- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Klasik görüşün yeni bir ifadesini oluşturur
ve paraya, kişilerin mal varlıkları içinde diğer varlıklar gibi yer verir.
Parasal varlıklar ile diğer menkul ve gayrimenkul varlıklar arasında kurulmuş
olan dengenin sürdürülmesi için çaba harcandığını varsayan Monetaristlere göre,
eğer bu denge bozulursa, yani ekonomik birimlerin portföyleri içinde yer alan
para miktarı, arzulanan para miktarından farklı olursa, ekonomik birimler, reel
ya da finansal aktifler satarak veya satın alarak bu duruma tepki gösterirler.
Böylece bütün portföyün ya da malvarlığının yeniden dengeye gelmesi (optimum
aktif dağılımının gerçekleşmesi) sağlanırken, ekonomide reel aktiflerin
talebinde ve dolayısıyla nominal gelirde değişme olur.Monetarist
iktisatçılar, faiz oranlarının parasal ve reel kesimlerin ilişkilendirilmesinde
oynadığı rolü reddetmemekle beraber, bu değişkenin öneminin ikinci derecede
olduğunu ve dikkatlerin asıl para stokundaki artış hızı üzerinde toplanması
gerektiğini ileri sürmektedirler. Bu nedenle, Keynes'çi para politikasından
farklı olarak, monetarist bir para politikası, faiz oranları üzerindeki eylemi
değil, para hacminin genişlemesi üzerindeki bir eylemi ifade
etmektedir.Monetarist görüşü savunan iktisatçılar arasında aşırı
monetaristler olduğu gibi, ılımlı olanlar da vardır. Aşırı monetarist tez, para
ile mallar arasındaki doğrudan ikamenin, faiz oranlarındaki değişikliklerden
kaynaklanan dolaylı sürecin yerine geçtiğini ileri sürer. Ilımlı monetarist tez
ise, doğrudan ikamenin Keynes'çi dolaylı sürecin tamamlayıcısı olduğunu, bu
nedenle birincinin ikinci sürecin geçerliliğini bozmadığını kabul
eder.Monetarist parasal sürecin etkinliği, para talebinin faiz
elastikliğinin düşük olmasına bağlıdır. Monetarist para politikası sürecinde
stratejik faktör, para arzının artış oranıdır; ikinci önemli faktör ise, paranın
gelir dolanım hızındaki değişikliklerdir. Bu iki faktör, bir ekonominin kendi
kendisini besleyen bir enflasyon süreci içine girmesinin temel nedenleridir.
Para stoğunun artış hızı enflasyonist sürecin başlamasından, paranın dolanım
hızı da sürdürülmesinden sorumludur. Friedman'ın deyişiyle, "enflasyon parasal
ve yalnızca parasal bir olgudur."Monetaristler için para politikası
aktarma süreci içinde gösterge olarak "para stoku" nun, parasal ara-amaç olarak
da "parasal taban" ın kullanılması gerekir.
Afyon Jeotermal Merkezi Isıtma Sistemi, Ekonomisi Ve Hava Kirliliğini Önlemedeki KatkKserofitlik Ve Su Ekonomisi ÖkofizyolojisiFloresanların EkonomikliğiVarlık Vergisi1987-1993 Türkiye Ekonomisi1983-1987 Türkiye Ekonomisi1980-1982 Türkiye Ekonomisi1923-1980 Türkiye Ekonomisi19 Şubat KriziSermaye Piyasası Kurulu (SPK)İMKB PazarlarıİMKB'de Kote İşlemiMilli Korunma KanunuAltın Kurallar5 Nisan KararlarıElliot Dalga KuramıDow KuramıDirectional MovementDikdörtgen FormasyonuDestek ve Direnç
ve paraya, kişilerin mal varlıkları içinde diğer varlıklar gibi yer verir.
Parasal varlıklar ile diğer menkul ve gayrimenkul varlıklar arasında kurulmuş
olan dengenin sürdürülmesi için çaba harcandığını varsayan Monetaristlere göre,
eğer bu denge bozulursa, yani ekonomik birimlerin portföyleri içinde yer alan
para miktarı, arzulanan para miktarından farklı olursa, ekonomik birimler, reel
ya da finansal aktifler satarak veya satın alarak bu duruma tepki gösterirler.
Böylece bütün portföyün ya da malvarlığının yeniden dengeye gelmesi (optimum
aktif dağılımının gerçekleşmesi) sağlanırken, ekonomide reel aktiflerin
talebinde ve dolayısıyla nominal gelirde değişme olur.Monetarist
iktisatçılar, faiz oranlarının parasal ve reel kesimlerin ilişkilendirilmesinde
oynadığı rolü reddetmemekle beraber, bu değişkenin öneminin ikinci derecede
olduğunu ve dikkatlerin asıl para stokundaki artış hızı üzerinde toplanması
gerektiğini ileri sürmektedirler. Bu nedenle, Keynes'çi para politikasından
farklı olarak, monetarist bir para politikası, faiz oranları üzerindeki eylemi
değil, para hacminin genişlemesi üzerindeki bir eylemi ifade
etmektedir.Monetarist görüşü savunan iktisatçılar arasında aşırı
monetaristler olduğu gibi, ılımlı olanlar da vardır. Aşırı monetarist tez, para
ile mallar arasındaki doğrudan ikamenin, faiz oranlarındaki değişikliklerden
kaynaklanan dolaylı sürecin yerine geçtiğini ileri sürer. Ilımlı monetarist tez
ise, doğrudan ikamenin Keynes'çi dolaylı sürecin tamamlayıcısı olduğunu, bu
nedenle birincinin ikinci sürecin geçerliliğini bozmadığını kabul
eder.Monetarist parasal sürecin etkinliği, para talebinin faiz
elastikliğinin düşük olmasına bağlıdır. Monetarist para politikası sürecinde
stratejik faktör, para arzının artış oranıdır; ikinci önemli faktör ise, paranın
gelir dolanım hızındaki değişikliklerdir. Bu iki faktör, bir ekonominin kendi
kendisini besleyen bir enflasyon süreci içine girmesinin temel nedenleridir.
Para stoğunun artış hızı enflasyonist sürecin başlamasından, paranın dolanım
hızı da sürdürülmesinden sorumludur. Friedman'ın deyişiyle, "enflasyon parasal
ve yalnızca parasal bir olgudur."Monetaristler için para politikası
aktarma süreci içinde gösterge olarak "para stoku" nun, parasal ara-amaç olarak
da "parasal taban" ın kullanılması gerekir.
Afyon Jeotermal Merkezi Isıtma Sistemi, Ekonomisi Ve Hava Kirliliğini Önlemedeki KatkKserofitlik Ve Su Ekonomisi ÖkofizyolojisiFloresanların EkonomikliğiVarlık Vergisi1987-1993 Türkiye Ekonomisi1983-1987 Türkiye Ekonomisi1980-1982 Türkiye Ekonomisi1923-1980 Türkiye Ekonomisi19 Şubat KriziSermaye Piyasası Kurulu (SPK)İMKB PazarlarıİMKB'de Kote İşlemiMilli Korunma KanunuAltın Kurallar5 Nisan KararlarıElliot Dalga KuramıDow KuramıDirectional MovementDikdörtgen FormasyonuDestek ve Direnç