doğalları gibi şekerlere
bağlanıp nükleosid oluşturmuş. Ekip daha sonra bu yapay bazlardan birini, tek
bir DNA şeridine eklemiş. DNA'nın kendini kopyalama sürecinde polimeraz denen
enzimler, tek şerit halinde dizili kalıpları okuyup, gerekli bazları ekleyerek
çiftler oluştururlar. Örneğin, adenini timine, sitozini guanine bağlarlar. Doğal
olmayan bir bazsa, değişik biçimde olduğundan gene değişik bir bağ kurar.
Daha önceki araştırmalarda polimerazların bu yapay bazları da gene yapay
çiftlere bağladığı görülmüş. Ancak karşılaşılan sorun, bu yapay çiftin, DNA'nın
kopyalanma sürecini durdurması.Sorunu aşmak için ekip, değişik yapıdaki
polimerazları, yapay bazlarla deneyerek sonunda sistemi durdurmadan işleyen bir
model elde etmiş. Deney sonunda kopyalama işleminin, yapay baz çiftinde
kesilmeyerek sürdüğü görülmüş. Ancak, araştırmacılar sınama ve yanılma
yöntemiyle çalıştıklarından süreç ağır işliyor.Ekibin en son amacı, yapay DNA'yı
bakterilere aşılayarak, hücre etkinliklerini kesintiye uğratmadan yeni
kodonların okunup kopyalanmasını sağlamak. Hedef gerçekleşirse, tıpta ve kimya
sanayiinde kullanılabilecek yepyeni proteinler elde edilebilecek.
Siyaset, Bilim Ve Tarih Bilinci (Doğan Özlem )The Benefits Of TreesEnerji TasarrufuAlternatif Ucuz Enerji KaynaklarıErozyonun Tanımı Ve ÇeşitleriDünyamızın HareketleriDoğalgazDeve KuşlarıTeknolojik CellatlarımızKüresel IsınmaÇimento İşkolu Ve SorunlarıAtmosferin Başlıca Gaz KirleticileriNükleer EnerjiYapay KristallerHyrogen Fuel The Fuel Of FutureKentiçi Ulaşımı Ve Çevre SorunlarıPrcı HakkındaÇevre Kirliliği Ve SonuçlarıSivil SavunmaUluslararası Hukuk Ve Çevre