- Katılım
- 4 Şubat 2010
- Mesajlar
- 77
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Yalnızlık uyarıcı bir işaret, acı çekmek gibi; müdahale edilmezse geçmeyecek ve daha da kötüleyecek bir sancı...
Yalnız hissetmek sizi hasta edebilir. Doktorlar kardiyovasküler problemlerin, viral enfeksiyonların ve yüksek moralin yalnızlıkla ilişkili olabileceğini uzun zamandır biliyor; bilmedikleri bu duygunun nasıl olup da hastalıklara sebep olduğu. Genome Biology’de yayınlanan bir makaleye göre, yalnızlık vücutlarımızın çekirdeğini, genlerimizi etkiliyor.
Araştırmacılar yalnız olan ve olmayan bireylerin genlerinin kişisel sağlıkları ve moleküler süreçlerinde kendilerini nasıl ifade etiklerini inceledi ve gen ifadelerinin kronik yalnızlarda faklı olduğunu ve bağışıklık sistemini etkilediğini buldu. “Şimdi sosyal deneyim ve fiziksel sağlık arasındaki ilişkiyi anlamak için bir moleküler sistemimiz var” diyor çalışmaların başındaki isim, UCLA’dan Steve Cole.
Araştırmaya göre, yalnızlık glukoneojenez (proteinlerden glikoz ve glikojen yapımı sağlayan ve insülin etkisini antagonize eden steroid yapısındaki hormonların ortak adı) alıcılarını duyarsızlaştırıyor, bağışıklık sistemi kontrolünü ve stresle ilişkili bir hormon olan kortizolün enfeksiyon giderici etkilerini kesiyor. Bastırılmış kortizol, yalnızlığın bilinen etkileriyle uyum sağlıyor ve tedavi için potansiyel bir hedef temin ediyor.
Araştırmayı yürütenlerden birisi ve Chicago Üniversitesi’nde Psikoloji Uzmanı John Cacioppo’a göre, yalnızlık uyarıcı bir işaret, fiziksel acı gibi. “Bağlantısızlığın sebep olduğu kötü hissetme sürecinin bu ilk aşaması insan olmanın bir sonucu” diyor, “ diğer insanları önemsememiz ve bağ, iletişimimiz koptuğunda onlarla yeniden bağlanmayı istememizi sağlıyor.”
Yalnız hissetmek sizi hasta edebilir. Doktorlar kardiyovasküler problemlerin, viral enfeksiyonların ve yüksek moralin yalnızlıkla ilişkili olabileceğini uzun zamandır biliyor; bilmedikleri bu duygunun nasıl olup da hastalıklara sebep olduğu. Genome Biology’de yayınlanan bir makaleye göre, yalnızlık vücutlarımızın çekirdeğini, genlerimizi etkiliyor.
Araştırmacılar yalnız olan ve olmayan bireylerin genlerinin kişisel sağlıkları ve moleküler süreçlerinde kendilerini nasıl ifade etiklerini inceledi ve gen ifadelerinin kronik yalnızlarda faklı olduğunu ve bağışıklık sistemini etkilediğini buldu. “Şimdi sosyal deneyim ve fiziksel sağlık arasındaki ilişkiyi anlamak için bir moleküler sistemimiz var” diyor çalışmaların başındaki isim, UCLA’dan Steve Cole.
Araştırmaya göre, yalnızlık glukoneojenez (proteinlerden glikoz ve glikojen yapımı sağlayan ve insülin etkisini antagonize eden steroid yapısındaki hormonların ortak adı) alıcılarını duyarsızlaştırıyor, bağışıklık sistemi kontrolünü ve stresle ilişkili bir hormon olan kortizolün enfeksiyon giderici etkilerini kesiyor. Bastırılmış kortizol, yalnızlığın bilinen etkileriyle uyum sağlıyor ve tedavi için potansiyel bir hedef temin ediyor.
Araştırmayı yürütenlerden birisi ve Chicago Üniversitesi’nde Psikoloji Uzmanı John Cacioppo’a göre, yalnızlık uyarıcı bir işaret, fiziksel acı gibi. “Bağlantısızlığın sebep olduğu kötü hissetme sürecinin bu ilk aşaması insan olmanın bir sonucu” diyor, “ diğer insanları önemsememiz ve bağ, iletişimimiz koptuğunda onlarla yeniden bağlanmayı istememizi sağlıyor.”
