Temiz bir sayfa...

kumsal1980

New member
7
HD RANK
Katılım
16 Şubat 2009
Mesajlar
754
Reaksiyon puanı
17
Puanları
0
Yaş
46
Konum
Bursa
Yeni bir günlük açmak istedim.Geçmişe dönmek istemiyorum.İleriye umutla bakmak istiyorum.

Kendim için bir adım attım.Pazartesi İş Güvenliği Uzmanı kursuna yazılıyorum.Sınav 18 Ağustos'ta.Şimdiye kadar ertelediğim bişeydi.Nedeni ise içimdeki korkular.Eğitmenlik yapmak beni korkutuyordu.ya başaramazsam korkusu ile adım atamadım.Sonra ne olacaksa olsun diyip içimdeki o susmayan sese biraz sus dedim.Adımımı attım.Şimdi sıra diksiyonda.Konuşmam çok düzgün değil bir de topluluk önünde konuşmak bunlar aşmam gereken şeyler.Hayata umutla bakmak istiyorum.Başarmak istiyorum.İçimdeki ben olmak istiyorum.
 
Bende bir farkındalık yaratmak istedim. İstiyorum, sizi geleceğe atar. İstiyorum ama engellerim var mesajını verirsiniz kendinize. O yüzden, hep şimdiki zamanda kalmaya çalışın ve arzularınızı gerçekleştirmek için hep geniş zaman kullanın. Olur, gelir gibi.. Şöyle ifade edeyim. "Ben mutlu olmak istiyorum" dediğimiz de şimdi mutlu değilim ama olmak istiyorum gibi bir sonuç çıkar. Peki mutlu olmanıza engel ne? diye bir soru gelir ardından ve hemen sonrasında ise bahaneler gelir. Oysa "mutlu olmak bir durumdur. Ben daima mutluluğu içimde hissederim. Küçük mutluluklar biriktiririm. Farkındayım, pek çok şeyin farkındayım. Sağlıklıyım, bu benim için bir mutluluk kaynağıdır. Düşünebiliyorum, sevebiliyorum ve seviliyorum. Hayat benim içimde ve ben de hayatın içerisinde keyifle yol alıyorum..." gibi. Bakın farkındaysanız ikinci cümlemde neredeyse mutlu olmak istiyorum cümlesi kesin hatlarla belli değil. Fakat pek çok şeyin farkında olmak, mutlu olmanın en olmazsa olmazıdır. Mutlu olmak bir durumdur. Her hangi bir şey mutlu olmamıza yeter. Mutlu olmak için beklemek yoktur. Zaten mutluluk ertelenmez. Mutluluk pek çok sevdiğiniz şeyden aldığınız keyif halidir. Bazen bir konuyu araştırmaktır mutluluk. Bazen, sevmektir, bazen sevgili için yanaklarınızdan akan bir kaç damla gözyaşıdır. Bazen yerde yürüyen karıncadır. Bazen sokakta sekerek gezen serçe kuşudur mutluluk. Ve daha pek çok şey. İşte bunun gibi, ne istiyorsanız o hal içinde olunuz. Mesela cümlenizi şöyle değiştirmemiz mümkün bana göre "Geleceğe dair umutla doluyum. Başarmak benim elimde olan bir şey ve ben nasıl yapacağım konusunda günden güne ilerleme kaydediyorum. Her geçen gün içimde ki ben ile tanışıklığım artıyor. Kendimi bulmak fikri bana heyecan ve coşku veriyor. Bu konuda pek çok yardım alıyorum. Sanki her şey benim amaçlarımı gerçekleştirmem için bana yardıma koşuyor. Ve ben sevgiyle hepsini kabul ediyorum." isterseniz bu cümleyi sayfalar dolusu bile artırabilirsiniz. Oysa mutlu olmak istiyorum dediğinizde birden kesilir cümle arkasından mutlaka ama gelir. Ama ise sizin engellerinizdir. Haddimi aşmış olabilirim. Bunun için özür diliyorum. Her şey gönlünüzce olsun. IŞIK
 
