- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Bu tanımda, Ben, kendi üstüne dönen, kendi kendine
yeterli bir bütünsellik gibi görülmektedir. Her insan, kendi kendinin
gözlemcisi, dıştan hiç bir şeyin rahatsız etmediği bir kendinde mevcudiyet
içinde bulunmaktadır.Demokrasi teorisinde öz sevgiyi (amour de soi),
izzet-i nefisle (amour propre) karşılaştıran Rousseau, 'sivil durum'da, tek tek
bireylerin iradesinin genel iradeye göre durumunu, 'doğa durumu'nda, izzet-i
nefsin öz sevgiye göre durumuna benzetmektedir. Ona göre insan öz sevgi
güdüsüyle hareket ettiği için, özünde iyidir; izzet-i nefis tarafından bastan
çıkarıldığı içindir ki toplum tarafından bozulur, insanlar birbirini yolsuzluğa
iter. İnsanın doğal olarak 'iyi' olmasına karşılık, toplumun 'kötü' olması,
paradoksaldır; bunun kaynağı, öz sevginin yapısal olarak değişken olmasındandır;
ancak bu değişkenlik, sosyal kontratı mümkün kılmaktadır.Öz sevgi ya da
kişinin kendini sevmesi, nihai analizde diğerlerinin onu sevgisiyle bir
olmaktadır; zira sempati, kendi kopyasını, çiftini, ikizini yaratmaktadır,
ikizini yaratma, seyircisini taklitle eşdeğerlidir, burada karşılıklı sevmenin
zevkini arama, kendi üstüne dönüşümlü (refleksif) sempati ilkesi
işlemektedir.
Dr.charles V.ford ..yalan, Yalan, Yalan, Yalancılığın PsikolojisiSosyal Kuralların Psikolojisi (Muzaffer Şerif)Diyabetik Hastada Psikolojik SorunlarPsikolojik Cilk HastalıklarıYaratıcılıkYapısalcılıkSürrealist YaklaşımPragmatik YaklaşımKişisel Modernlik Yaklaşımlarıİşlevselcilikİnşacı YaklaşımFenomenolojik YaklaşımDiferansiyel YaklaşımPsikodinamik YaklaşımDavranışçı YaklaşımBiyolojik YaklaşımBilişsel Öğrenme YaklaşımıVroom'un Beklenti TeorisiTutkulu Aşk TeorisiSosyal Karşılaştırma Teorisi
yeterli bir bütünsellik gibi görülmektedir. Her insan, kendi kendinin
gözlemcisi, dıştan hiç bir şeyin rahatsız etmediği bir kendinde mevcudiyet
içinde bulunmaktadır.Demokrasi teorisinde öz sevgiyi (amour de soi),
izzet-i nefisle (amour propre) karşılaştıran Rousseau, 'sivil durum'da, tek tek
bireylerin iradesinin genel iradeye göre durumunu, 'doğa durumu'nda, izzet-i
nefsin öz sevgiye göre durumuna benzetmektedir. Ona göre insan öz sevgi
güdüsüyle hareket ettiği için, özünde iyidir; izzet-i nefis tarafından bastan
çıkarıldığı içindir ki toplum tarafından bozulur, insanlar birbirini yolsuzluğa
iter. İnsanın doğal olarak 'iyi' olmasına karşılık, toplumun 'kötü' olması,
paradoksaldır; bunun kaynağı, öz sevginin yapısal olarak değişken olmasındandır;
ancak bu değişkenlik, sosyal kontratı mümkün kılmaktadır.Öz sevgi ya da
kişinin kendini sevmesi, nihai analizde diğerlerinin onu sevgisiyle bir
olmaktadır; zira sempati, kendi kopyasını, çiftini, ikizini yaratmaktadır,
ikizini yaratma, seyircisini taklitle eşdeğerlidir, burada karşılıklı sevmenin
zevkini arama, kendi üstüne dönüşümlü (refleksif) sempati ilkesi
işlemektedir.
Dr.charles V.ford ..yalan, Yalan, Yalan, Yalancılığın PsikolojisiSosyal Kuralların Psikolojisi (Muzaffer Şerif)Diyabetik Hastada Psikolojik SorunlarPsikolojik Cilk HastalıklarıYaratıcılıkYapısalcılıkSürrealist YaklaşımPragmatik YaklaşımKişisel Modernlik Yaklaşımlarıİşlevselcilikİnşacı YaklaşımFenomenolojik YaklaşımDiferansiyel YaklaşımPsikodinamik YaklaşımDavranışçı YaklaşımBiyolojik YaklaşımBilişsel Öğrenme YaklaşımıVroom'un Beklenti TeorisiTutkulu Aşk TeorisiSosyal Karşılaştırma Teorisi
