- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Zekeriyya
(a.s) İsrâiloğullarının peygamberi olduğu gibi, aynı zamanda onların bilgini,
reisi ve müşaviri yani danışmanı idi (es-Sa'l-ebî, el-Arais, 1951, 372).Onun
hakkında çeşitli âyet ve hadisler vardır. Ebû Hureyre'nin naklettiğine göre,
Hz. Muhammed (s.a.s); Zekeriyya (a.s) marangoz idi(Ahmed b.
Hanbel, el-Müsned, Mısır, 1954, II, 405) diyerek O'nun elinin emeği ile geçinen
bir sanat ehli olduğunu haber vermiştir.Zekeriyya
(a.s)'ın hanımı İsa (a.s)'ın annesi Meryem'in teyzesi İşâ idi. Zekeriyya (a.s)
da, Meryem'e bakmakla meşgul oluyordu. O'na Beyt-i Makdis'te bir yer yapmıştı.
O'nun odasına her girdiğinde, yanında kış mevsiminde yaz meyvesini ve yaz
mevsiminde de kış meyvesini buluyordu. Zekeriyya (a.s), Ey Meryem, bu
sana nereden geliyor? diye sorunca, Meryem, Allah
tarafındandır. diye cevap veriyordu (el-Kurtubî, Ahkâmu'/-Kur'ân, IV, 69
vd).Zekeriyya
(a.s) Hz. Meryem'in yanında böyle yaz mevsiminde kış meyvesini ve kış
mevsiminde de yaz meyvesini görünce, Meryem'e bu nimetleri veren, buna gücü
yeten yüce Allah, eşimin yaşı geldiği halde, bize hayırlı bir evlat verebilir
şeklinde düşündü ve hayırlı bir evladın olması için Allah'a gizlice şöyle dua
etti:Rabbim!
Gerçekten kemiklerim zayıfladı, saçlarım ağardı, Rabbim!.Sana yalvarmaktan
dolayı herhangi bir şeyden mahrum kalmadım. Doğrusu, benden sonra yerime
geçecek yakınlarımın iyi hareket etmeyeceklerinden korkuyorum. Karım da
kısırdır. Katından bana bir oğul bağışla ki, bana ve Yâkub oğullarına mirasçı
olsun! Rabbim! O'nun, senin rızanı kazanmasını da sağla!
(Meryem,19/4,5,6)Ya
Rabbi! Bana kendi katından temiz bir soy bahşet! (Âlu İmrân, 3/38)Rabbim!
Beni tek başıma bırakma! Sen varislerin en hayırlısısın (el-Enbiyâ,
21/89).Gücü
her şeye yeten Yüce Allah, Zekeriyya (a.s)'ın duâsını kabul etti ve O'na bir
erkek evlad vereceğini müjdeledi:Ey
Zekeriyya! Sana Yahya isminde bir oğlanı müjdeliyoruz. Bu adı daha önce kimseye
vermemiştik (Meryem, 19/7).Mihrabda
namaz kılmaya durduğu sırada, hemen melekler ona şöyle seslendi: Haberin
olsun! Allah sana Yahya adlı çocuğu müjdeliyor. O, Allah'tan gelen bir kelimeyi
(İsâ'yı) tasdik edecek, milletinin efendisi olacak, nefsine hakim bulunacak ve
salihlerden bir peygamber olacaktır (Âlu İmrân, 3/39).Zekeriyya
(a.s), Allah'ın verdiği bu müjdeye şaştı, hayret etti. Çünkü kendisi de hanımı
da hayli yaşlı idiler. Rabbim! Karım kısır, ben de son derece kocamışken
nasıl oğlum olabilir? (Meryem, 19/8) diyerek, bu ilginç müjde karşısında
hayretini dile getirdi.Yüce
Allah ona şöyle cevap verdi:Rabbin
böyle buyurdu. Çünkü bu bana kolaydır. Nitekim sen yokken, daha önce seni
yaratmıştım (Meryem, 19/9).Kur'ân'ın
başka bir yerinde bu durum şöyle haber verilmiştir:Zekeriyya'nın
duasını kabul edip kendisine Yahya yı bahşetmiş, eşini de doğum yapacak hale
getirmiştik. Doğrusu onlar iyi işlerde yarışıyorlar, korkarak ve umarak bize
yalvarıyorlardı. Bize karşı gönülden saygı duyuyorlardı (el-Enbiya,
21/90).Yüce
Allah'ın bu güzel müjdesine son derece sevinen Zekeriyya (a.s)Rabbim!