Yazınız için çok teşekkürler.Çok iyi anladım.Sanırsam ben bunu çok yapıyorum.İstiyorum diyorum ama bir taraftan kendimi engellediğimin farkında değilim.Bir bakımışım kendimi yine aynı hayatın içinde buluyorum.dediğiniz filmi izledim.Gerçekten çok etkileyici diyaloglar var.Özellikle dağ yolculuğu çok anlamlı.Mutluluk bir yoldur.Ulaşılması gereken bir şey değil.Dediğiniz gibi mutlu olmak bir durumdur.Teşekkür ederim iyi ki varsınız :)
 
Yazınız için çok teşekkürler.Çok iyi anladım.Sanırsam ben bunu çok yapıyorum.İstiyorum diyorum ama bir taraftan kendimi engellediğimin farkında değilim.Bir bakımışım kendimi yine aynı hayatın içinde buluyorum.dediğiniz filmi izledim.Gerçekten çok etkileyici diyaloglar var.Özellikle dağ yolculuğu çok anlamlı.Mutluluk bir yoldur.Ulaşılması gereken bir şey değil.Dediğiniz gibi mutlu olmak bir durumdur.Teşekkür ederim iyi ki varsınız :)
Sanırım dingin savaşçı filminden bahsediyorsun. Evet, bence de harika bir film. İzlemeyen arkadaşlara tavsiyemdir.
Ayrıca, ben teşekkür ederim. Yüreğinize dokunabildi isem ne mutlu bana :)
 
Pazar günü güzeldi.istanbul'daydım.8 yıldır görmediğim arkadaşımı gördüm.Geçmişe döndük.Bir sürü anımız vardı.Gülüştük.Neler değişti konuştuk.İstanbul trafiği biraz kötüydü ama olsun.Yakında kursum başlayacak.Hayat bir seçim.Ben bugün mutlu olmayı seçiyorum.Mutlu birgün geçirmeniz dileğiyle... :))
 
Sevgili günlük bir süredir yazmıyordum.Seni hatırladım.İçimi döküyim dedim sana.Nisan ayı benim için yoğun geçti.İş güvenliği uzmanlığı kursu ile işi bir arada götürdüm.Ama sonuçta bitti.Şimdiki süreç sınava hazırlanmak.İş konusunda da sıkıntılarım oldu.Fabrikadaki işçiler olarak sendikaya üye olduk.Maaşımız zamanında yatmadığı için hakkımızı olanı almak için böyle bir yola başkoyduk.Sonuç 7 kişi işten çıkarıldı.Sendika henüz gelmedi.İmzamı almam istendi.Geri almadım.Süreci bekliyoruz.Nişanlım ile sorunlar yaşıyoruz.İnş. kısa zamanda düzelir.Hayırlısıyla 16 Ağustos'da düğün var.Vaktim kaldıkça film izlemeye devam ettim.Özellikle İçimdeki yangın,onur savaşı çok iyi filmlerdi.Uzun zamandır fırsat bulup berebere bile gidemedim.Saç baş birbirine karıştı.Yarın tekrar özüme dönecem :)) şimdilik bu kadar günlüğüm.Bir daha ki sefere daha çoşkulu görüşmek dileğiyle...
 
Uzun zamandır yazmıyorum.Bu arada evlendim.Artık evli biriyim.Eşimin tayini Mudanya'ya çıktı.Şimdi iş değiştirmek zorundayım.Zaten işi beğenmiyordum.Bana bahane olur.Bakalım zaman bana ne getirecek...
 
