- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
* noronlarimiza cekic darbeleri gibi inen trt gunlerinin kodifiye sanatcilari zamaninda firsat buldukca tekrarlanan -bulunamadiysa firsat yaratilan- bu klise, balerini, tiyatrocusu, sarkicisi olan devletimizin sanatci traslama metodlarinin "kamu yarari" bahanesiyle mesruiyet semsiyesi altina sıkıstırılması amacına hizmet eder, sanatci gibi gayet ucari, gayet havai, gayet ozgur olmasi icap eden bir insan guruhunu dahi, mavi takim elbise giymis tcdd memuru standartlarina getirmeye ahdeder..
dusunup duruyorum da hakikaten bu sacmasapan cumlenin arkasinda bu salakca mantiktan baska hicbir sey bulamiyorum, hani bir gercege rastgelsem, hani bir hakikat bulabilsem hakkini verecegim, gelgelelim -ve hepberaber bu isi gerceklestirelim- epsilon kadar hak, bu sozun icinde bulamiyorum..
onculu sanatci topluma ornek olmalidir olan bu klise, akabinde "o halde sanatci soyle davranmalidir" diye bir davranis standartizasyonu getiriyor," boyle sarki soylemelidir"den "soyle dansetmelidir"e, "milli degerlere uygun resim yapmalidir"dan, "orf ve ananelere uygun heykelleri topluma sunmalidir"a kadar degisen bir skalada abuk subuk bir standartizasyona, klasifikasyona gidiyor.
bunun arkasinda eger "toplum sanatcilari ornek alir, o zaman sanatcilar bu sorumlulugu tasimalidir" argumani var ise, o argumandan bu sonuca ulasan denyoyuda, bu lafi yurt sathina yayan hiyarida istemsizce tebrik ediyorum, zira bu kadar aptalca bir cikarimi bir klise haline getirip bu kadar genis bir kesime yaymak buyuk maharettir, bu mahareti gosterip toplum sanatcilari ornek aliyor diye sanatci sekillendirmesine giden zihniyetin bu zamana kadar anne sablonu cikarmaya hallenmemesi ise mucize kabilindendir..
haddi zatinda, trt'deki orneklerinden de hatirlanacagi sekilde, sanatcinin sacina, durusuna, giysisine kadar mudahil olmaya kadar isi ileri goturen kafalarin arkasina aldigi bu cumle, netice olarak icinden nu resim tablosu yapan kenan evren gibi bir portre cikarmistir ki, formasyonun kati uygulayacilarinin idolu olan bir adamin dustugu hal tarihin ironisiyle aciklanabilir.
veya fikir degistirdiler, hande ataizinin nu resimlerini sulu boyayla tablolara geciren adamlari artik topluma ornek olarak gostermeye halleniyorlar, zivanadan ciktilar, kendilerine gelemiyorlar.
Kaynak: EkşiSözlük
dusunup duruyorum da hakikaten bu sacmasapan cumlenin arkasinda bu salakca mantiktan baska hicbir sey bulamiyorum, hani bir gercege rastgelsem, hani bir hakikat bulabilsem hakkini verecegim, gelgelelim -ve hepberaber bu isi gerceklestirelim- epsilon kadar hak, bu sozun icinde bulamiyorum..
onculu sanatci topluma ornek olmalidir olan bu klise, akabinde "o halde sanatci soyle davranmalidir" diye bir davranis standartizasyonu getiriyor," boyle sarki soylemelidir"den "soyle dansetmelidir"e, "milli degerlere uygun resim yapmalidir"dan, "orf ve ananelere uygun heykelleri topluma sunmalidir"a kadar degisen bir skalada abuk subuk bir standartizasyona, klasifikasyona gidiyor.
bunun arkasinda eger "toplum sanatcilari ornek alir, o zaman sanatcilar bu sorumlulugu tasimalidir" argumani var ise, o argumandan bu sonuca ulasan denyoyuda, bu lafi yurt sathina yayan hiyarida istemsizce tebrik ediyorum, zira bu kadar aptalca bir cikarimi bir klise haline getirip bu kadar genis bir kesime yaymak buyuk maharettir, bu mahareti gosterip toplum sanatcilari ornek aliyor diye sanatci sekillendirmesine giden zihniyetin bu zamana kadar anne sablonu cikarmaya hallenmemesi ise mucize kabilindendir..
haddi zatinda, trt'deki orneklerinden de hatirlanacagi sekilde, sanatcinin sacina, durusuna, giysisine kadar mudahil olmaya kadar isi ileri goturen kafalarin arkasina aldigi bu cumle, netice olarak icinden nu resim tablosu yapan kenan evren gibi bir portre cikarmistir ki, formasyonun kati uygulayacilarinin idolu olan bir adamin dustugu hal tarihin ironisiyle aciklanabilir.
veya fikir degistirdiler, hande ataizinin nu resimlerini sulu boyayla tablolara geciren adamlari artik topluma ornek olarak gostermeye halleniyorlar, zivanadan ciktilar, kendilerine gelemiyorlar.
Kaynak: EkşiSözlük