- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
karl marx'ın öğretilerini içeren ideoloji.
karl marx ve friedrich engels'in düşünceleri üzerine kurulmuş politik, ekonomik ve felsefi akım. modern komünizm ve birçok sosyalist kuram, marksizmden türemiştir.
toplumun yatay bir bölünme ile ayrıldığını ve bunun sınıf bölünmesi olduğunu öne sürer.ideolojisini ulus,din vb bölünmelere dayandırmaz.
üç temel öğenin bileşiminden oluşur: ekonomi politiğin eleştirisi, diyalektik felsefe,siyaset teorisi.devrimci işçi hareketi ise bu üç ögenin bütünleştirici gücüdür.
marksizm donmuş bir dogma değil, bir eylem kılavuzudur. felsefeden ekonomi politiğe, teoriden siyasete, siyasetten örgütlenmeye, örgütlenmeden sınıf ve kitle eylemine ve sınıf mücadelesinin her cephesine olağanüstü bir devrimci devinimi taşıyan, marksizmden başkası değildir.
dogmatik olduğu yazılır, çizilir. oportünizm, marksizmde her zaman dogmatizmi görür. bunun nedeni, oportünizmin toplumun tarihsel gelişim yasalarından, sosyalizmin bu gelişim yasalarından doğan kaçınılmazlığından hiçbir şey anlamaması, işçi sınıfının gelecek perspektifi yerine anın teorisini ve taktiğini üretmesidir. o, görünenle, suyun yüzeyinde olanla, an'da baskın olanla yetinir ve politikasını andan üretir. felsefede olgucu, siyasette ve pratikte pragmatiktir. kendiliğindenciliğin evrensel kuralını uygular: olan olması gerekendir! marksizmin sınıf mücadelesinde her zaman ilkesel tutumu esas almasını, her süreci ve sorunu tarih-dönem-gelecek bağlantısı içerisinde irdelemesini ve politika ve taktiklerini sınıf mücadelesinin ileriye taşınması perspektifiyle inşa etmesini o, dogmatizm ve şablonculuk olarak değerlendirir.
marksistler, oportünizmin kendilerine yönelttiği dogmatizm saldırısından tarih boyunca onur duyarlar. bunu, ideolojik, siyasal, taktiksel planda çektikleri kırmızı çizgilerin bir doğrulanması sayarlar. peki ya oportünizm de marksizmin kendisini karanlıkta dahi teşhis edebildiğinin farkında mıdır?
doğanın, toplumun ve insan aklının gelişiminin en genel yasalarının ve dünya ve onun devrimci dönüşümü yöntemlerinin oluşturduğu felsefe.
marksizmi aşma tasarısının galiba pek bir anlamı da yok, geleceği de çünkü marksizm kendi kendini aşan bir dünya görüşüdür.
marks'ın temeldeki amacından biraz sapmış olsa da, hala dünyayı anlamada kullanılan önemli ideolojilerden bir tanesidir.
evet, marks kendisi bizzat marksist değilim demiştir. çünkü marks anladığını düşünen insanlar, genelde sınıf kavgası temelinden yaklaşıyorlardı. bu kavga onlara cazip geldiği için midir nedir, marks'ı işçi haklarını savunmaya çalışan bir sendikacı olarak görüyorlardı. oysa marks estranged labor makalesinde dediği gibi, insanla hayvanı birbirinden ayıran önemli bir özelliği yok ettiği için eleştiriyordu kapitalizmi. metalaşmaktan ve kendine yabancılaşmaktan korumak için yazıyordu. devrimleriyle ilgili öngörüsü bireyin özgürlüğüne ve kurumlaşmasına karşı çıkmasına dayanıyordu.
bu açıdan, marks'ı belki de en iyi anlayan kişilerden birisi michel foucault'dur. her ne kadar devrinin marksistleri tarafından dışlansa da, marks'ın bu bireye yönelik düşüncelerini, antik yunan ve roma felsefesine dek götürmüş, hristiyanlıktaki ruhaniyatı da karıştırarak genel bir benlik kavramıyla ortaya çıkmıştır. bu noktada, iktidar mücadelesinin sadece sınıflar arası verilmediğini, bireylerin de gerek cinsellik gerek de başka şekillerde bu mücadelede tek başlarına savaşmaları gerektiğini söylemiştir.