Bu yazıyı bir kaybeden olarak yazıyorum.Geçmişe dönüp baktığım da hep yenilgilerim var.Kendimi küçük görmem,insanları gözümde büyütmem ve bunun gibi şeyler.Kendimi insanlarla kıyaslarken buluyordum.Ve bu durum beni daha çok etkiliyordu.Yaşam içinde hep çırpınışlarım oldu.Bişeyleri değiştirmek için uğraştım.Ama bir balon gibi hemen sönüp gitti.Sayısızca kitaplar okudum.Telkinler yaptım kendime.Olumlamalar yaptım.Ama bir türlü önüne geçemedim.Ben yine aynıydım.Hep şunu düşündüm.Mesut bu dünyaya bir kere geliyorsun.Neden istediğin bir hayatı yaşamıyorsun.Seni engelleyen ne?İşte bu sorunun cevabını aradım.Beni engelleyen neydi ?İçimde beni engelleyen bir güç vardı sanki.Sen ne yaparsan yap değişmiyeceksin diye beni engelleyen bir güç.Yaşam içinde hep sönük kaldım.Bir baktım ki inzivaya çekilmişim.Doğru dürüst arkadaşım yok.Görüştüğüm birileri yok.Çoğu zaman tek başıma dışarı çıkıp yürüyorum.Düşünceler içindeyim.Yaşamımı sorguluyorum.Hayatı sorguluyorum.Düşünceler içinde hayatım geçip gidiyor.Biliyorum aslında bişeyler yapmak lazım.Yoksa insan daha hızlı eriyip gidiyor.En kötüsü de o ya.Farkında olup yapamamak.Yaşamım içinde her konuda sıkıntılar yaşadım.Karşı cins benim için başka bir dünyaydı.Bu dünyadan çok korkuyordum :) Zamanı geldi aşık oldum karşısına geçip söyleyemedim.Kendime onu layık görmedim.Tam beş sene platonik bir aşk yaşadım.En son bir mektupla söylediğimde ise iş işten geçmişti.Sonraları ise hayatıma birkaç kişi soktum ama hep terkedilen ben oldum.Bunlar hep ben de travma yarattı.İş konusunda daha başlangıçta hata yapmıştım.Yanlış bölüm seçimi.Hayatım artık bu yanlış seçim üzerine kuruldu.Liseyi bitirdikten sonra beş yıl sonra üniversiteyi kazandım.Çok sevmesem de kimya bölümünü okudum.Tabi bitirdikten sonra hemen iş bulamadım.Hep küçük işlerde çalıştım.Kendimi ezdirdiğim zamanlar oldu.Sessiz sakindim.Hep kendi işime odaklandım.Hep en iyisini yapmaya çalıştım.Ama gördüm ki bu hayatta gerçekten çalışanlar değil,dili çalışanlar daha yükseliyor.Mesela en son işimde ben üniversite mezunu olmama rağmen,lise mezunu arkadaşım benden daha çok maaş alıyordu.Bunu bana söylüyorlardı.Ben kendimi daha ezik hissediyordum.Aslında ben ondan daha çok çalışıyordum.Bunu herkes söylüyordu.Ama işi bilmek vardır ya,kurnazlık vardır ya bu bende yoktu işte.Şunu gördüm ki senin gibi olmayan insan yani karşındaki seni hiç anlamıyor.Ben bu duyguları hissediyorum dediğinde senin içindekileri anlamsız görüyor.Sen herşeyi kafanda yaratıyorsun.Bunları aşabilirsin diyor.Keşke o kadar kolay olsaydı diyor insan.Yaşama birkez geliyorum.Kim dolu dolu yaşamak istemez ki.Hayata bakıyorum.O kadar çok olumsuzluk aşılanıyor ki.Şuan işsizim.İş Güvenli Uzmanlığı sınavına hazırlanıyorum.Bakalım bari bu sınavı kaybetmiyim.En çok ne isterdim.Bu hayatı olabildiğince dolu dolu yaşamak.Yaşam gerçekten bir armağan...Bana bakmayın.Mutlulukla kalın.
 
Neden değişemiyorsun biliyor musun çünkü egon senin bu halini güvenli kabul ediyor ve seni de buna fena halde inandırmış. Kaybetmeyi değil kazanmayı seçiyorum derken buna ne kadar inanıyorsun. Ben kazananlar klübündeyim. Kazanmayı seçiyorum. Çünkü kaybetmeye başarısızlığa hiç tahamülüm yoktu. Hep doğruları yapmadım. Ama artık hayatım için neyin daha doğru olduğunu daha iyi ayırt edebiliyorum.

Bakalım bari bu sınavı kaybetmiyim.

