- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
* serin bir ege akşamında vazgeçtim fenerli olmaktan.
ve hindi sürülü fantezilerimde şampiyonlukla süslüydü hayallerim
ben senin üstüste üçüncü kez şampiyon olabilme ihtimalini sevdim.
fenerbahçe stadının kokoreç kokan yollarında hayallemeye başladım horozlar diyarından şampiyonluk turu atıp gelebilmeni
ve bu hayal beni öyle gaza getirdi ki lig bitmeden şampiyonluk kutlamaları yapmaya başladım sonra.
bizim alexlerimiz, anelkalarımız vardı. bir de eski şampiyonluklara bakıp ağlama imkanı.
sarı-lacivert renkli maraton sıralarında öğrendik şampiyonluk türküleri söylemeyi. hayalimizde biz şampiyon oluyorduk cimbom hindi.
koca koca paragraflarla umut ikliminde yazılar yazıyordu fenerli yazarlar medyada,
türk dil kurumuna inat bir türkçe'yle.
rambo abimizden öğrenirken taraftarlığı,
rüştü'nün koruduğu kaleye usul usul gol yağıyordu yine serin bir ege akşamında
ve halı sahalarda oynamayı öneriyordu haber bültenleri.
şimdiye kadar elimde patlayan yirmi dört bin şampiyonluk bayrağım olmadı benim.
daha önceki yirmi dört bin bayraktan az patlamaları saymazsak.
dereağzına usul usul taraftar yağıyordu.
ve tesislerden çıkmamayı öneriyordu futbolculara haber bültenleri.
sana tezahüratlar biriktiriyordum hindili küfürlü
ama sen yoktun...
ben senin üstüste üçüncü kez şampiyon olabilme ihtimalini sevdim onbeş puan ikram edilen ligte
servis otobüsü seni hep hızla, perdeleri çekili götürüyordu tesislere.
ben senin için denizli'deki şampiyonluk turundan sonra bağdat caddesinde korna çalabilme, rakip taraftarlara saldırma ihtimalini seviyordum.
ben senin haftalar önce başlayan şampiyonluk sevincimi turla sonuçlandırma ihtimalini seviyordum.
bahar serinliği denizli'ye çekiyordu tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini.
stada giriyordum.kırık çatlak yolların çare bilmez fanatiği.
ne yana baksam fenerli ve şampiyon sanıyordum tuttuğum takımı,feneri.
yanımızdan geçip giden cimbom'la yarışıyordum güya,aziz yıldırımın garantisinde.
sonra şampiyonluğu bırakıyordum "en büyük fener" derken efeler diyarında.
göz yaşlarımın sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin. heyecanla bakıyordum sonra heyecanla bakıyordum lig tv'ye. ömrümün o en uzun,ömrümün o en berbat,ömrümün o en çocuk,ömrümün o en ihtiyar onaltı dakikasını yaşıyordum. çünkü evlerde, kafelerde, ali sami yen'de galatasaraylılar bekliyordu şampiyon oluyorlardı onaltı dakikanın sonunda...
serin bir ege akşamında vazgeçtim fenerli olmaktan.
ve hindi sürülü fantezilerimde şampiyonlukla süslüydü hayallerim
ben senin ege ufkuna mistik ve demli bir çay kıvamında bakan bir ege takımı sahasında tur atlabilme ihtimalini sevdim. ben senin denizliyi yenebilme ihtimalini sevdim. ben senin yenebilme ihtimalini sevdim...
Kaynak: EkşiSözlük
ve hindi sürülü fantezilerimde şampiyonlukla süslüydü hayallerim
ben senin üstüste üçüncü kez şampiyon olabilme ihtimalini sevdim.
fenerbahçe stadının kokoreç kokan yollarında hayallemeye başladım horozlar diyarından şampiyonluk turu atıp gelebilmeni
ve bu hayal beni öyle gaza getirdi ki lig bitmeden şampiyonluk kutlamaları yapmaya başladım sonra.
bizim alexlerimiz, anelkalarımız vardı. bir de eski şampiyonluklara bakıp ağlama imkanı.
sarı-lacivert renkli maraton sıralarında öğrendik şampiyonluk türküleri söylemeyi. hayalimizde biz şampiyon oluyorduk cimbom hindi.
koca koca paragraflarla umut ikliminde yazılar yazıyordu fenerli yazarlar medyada,
türk dil kurumuna inat bir türkçe'yle.
rambo abimizden öğrenirken taraftarlığı,
rüştü'nün koruduğu kaleye usul usul gol yağıyordu yine serin bir ege akşamında
ve halı sahalarda oynamayı öneriyordu haber bültenleri.
şimdiye kadar elimde patlayan yirmi dört bin şampiyonluk bayrağım olmadı benim.
daha önceki yirmi dört bin bayraktan az patlamaları saymazsak.
dereağzına usul usul taraftar yağıyordu.
ve tesislerden çıkmamayı öneriyordu futbolculara haber bültenleri.
sana tezahüratlar biriktiriyordum hindili küfürlü
ama sen yoktun...
ben senin üstüste üçüncü kez şampiyon olabilme ihtimalini sevdim onbeş puan ikram edilen ligte
servis otobüsü seni hep hızla, perdeleri çekili götürüyordu tesislere.
ben senin için denizli'deki şampiyonluk turundan sonra bağdat caddesinde korna çalabilme, rakip taraftarlara saldırma ihtimalini seviyordum.
ben senin haftalar önce başlayan şampiyonluk sevincimi turla sonuçlandırma ihtimalini seviyordum.
bahar serinliği denizli'ye çekiyordu tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini.
stada giriyordum.kırık çatlak yolların çare bilmez fanatiği.
ne yana baksam fenerli ve şampiyon sanıyordum tuttuğum takımı,feneri.
yanımızdan geçip giden cimbom'la yarışıyordum güya,aziz yıldırımın garantisinde.
sonra şampiyonluğu bırakıyordum "en büyük fener" derken efeler diyarında.
göz yaşlarımın sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin. heyecanla bakıyordum sonra heyecanla bakıyordum lig tv'ye. ömrümün o en uzun,ömrümün o en berbat,ömrümün o en çocuk,ömrümün o en ihtiyar onaltı dakikasını yaşıyordum. çünkü evlerde, kafelerde, ali sami yen'de galatasaraylılar bekliyordu şampiyon oluyorlardı onaltı dakikanın sonunda...
serin bir ege akşamında vazgeçtim fenerli olmaktan.
ve hindi sürülü fantezilerimde şampiyonlukla süslüydü hayallerim
ben senin ege ufkuna mistik ve demli bir çay kıvamında bakan bir ege takımı sahasında tur atlabilme ihtimalini sevdim. ben senin denizliyi yenebilme ihtimalini sevdim. ben senin yenebilme ihtimalini sevdim...
Kaynak: EkşiSözlük