kacirilan firsatlar

[bluemoon24]

* uzun yollari da göze alabilen bir dostluk.



ya biz, binde bir karsimiza cikan dostluk, arkadaslik, sevgililik

firsatlarini ne yapiyoruz? aksamüstünün bir saatinde yorgun gövdemizi

yaslayip miril miril konusabilecegimiz, omuzumuza dolanan bir kolun,

basimizi yaslayabilecegimiz bir omuzun, belimizi kavrayan bir elin,

uzun yollara dayanikli asklarin sahibi karsimiza ciktiginda

taniyabiliyor muyuz onu, degerini biliyor, biricikligini,

benzersizligini anlayabiliyor muyuz?...



yoksa hayati sonsuz, firsatlari sayisiz sanip kendimizi hep

ileride bir gün karsilasacagimizi sandigimiz bir baskasina,

bir yenisine ertelerken hayat yanimizdan gecip gidiyor mu?



karsimiza erken cikmis insanlari yolumuzun disina sürerken

bir gün geri dönüp onu deliler gibi arayacagimizi hic hesaba

katiyor muyuz? hayat her zaman cömert davranmaz bize, tersine

cogu kez zalimdir, herzaman ayni firsatlari sunmaz,

toyluk zamanlarini ödetir. hoyratca kullandigimiz arkadasliklarin,

eskitmeden yiprattigimiz dostluklarin, savurganca harcadigimiz

asklarin hazin hatirasiyla yapayalniz kaliriz birgün.



bir aksamüstü yanimizda kimse olmaz, ya da olanlar olmasi

gerekenler degildir.yildizlarin bizim icin parladigini göremeyen

gözlerimiz, gün gelir hayatimizdan kayan yildizlarin gömüldügü

maziye kilitlenir...

kedilerin özel bir anini yakalamak gibidir kendi hayatimizdaki

olaganüstü anlari ve olaganüstü kisileri yakalamak. bazilarinin

gelecekte sandiklari "birgün" gecmiste kalmistir oysa hani su

karsidan karsiya gecerken, trafik isiklarinda rastladiginiz,

omuzunuzun üzerinden söyle bir baktiginiz sonra da bosverip

"nasil olsa ileride birgün tekrar karsima cikar." dediginizdir.

oysa tam da o gün, bu zalim sehri terk etmistir o,

bos yere bu sokaklarda aranirsiniz...

murathan mungan

Kaynak: EkşiSözlük