HAYAT SİZİ SEVİYOR ASLINDA…
Hayatımız bir yolla geçip gidiyor üzüntüler, acılar ,sevinçler gözyaşları, gülümsemeler hep var hayatımızda, bunlar aslında kendi seçimlerimiz: mutlu olmayı yada mutsuz olmayı kendimiz seçiyoruz. Sözde iyi ama nasıl yapacağız diye düşünenleriniz çok olmuştur .Bu aslında kendi elimizde mutlu olmayı da kendimiz seçiyoruz mutsuzluğumuzu da belki bu polyanacılık ama polyana olmak mutluluk getirecekse neden polyana olmayalım hayat bu kadar kısayken neden her şeyi geri kenara itiyoruz.Mutluluklarımızı geçmişimize gömüp mutlu olduğumuz anlarla yetiniyoruz..Bu daha kolay geldiği için mi bitik görünmek daha kolay olduğu için mi dimdik görünmek ne kaybettirir. Yoksa elimizdekiler bizi mutlu etmiyor mu hep söylenip durmak niye? kalktığımızda kendimize mutlumuyum diye bir soralım kaçımız mutluyuz yaşadığımız hayattan mutlu değilsek mutlu olmak için ne yaptık neleri gözden geçirdik hayatımızda değer verdilerimiz hiç onlara dönüp iyi ki varsın dedik mi yada onlar zaten hep yanımızda olacaklar deyip es mi geçtik ya sevmediklerimiz onları afettik mi hatalarının ne olduğunu onlara söyledik mi yoksa zaten biliyor diyip umursamadık mı?nereye kadar nefreti içimizde büyütüp kendimizi yok etmeye devam edeceğiz yada korkularımız onlar için ne yaptık korku en baskın duygudur nefretten sevgiden bile daha üstündür korku insanı öldürür kasıp kavurur onları yenmek için ne yaptık yoksa sonra yenerim şimdi kalsın bir kenarda mı dedik kendiniz için ne yaptınız bu hayatta sevdikleriniz için ne yaptınız neleri feda ettiniz kendinizi mi bu işe yaradı mı feda edilmiş bir sizden ne kaldı bu hayatta?sorgulamak çözüm olmayabilir ama çözüm her zaman kişinin kendisindedir çözüm sizsiniz bu hayatımız boyunca önümüze koyulan zorlu denklemlerden biri değil cevabı elimizde olan kolay bir denklem o yüzden cevabı kullanma zamanı tam olarak şimdi…
Hayatımız bir yolla geçip gidiyor üzüntüler, acılar ,sevinçler gözyaşları, gülümsemeler hep var hayatımızda, bunlar aslında kendi seçimlerimiz: mutlu olmayı yada mutsuz olmayı kendimiz seçiyoruz. Sözde iyi ama nasıl yapacağız diye düşünenleriniz çok olmuştur .Bu aslında kendi elimizde mutlu olmayı da kendimiz seçiyoruz mutsuzluğumuzu da belki bu polyanacılık ama polyana olmak mutluluk getirecekse neden polyana olmayalım hayat bu kadar kısayken neden her şeyi geri kenara itiyoruz.Mutluluklarımızı geçmişimize gömüp mutlu olduğumuz anlarla yetiniyoruz..Bu daha kolay geldiği için mi bitik görünmek daha kolay olduğu için mi dimdik görünmek ne kaybettirir. Yoksa elimizdekiler bizi mutlu etmiyor mu hep söylenip durmak niye? kalktığımızda kendimize mutlumuyum diye bir soralım kaçımız mutluyuz yaşadığımız hayattan mutlu değilsek mutlu olmak için ne yaptık neleri gözden geçirdik hayatımızda değer verdilerimiz hiç onlara dönüp iyi ki varsın dedik mi yada onlar zaten hep yanımızda olacaklar deyip es mi geçtik ya sevmediklerimiz onları afettik mi hatalarının ne olduğunu onlara söyledik mi yoksa zaten biliyor diyip umursamadık mı?nereye kadar nefreti içimizde büyütüp kendimizi yok etmeye devam edeceğiz yada korkularımız onlar için ne yaptık korku en baskın duygudur nefretten sevgiden bile daha üstündür korku insanı öldürür kasıp kavurur onları yenmek için ne yaptık yoksa sonra yenerim şimdi kalsın bir kenarda mı dedik kendiniz için ne yaptınız bu hayatta sevdikleriniz için ne yaptınız neleri feda ettiniz kendinizi mi bu işe yaradı mı feda edilmiş bir sizden ne kaldı bu hayatta?sorgulamak çözüm olmayabilir ama çözüm her zaman kişinin kendisindedir çözüm sizsiniz bu hayatımız boyunca önümüze koyulan zorlu denklemlerden biri değil cevabı elimizde olan kolay bir denklem o yüzden cevabı kullanma zamanı tam olarak şimdi…