Onlardan üstünsünüz ama

Thanatos

New member
3
HD RANK
Katılım
5 Mayıs 2013
Mesajlar
350
Reaksiyon puanı
1
Puanları
0
aynaya bakıp duruyorsunuz. caddelerde yüyürken camdaki yansımanıza bakıp kontrol ediyorsunuz duruşunuzu.
hatta geceleri gölgenizin kötü göründüğünü bile düşündüğünüz zamanlar oluyor. bazen arkadaşlarınızdan sendeki zeka,tip,boy vs bende
olsa... diye başlayan cümleler duyuyor, sesinizi çıkartmıyorsunuz. içten içe gülüp geçiyorsunuz bunlara. sonra pek de
kaliteli olmayan bi kız görüyorsunuz, en azından sizin seviyenizin altında olan. aşık oluyorsunuz ona çünkü onun üstündekilerle zaten aynı ligde olmadığınızı düşünüyorsunuz. ama ona bile açılamıyorsunuz.

Konu dışı: daha önceki başlığım
http://www.hayatimdegisti.com/forum...622950-ozguvensizlik-birazda-sosyal-fobi.html
bunun gibi zaman zaman kısa kısa parçalar yazacağım. Dilerseniz sizde bana katılıp birkaç şey yazabilirsiniz aklınıza gelen.
 
bazen sosyalleşeyim diyorsunuz. aç değilsiniz, bi çay istiyorsunuz. ikinci, üçüncü geliyor. manzarayı seyrediyorsunuz boş boş. sadece siz varsınız ve manzara size huzur veriyor.
 
eve gelince ailenizle iyi geçinmeye çalışıyorsunuz. espriler yapıp güldürüyorsunuz onları. hayat dolu olduğunuzu göstermeye, onları üzmemeye çalışıyorsunuz. kapıyı kapatıp dışarı çıktığınızda başınızı eğiyorsunuz. suratınız asılıyor. sonra dik durmalıyım diyip düzeliyorsunuz. amaçsızca yürüyorsunuz. genelde bi markete gidip abuk subuk şeylerle eve dönüyorsunuz çünkü gidecek yeriniz yok.
 
bazen hep bu internet yüzünden bu hale geldim diyorsunuz. bir daha girmemeye and içiyorsunuz. ama bir gün bile tutamıyorsunuz sözünüzü. neden mi? çünkü dışarıdaki dünyada siklenmiyorsunuz. arada girdiğiniz ortamlarda susup kalıyorsunuz çünkü. kimsenin hatırlamadığı bi insansınız. bazen yılbaşında, bayramlarda gelen mesajlar oluyor. onun dışında arayıp soranınız da yok. operatörünüzün bazı bilgi servislerine abone oluyorsunuz. saat kaçta hangisinin mesaj gönderdiğini ezbere biliyorsunuz. bazen o mesajlar bile gecikince şüpheye düşüyorsunuz
 
bazen 3-4 yıl aynı ortamda bulunduktan sonra samimiyet kurduğun insanlar oluyor. özellikle aralarında kızlar varsa keşke seni daha önceden tanısaydım diyorlar. onların sıkıntılarıyla ilgileniyor, yardım ediyorsunuz. sonra birisi çıkıp gün sonunda iyi ki varsın diyor. sen tav oluyorsun bu söze. aslında çaktırmasan da diğer kızlara da potansiyel sevgili olarak bakıyorsun. iyi ki varsın diyen kızı seçiyorsun. ayrı bi özen gösteriyorsun ona. bazen yarım yamalak açılıyorsun salağa yatıyorlar. sonra bigün tam olarak açılınca arkadaşım olarak görüyorum, öyle kal diyorlar. çünkü kendine hayrı olmayan sen, onu mutlu edemezsin. sadece bir eşya gibisin onun için, değerli, ama bir eşya.
 
çocukluğunuzu özlüyorsunuz deli gibi. o hiçbirşeyin farkında olmadığınız zamanları. 90lar çocuğuysanız taso resmi görünce çıldırıyorsunuz. ağlıyorsunuz bazen. her gününüz önceki günlerde yaptığınız saçmalıkları düşünmekle geçiyor. keşke şunu yapsaydım, bunu yapsaydım diyorsunuz. uygulama dersinde elleriniz titrerken arkadan gizli gizli gülen kızları hatırlayınca acı çekiyorsunuz.
 
