İNANÇLAR
Tolga ÇELEBİ
Hepimiz bir şeylere inanırız. Bir şeye inanmayan insanlar bile inanmadıklarına inanırlar. Bizler inanmak ya da inanmamayı değil, sadece neye inanacağımızı seçebiliriz. Bu seçtiğimiz inançta her neyse hayatımızı yönetmeye ve şekillendirmeye başlar. Burada bahsetmek istediğim şey; dini inançlar değil, hayatımızı şekillendiren düşünce kalıplarımız ile ilgili inançlarımızdır.
Bilinçaltımız bir bahçe gibidir. Her düşünce de o bahçeye ekilen bir tohum gibidir. Bu tohumlar her gün büyür ve günün birinde yıkılmaz bir çınar haline gelir. Bilinçaltımıza yüklediğimiz düşünceler de aynı bu çınar gibi sarsılmaz bir inanç haline gelir. Aslında oraya bu inancı ekende, bu yapıyı kabullenende biziz.
Günlük hayatta sahip olduğumuz inançlar, hayata bakış açımızı belirler. İnsanların çoğunlukla iyi yolduğuna mı inanıyorsunuz, yoksa insanların fırsatçı olduğuna mı? Arkadaş edinmenin ve çok sayıda dosta sahip olmanın iyi bir şey mi olduğuna inanıyorsunuz, yoksa başınıza iş açacağına mı? Elinizi attığınız her işte başarılı olduğunuza mı inanıyorsunuz, yoksa beceriksiz olduğunuza mı? Hepimizin alışkanlık haline gelen bir düşünce yapısı ve buna uygun bir inanç sistemi var. Neye inanırsak da tam anlamıyla onu yaşıyoruz.
İnsanların hayata bakışları ve bu konudaki inançları; deneyim kazandıkça ve eğitim aldıkça değişir. Ama bazı inançlar, şartlanmaya ortaya çıktığı için, değişmesi de, ortadan kalkması da çok zor olur. Bu yüzden çatışmalar yaşarız. Bir yanda bizi engelleyen, kısıtlayan bir inanç, diğer tarafta ise başarma isteği. Kendimizle çatışır dururuz. Kendimizi parçalanmış hissederiz. Adeta; kendi kendimize ihanet etmek gibi bir şey!...
Bu çelişkiden kurtulmanın bir yolu var. Denge kurmak için, davranışlarla inançların uyumlu, özdeş hale gelmesi gerekiyor. Bu şekilde hayatımızda bir uyum yakalayabiliriz. İnançlarımız, dış gerçeklere uymuyorsa düşüncelerimizin son kullanma tarihi geçmiş demektir. Ya inanç değişecek ya eylem.
Bir şeyi yapacağım dersem de, yapamayacağım dersem de ben haklıyım. Neye inanıyorsam onun için çalışırım. İnancım benim gücümdür. Bu gücü hayatımı mükemmele taşımak için kullanmayı seçiyorum.
Tolga ÇELEBİ
Hepimiz bir şeylere inanırız. Bir şeye inanmayan insanlar bile inanmadıklarına inanırlar. Bizler inanmak ya da inanmamayı değil, sadece neye inanacağımızı seçebiliriz. Bu seçtiğimiz inançta her neyse hayatımızı yönetmeye ve şekillendirmeye başlar. Burada bahsetmek istediğim şey; dini inançlar değil, hayatımızı şekillendiren düşünce kalıplarımız ile ilgili inançlarımızdır.
Bilinçaltımız bir bahçe gibidir. Her düşünce de o bahçeye ekilen bir tohum gibidir. Bu tohumlar her gün büyür ve günün birinde yıkılmaz bir çınar haline gelir. Bilinçaltımıza yüklediğimiz düşünceler de aynı bu çınar gibi sarsılmaz bir inanç haline gelir. Aslında oraya bu inancı ekende, bu yapıyı kabullenende biziz.
Günlük hayatta sahip olduğumuz inançlar, hayata bakış açımızı belirler. İnsanların çoğunlukla iyi yolduğuna mı inanıyorsunuz, yoksa insanların fırsatçı olduğuna mı? Arkadaş edinmenin ve çok sayıda dosta sahip olmanın iyi bir şey mi olduğuna inanıyorsunuz, yoksa başınıza iş açacağına mı? Elinizi attığınız her işte başarılı olduğunuza mı inanıyorsunuz, yoksa beceriksiz olduğunuza mı? Hepimizin alışkanlık haline gelen bir düşünce yapısı ve buna uygun bir inanç sistemi var. Neye inanırsak da tam anlamıyla onu yaşıyoruz.
İnsanların hayata bakışları ve bu konudaki inançları; deneyim kazandıkça ve eğitim aldıkça değişir. Ama bazı inançlar, şartlanmaya ortaya çıktığı için, değişmesi de, ortadan kalkması da çok zor olur. Bu yüzden çatışmalar yaşarız. Bir yanda bizi engelleyen, kısıtlayan bir inanç, diğer tarafta ise başarma isteği. Kendimizle çatışır dururuz. Kendimizi parçalanmış hissederiz. Adeta; kendi kendimize ihanet etmek gibi bir şey!...
Bu çelişkiden kurtulmanın bir yolu var. Denge kurmak için, davranışlarla inançların uyumlu, özdeş hale gelmesi gerekiyor. Bu şekilde hayatımızda bir uyum yakalayabiliriz. İnançlarımız, dış gerçeklere uymuyorsa düşüncelerimizin son kullanma tarihi geçmiş demektir. Ya inanç değişecek ya eylem.
Bir şeyi yapacağım dersem de, yapamayacağım dersem de ben haklıyım. Neye inanıyorsam onun için çalışırım. İnancım benim gücümdür. Bu gücü hayatımı mükemmele taşımak için kullanmayı seçiyorum.