Kadin her sabah oldugu gibi o günde beyaz degnegi ve el yordami
>ile otobüse
>binmisti.
soför:
>-Soldan üçüncü sira bos hanimefendi, dedi.
>
>Kadin 32 yasinda güzel bir bayandi ve esi oldukça yakisikli bir
>deniz subayi idi. Bundan bir kaç ay önce yanlis bir teshis sonucu
>gerçeklestirilen ameliyatla gözlerini kaybetmisti genç kadin ve
>asla göremeyecekti.
>
>Kocasi ameliyattan sonra aci gerçegi ögrenince yikilmis ve kendi
>kendine bir söz vermisti. Asla karisini yalniz birakmayacak, ona
>sonuna kadar destek olacak, kendi ayaklari üzerinde durana kadar
>cesaret verecekti.
>Günler geçiyordu. Kadin her geçen gün kendini daha kötü
>hissediyor, çok sevdigi kocasina yük oldugunu düsünüyordu. Esinin
>bu içine kapanik,karamsar hali kocayi çok üzüyordu. Bir an önce
>bir seyler yapmasi gerekiyordu, karisi günden güne kendi içine
>kapanik dünyasinda kayboluyordu.
>Bütün gün düsündü koca, nasil yardim edebilirim güzeller güzeli
>esime diye. Birden aklina esinin eski isi geldi. Geri dönmesini
>isteyecekti. Ama bunu ona nasil söyleyecekti, çünkü artik çok
>kirilgan ve nesesizdi. Bütün cesaretini toplayarak aksam karisina
>konuyu açti. Karisi dehsetle gözlerini açti:
>
>-Ben bunu nasil yaparim ben körüm, diye bagirdi.
>
>Kocasi ona destek olacagini, her sabah kendisinin ise
>birakacagini ve aksamlari da is çikisinda alacagini ve ona çok
>güvendigini söyledi.
>Çünkü esini taniyordu ve bunu basarabilecegini biliyordu. Kadin
>büyük bir umutsuzlukla kabul etti çünkü esini çok seviyordu ve
>onu kirmak istemiyordu. Her sabah esini isine birakiyor ve
>aksamlari da aliyordu fedakar koca. Günler böyle ilerledi, karisi
>eskisinden biraz daha iyiydi. Fakat kocasi daha fazlasini
>istiyordu, kendisine söz vermisti sonuna kadar gidecekti. Aksam
>karisina:
>
>
>-Artik ise kendin gidip gelmelisin, dedi.
>
>Kadin sasirmisti. Bunu asla yapamayacagini söyledi. Kocasi israr
>edince onu yine kiramadi ve bütün cesaretini topladi. Bunu
>kendisi de istiyordu ama o kadar güveni yoktu.
>
>Sabahlari kadin artik otobüs duragina kendisi gidiyor, otobüsüne
>>biniyor ve otobüsten inerek isine gidebiliyordu. Günler günleri
>kovaladi, hiç bir problem yoktu. Yine bir gün otobüse binerken,
>soför:
>- Sizi kiskaniyorum, hanimefendi dedi.
>Kadin kendisine söylenip söylenmedigini anlayamadan, neden diye
>sordu.
Soför:
>- Çünkü her sabah sizin arkanizdan bir deniz subayi genç adam
>otobüse biniyor ve bütün yol boyunca sevgi ile size bakiyor,
>otobüsten indikten sonra yesil isikta yolun karsisina geçmenizi
>bekliyor siz binaya girdikten sonra arkanizdan öpücük yollayip
>size her gün sevgiyle el salliyor, dedi.
HERKESIN BU KADAR SEVMESI VE SEVILMESI, HEPSINDEN DE ÖNEMLISI BÖYLE BIR SEVGIYI HAK EDECEK INSANI BULMASI DILEGIYLE...
>ile otobüse
>binmisti.
soför:
>-Soldan üçüncü sira bos hanimefendi, dedi.
>
>Kadin 32 yasinda güzel bir bayandi ve esi oldukça yakisikli bir
>deniz subayi idi. Bundan bir kaç ay önce yanlis bir teshis sonucu
>gerçeklestirilen ameliyatla gözlerini kaybetmisti genç kadin ve
>asla göremeyecekti.
>
>Kocasi ameliyattan sonra aci gerçegi ögrenince yikilmis ve kendi
>kendine bir söz vermisti. Asla karisini yalniz birakmayacak, ona
>sonuna kadar destek olacak, kendi ayaklari üzerinde durana kadar
>cesaret verecekti.
>Günler geçiyordu. Kadin her geçen gün kendini daha kötü
>hissediyor, çok sevdigi kocasina yük oldugunu düsünüyordu. Esinin
>bu içine kapanik,karamsar hali kocayi çok üzüyordu. Bir an önce
>bir seyler yapmasi gerekiyordu, karisi günden güne kendi içine
>kapanik dünyasinda kayboluyordu.
>Bütün gün düsündü koca, nasil yardim edebilirim güzeller güzeli
>esime diye. Birden aklina esinin eski isi geldi. Geri dönmesini
>isteyecekti. Ama bunu ona nasil söyleyecekti, çünkü artik çok
>kirilgan ve nesesizdi. Bütün cesaretini toplayarak aksam karisina
>konuyu açti. Karisi dehsetle gözlerini açti:
>
>-Ben bunu nasil yaparim ben körüm, diye bagirdi.
>
>Kocasi ona destek olacagini, her sabah kendisinin ise
>birakacagini ve aksamlari da is çikisinda alacagini ve ona çok
>güvendigini söyledi.
>Çünkü esini taniyordu ve bunu basarabilecegini biliyordu. Kadin
>büyük bir umutsuzlukla kabul etti çünkü esini çok seviyordu ve
>onu kirmak istemiyordu. Her sabah esini isine birakiyor ve
>aksamlari da aliyordu fedakar koca. Günler böyle ilerledi, karisi
>eskisinden biraz daha iyiydi. Fakat kocasi daha fazlasini
>istiyordu, kendisine söz vermisti sonuna kadar gidecekti. Aksam
>karisina:
>
>
>-Artik ise kendin gidip gelmelisin, dedi.
>
>Kadin sasirmisti. Bunu asla yapamayacagini söyledi. Kocasi israr
>edince onu yine kiramadi ve bütün cesaretini topladi. Bunu
>kendisi de istiyordu ama o kadar güveni yoktu.
>
>Sabahlari kadin artik otobüs duragina kendisi gidiyor, otobüsüne
>>biniyor ve otobüsten inerek isine gidebiliyordu. Günler günleri
>kovaladi, hiç bir problem yoktu. Yine bir gün otobüse binerken,
>soför:
>- Sizi kiskaniyorum, hanimefendi dedi.
>Kadin kendisine söylenip söylenmedigini anlayamadan, neden diye
>sordu.
Soför:
>- Çünkü her sabah sizin arkanizdan bir deniz subayi genç adam
>otobüse biniyor ve bütün yol boyunca sevgi ile size bakiyor,
>otobüsten indikten sonra yesil isikta yolun karsisina geçmenizi
>bekliyor siz binaya girdikten sonra arkanizdan öpücük yollayip
>size her gün sevgiyle el salliyor, dedi.
HERKESIN BU KADAR SEVMESI VE SEVILMESI, HEPSINDEN DE ÖNEMLISI BÖYLE BIR SEVGIYI HAK EDECEK INSANI BULMASI DILEGIYLE...