marksizm, hala geçerliliğini korumaktadır, zira marks, yeni teknolojilerin insanları götürdüğü noktayı o günden görmüş ve modernizm denen şeyin insanları dönüştürmekte olduğuna vurgu yapmış, bu yeni teknolojiyi insanlığın yararına olan bir şeye dönüştürmekle ancak insanlık kurtuluşunu elde edecektir, diyerek kendi kaderini tayin etme vurgusunu yapmıştır. bugün de kapitalizm'in çok da dönüşmediğini, sadece yeni teknolojilerin artık bu konuda daha acımasız olduğunu görmekteyiz. bu nedenle de marks-foucault çizgisinde hatta habermas'a da değinerek günümüz dünyasına marksist bir paradigma altında bakabiliriz.
marksizm bir dünya dinidir
marks bu dinin tanrısıdır
kitabı das kapital'dir.
bu üstad ı okuyup öğrenmenin bu kadar zor olacağını hiç düşünmemiştim.. sınav yüzünden soğumaya başladım.. umarım sınavdan sonra kitabını okumaya halim kalır..
p.s : öneri kaynaklara açığım..
sürekli düşünülen,aradan yıllar geçmesine rağmen hala tartışılan,felsefi ve siyasi yönü daha ağır basan,esasında temelsiz,ilk baskışta tam eşitliği savunduğunu sanıp,içine girdikçe,biraz da mantığınızı kullanarak aslında tam eşitsizliği savunduğunu anlayabileceğiniz ideoloji.yüzyıllardır ülkeden ülkeye savrulup durmuştur.devrimizde uygulanılabilirliği yoktur.
eninde sonunda bütün dünyada hüküm sürecek olan felsefi önermedir.
ne kadar yırtarsalk yırtalım müstehcen yerlerimizi en gerçek, en insan için olan felsefe olan marksizmin bayrağı dalgalanacaktır bütün dünyada. bu bir ütopya değil, öngörü değil, evrimin sistemler üzerindeki değişmez yasasıdır.
kapitalizm kendi kendini öldürmeye ve kendi mezar kazıcılarını yaratmaya mahkumdur. ve marsizm bir kapitalist sistem eleştirisi olarak tek ve yek önermedir.
sentetik bir felsefi sistemdir.
aynı zamanda analitik bir felsefe sistemidir. bütün olarak olmasa da)
Kaynak: İtüSözlük
karl marx ve friedrich engels'in düşünceleri üzerine kurulmuş politik, ekonomik ve felsefi akım. modern komünizm ve birçok sosyalist kuram, marksizmden türemiştir.
toplumun yatay bir bölünme ile ayrıldığını ve bunun sınıf bölünmesi olduğunu öne sürer.ideolojisini ulus,din vb bölünmelere dayandırmaz.
üç temel öğenin bileşiminden oluşur: ekonomi politiğin eleştirisi, diyalektik felsefe,siyaset teorisi.devrimci işçi hareketi ise bu üç ögenin bütünleştirici gücüdür.
marksizm donmuş bir dogma değil, bir eylem kılavuzudur. felsefeden ekonomi politiğe, teoriden siyasete, siyasetten örgütlenmeye, örgütlenmeden sınıf ve kitle eylemine ve sınıf mücadelesinin her cephesine olağanüstü bir devrimci devinimi taşıyan, marksizmden başkası değildir.
dogmatik olduğu yazılır, çizilir. oportünizm, marksizmde her zaman dogmatizmi görür. bunun nedeni, oportünizmin toplumun tarihsel gelişim yasalarından, sosyalizmin bu gelişim yasalarından doğan kaçınılmazlığından hiçbir şey anlamaması, işçi sınıfının gelecek perspektifi yerine anın teorisini ve taktiğini üretmesidir. o, görünenle, suyun yüzeyinde olanla, an'da baskın olanla yetinir ve politikasını andan üretir. felsefede olgucu, siyasette ve pratikte pragmatiktir. kendiliğindenciliğin evrensel kuralını uygular: olan olması gerekendir! marksizmin sınıf mücadelesinde her zaman ilkesel tutumu esas almasını, her süreci ve sorunu tarih-dönem-gelecek bağlantısı içerisinde irdelemesini ve politika ve taktiklerini sınıf mücadelesinin ileriye taşınması perspektifiyle inşa etmesini o, dogmatizm ve şablonculuk olarak değerlendirir.