Öyle ise bana bir alamet var, dedi (Meryem, 19/10). Allah ona şu cevabı
verdi:Alâmetin;
üç gün, işaretten başka şekilde insanlarla konuşmamandır. Rabbını çok an, akşam
sabah hamdet! (Âlu İmrân, 3/41).Gün
oldu, Zekeriyya (a.s)'ın nutku tutuldu. Mihrabdan çıktı ve milletine:
Sabah-akşam Allah'ı tesbih edin! diye işârette bulundu (Meryem,
19/11).Zamanı
gelince, Zekeriyya (a.s)'ın oğlu Yahya (a.s) dünyaya geldi.Yukarıda
görüldüğü gibi, Zekeriyya (a.s) ile ilgili olarak zikredilen âyetlerin çoğu,
dua mahiyetindedir. O, çok dua eden, Allah'ın emir ve yasaklarına riayet ederek
tam bir teslimiyet içinde yaşayan Yüce bir peygamberdi. Allah: Zekeriyyâ,
Yahyâ, İsa ve İlyas'a da (yol göstermiştik). Hepsi iyilerden (idi)ler
(el-En'âm, 6/85) diyerek onu şahit peygamberlerle birlikte anmıştır.Zekeriyya
(a.s) bu şekilde ömrünü ibâdetle geçirdi. Daima insanları Yüce Allah'a inanmaya
ve O'nun yolunda yürümeye cağırdı. fakat azmış olan, küfre dalan ve önünü
görmeyecek kadar gözü dönenler, onu şehid ettiler (Taberî, et-Tarih, Mısır
1326, II, 16; Ahmet Cevdet Paşa, Kısus-r Enbiyâ, İstanbul 1966, I, 41).
(a.s) İsrâiloğullarının peygamberi olduğu gibi, aynı zamanda onların bilgini,
reisi ve müşaviri yani danışmanı idi (es-Sa'l-ebî, el-Arais, 1951, 372).Onun
hakkında çeşitli âyet ve hadisler vardır. Ebû Hureyre'nin naklettiğine göre,
Hz. Muhammed (s.a.s); Zekeriyya (a.s) marangoz idi(Ahmed b.
Hanbel, el-Müsned, Mısır, 1954, II, 405) diyerek O'nun elinin emeği ile geçinen
bir sanat ehli olduğunu haber vermiştir.Zekeriyya
(a.s)'ın hanımı İsa (a.s)'ın annesi Meryem'in teyzesi İşâ idi. Zekeriyya (a.s)
da, Meryem'e bakmakla meşgul oluyordu. O'na Beyt-i Makdis'te bir yer yapmıştı.
O'nun odasına her girdiğinde, yanında kış mevsiminde yaz meyvesini ve yaz
mevsiminde de kış meyvesini buluyordu. Zekeriyya (a.s), Ey Meryem, bu
sana nereden geliyor? diye sorunca, Meryem, Allah
tarafındandır. diye cevap veriyordu (el-Kurtubî, Ahkâmu'/-Kur'ân, IV, 69
vd).Zekeriyya
(a.s) Hz. Meryem'in yanında böyle yaz mevsiminde kış meyvesini ve kış
mevsiminde de yaz meyvesini görünce, Meryem'e bu nimetleri veren, buna gücü
yeten yüce Allah, eşimin yaşı geldiği halde, bize hayırlı bir evlat verebilir
şeklinde düşündü ve hayırlı bir evladın olması için Allah'a gizlice şöyle dua
etti:Rabbim!
Gerçekten kemiklerim zayıfladı, saçlarım ağardı, Rabbim!.Sana yalvarmaktan
dolayı herhangi bir şeyden mahrum kalmadım. Doğrusu, benden sonra yerime
geçecek yakınlarımın iyi hareket etmeyeceklerinden korkuyorum. Karım da
kısırdır. Katından bana bir oğul bağışla ki, bana ve Yâkub oğullarına mirasçı
olsun! Rabbim! O'nun, senin rızanı kazanmasını da sağla!