Bunu dediğin anda ibre kaybetme yönüne doğru ilerler. Hedefini net belirle. Bunu yapmak istiyorum. Bunu yapmaya niyet ediyorum. Tüm olumsuz düşüncelerimi iptal ediyorum. Kapı dışarı bırakıyorum olumsuz düşüncelerimi. Şimdi ve burada kendimi bunu başarmaya adıyorum. Demelisin. Ve öyle de olur. Başarırsın.
 
Yukarıdaki yazıyı yazdığımda kendimi çok kötü hissediyordum.Belki de en dibe indim.Şimdi kendimi daha iyi hissediyorum.Bu arada sınavı kazandım.O günden sonra kendime hep telkin yaptım.Kendimle konuştum.İçimdeki olumsuzlukları uzaklaştırdım.Ben başarılı bir öğrenciydim.Ama yanlış tercihlerle yanlış yerlerdeyim.Kendimi zaman içinde artık bişey başaramayacağıma inandırmıştım.ama kendine inanırsan,doğru çalışırsan herşeyi başarabilirsin.Onu gördüm.Demek ki yaşamam lazımmış.İş güvenliği uzmanlığı sınavını kazandım.Şimdi hedeflerim daha farklı.KPPS sınavına da gircem.Dünya aslında biziz.Biz ne düşünürsek dünya o olur.Sen iyi düşünürsen dünya yaşanılası,güzel bir yer olur.Ben bir dünyayım ve benim dünyam mutluluk :)
 
Sevgili günlük bugün 3 Ocak günlerden Cuma.Günler olabildiğince hızlı geçiyor.Bir koşturmacanın içindeyiz.Birisin sözü aklıma geldi.''Hayat bir armağan.Bu armağanı geri çevirmemeliyiz '' Şuan evimden dışarıyı seyrediyorum.Kuş sesleri geliyor kulağıma.Mandalina ağacı var.Çok güzel görünüyor.Martı sesleri var.Bugün hava biraz puslu.Deniz tam görünmüyor.İçim sebepsizce gülüyor.Beni üzecek çok şey bulabilirim.Ama mutlu edecek şeylerde bulabilirim.Biz insan olarak kendimizi üzmeyi daha çok seviyoruz galiba.Ben bugün tepeye çıkıp hayatı bir de başka gözle seyretmek istiyorum.Güzellikleri görmek istiyorum.Görüyorum da... :))
 
Sevgili günlük artık yolun yarısına geldim.Dönüp geçmişe baktığımda yaşadığım anlar bir film şeridi gibi aklımdan geçiyor.Bir dizi de şu sözler geçti ''para herşey değildir aileyle birlikte geçirilen zamanlar güzel bir anı olarak bellekte kalır'' ne güzel bir tespit.Artık o kadar hayat yarışı içindeyiz ki ailemizi,sevdiklerimizi ve kendimizi unutuyoruz.Yaşamak sadece para kazanmak mıdır,geçinmek midir,araba almak mıdır nedir?Yaşamak aslında sevgidir.O içindeki sevgiyi tüketmemekdir.Yaşamaktır.Ailenle,arkadaşlarınla içindeki sevgiyi paylaşmaktır.Hayat ile bir bütün olmaktır.Geçmişe döndüğümde güzel anıları aklıma getirmeye çalışıyorum.Ben yaşam doluyum,mutluyum.Ne olursa olsun kendimi seviyorum.Hayatı farkında olarak yaşayacağım.Bugün kendimi seveceğim,yaşayacağım :)
 
Zaman geçiyor ama bazı şeyler hala dün gibi.Bazen hala kendimi çocuk zannediyorum.Birazdan arkadaşlarım çağıracak dışarıda top oynayacağız zannediyorum.Bazen okula gideceğim diyorum.Bazen ailece pikniğe gittiğimiz gün aklıma geliyor.Sanki o günleri tekrar yaşayacağım birgün öyle hissediyorum.Hayat bir koşturmaca.Bir bakmışsın ki yaş 34'e gelmiş.O çocukluktaki enerjiyi bulamıyorum.Büyüdükçe herşey değişiyor.Hayatta en çok özlediğim zaman çocukluğum.Ama çocukluğumdan gelen şeyler yüzünden hayatta zorluklar yaşıyorum.Ama yine de herşeye rağmen kendimi seviyorum.Herşeyin para olmadığını,herşeyin kariyer olmadığını insanca yaşamanın en büyük erdem olduğunu biliyorum.Kendimi çevreye bırakmak istemiyorum.Çünkü çevre insanı kötü yapıyor.Olumsuzlar için diyorum.İşine bakıyorlar,maddi durumuna bakıyorlar,hep bir kıyaslama var.İnsanları üzmek var.Niye anlamıyorsunuz ki hayat bir armağan.Bu hayatı yaşamak varken,günler sayılı.Gülün,eğlenin,yaşayın.
Not:Bende başkalarının lafından etkilenen biriydim.Şimdi daha iyiyim.
 