yazılar, şiirler yazıyorsunuz bazen. çok iyi yazıyorsunuz. ya da resim çiziyorsunuz. mükemmel resimler. kimseye gösteremiyorsunuz internette yayınlamak dışında. o sevip açılamadığınız kıza yazıyorsunuz, onun resmini çiziyorsunuz günlerce uğraşıp, ama nafile resimi veremiyorsunuz. sonra umudu kesince resimleri, şiirleri yakıp ağlamaya başlıyorsunuz. bazen spor yapıyorsunuz. basketbol oynuyorsunuz tek başınıza,3lük kaçırmıyorsunuz. takıma girmek istiyorsunuz, birileri sizi izlerken pota altından bile basket atamıyorsunuz.
 
ezilmeye, umursanmamaya o kadar alışmışsınız ki internette biyerlere yazı yazarken bile umursanmayacağım diye düşünüp çekinerek yazıyorsunuz. birileri nickinizi bile umursayınca mutlu oluyorsunuz. yeter ki fark etsinler diyorsunuz, iyi ya da kötü hakkımda bişey hissetsinler. nefret edebilirler, kötü söz söyleyebilirler ama görmezden gelmesinler diyorsunuz
 
uyandığınızda yataktan çıkmak istemiyorsunuz. çünkü yapacak bir işiniz yok. ya da var ama yapmak istemiyorsunuz. gitmek yerine günü evde geçirmeye karar veriyorsunuz. saçma sapan bi kahvaltıdan sonra evde mal mal dolaşmaya başlıyorsunuz. sonra her zamanki gibi pc başına geçip inciyi açıyorsunuz. kendinizi geliştirmek adına bişeylere rastlayıp okuyorsunuz bazen. kendinizi nasıl geliştirebilir, nasıl sosyal olunur, insanlarla nasıl iletişim kurulur okuyorsunuz günlerce. sonra dışarı çıktığınızda hiçbir şeyin değişmemiş olduğunu görüyorsunuz. tek yapabildiğiniz yanlarında geçip gitmek. yüzlerine bakamıyorsunuz çoğu kez
 
aynaya bakıp duruyorsunuz. caddelerde yüyürken camdaki yansımanıza bakıp kontrol ediyorsunuz duruşunuzu.
hatta geceleri gölgenizin kötü göründüğünü bile düşündüğünüz zamanlar oluyor. bazen arkadaşlarınızdan sendeki zeka,tip,boy vs bende
olsa... diye başlayan cümleler duyuyor, sesinizi çıkartmıyorsunuz. içten içe gülüp geçiyorsunuz bunlara. sonra pek de
kaliteli olmayan bi kız görüyorsunuz, en azından sizin seviyenizin altında olan. aşık oluyorsunuz ona çünkü onun üstündekilerle zaten aynı ligde olmadığınızı düşünüyorsunuz. ama ona bile açılamıyorsunuz.

Konu dışı: daha önceki başlığım
http://www.hayatimdegisti.com/forum...622950-ozguvensizlik-birazda-sosyal-fobi.html
bunun gibi zaman zaman kısa kısa parçalar yazacağım. Dilerseniz sizde bana katılıp birkaç şey yazabilirsiniz aklınıza gelen.

aynı beni anlatmışın gerçekten bütün yaşadıklarım bunlar . Benden bi yaş küçük bi kıza aşık oldum , çevremdeki insanlar bana aynı anlattığın gibi davranıyolar ve kıza bi türlü söyleyemedim :( gerçekten acı çekmemek mümkün değil hele onu başkasının yanında görmek , brien onu kimseyle paylaşamam :( ona söyleyemiyorum çünkü onu kaybetmekten korkuyorum :(
 
Resmen yalnızlığın kitabını yazıyorsun :)) Doğaçlaman çok iyi yalnız her insan eşit kimileri içinde bulunduğu koşullarda diğerlerine göre daha avantajlı hepsi bu. Dışarıda deneyimleyeceğin bir şeyi neden kitaplarda arıyoruz ki. Abim bugün benimle dalga geçiyor. İnsanlardan kendini soyutluyorsun sonrada benim sorunum var diyorsun ne diyim haklı görünürde öyle dicek birşeyde bulamıyorum. Neden toplum içine çıkmıyorum. Çünkü sessizliği sevmiyorum ve bazende ne konuşucam endişesine saplanınca kaçıyorum diyelim..