(Meryem,19/4,5,6)Ya
Rabbi! Bana kendi katından temiz bir soy bahşet! (Âlu İmrân, 3/38)Rabbim!
Beni tek başıma bırakma! Sen varislerin en hayırlısısın (el-Enbiyâ,
21/89).Gücü
her şeye yeten Yüce Allah, Zekeriyya (a.s)'ın duâsını kabul etti ve O'na bir
erkek evlad vereceğini müjdeledi:Ey
Zekeriyya! Sana Yahya isminde bir oğlanı müjdeliyoruz. Bu adı daha önce kimseye
vermemiştik (Meryem, 19/7).Mihrabda
namaz kılmaya durduğu sırada, hemen melekler ona şöyle seslendi: Haberin
olsun! Allah sana Yahya adlı çocuğu müjdeliyor. O, Allah'tan gelen bir kelimeyi
(İsâ'yı) tasdik edecek, milletinin efendisi olacak, nefsine hakim bulunacak ve
salihlerden bir peygamber olacaktır (Âlu İmrân, 3/39).Zekeriyya
(a.s), Allah'ın verdiği bu müjdeye şaştı, hayret etti. Çünkü kendisi de hanımı
da hayli yaşlı idiler. Rabbim! Karım kısır, ben de son derece kocamışken
nasıl oğlum olabilir? (Meryem, 19/8) diyerek, bu ilginç müjde karşısında
hayretini dile getirdi.Yüce
Allah ona şöyle cevap verdi:Rabbin
böyle buyurdu. Çünkü bu bana kolaydır. Nitekim sen yokken, daha önce seni
yaratmıştım (Meryem, 19/9).Kur'ân'ın
başka bir yerinde bu durum şöyle haber verilmiştir:Zekeriyya'nın
duasını kabul edip kendisine Yahya yı bahşetmiş, eşini de doğum yapacak hale
getirmiştik. Doğrusu onlar iyi işlerde yarışıyorlar, korkarak ve umarak bize
yalvarıyorlardı. Bize karşı gönülden saygı duyuyorlardı (el-Enbiya,
21/90).Yüce
Allah'ın bu güzel müjdesine son derece sevinen Zekeriyya (a.s)Rabbim!
Öyle ise bana bir alamet var, dedi (Meryem, 19/10). Allah ona şu cevabı
verdi:Alâmetin;
üç gün, işaretten başka şekilde insanlarla konuşmamandır. Rabbını çok an, akşam
sabah hamdet! (Âlu İmrân, 3/41).Gün
oldu, Zekeriyya (a.s)'ın nutku tutuldu. Mihrabdan çıktı ve milletine:
Sabah-akşam Allah'ı tesbih edin! diye işârette bulundu (Meryem,
19/11).Zamanı
gelince, Zekeriyya (a.s)'ın oğlu Yahya (a.s) dünyaya geldi.Yukarıda
görüldüğü gibi, Zekeriyya (a.s) ile ilgili olarak zikredilen âyetlerin çoğu,
dua mahiyetindedir. O, çok dua eden, Allah'ın emir ve yasaklarına riayet ederek
tam bir teslimiyet içinde yaşayan Yüce bir peygamberdi. Allah: Zekeriyyâ,
Yahyâ, İsa ve İlyas'a da (yol göstermiştik). Hepsi iyilerden (idi)ler
(el-En'âm, 6/85) diyerek onu şahit peygamberlerle birlikte anmıştır.Zekeriyya
(a.s) bu şekilde ömrünü ibâdetle geçirdi. Daima insanları Yüce Allah'a inanmaya
ve O'nun yolunda yürümeye cağırdı. fakat azmış olan, küfre dalan ve önünü
görmeyecek kadar gözü dönenler, onu şehid ettiler (Taberî, et-Tarih, Mısır
1326, II, 16; Ahmet Cevdet Paşa, Kısus-r Enbiyâ, İstanbul 1966, I, 41).