- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
* otel odaları
bir merhamettir yanan, daracık odaların
isli lambalarında, isli lambalarında.
gizli bir akis kalmış gelip geçen her yüzden,
küflü aynalarında, küflü aynalarında.
atılan elbiseler boğazlanmış bir adam,
kırık masalarında, kırık masalarında.
bir sırrı sürüklüyor terlikler tıpır tıpır
izbe sofralarında, izbe sofralarında.
atıyor sızıların çıplak duvarda nabzı,
çivi yaralarında, çivi yaralarında.
kulak verin ki zaman tahtayı kemiriyor
tavan aralarında, tavan aralarında.
ağlayın aşinasız, sessiz can verenlere,
otel odalarında, otel odalarında.
necip fazıl kısakürek
necip fazıl kısakürek'in yalnızlığa itilmiş, bir kenara fırlatıp atılmış insanları anlattığı şiirlerin sadece aşıkları, sevgilileri, vs. değil, böyle insanları da düşünüp onları da bize düşündürmesi gerektiğini ortaya süren bir manzume. necip fazıl bize hayatta her zaman mutluluğun, sevincin, gülümsemenin olmadığını ve olamayacağını böyle durumlarla da tabiatımız gereği karşı karşıya gelebileceğimiz gerçeğini kanımca bize hatırlatma gereği hissetmiştir. yalnız insanların bir tanıdık sima beklemesinin ne denli vahim bir durum olduğu şiirde anlatılmıştır. temenni, hiçbir insanın birgün şiirde vurgulanan duruma düşmemesidir.
Kaynak: EkşiSözlük
bir merhamettir yanan, daracık odaların
isli lambalarında, isli lambalarında.
gizli bir akis kalmış gelip geçen her yüzden,
küflü aynalarında, küflü aynalarında.
atılan elbiseler boğazlanmış bir adam,
kırık masalarında, kırık masalarında.
bir sırrı sürüklüyor terlikler tıpır tıpır
izbe sofralarında, izbe sofralarında.
atıyor sızıların çıplak duvarda nabzı,
çivi yaralarında, çivi yaralarında.
kulak verin ki zaman tahtayı kemiriyor
tavan aralarında, tavan aralarında.
ağlayın aşinasız, sessiz can verenlere,
otel odalarında, otel odalarında.
necip fazıl kısakürek
necip fazıl kısakürek'in yalnızlığa itilmiş, bir kenara fırlatıp atılmış insanları anlattığı şiirlerin sadece aşıkları, sevgilileri, vs. değil, böyle insanları da düşünüp onları da bize düşündürmesi gerektiğini ortaya süren bir manzume. necip fazıl bize hayatta her zaman mutluluğun, sevincin, gülümsemenin olmadığını ve olamayacağını böyle durumlarla da tabiatımız gereği karşı karşıya gelebileceğimiz gerçeğini kanımca bize hatırlatma gereği hissetmiştir. yalnız insanların bir tanıdık sima beklemesinin ne denli vahim bir durum olduğu şiirde anlatılmıştır. temenni, hiçbir insanın birgün şiirde vurgulanan duruma düşmemesidir.
Kaynak: EkşiSözlük