marksistler, oportünizmin kendilerine yönelttiği dogmatizm saldırısından tarih boyunca onur duyarlar. bunu, ideolojik, siyasal, taktiksel planda çektikleri kırmızı çizgilerin bir doğrulanması sayarlar. peki ya oportünizm de marksizmin kendisini karanlıkta dahi teşhis edebildiğinin farkında mıdır?
doğanın, toplumun ve insan aklının gelişiminin en genel yasalarının ve dünya ve onun devrimci dönüşümü yöntemlerinin oluşturduğu felsefe.
marksizmi aşma tasarısının galiba pek bir anlamı da yok, geleceği de çünkü marksizm kendi kendini aşan bir dünya görüşüdür.
marks'ın temeldeki amacından biraz sapmış olsa da, hala dünyayı anlamada kullanılan önemli ideolojilerden bir tanesidir.
evet, marks kendisi bizzat marksist değilim demiştir. çünkü marks anladığını düşünen insanlar, genelde sınıf kavgası temelinden yaklaşıyorlardı. bu kavga onlara cazip geldiği için midir nedir, marks'ı işçi haklarını savunmaya çalışan bir sendikacı olarak görüyorlardı. oysa marks estranged labor makalesinde dediği gibi, insanla hayvanı birbirinden ayıran önemli bir özelliği yok ettiği için eleştiriyordu kapitalizmi. metalaşmaktan ve kendine yabancılaşmaktan korumak için yazıyordu. devrimleriyle ilgili öngörüsü bireyin özgürlüğüne ve kurumlaşmasına karşı çıkmasına dayanıyordu.
bu açıdan, marks'ı belki de en iyi anlayan kişilerden birisi michel foucault'dur. her ne kadar devrinin marksistleri tarafından dışlansa da, marks'ın bu bireye yönelik düşüncelerini, antik yunan ve roma felsefesine dek götürmüş, hristiyanlıktaki ruhaniyatı da karıştırarak genel bir benlik kavramıyla ortaya çıkmıştır. bu noktada, iktidar mücadelesinin sadece sınıflar arası verilmediğini, bireylerin de gerek cinsellik gerek de başka şekillerde bu mücadelede tek başlarına savaşmaları gerektiğini söylemiştir.
marksizm, hala geçerliliğini korumaktadır, zira marks, yeni teknolojilerin insanları götürdüğü noktayı o günden görmüş ve modernizm denen şeyin insanları dönüştürmekte olduğuna vurgu yapmış, bu yeni teknolojiyi insanlığın yararına olan bir şeye dönüştürmekle ancak insanlık kurtuluşunu elde edecektir, diyerek kendi kaderini tayin etme vurgusunu yapmıştır. bugün de kapitalizm'in çok da dönüşmediğini, sadece yeni teknolojilerin artık bu konuda daha acımasız olduğunu görmekteyiz. bu nedenle de marks-foucault çizgisinde hatta habermas'a da değinerek günümüz dünyasına marksist bir paradigma altında bakabiliriz.
marksizm bir dünya dinidir
marks bu dinin tanrısıdır
kitabı das kapital'dir.
bu üstad ı okuyup öğrenmenin bu kadar zor olacağını hiç düşünmemiştim.. sınav yüzünden soğumaya başladım.. umarım sınavdan sonra kitabını okumaya halim kalır..
p.s : öneri kaynaklara açığım..
sürekli düşünülen,aradan yıllar geçmesine rağmen hala tartışılan,felsefi ve siyasi yönü daha ağır basan,esasında temelsiz,ilk baskışta tam eşitliği savunduğunu sanıp,içine girdikçe,biraz da mantığınızı kullanarak aslında tam eşitsizliği savunduğunu anlayabileceğiniz ideoloji.yüzyıllardır ülkeden ülkeye savrulup durmuştur.devrimizde uygulanılabilirliği yoktur.
eninde sonunda bütün dünyada hüküm sürecek olan felsefi önermedir.
ne kadar yırtarsalk yırtalım müstehcen yerlerimizi en gerçek, en insan için olan felsefe olan marksizmin bayrağı dalgalanacaktır bütün dünyada. bu bir ütopya değil, öngörü değil, evrimin sistemler üzerindeki değişmez yasasıdır.
kapitalizm kendi kendini öldürmeye ve kendi mezar kazıcılarını yaratmaya mahkumdur. ve marsizm bir kapitalist sistem eleştirisi olarak tek ve yek önermedir.
sentetik bir felsefi sistemdir.
aynı zamanda analitik bir felsefe sistemidir. bütün olarak olmasa da)
Kaynak: İtüSözlük