çok değil yaklaşık bir sene önce tanıştım bu siteyle. bana kattıklarını anlatarak bitiremem ama bugünü sizinle paylaşmak istedim. uzun zamandır yaşadığım sorgulamalardan sonra değişmeye karar verdim ve hayatımdegisti.com la tanıştım. telkinleri dinledim, kitaplar okudum, hedef koydum, plan yaptım, olumlamalar yaptım ama olmadı. yaklaşık iki hafta önce çekirdek inanç konusu dikkatimi çekti. sitede araştırmaya başladım. ve bugün çekirdek inancımla yüzleştim. "ölüm korkusu" evet bu. küçükken öldüğümüzde bizi ne yapıyorlar diye sorduğumda toprağa gömüyorlar, böcekler, solucanlar bedenini yiyor, yok oluyorsun demişlerdi. kimin dediğini hatırlamıyorum, eminim kötü niyetle söylememiştir. ama çocuk aklı işte öyle bir yerleşmiş ki bu korku içime böcek gördüğümde azrail görmüş gibi korkarım. annem asla anlam verememiştir bu korkuma. zamanla ölüm korkusunu yenemeyince yaşarken öldürmüşüm kendimi. nasıl diye sormayın ben de tam bilmiyorum. ama kendimi hep öyle hissetmişim her sorunda öldürmüşüm kendimi, her hayal kırıklığında bir daha. sonrası malum, başarısız ilişkiler, başarısız iş hayatı, monoton bir yaşam hergünü bitirmek için geçirmek, gece belki ölürüm diye uyumak, sabah uyandığında ölmediğin için hayal kırıklığı yaşamak. ne yazık ki yaşıyorumla başlayan cümleler kurmak. bakmayın böyle yazdığıma hepsi geride kaldı bunların. yazmamım tek nedeni eğer bir kişi bile aynı şeyleri hissediyorsa aşabileceğini düşünmesi ve buna inanması içindir. çünkü ben sizlerin yazdıkları ve göstermiş olduğunuz yöntemlerle, kendi hikayelerinizde buldum kendimi ve hergün biraz daha inandım bunları aşacağıma. bu yüzden herkese sonsuz teşekkür ediyorum.
bugün yazıyorum çünkü yeni hayatımın ilk günü ve bunu sağlayan sizlerde yanımda olun istedim. herkese tekrar teşekkürler..
bugün yazıyorum çünkü yeni hayatımın ilk günü ve bunu sağlayan sizlerde yanımda olun istedim. herkese tekrar teşekkürler..
