Arkadaşlar öfke ve nefret duygularını çok yoğun yaşıyorum.. Hayatımda sürekli birilerinden, bir çevreden, beni mutsuz eden, bekleten, stresli, yavaş ilerleyen, sonuca ulaştırmayan, herşeyden nefret ediyorum.. Kişiliğime yaptığım işe hedeflerime, hayallerime direkt veya dolaylı olarak yapılan saldırılardan nefret ediyorum.. Ve nefret ettikçe öfke duydukça bu durumu sanki daha çok besliyormuşum gibi geliyor..
Bu duruma nasıl dur derim ?
Hayatımda sevmediğim, nefret ettiğim insanları önemsememeyi nasıl başarabilirim ?
hatta onların hayatımda gerçekten yok olmuş gibi, hiç olmamış gibi olsun istiyorum.. yada benim çektiklerimin aynısını çeksinler, bu öfkeye marus kalsınlar istiyorum .. Affetmek, kabullenmek vs üzerine sayısız makale, meditasyon okudum hepsi laf kalabalığı.. Daha etkili bir çözüm istiyorum arkadaşlar.
bu konuda hangi telkinleri dinleyebilirim arkadaşlar fikirlerinizi paylaşırsanız sevinirim.. teşekkür ederim..
Bu duruma nasıl dur derim ?
Hayatımda sevmediğim, nefret ettiğim insanları önemsememeyi nasıl başarabilirim ?
hatta onların hayatımda gerçekten yok olmuş gibi, hiç olmamış gibi olsun istiyorum.. yada benim çektiklerimin aynısını çeksinler, bu öfkeye marus kalsınlar istiyorum .. Affetmek, kabullenmek vs üzerine sayısız makale, meditasyon okudum hepsi laf kalabalığı.. Daha etkili bir çözüm istiyorum arkadaşlar.
bu konuda hangi telkinleri dinleyebilirim arkadaşlar fikirlerinizi paylaşırsanız sevinirim.. teşekkür ederim..