- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
bir süredir üzerinde düşündüğüm kavramdır. bilhassa şu iki soru kurcalamaktadır kafamı:
1- neden sadece erkeklerin üzerine bir vatan borcu vardır?
2- neden bu borç sadece askerliktir?
ilk sorunun çıkış noktası şu: kadın erkek, herkes bu ülkede, bu vatanda vatandaşken, devletin hizmetlerinden eşit yararlanırken ve her ikisi de kanunen eşitken neden bir borç ödemek sadece erkeklere kalmıştır. erkekler vatana borçlu doğrken kadınlar neden borçsuz doğuyor.
vatan borcu kişinin tenasül uzvunun şekliyle alakası olmasa gerek. düşündüm vatan borcu olarak bilinen şey nedir diye askerlik. mesleki bir gelenek olarak ordu daima erkeklerden oluşur.
ancak günümüzde kendi ülkemiz de dahil olmak üzere görmekteyiz ki bu mesleği kadınlar da yapabilmektedirler. şu an dünya ordularında az sayıda da olsa kadın askerler mevcuttur. ancak neticede, muhafazakar bir biçimde, denilebilir ki askerlik kadınlara göre bir uğraş değildir.
işte bu beni ikinci soruya çıkaran bir cevap oldu.
ancak ikinci sorunun asıl çıkış noktası farklıdır. son yıllarda ordu kendini nicelik olarak küçültürken askerlik sürelerini de kısaltmıştır. artık ordular da özel sektör gibi az ama öz adam ile çalışmak istemektedirler. bunda mevcut silah teknolojisinin ve atıl ve niteliksiz insan kitlesinin masrafının önemli etkisi vardır.
artan genç nüfusumuz sebebiyle her sene daha fazla genç askere giderken ordunun da insan gücü için yaptığı masraf artmaktadır ve elinde gereğinden fazla sayıda asker birikebilmektedir.
bu insan fazlalığı başka işleri için kullanılamaz mı? işte ikinci soru buradan çıkmıştır.
bazı ülkelerde tartışılan bir vicdani red diye bir hak vardır. zaman zaman ab'nin bize bunu da dayatacağı konuşulmuştur. temel de kişinin asker olmak istememeine saygı olarak özetlenebilir. bu noktada bazı ülkeler, misal ispanya, tamam, vatan borcunu askerlik dışında bir şekilde öde diyerek bir fikir atmışlardır.
bu ülkede gençlerin vatanları için yapabileceği tek şey askerlik olamaz. vatan için yapılabilecek çok şey var. bu noktada birinci soruya da göz kırparak şunları önerebilirim:
kadın ve erkek neden her genç belirli bir süre boyunca, aynı askerlikte olduğu gibi temel ihtiyaçlarının karşılanması ve niteliğe göre değişen bir maaş karşılığında ülkesi için çalışarak vatan borcunu ödeyebilir.
yol inşaatı, belediye memurluğu, hademelik, öğretmenlik, doktorluk, hastabakıcılık... tüm bu alanlarda ülkenin yetersiz kalmış, ihtiyaç duyan bölgeleri var. öğretmensiz okullar var. doktorsuz hastaneler var. öğretmeni olan okulun her zaman yeterli müstahdemi yok... vatan borcu ödemek için birer fırsattır bunlar.
askerliğe benzer bir disiplin içinde bu alanlarda da hizmet verilebilir. şimdi denilebilir ki ordu zaten bu alanlara da koşmaktadır zaman zaman. şüphesiz ki her yere koşamamakta ve koştuğunda da asker olarak koşmaktadır. bunu yapacak bir sivil örgütlenme ve sivil insan güruhu aslında yoktur. sivil toplum örgütlerinin bu alanlardaki çalışmaları ise sadece gönüllüler ile sınırlıdır.
devleti devlet yapan insanların toplu halde varoluş arzusudur. devlete birey üstü haklar ve güçler verirler. devlet bu hak ve güç ile kendisini var eden kişilere, halka, bir takım hizmetler sunar. devlete verilen haklardan biri, devlet varlığı için halktan fedakarlık talebinde bulunabilir, bunu zorunlu kılabilir. vergi, oy kullanmak ve askerlik de bunlardandır. askere çağıran devlet aynı zamanda okula, hastaneye ve inşaata da çağırabilir. devletten birşeyler beklemek için birşeyler de vermek gerekir.
şayet böyle birşey olursa askerliğin bireysel gelişim alanındaki gelişim ve kazanımları sivil hayatta tüm gençlere de sunulabilir. bu adeta devletin mezun olan arıya diploma senden iş tecrübesi benden demesidir.
