hep kahir

[bluemoon24]

* cem karaca'nın bir güzel şiiri.



dur ! bırak !

kaynasın kahvenin suyu...

bana istanbulu anlat nasıldı?

bana boğazı anlat nasıldı?

haziran titreyişlerle,kaçak yağmurlar ardı.

yıkanmış kurunur muydu o yedi tepe

ana şefkati gibi sıcak güneşte...

insanlar gülüyordu de,

trende,vapurda,otobüste

yalanda olsa hoşuma gidiyor söyle

hep kahır,hep kahır, hep kahır,...

bıktım be...



dur ! bırak !

kalsın, açma televizyonu!

bana istanbulu anlat nasıldır?

şehirlerin şehrini anlat nasıldır?

beyoğlu sırtlarından,yasak gözlerinle bakıp,

köprüler, sarayburnu, minareler ve haliçe...

diyiverdin mi bir merhaba gizlice?

insanlar gülüyordu de,

trende, vapurda, otobüste,

yalanda olsa hoşuma gidiyor söyle...

hep kahır, hep kahır, hep kahır,

bıktım be...



dur ! bırak !

kımıldama,kal biraz öylece ne olur...

kokun istanbul gibidir,

gözlerin istanbul gecesi,

şimdi gel sarıl,sarıl bana kınalım.

gök kubbenin altında orda da beraber.

çok şükür diyerek yeniden başlamanın hayali,

hasretimin çölünde sanki bir pınar gibi...

insanlar gülüyordu de,

trende,vapurda,otobüste,

yalanda olsa hoşuma gidiyor söyle...

hep kahır, hep kahır, hep kahır,

bıktım be...

Kaynak: EkşiSözlük