- Katılım
- 29 Haziran 2010
- Mesajlar
- 35
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
yanlış inançlarımın farkına vardım ancak değiştiremiyorum.örneğin hatalı biri olduğuma inanıyordum istesemde ben doğru şeyler yapamam,doğru şekilde davranamam.bunun farkına vardım ben yanlış bir insan değilim,bende istesem doğru şekilde davranabiliyorum ancak bunun önünde bir engel var,bildiğim doğrulardan çok çabuk vazgeçebiliyorum.sürekli kendime göre doğru olanı yapmak yetine birilerinin doğru dediğine yöneliyorum ve olumsuz sonuçlarla karşılaştığımda insanları suçluyor ve sorumluluk kabul etmiyorum. sorumluluktan kaçma eğiliğimdeyim.bu çok fazla eleşririlme korkusundan olabilir,ben karar verirsem ve yanlış yaparsam çok eleştiri alırım ve kötü sonuçlar alırsam yanlış insan olmakla suçlanırım.ailem herşeyi onların istediği şekilde yapmamı istiyor,herşeyi en iyi bildiklerini söylüyorlar bende onların istediği şekilde yapmak istemiyorum,sürekli karşı çıkıyorum.onların istediği şekilde yapmadığım zamanlarda da yanımda olmadıklarını söylüyorlar,destek vermiyorlar.olumsuz sonuçlarla karşılaşırsam beni yalnız bırakıyorlar.bende kendi kendime bir savunma oluşturmuşum her doğru bildiklerini yapmaya çalışıyorum,her durumda onların aklıyla hareket ediyorum.bu defa da onları suçlamaya başlıyorum beni yönlendirdikleri için kızıyorum.yönlendirmediklerinde kendi aklımla hareket ettiğimde de yanlış yapacağım korkusu sarıyor.şimdi bir karar verdim ister yanımda olsunlar ister olmasınlar kendi kararlarımla yaşamak istiyorum.benim hayatımı yaşamaya hakları yok.yapılan bir yanlış varsa bedelini de ben ödeyeceğim.bana destek olmalarına da gerek yok.bende herkes gibi kendi ayaklarımın üzerinde durmaya çalışacağım..