Kaynak: İtüSözlük
1- neden sadece erkeklerin üzerine bir vatan borcu vardır?
2- neden bu borç sadece askerliktir?
ilk sorunun çıkış noktası şu: kadın erkek, herkes bu ülkede, bu vatanda vatandaşken, devletin hizmetlerinden eşit yararlanırken ve her ikisi de kanunen eşitken neden bir borç ödemek sadece erkeklere kalmıştır. erkekler vatana borçlu doğrken kadınlar neden borçsuz doğuyor.
vatan borcu kişinin tenasül uzvunun şekliyle alakası olmasa gerek. düşündüm vatan borcu olarak bilinen şey nedir diye askerlik. mesleki bir gelenek olarak ordu daima erkeklerden oluşur.
ancak günümüzde kendi ülkemiz de dahil olmak üzere görmekteyiz ki bu mesleği kadınlar da yapabilmektedirler. şu an dünya ordularında az sayıda da olsa kadın askerler mevcuttur. ancak neticede, muhafazakar bir biçimde, denilebilir ki askerlik kadınlara göre bir uğraş değildir.
işte bu beni ikinci soruya çıkaran bir cevap oldu.
ancak ikinci sorunun asıl çıkış noktası farklıdır. son yıllarda ordu kendini nicelik olarak küçültürken askerlik sürelerini de kısaltmıştır. artık ordular da özel sektör gibi az ama öz adam ile çalışmak istemektedirler. bunda mevcut silah teknolojisinin ve atıl ve niteliksiz insan kitlesinin masrafının önemli etkisi vardır.
artan genç nüfusumuz sebebiyle her sene daha fazla genç askere giderken ordunun da insan gücü için yaptığı masraf artmaktadır ve elinde gereğinden fazla sayıda asker birikebilmektedir.
bu insan fazlalığı başka işleri için kullanılamaz mı? işte ikinci soru buradan çıkmıştır.
bazı ülkelerde tartışılan bir vicdani red diye bir hak vardır. zaman zaman ab'nin bize bunu da dayatacağı konuşulmuştur. temel de kişinin asker olmak istememeine saygı olarak özetlenebilir. bu noktada bazı ülkeler, misal ispanya, tamam, vatan borcunu askerlik dışında bir şekilde öde diyerek bir fikir atmışlardır.
bu ülkede gençlerin vatanları için yapabileceği tek şey askerlik olamaz. vatan için yapılabilecek çok şey var. bu noktada birinci soruya da göz kırparak şunları önerebilirim:
kadın ve erkek neden her genç belirli bir süre boyunca, aynı askerlikte olduğu gibi temel ihtiyaçlarının karşılanması ve niteliğe göre değişen bir maaş karşılığında ülkesi için çalışarak vatan borcunu ödeyebilir.
yol inşaatı, belediye memurluğu, hademelik, öğretmenlik, doktorluk, hastabakıcılık... tüm bu alanlarda ülkenin yetersiz kalmış, ihtiyaç duyan bölgeleri var. öğretmensiz okullar var. doktorsuz hastaneler var. öğretmeni olan okulun her zaman yeterli müstahdemi yok... vatan borcu ödemek için birer fırsattır bunlar.
askerliğe benzer bir disiplin içinde bu alanlarda da hizmet verilebilir. şimdi denilebilir ki ordu zaten bu alanlara da koşmaktadır zaman zaman. şüphesiz ki her yere koşamamakta ve koştuğunda da asker olarak koşmaktadır. bunu yapacak bir sivil örgütlenme ve sivil insan güruhu aslında yoktur. sivil toplum örgütlerinin bu alanlardaki çalışmaları ise sadece gönüllüler ile sınırlıdır.
devleti devlet yapan insanların toplu halde varoluş arzusudur. devlete birey üstü haklar ve güçler verirler. devlet bu hak ve güç ile kendisini var eden kişilere, halka, bir takım hizmetler sunar. devlete verilen haklardan biri, devlet varlığı için halktan fedakarlık talebinde bulunabilir, bunu zorunlu kılabilir. vergi, oy kullanmak ve askerlik de bunlardandır. askere çağıran devlet aynı zamanda okula, hastaneye ve inşaata da çağırabilir. devletten birşeyler beklemek için birşeyler de vermek gerekir.
şayet böyle birşey olursa askerliğin bireysel gelişim alanındaki gelişim ve kazanımları sivil hayatta tüm gençlere de sunulabilir. bu adeta devletin mezun olan arıya diploma senden iş tecrübesi benden demesidir.
Kaynak: İtüSözlük