Asıl sorun ne biliyor musun. Bütün olup bitenler beyinde şekilleniyor ve biz zihnimizin kontrolünü ele alamadığımız sürece bu sorunlar devam edicek. Kendimize söz geçirmek için önce zihninize hükmetmeyi öğrenelim.
 
yazmaya devam et yazdıklarını bi solukta sıkılmadan okudum ve bazılarında kendi yaşadığım şeyleri gördüm yazıların devamını bekliyorum
 
Başlığın tutmayacağını sanmıştım yazdıklarımı beğendiğiniz için teşekkür ediyorum. :) Başlığı takip eder misiniz desteğiniz için.
 
ana babalarımız koruyup kollayalım derken kolumuzu kanadımızı kırıyor çocukken. bu sitede olduğumuza göre ortak paydaları olan ruhlar olmalıyız..yazdıklarını kendimden çok şey görerek okudum. bu ara başkalarının seçimlerini düşünüyorum. özellikle bencileyin hata yaptıklarını düşündüklerimin. o zaman başka seçenekleri olduğunu fark ediyorum. kendime gelince çıkmazda olduğumu düşündüğüm zamanlar oluyor. ama mantığım da kalbim de başka yol olduğunu söylüyor. senin için de başka seçimler var.. amacın şimdiki hayatından farklısına sahip olmaksa tüm kalbimle değişmeni diliyorum. sevgiyle kal...actionsmile
 
bazen çok iyi bir insan olup enerji saçtığınızı hissediyorsunuz etrafa. öyle de oluyor o zman. kendinize şaşıyorsunuz. hep böyle olucam diyorsunuz. ama bi süre sonra ne olduğunu anlamadan eski halinize dönüyorsunuz. yine asabisiniz. yine kendiniz dahil herşeyden nefret ediyor, çevrenizdekileri mutsuz ediyorsunuz. düşünüyorsunuz hep neden böyle oldu diye bulamıyorsunuz. bazen buluyorsunuz sebebini bişeyler geliyor aklınıza unutmak istiyorsunuz. çünkü bunların sebebi en sevdikleriniz, onları suçlamayı yakıştıramıyorsunuz kendinize
 
geceleri çok enerjik hissediyorsunuz kendinizi. özellikle 2-4 arasında. aynanın karşısına geçip mimiklerinize bakıyorsunuz dışarıdan nasıl görünüyorum acaba diyip. sonra traş oluyorsunuz geceninbi vakti. değişik şekillerle daha iyi görünmeye çalışıyorsunuz.
 
yalnızken düşünüyorsunuz, diyorsunuz ben bunlardan daha iyiyim her türlü. yarın gidip ortamın en kralını yapacam. yatmadan önce dinlediğiniz müzikler de etkili bunda. gaza getiriyorlar sizi. sabah olunca az da olsa kalmış oluyor dünkü enerjiden, dışarı çıkıp insanlara gülümsüyorsunuz. yarım saat sonra herşey bitiyor. aynı tas aynı hamam. gittiğiniz ortamda bunalıyorsunuz. erkenden çıkıp eve dönüyorsunuz. çünkü sen geceki sen değilsin, ya da geceki seni tanımıyorsun. aslında geceki sen hiçbir şey değildi, sadece senin biraz gaza gelmiş halin
 
devam takipteyim :)
 
Resmen yalnızlığın kitabını yazıyorsun :)) Doğaçlaman çok iyi yalnız her insan eşit kimileri içinde bulunduğu koşullarda diğerlerine göre daha avantajlı hepsi bu. Dışarıda deneyimleyeceğin bir şeyi neden kitaplarda arıyoruz ki. Abim bugün benimle dalga geçiyor. İnsanlardan kendini soyutluyorsun sonrada benim sorunum var diyorsun ne diyim haklı görünürde öyle dicek birşeyde bulamıyorum. Neden toplum içine çıkmıyorum. Çünkü sessizliği sevmiyorum ve bazende ne konuşucam endişesine saplanınca kaçıyorum diyelim..



Asıl sorun ne biliyor musun. Bütün olup bitenler beyinde şekilleniyor ve biz zihnimizin kontrolünü ele alamadığımız sürece bu sorunlar devam edicek. Kendimize söz geçirmek için önce zihninize hükmetmeyi öğrenelim.
Teşekkür ediyorum BykuS senin senaristliğe ilgin olduğunu duymuştum :)
 
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. 5651 sayılı yasaya göre bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. 5651 sayılı yasaya göre sitemiz mesajları kontrolle yükümlü olmayıp, yasaya aykırı yada telif hakkı içeren paylaşımlar BURADAN bize ulaşıldığı taktirde, ilgili konu en geç 48 saat içerisinde kaldırılacaktır. Sitemizde Bulunan Videolar YouTube, Facebook, Dailymotion, v.b. video paylaşım sitelerinden alınmaktadır. Telif hakları sorumluluğu bu sitelere aittir. Videoların hiç biri sunucularımızda bulunmamaktadır.
Geri
Üst