Sevgili günlük içimi dökebileceğim,herşeyi söylebileceğim sen varsın.Uzun zamandır işsizim.Bu beni adeta boğuyor.Aslında neden iş bulamadığımı da biliyorum.Çekingenim,insanlardan kaçıyorum.Sosyal olamıyorum.Doğru dürüst arkadaşım bile yok.Biliyorum ki sosyal fobi olmasaydım şuan farklı şeyler yazıyor olacaktım.Seçimlerim daha farklı olacaktı.20 mayısta bir işe başladım.Eski çalıştığım yerdeki bir tanıdık vasıtasıyla.Beni yardımcısı olarak işe aldırdı.İşe alındığımın mutluluğu yoktu.Benim aklımda sadece sorumluluk almanın korkusu vardı.Bana gerektiğinde bağırmamı söyledi.İşçilerle fazla muhatap olma gibi...Ben yapamadım.Zaten doğru dürüst bişey de yapmıyordum.Bu da beni vicdanen çok rahatsız ediyordu.Patron geceleri de çalışmamı istemiş ben çalışamam dedim çıkardılar.Açıkcası üzülmedim.Çünkü işi sevmedim.Sorun şu evliyim ve işsizim.İş güvenliği uzmanı belgesi aldım.Kendime baktığımda işe girmekten korktuğumu görüyorum.Üst yöneticilerle iletişime giremiyorum.Ürküyorum.Hep eskisine göre iyiyim desem de görüyorum ki aynı yerde sayıyorum.Başkalarının yükselişini seyrediyorum.İster istemez kıyaslıyorum üzülüyorum.Geçmişi düşünüyorum.Başarısızlıklarımı görüyorum.Sürekli düşünceliyim.Hayal bile kuramıyorum.Çünkü kendimi küçük görüyorum.Benden kötüleride var biliyorum.Ama işte hayatımı çok etkiliyor.Tedavi de olamıyorum.bilmiyorum ne yapacağımı?
 
kumsal arkadaşım için huzurla dolsun. Yaşadığın sıkıntıyı senden iyi kimse bilemez ki ben iş sahibi olamadığım dönemde kendime 10 senelik eziyet etmişimdir. Burası her ne kadar kişisel gelişim sitesi olsa da hatta birçok insandan daha yüksek farkındalığa sahip olsak da ilk yapmamız gerekeni atlamamalıyız. Kendi sıkıntılarım tepe yaptığında telkin, reiki, eft ve daha bir sürü konuya hakim olsam bile soluğu uzman doktorda aldım. Sana da tavsiye edebileceğim tek şey budur. Bunların yanı sıra tüm tahlillerini yaptırmanı kesinlikle öneriyorum. Her zaman söylerim bazen tüm sıkıntıyı sofraya koyacağın bir sebzeyle veya eksik bir vitamini tamamlayarak çözebilirsin.
 
Çok teşekkürler delioğlan.Geçmişime bakıyorum hep başarısızlık dolu.Kendim bu işin üstesinden gelemiyorum anladım.Çok kırılganım.Herşey iyi giderken kötü bişey de yine bakıyorum baştayım.İşsiz olduğum için doktora gidemiyorum.Çünkü masraflı olacak öncelikle iş bulmalıyım.Son zamanlarda çok iş görüşmem oldu ancak olumsuzlukla sonuçlandı.Sürekli arıyorum.İş bulduktan sonra doktora gidip sosyal fobiden kurtulacam.
 
Genel sağlık sigortası yaptırabilirsin bildiğim kadarıyla. Konuya çok hakim değilim ancak çok düşük bir ücrete GSS yaptırabiliyorsun hatta zorunluluğu da var diye biliyorum. Geçmiş olsun.
 
Sevgili günlük kaç gündür sıkıntılı günler yaşıyorum.Geçen hafta Çarşamba teyzemin kocası vefat etti.Perşembe günü bende cenazeye gittim.Hep hayatı sorguladım.Herkes çok kötüydü bende kötü oldum.Perşembe günü telofonum çaldı.İş görüşmesine çağırdılar.İçimden Mesut artık herşeyi değiştir bak dünya bu işte.Yaşıyorsun ve ölüyorsun.Güçlü ol ve artık kazan.Ertesi gün görüşmeye gittim.Görüşme kısa sürdü.İki kişi vardı.Bilgilerimi aldılar.Gittigim yerde tanıdık birini gördüm ona da yardımcı olmasını söyledim.İçimde bir umutla eve döndüm.Cuma akşamı beni aradılar 2.görüşmeye çağırdılar.Tamam oldu dedim.Eşimde sevindi.Sevincimi yakınlarımla paylaştım.Dile kolay 9 aydır işsizdim.Neyse görüşme günü geldi çattı.Üç kişi görüşme de vardı.Birisi bayandı.Ben oldukça heyecanlıydım.Çekingen yapımı gördüler ve ordan konuşmaya başladılar.Önce kıyafetimi laf söylediler.İki gün üst üste aynı şeyi giymişsin dediler.Halbuki benim başka takım elbisem yoktu.Tamam kravat ve ceket giymemiştim ama hava sıcaktı.Doğru diyorlar ama beni etkiledi.Diksiyonun düzgün olması gerekir dediler.Duruşunla konuşmalarınla işvereni etkilemelisin dediler.Yani açığımı buldular.Sürekli ordan konuştular ben allak bullak oldum.Bir de birgün önce maaş daha yüksek demişken daha az maaş teklif ettiler.Ben çalışmaya mecburdum.Kabul ettim ve çıktım oradan kendimi o kadar kötü hissediyordum ki yaşadığıma lanet ettim.Para umrumda değildi.İncinmiştim hem de çok.Eşime anlattım aileme anlattım düşündüm ve orada çalışmaktan vazgeçtim.Mutlu olmayacağım biryerde çalışmak istemedim.İsterse maaşı 5 bin olsun umrumda değildi.Çünkü gururum incinmişti.Aradım çalışmak istemiyorum dedim.Tamam dediler sonra tekrar aradılar yüz yüze görüşmek istediler.eşime görüşmek istemediğimi söyledim.Eşimde git yaşadıklarını anlat dedi.Ben daha büyüsün istemiyorum dedim.Bu seferde eşim bana yüklendi.Görüşmeye gitmediğim için sorunlar yaşıyoruz.Kişiliğim beni mahvediyor.Ne yapacağımı bilmiyorum.Geceleri bazen bağırarak uyanıyorum.İşe girdikten sonra tedavi olmam gerekiyor bu şekilde yaşamak yaşamak değil çünkü...
 
Yaklaşık bir aydır işe başladım.Artık biryerden başlamış oldum.Kişisel gelişimime faydalı olacağını düşünüyorum.İster istemez bir sürü insanla tanışıyorsun.İş güvenliği uzmanı olarak işe başladım.Kendime güvenim geldi.Yapabilirim dedim.Şuan sıkıntı maaşı düzgün vermiyorlar.İnşallah halolur.
 
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. 5651 sayılı yasaya göre bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. 5651 sayılı yasaya göre sitemiz mesajları kontrolle yükümlü olmayıp, yasaya aykırı yada telif hakkı içeren paylaşımlar BURADAN bize ulaşıldığı taktirde, ilgili konu en geç 48 saat içerisinde kaldırılacaktır. Sitemizde Bulunan Videolar YouTube, Facebook, Dailymotion, v.b. video paylaşım sitelerinden alınmaktadır. Telif hakları sorumluluğu bu sitelere aittir. Videoların hiç biri sunucularımızda bulunmamaktadır.
Geri
Üst